กระทั่ง....
เขาเป็ฝ่ายมาหาและชวนพูดคุยด้วยความสนิทสนม และเขาพยายามที่จะแตะต้องเนื้อตัวเธอ โดยทำเหมือนเป็ความบังเอิญแต่สัญชาตญาณความเป็หญิง บอกให้รู้ว่า เขาจงใจ
เมื่อรู้ดังนั้นก็อดเข้าข้างตัวเองไม่ได้ว่าเขาสนใจเธอแล้ว
จากวันนั้นเป็ต้นมาน้ำตาลจึงซื้อไดอะรีหรือสมุดบันทึก เพื่อเขียนความรู้สึกต่าง ๆ ที่มีต่อสุวณิช
“ไอ้ณิชเป็คนใช้ได้เชียวล่ะ”
น้ำทองเอ่ยขึ้น หลังจากสุวณิชขอตัวกลับเมื่อคุยเื่โปรเจกต์งานชิ้นใหม่ที่ทั้งสองร่วมหุ้นกันทำโดยทั้งคู่รับออกแบบสร้างบ้านให้กับลูกค้า และมีทีมงานตกแต่งภายใน ภายนอก ซึ่งน้ำตาลเป็ผู้ดูแลค่าใช้จ่ายทั้งหมด
เธอเรียนจบคณะบัญชีจากมหาวิทยาลัยชื่อดัง แล้วมาช่วยงานของพี่ชาย จึงทำให้เธอกับสุวณิชมีความสนิทสนมกันมากยิ่งขึ้น
ในสายตาคนภายนอกคงคิดว่าสุวณิชเอ็นดูเธอเหมือนน้องคนหนึ่ง ทั้งที่ความจริงแล้วไม่ใช่หญิงสาวรู้ดีว่า เขาคิดกับเธอมากกว่านั้นแต่ผู้หญิงเรียบร้อยอย่างเธอจะกล้าไปร้องแรกแหกกระเชอบอกว่าผู้ชายคนนี้มีท่าทีกับตัวเองหรือ
ถ้าทำอย่างนั้นนับว่าเป็เื่ที่น่าอายอย่างยิ่ง
“พี่ณิชไม่มีแฟนหรือคะ พี่น้ำทอง”
หญิงสาวเลียบเคียงถามพี่ชาย และทำท่าเหมือนไม่อยากรู้แกล้งพูดไปอย่างนั้นเอง ทั้งที่้าที่จะรู้ใจแทบขาด
“ั้แ่เห็นเขามาทำงานกับพี่ น้ำตาลเห็นเ้านี่มีแฟนหรือเปล่าล่ะ”
“ไม่มีผู้หญิงเลยค่ะ ไม่น่าเชื่อว่าพี่ณิชยังไม่มีแฟน”
“เคยมี แต่ว่าผู้หญิงเลิกไปแล้วล่ะเพราะผู้หญิง้าความก้าวหน้าไปเรียนต่อเมืองนอกเพื่อกลับมารับตำแหน่งที่ใหญ่ขึ้นตอนนี้รู้สึกว่าเป็ผู้จัดการภาคแล้ว”
“ผู้หญิงก็เหนือกว่าพี่ณิชสิคะ “
“ใช่ เพราะอย่างนี้ไงณิชถึงตั้งใจทำงานอย่างหามรุ่งหามค่ำ ไม่สนใจผู้หญิงคนไหน เพื่อสร้างฐานะตัวเองนี่ก็ได้งานใหญ่มาอีกชิ้นหนึ่ง ถ้าสำเร็จจะได้เงินสิบกว่าล้านเชียวนะ”
หญิงสาวรับรู้จำนวนรายได้ของสุวณิชกับพี่ชายเธออ้าปากค้างด้วยความตื่นเต้น และดีใจกับสิ่งที่คนทั้งสองประสบความสำเร็จในหน้าที่การงาน
นั่นก็หมายความว่า เธอก็จะได้ส่วนแบ่งจากเงินของพี่ชายด้วยเช่นกันเพราะทุกครั้งที่พี่ชายได้เงินเป็จำนวนมาก ๆ เขาจะให้เธอเก็บเอาไว้บางส่วนบอกว่าให้น้องเอาไว้ใช้ เหตุที่เขาทำอย่างนี้ คงมาจากความสงสาร ที่เธอไร้พ่อและแม่
พ่อแม่ของน้ำทองกับน้ำตาลเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อสิบปีที่แล้วน้ำทองจึงทำตัวเป็พ่อ และแม่ของเธอเื่ชีวิตครอบครัวของน้ำทองกับสุวณิชเหมือนกันคือต่างคนต่างไม่มีพ่อแม่ด้วยกันทั้งคู่
“ขอให้พี่ณิชเจอผู้หญิงที่ดี ๆ”
หญิงสาวกล่าวด้วยเสียงลอย ๆทั้งที่เธอ้าให้เขาเป็ของตัวเองแต่เพียงผู้เดียว
299
