Hope Fo Love

...เห้ยย...ว่าไงน้องสาว.....น่ารักจังเลย...ไปหาที่เงียบๆกับพวกพี่ใหมจ๊ะ..พี่จะทำให้น้องสนุกสุดๆเลยละ..ฮึ...ฮึ."ค...คือว่า...ขอโทษนะค่ะ...ชั้นมีธุระต้องไปทำ..."เห้ยยยธุระอะไรจะสำคัญกว่าพวกพี่ละ มาด้วยกันดีกว่าน่า....." เห้ยยเดียวก่อนพวกเเก จะทำอะไรนะ.." โคโตะคุง....." เห้ย มรึงงเป็๲ใครวะ...อยากเจ็บตัวลึไงวะ...." ปล่อยเธอไปเดียวนี้....." ถ้าไม่ปล่อยเเละจะทำไมวะ.." พวกเเกอยากเจ็บตัวลึไง...." พูดงี้ก็สวยสิ.....๐๐ฝั่งกลุ่มผู้ชายได้ เข้าไป ต่อย โคดตะ เเต่ หลบได้ ...ฮึ.. ได้เเค่นี้หรอ....นึกว่าจะเก่งกว่านี้...หนอยยยยย...นึกว่าเก่งนะลึไงวะ...โคโตะได้สวนหมัดกลับไป..โดบเต็มๆ..การต่อสู้นี้สูสีมาก..เเต่ว่า.เเค่นั้นเเหละ เพราะอีกฝั่งมีอยู่.3.คน เหอะทำได้เเค่นี้หรอฮะ ไอพวกกระจอก..เออ.เดียวมรึงงเจอเเน่..ยังไม่ทันขาดคำ.ตุบ โคโตะได้โดนพวกของมันหยิบไม้มาฟาด. ที่หลังทำให้ ล้มลง.. พวกเเกขี้โกงนี่หว่า  ฮึ เเล้วใครบอกว่า จะ 1-1 กับเเกละ ไอโง่ ฮ่าา .."หนีไป....หนีไปสิ.....ออกไปจากที่นี่..."ค..คือว่า.."ไม่ต้องสนใจชั้น....หนีไป...."ช...ชั้น...".ไปซะ...".ชั้น.จะไปตามคนมาช่วยนะค่ะ......."เห้ยยมันจะหนีไปเเล้วตามมันไปเร็ว...ไม่มีทางซะหรอก.."เห้อยปล่อย.กรู.นะเว้ย....มันหายไปเเล้ว ลูกพี่.....หนอยยย  ไม่ต้องตามมันเเละ  กระทืบเเมร้งงดีกว่าโทษฐาน ที่มันกวนตรีน...๐เค้าได้ลุกขึ้มมาด้วยความเด็ดเดี่ยว.."มาซิวะพวกเเก..เข้ามาเลย....ได้.........จากนั้น ....เธอคงปลอดภัยเเล้วสินะ...ดีจริงที่เธอปลอดภัย...เหอะเเม้งไม่สนุกเลยวะ...เบื่อเว้ย....ช่วยด้วยค่ะ...คนร้ายอยู่ตรงนั้นเเหละค่ะ..เห้ย...เเมร้งตามคนมาช่วยเเล้ววะ..หนีก่อนเร็ว.............เสียงใครนะ...โคโตะคุง.....ใครเรียกชั้นนะ..๐๐เสียง ที่ได้ยินเป็๲เสียงของใครกันนะ... โคโตะคุงเป็๲อะไรมั้ยตอบชั้นสิ..โคโตะคุง..มาช่วยตรงนี้หน่อยค่ะ....มีคนเจ็บ....เหอะ  เธอตามคนมาช่วยได้เเล้วสินะ โคโตะคุง...................เช้าวันรุ้งขึ้น....เอ้าเห้ย วันนี้ไม่ได้มารอชั้นหรอ ดีเหมือนกัน..จะได้ไป ไปเรียน สงบๆหน่อย...............เอ้านักเรียนค่ะอาจารย์มีข่าวจะมาบอกนะค่ะ เมื่อว่าที่เด็กที่..ร..ร..เราโดนทำร้ายนะค่ะ..เเต่ต้อนนี้ปลอดภัยเเล้วนะค่ะ...ยังไก็ระวังตัว ตอนกลับบ้านด้วยนะคะ..อาจรย์มีเ๱ื่๵๹จะมาบอกเท่านี้เหละ..........."มาซายุ..ซัง..วันนี้โคโตะซังไม่ได้มาด้วยกันหรอค่ะ....เห็นมาด้วยกันทุกวันเเปลกจังนะค่ะ..".ชั้นก็ไม่รู้เหมืนกัน...."ค...คือว่า..เค้า.."มีอะไรหรอค่ะ..โนเมะซัง.."คือว่าคนที่ถูกทำร้ายอาจเป็๲โคโตะก็ได้นะค่ะ...ชั้นได้ยินมานะค่ะ..."เป็๲ไปได้ด้วยลึไง หมอนั้นนะถึงจะเห็นเเบบนั้นเเต่ก็เป็๲คนที่ไม่ค่อยจะสู้ใครเค้าหรอกนะ.."งั้นเอาเเบบนี้มั้ยค่ะ....เราไปหาโโตะซังที่บ้านเค้ากัน..."ไม่ต้องไปหาหรอก ทุกคน  ชั้นอยู่นี่เเล้ว..."ค..คโคโตะคุง..เป็๲อะไรลึเปล่าค่ะ.."เเหมมมม..โนริจังเป็๲ห่วงเราด้วยหรอเนีย..." เห็นมั้ยมันไม่เป็๲อะไรหรอก..."เดียวนี่นายคิดว่าชั้น..เป็๲คนที่โดนทำร้ายงั้นหรอ ...นายก็รู้นี่ว่าชั้นเป็๲คนยังไง..."เออ  นายก็คงไม่กล้าขนาดนั้นหรอก  "ฮ่า..า..า  "ว่าเเต่..โคโตะซัง ทำไมวันนี้ไม่ได้มาด้วยกันกับ  มาซายุซังหรอค่ะเห็นจะมาด้วยกันบ่อยๆนี่..."ออ.ชั้นตื่นสายนะ....เเหะๆๆ  "ทำให้ได้เเบบนี้ทุกวันนะสบายหูดี.."เเหม..อย่าพูดเเบบนั้นสิ..งั้นชั้นไปห้องเรียนละ..  " เออ  "เจอกันนนะค่ะ....๐ระหว่างทาง"......................ค..คือว่า...   โคโตะคุง................."  มีอะไรหรอ..."ขอบคุณสำหรับเมื่อวานนะ..."ไม่เป็๲ไรหรอก..เเค่นี้จิบจ้อย มาก  ..อ..เจ็ยๆ..ฮ่าาา..อย่าไปบอกใครละว่าชั้นช่วย  กลัวว่าทุกคนจะเป็๲ห่วง.."อึ่มม.......๐๐๐ผู้เเต่งขอโทษนะครับที่ไม่ได้ลง  ติดงาน...อยู่ไม่ว่างจริง..ก็จะพยามหาเวลามาให้นะครับ  ..งานรีบ...ฮ่า...า..า  เเค็กๆๆ