" จะรีบไปทำไม นี่ไม่ใช่ครั้งแรกในชีวิตสักหน่อยที่จะได้ไปเหยียบซอยคอร์ส พี่จะตื่นเต้นอะไรนักหนา " สาวน้อยเอ่ยถาม พร้อมกับทำหน้ามุ่ยระหว่างที่มองออกไปนอกหน้าต่างรถ
กึก!
ชายหนุ่มที่ขับรถอยุ่กำมือขึ้นไปเคาะหน้าผากของสาวน้อยที่นั่งข้างๆอย่างเสียงดัง " อย่าคิดว่าเก่งพอที่จะสบายใจได้ขนาดนั้นนะเลน่า " ชายหนุ่มพูดขึ้น ก่อนจะค่อยๆเลื่อนมือขึ้นไปขยี้หัวสาวน้อยตัวเล็กข้างๆ
" การที่หนูขึ้นมาอยู่ระดับ 2 ได้ก่อนเกณฑ์ มันยังไม่ใช่สิ่งที่ยืนยันว่าหนูเก่งพออีกหรอ " สาวน้อยตัวเล็กเอ่ยถาม แล้วหันไปทำหน้าทะเล้นใส่ชายหนุ่มที่กำลังขับรถอยู่ข้างๆเธอ พร้อมกับใช้มือสางผมเบาๆจากการโดนขยี้เมื่อกี้
" การที่เลน่าได้ขึ้นมาอยู่ระดับ 2 ก่อนเกณฑ์ได้ 1 ปีมันก็คือเื่ที่น่าชื่นชมนะ "
"....."
" แต่คนที่เก่งจนลืมว่ามีคนที่เหนือกว่าตัวเองอยู่หนะ มักจะทำพลาดนะ "
" ชิ น่าชื่นชมอะไรกันหละ ก็ไม่เห็นจะเคยได้ยินคำชมอะไรเลอะ " สาวน้อยบ่นพึมพัมในลำคอ พร้อมย่นจมูกใส่ชายหนุ่มข้างๆ เป็นัยๆว่ากำลังตัดพ้อกับพี่ชายตัวเอง ที่ไม่เคยชมเธอเลย
" ฮ่า ฮ่า " ชายหนุ่มที่ได้ยินสาวน้อยพึมพัมหลุดหัวเราะ
" มีอะไรน่าขำคะ? " สาวน้อยเอ่ยถาม
" เก่งแล้ว " อีธานตอบกลับสาวตัวเล็กข้างๆอย่างอบอุ่นและจริงใจ
" ..... " สาวน้อยที่ได้รับคำชมค่อยๆฉีกอมยิ้มเบาๆบนใบหน้า
" แต่ต้องเก่งกว่านี้ "
" ..... " สาวน้อยหุบยิ้มทันทีที่ได้ยินประโยคต่อมา
" ข้างนอกรั้วโรงเรียนหนะ มันไม่ได้มีผู้คนแค่ 3 ระดับหรอกนะ เพราะงั้นอย่าคิดว่าตัวเองเก่ง ถ้ายังไม่ได้ออกไปเจอคนระดับอื่น แม้แต่พี่ก็เหมือนกัน "
สาวน้อยที่นั่งฟังทำหน้าซึมเหมือนจะรับรู้ แต่ก็แฝงความไม่พอใจไว้บนใบหน้าด้วยเช่นกัน " ค่ะ หนูจะเก่งให้มากกว่านี้ " สาวน้อยตอบรับด้วยน้ำเสียงที่บ่งบอก ว่าเธอจะเหนือกว่าคนอื่นให้ได้จริงๆ
~~~~~
@ณ ตึกเรียนระดับ 2
" เลน่าาาาาา!!! " เสียงะโดังขึ้นกลางโถงทางเดินกว้างในตึกหนึ่งภายในรั้ว ซอยคอร์ส
" เคท!!! " เสียงเลน่าะโกลับไปขานรับเคท เพื่อนสาวของตนเอง
" แกมาอยู่ตึกนี้ได้ไง? " เลน่าเอ่ยถามเพื่อนสาว
" ทายสิ " เคทตอบกลับ
" อย่าบอกนะ..... "
" ..... " สาวน้อยยิ้มกรุ้มกริ่มเตรียมดีใจ
" อย่าบอกนะว่าแกก็..... " เลน่าทำหน้าเตรียมดีใจเช่นเดียวกับเพื่อนสาวของเธอ
" อร๊ายยยยย " สาวน้อยทั้งสองะโกอดและะโกรี๊ดดีใจพร้อมกันทันทีที่ เคทพยักหน้าตอบรับเป็เชิงรู้กันว่าใช่แล้วไอ้เพื่อนยาก
ใช่แล้วเพื่อนสาวของเลน่าก็สอบลัดระดับมาได้เช่นเดียวกับเธอ ทั้งคู่จึงดีใจมากที่พวกเธอได้มาอยู่ด้วยกันเหมือนตอนระดับ 1
" ทำไมแกไม่บอกฉันเลย ว่าสอบลัดระดับมาเหมือนกันอะ " เลน่าเอ่ยถามด้วยความสงสัย
" ฉันกลัวบอกไปแล้วสอบไม่ผ่าน จะทำให้แกดีใจเก้อหนะสิ " เพื่อนสาวตอบรับพร้อมกับอมยิ้มไปด้วย ทั้งคู่ยิ้ม มองหน้ากันแล้วทำตัวยุกยิกที่แสดงความดีใจกันอีกรอบกลางโถงทางเดินใหญ่ ก่อนจะพากันไปที่ห้องประชุมเพื่อทำพิธีมอบตัวในระดับ 2
~~~~~
@หอประชุมใหญ่ในตึกรวม
" สวัสดีและยินดีต้อนรับฮันเตอร์และกาเดียนทุกคนที่ยืนอยู่ในซอยคอร์สแห่งนี้ " น้ำเสียงใหญ่น่าเกรงขามจากผู้ชายคนหนึ่งพูดขึ้น ณ หอประชุมใหญ่ เขาคือคนจากกระทรวงเวทมนตร์ที่เป็ผู้ดูแล ซอยคอร์ส ภายในเมืองนี้
" ยินดีต้อนรับสำหรับผู้ที่เพิ่งเข้ามาใหม่ในระดับ 1 ยินดีด้วยที่พวกคุณทุกคนได้มายืนอยู่ตรงนี้ เพราะนั่นแสดงว่าพวกคุณคือคนที่ได้รับจดหมายจากทางเราแล้ว ซึ่งนั่นคือเครื่องยืนยันว่าพวกคุณได้ถูกคัดกรองและรับเลือกมาแล้วว่าเหมาะสมที่จะเข้ามาเรียนที่นี่ "
" ..... "
" แต่จงตระหนักและรู้เอาไว้เสมอนับแต่นี้ ว่าวันนี้เป็เพียงจุดเริ่มต้นเท่านั้น " เสียงจริงจังและแข็งกระด้างของผู้ดูแลพูดประหนึ่งว่าหลังจากนี้จะกลายเป็นรกสำหรับเด็กใหม่
" และผู้ที่สอบขึ้นมาได้ในระดับ 2 และระดับ 3 ก็ขอแสดงความยินดีเช่นกัน "
" นี่! เอ็งว่าเค้าจะพูดถึงพรุ่งนี้เลยไหมวะ ฉันจะได้ไปลาหยุดที่โรงเรียนไว้ก่อน ฮ่า ฮ่า " เด็กหนุ่มที่อยู่ถัดจากเลน่าไปสองแถวคุยกัน พร้อมกับยิงมุกตลกเฮฮา
ฟึบ!
ผู้ดูแลที่พูดอยู่บนเวทีหายไปรวดเร็วทิ้งไว้เพียงฝุ่นที่ยังคงไม่นิ่งเท่าไหร่
" คุณจะลาหยุด หรือลาออกดีหละ " ผู้ดูแลที่อยู่บนเวทีเมื่อสักครู่มาอยู่ข้างหลังเด็กหนุ่มทั้งสองคนที่คุยกันเมื่อกี้อย่างน่าใ
" ระ เร็วมาก!! " เลน่าอุทานขึ้นอย่างสงสัย เพราะเธอมั่นใจว่ายืนมองผู้ดูแลที่อยู่บนเวทีอยู่ตลอดโดยไม่ได้คลาดสายตา แต่เพียงกระพริบตาเท่านั้นเขากลับหายมาอยู่ในระยะนี้ได้
" ขะ ขอโทษครับ!! " ชายหนุ่มทั้งสองคนที่คุยกันเมื่อสักครู่ กล่าวคำขอโทษทันทีที่โดนถามคำถามจากผู้ดูแล
ฟึบ!
ผู้ดูแลเคลื่อนตัวไปอยู่บนเวทีอย่างรวดเร็วอีกครั้ง ทันทีที่จบประโยคขอโทษจากเด็กหนุ่มพร้อมกล่าวปิดงาน " งั้นขอให้เป็วันที่ดี จบเท่านี้ "
~~~~~
@โรงอาหารใหญ่ ในตึกรวม
" เลน่า เลน่า เลน่า!! " เคท เรียกเพื่อนสาวหลายครั้งก่อนเลน่าจะขานรับ " หะ ห้ะ "
" แกเป็อะไรเนี่ย เหม่ออะไร จะกินมั้ย ข้าวเหนี่ย "
" โทษที คิดอะไรไปเรื่อย " เลน่าตอบกลับก่อนที่จะได้ยินเสียงเด็กผู้หญิงกลุ่มหนึ่งพูดคุยกัน
" แกเห็นรุ่นพี่ในหอประชุมเมื่อเช้าไหม คนผมบรอนซ์ทอง ตาสีม่วงเด่นๆเมื่อเช้าหนะ "
" พี่ตรงแถวระดับ 3 ใช่มั้ย "
" ใช่ๆ เห็นเค้าว่ากันว่าจริงๆเค้าจบจากที่นี่ไปตั้ง 2 ปีแล้วนะ ด้วยอายุแค่ 19 ปีเอง แล้วจริงๆตอนนี้เค้าอยู่ระดับ 5 แล้วด้วย แต่ถูกเรียกตัวกลับมา "
( 19 ปี งั้นตอนนี้ก็ 21 รุ่นเดียวกับพี่สินะ ) เลน่าคิดขึ้นมาในสมองขณะที่ฟังผู้หญิงกลุ่มนั้นคุยกัน
" ทำไมหละ " หญิงสาวในกลุ่มเอ่ยถามต่อ
" ก็เค้าเป็กาเดียน แต่ไปฆ่าฮันเตอร์ตายหนะสิ "
" ห้ะ! ไม่โดนโทษจากกระทรวงก็เป็บุญหัวแล้ว "
ปึ้ง!
เสียงบางอย่างดังขึ้นจากฝั่งที่ผู้หญิงกลุ่มนั้นกำลังจับกลุ่มคุยกัน
" อึก! " ผู้หญิงคนหนึ่งในกลุ่มที่กำลังพูดเมื่อสักครู่ โดนผู้ชายคนหนึ่งบีบคอไปชิดกำแพงภายในโรงอาหารอย่างแรงก่อนจะพูดขึ้น " รำคาญหูจริงๆเลยยัยบ้านี่ " ทันทีที่เลน่าได้ยินอย่างงั้นก็ไม่ทันคิดอะไร และเปิดอาเขตวงเวทย์ทันที เพื่อที่จะใช้เวทย์มนต์ผลักผู้ชายคนนั้นออกจากตัวหญิงสาวจากระยะไกล
วู๊บบบ!!
แสงจากอาเขตวงเวทย์ที่โผล่ขึ้นใต้เท้าชายหนุ่มแตกออก ทันทีที่ชายหนุ่มหันมามองเธอด้วยดวงตาสีม่วงสว่างราวกับมรกต คิ้วดกหนา ใบหน้าสีแทนคมได้รูปรับกับผมสีบรอนซ์ทองเป็อย่างดี ตอนนี้เธอและเขากำลังสบตากัน แต่ทว่าใบหน้าของชายหนุ่มที่มองมาที่เธอนั้นดูไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่ เหมือนพูดทางสายตาว่า คนต่อไปที่จะตายคือเธอ เป็แน่แท้
~~~~~
ตัดจบแบบละครไทยจร้า!!!
##########################################
ทักทายผู้อ่านทุกคนจร้า
ช่วยคอมเมนต์เป็กำลังใจให้กันด้วยน้า
ขอบคุณทุกคอมเมนต์และทุกการติดตามเลยนะคร้าบ
##########################################
4K
