แชะ! แชะ! แชะ!
แสงแฟลชสว่างวาบสลับกับเสียงชัตเตอร์ที่ดังก้องจนแสบแก้วหูบรรยากาศงานเปิดตัวไอดอลกรุ๊ปชายหน้าใหม่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน
“คุณชายนพเก้าคะ!มีความคิดเห็นอย่างไรกับข่าวลือเื่ความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับประธานบอร์ดสโมสรแกรนด์แฟชั่นคะ!?”
เสียงของนักข่าวสาวะโฝ่าฝูงชนที่เบียดเสียดขณะพยายามแทรกตัวเข้ามาใกล้
ท่ามกลางเส้นทางทอดยาวเข้าสู่ตัวอาคารซึ่งถูกขนาบข้างด้วยบอดี้การ์ดร่างั์ชายหนุ่มผู้หนึ่งก้าวลงจากรถหรูสีดำขลับพร้อมกับผู้ติดตามที่คอยสวมเสื้อโอเวอร์โค้ททับลงบนลาดไหล่กว้างอย่างรู้หน้าที่
ตลอดสองฟากฝั่งเนืองแน่นไปด้วยกลุ่มแฟนคลับและกองทัพนักข่าวที่ถาโถมเข้ามาคล้ายเกลียวคลื่นทว่าชายหนุ่มผู้มีใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพบุตรจุติ กลับปรายตามองภาพตรงหน้าด้วยแววตาเ็าก่อนจะก้าวเดินฝ่าฝูงชนเข้าไปอย่างไม่ยี่หระ
ท่วงท่าที่ดูเย่อหยิ่งและไร้ซึ่งความหวั่นไหวใดๆกลับยิ่งทำให้อุณหภูมิความคลั่งไคล้ของฝูงชนพุ่งทะยานเสียงกรี๊ดดังกึกก้องประหนึ่งพายุ หญิงสาวบางคนถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกับพื้นด้วยความปีติบรรยากาศรอบกายเขาดูโอ่อ่าเกินจริงราวกับฉากในนวนิยาย
“คุณชายคะ!ฉันมาจาก CCM TV ขอเวลาสัมภาษณ์สักครู่ได้ไหมคะ!”
นักข่าวสาวใจกล้าคนหนึ่งพยายามยื่นไมค์ล้ำเส้นกั้นเข้ามาจนสุดแขนไม่นานนักข่าวคนอื่นๆ ก็เริ่มทำตาม ก่อนที่บอดี้การ์ดร่างกำยำจะก้าวเข้ามาขวางไว้
“พวกคุณล้ำเส้นเกินไปแล้ว”
ชายชุดดำตวาดเสียงกร้าวพร้อมกับกระทืบเท้าลงบนพื้นสุดแรงจนผืนดินสั่นะเืเขาย่อตัวลงเล็กน้อยแล้วผลักฝ่ามือขวาออกไปเบื้องหน้า
ตู้ม!
คลื่นลมปราณไร้รูปกระแทกออกไปเป็ระลอกส่งผลให้นักข่าวแถวหน้าบางคนถึงกับเสียหลักล้มกลิ้งไปกับพื้น
เหตุการณ์ตรงหน้าทำให้ทั้งแฟนคลับที่กำลังส่งเสียงเชียร์และเหล่าปาปารัซซี่ถึงกับเงียบกริบราวกับนัดกันไว้
จอมยุทธ์!
นั่นคือตัวตนเหนือระดับที่ผู้คนต่างใฝ่ฝันถึงในโลกที่ผู้อ่อนแอต้องตกเป็เหยื่อของผู้แข็งแกร่งนี่คือสัจธรรมที่ทุกคนประจักษ์แก่ใจ ทว่ามันก็ไม่อาจลบล้างความตกตะลึงไปจากใบหน้าของฝูงชนได้การที่ไอดอลหน้าใหม่มีผู้บ่มเพาะพลังระดับนี้มาเป็บอดี้การ์ดย่อมหมายความว่าเขาไม่ใช่เพียงลูกคุณหนูที่มีภูมิหลังธรรมดาอย่างแน่นอน
ณ ชั้น 33 ซึ่งเป็ชั้นดาดฟ้าและพื้นที่ส่วนตัว
ชายหนุ่มผลักประตูบานใหญ่ก้าวเข้ามาภายในห้องทำงานที่หรูหราที่สุดเขาทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ประธานด้วยใบหน้าเรียบเฉยเอื้อมมือหยิบเครื่องดื่มเย็นเฉียบจากตู้แช่ใต้ออฟฟิศมากระดกรวดเดียวจนหมดกระป๋อง
“เฮ้อ...น่าเบื่อชะมัด”
ชายหนุ่มนามว่า ‘นพเก้า’หมุนเก้าอี้หันไปทอดสายตามองทิวทัศน์ของเมืองหลวงยามเช้าท่ามกลางความยิ่งใหญ่ตระการตา กลับมีความอึดอัดลึกๆ ซ่อนอยู่ในแววตาของเขา
เดิมทีเขาคือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลจอมยุทธ์จากแดนไกลแม้จะไม่ใช่อัจฉริยะที่หาตัวจับยากแต่ก็มีพร์มากพอที่จะสืบทอดตำแหน่งผู้นำตระกูลได้ ทว่า์กลับเล่นตลกพลังยุทธ์ที่เขาทุ่มเททรัพยากรบ่มเพาะมาเนิ่นนานกลับค่อยๆเหือดหายไปอย่างไร้ร่องรอย แม้แต่ปรมาจารย์แพทย์ขั้นสูงก็ไม่อาจหาสาเหตุได้ทำได้เพียงวินิจฉัยส่งๆ ว่าร่างกายของเขาเกิดความผิดปกติ
เหตุการณ์นี้สั่นคลอนสถานะของเขาในตระกูลอย่างรุนแรงหากปล่อยไว้เช่นนี้ เขาคงไม่แคล้วถูกเขี่ยทิ้งกลายเป็เศษสวะของตระกูลนพเก้าจึงตัดสินใจหลีกลี้ความวุ่นวายออกมาใช้ชีวิตเสวยสุขในต่างเมืองที่ไม่มีใครรู้เบื้องลึกเื้ัโดยอ้างว่าออกเดินทางตามหาหมอเทวดาในถิ่นทุรกันดาร แม้จะมีเสียงคัดค้านแต่ด้วยฐานะคุณชายใหญ่ จึงไม่มีใครกล้าขัดขวางอย่างเปิดเผย
ในสายตาของเหล่าผู้าุโในตระกูลตอนนี้เขาเป็เพียงลูกไก่ในกำมือที่รอวันถูกเชือดและวันนั้นคงมาถึงแน่ในศึกชิงตำแหน่งผู้นำที่จะจัดขึ้นในอีกหนึ่งปีข้างหน้า
ส่วนเขาน่ะหรือ...
“ช่างหัวมันประไร”
ในเมื่อทำอะไรไม่ได้ยิ่งคิดก็ยิ่งปวดหัว ชายหนุ่มหยิบสมาร์ทโฟนขึ้นมาเปิดเข้าสู่แอปพลิเคชันลับที่เต็มไปด้วยรูปของหญิงสาวหน้าตาสะสวยเขาจิ้มเลือกเฉพาะหมวดหมู่ที่ติดป้ายกำกับว่า “บริสุทธิ์ไร้เดียงสา”ซึ่งแน่นอนว่าตัวเลขราคาของพวกเธอย่อมสูงลิ่วตามไปด้วย
“เมื่อไหร่คุณจะเลิกทำตัวแบบนี้สักทีคะ”
น้ำเสียงใสไพเราะราวกับกระดิ่งแก้วดังขึ้นพร้อมกับการปรากฏตัวของหญิงสาวผู้มีเสน่ห์ดึงดูด
สิ่งแรกที่สะกดสายตาคือใบหน้าขาวผ่องที่ประดับด้วยความเ็าแว่นตากรอบดำยิ่งขับเน้นความเย่อหยิ่งและเข้มงวดของเธอให้เด่นชัดไล่สายตาลงมาคือทรวงอกอวบอิ่มที่ดันเนื้อผ้าของเสื้อเชิ้ตสีขาวจนแทบปริซ่อนตัวอยู่ภายใต้เสื้อสูทแขนยาวสีดำที่รัดรึงสัดส่วนโค้งเว้าอย่างลงตัว
เอวคอดกิ่วรับกับสะโพกกลมกลึงที่ซ่อนอยู่ภายใต้กระโปรงทรงสอบสั้นสีดำเผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียน ภาพลักษณ์ของเธอราวกับราชินีน้ำแข็งผู้งดงามซึ่งมากพอจะปลุกปั่นสัญชาตญาณดิบของผู้ชายให้ลุกโชนได้เพียงแค่ปรายตามอง
“ไม่ใช่ธุระอะไรของคุณ”
นพเก้าตอบกลับผู้จัดการสาวที่ชื่อ‘วารินทร์’ ด้วยน้ำเสียงห้วนกระด้าง เขาเพียงตวัดสายตามองเธอแวบหนึ่งก่อนจะเอนหลังพิงพนักเก้าอี้แล้วไถหน้าจอโทรศัพท์ต่อไป
บอกตามตรงเขารู้สึกเสียดายไม่น้อย เพราะสาวสวยตรงหน้าดันมีประวัติเคยผ่านการแต่งงานมาแล้ว
เดิมทีเขาแค่อยากหาหุ่นเชิดมาบังหน้าเพื่อตั้งบริษัทเล่นๆฆ่าเวลา แต่ผู้หญิงคนนี้กลับโผล่มา เสนอตัวเข้ามาจัดการทุกอย่างแรกเริ่มเขารู้สึกรำคาญที่ต้องมีคนมาคอยจู้จี้เื่ตารางงาน แต่เมื่อเวลาผ่านไปเธอกลับจัดการทุกอย่างได้เนี๊ยบจนเขาแทบไม่ต้องกระดิกตัวทำอะไรแค่สวมบทบาทเป็ไอดอลหน้าใหม่ผู้มีเื้ัลึกลับออกไปปรากฏตัวตามงานสังคมบ้างเป็ครั้งคราว
สถานะนั้นดึงดูดผู้คนที่หวังแสวงหาผลประโยชน์เข้ามามากมายรวมถึงสาวสวยวัยแรกแย้มที่หลงใหลในรูปโฉมของเขา ซึ่งมันก็เข้าทางรสนิยมชอบของสดใหม่ของเขาพอดีนพเก้าจึงปล่อยเลยตามเลยไม่คิดจะปฏิเสธบทบาทนี้
“ประธานบอร์ด้าพบคุณเป็การส่วนตัวค่ะฉันหวังว่า่นี้คุณจะไม่เถลไถลไปไหน เพราะคุณกำลังถูกต้นสังกัดเพ่งเล็งอยู่นะคะ”
น้ำเสียงของวารินทร์เจือความกังวลเล็กน้อยซึ่งเป็ภาพที่หาดูได้ยาก
“จะไปไหนก็ไปเถอะ”
ชายหนุ่มออกปากไล่โดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามอง
วารินทร์ขยับริมฝีปากคล้ายอยากจะพูดอะไรบางอย่างแต่สุดท้ายเธอก็เลือกที่จะกลืนคำพูดเ่าั้ลงคอแล้วหันหลังเดินกอดแท็บเล็ตออกจากห้องไป
เมื่อประสาทััอันเฉียบคมของจอมยุทธ์จับได้ว่าเสียงฝีเท้าของเธอเดินลับหายไปจากชั้นนี้แล้วนพเก้าที่เคยทำหน้าตายก็ค่อยๆ เผยรอยยิ้มเ้าเล่ห์ออกมาปลายนิ้วกดปุ่มยืนยันการสั่งซื้อบนหน้าจอยอดเงินกว่าสามล้านบาทในบัญชีอันตรธานหายไปในพริบตาราวกับเศษกระดาษ
“ฮึม~ ฮึม~”
ชายหนุ่มฮัมเพลงอย่างอารมณ์ดีผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้แล้วเดินทอดน่องสำรวจไปรอบห้องเขาแผ่ซ่านััแห่งปราณออกไปเพื่อตรวจสอบความผิดปกติก่อนที่ฝีเท้าจะหยุดลงตรงหน้าโต๊ะรับแขก
แกรก...
ปลายนิ้วคีบเอาวัตถุชิ้นเล็กจิ๋วสีดำขนาดเท่าแมลงวันขึ้นมาก่อนจะออกแรงบดขยี้มันด้วยนิ้วโป้งและนิ้วชี้จนเกิดประกายไฟแตกกระจาย
“ดูเหมือนจะมีพวกชอบลองดี”
นพเก้าเดาะลิ้นด้วยความหงุดหงิดประกายตาสีแดงฉานแห่งจิตสังหารพาดผ่านดวงตาเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะถูกกลบเกลื่อนให้กลับมาเป็ปกติดูท่าเขาคงมีแมลงน่ารำคาญที่ต้องตามไปบี้ทิ้งในภายหลังเสียแล้ว
ขณะที่เขากำลังจะเดินไปหาCEOหุ่นเชิดที่ห้องข้างๆ เสียงริงโทนโทรศัพท์ก็แผดร้องขึ้น
“ใครมันโทรมาขัดจังหวะวะ...เชี่ย! ซวยแล้ว!”
ชายหนุ่มขนลุกซู่รีบยกมือขึ้นตบแก้มตัวเองเรียกสติ เมื่อเห็นชื่อที่บันทึกไว้ว่า ‘ยายแก่ปีศาจ’โชว์หราอยู่บนหน้าจอ
ตู้ด!
เขากดรับสายพลางปรับสีหน้าและน้ำเสียงให้กลายเป็ลูกชายผู้อ่อนโยนในเสี้ยววินาทีแม้จะยืนอยู่ลำพังในห้องก็ตาม
“ฮัลโหลครับแม่”นพเก้ากรอกเสียงนุ่มนวล พร้อมกับยกมืออีกข้างขึ้นมาปิดหู
“แกอยู่ไหน!?”
น้ำเสียงทรงอำนาจและเกรี้ยวกราดตวาดแหวเข้ามาในสายพลังเสียงนั้นสั่นะเืไปถึงโสตประสาทและทะลวงลึกเข้ามากระแทกใจประหนึ่งเสียงเบสในผับ
“ผ...ผมอยู่แถวชานเมืองครับ กำลังพักอยู่ที่โรงแรม”ชายหนุ่มติดอ่างเล็กน้อย สมองแล่นจี๋หาข้อแก้ตัว
“แล้วเมื่อไหร่จะซมซานกลับมา!อย่าลืมว่าแกยังมีหน้าที่ต้องรับผิดชอบ!”
“เอ่อ...คงอีกสักพักครับแม่”
เขาตอบอ้อมแอ้มไม่รู้จะสรรหาคำไหนมาตอบ เพราะใจจริงเขาไม่อยากกลับไปเหยียบที่นั่นเลยสักนิด
...
ปลายสายเงียบไปอึดใจใหญ่จนนพเก้ารู้สึกได้ถึงเหงื่อกาฬที่ซึมชื้นเต็มฝ่ามือ
“ฉันให้เวลาแกอีกแค่1 เดือน! 1 เดือนเท่านั้น! ถึงตอนนั้นไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นแกต้องถ่อสังขารกลับมาที่ตระกูลทันที! ตู้ด—”
“ค...ครับ”
ชายหนุ่มพยายามขานรับแต่ปลายสายก็ตัดชับไปเสียแล้ว
เฮ้อ...
เขาทิ้งตัวลงนอนแผ่หราบนเก้าอี้ตัวเดิมดูเหมือนเวลาเล่นสนุกของเขาจะเหลือน้อยเต็มทีชายหนุ่มกดยกเลิกออเดอร์สาวสวยที่สั่งไว้เมื่อครู่ แล้วเลื่อนไปเป็วันอื่นแทนเพราะอารมณ์หดหู่ที่ถาโถมเข้ามาทำให้ัของเขาหมดอารมณ์จะผงาดแล้วในตอนนี้
“หืม...นี่เราเผลอหลับไปตอนไหนเนี่ย”
ชายหนุ่มงัวเงียตื่นขึ้นมาพลางหาววอดเมื่อเหลือบมองนาฬิกาก็พบว่าเป็เวลาสิบโมงกว่าแล้ว
“ทำไมยายเลขาจอมเฮี้ยบนั่นหายไปนานนัก”
นพเก้าขมวดคิ้วคำนวณดูแล้วนี่มันเลยเวลาประชุมมาตั้งครึ่งชั่วโมง จู่ๆลางสังหรณ์บางอย่างก็ร้องเตือนขึ้นในใจ
ชายหนุ่มกดลิฟต์ลงมายังชั้น24 ซึ่งยังเป็พื้นที่ว่างเปล่ารอการตกแต่ง รอบกายเงียบสงัดมีเพียงเสียงหึ่งๆของเครื่องกรองอากาศ
“ไม่น่าจะอยู่ที่นี่นะ”
เขายกมือเกาหัวเตรียมจะหันหลังกลับทว่าประสาทััเหนืุ์ของเขากลับจับเสียงบางอย่างได้จากทางฝั่งขวาตรงข้ามกับห้องประชุม
หืม?
ชายหนุ่มย่องฝีเท้าเข้าไปใกล้ด้วยความเงียบเชียบเสียงที่แว่วมาคล้ายเสียงครางกระเส่าของหญิงสาวที่ลอยล่องอยู่ในอากาศ สลับกับเสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องเป็จังหวะ
พนักงานแอบมาหาความสำราญกันในเวลางานงั้นหรือ? ความอยากรู้อยากเห็นผลักดันให้เขาสืบเท้าเข้าไปใกล้ขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อยิ่งเข้าใกล้เสียงกระเส่านั้นก็ยิ่งแจ่มชัด...และนพเก้าก็เริ่มตระหนักได้ถึงความคุ้นเคยของน้ำเสียงนั้น
อึก...
เขาลอบกลืนน้ำลายลงคอค่อยๆ แง้มบานประตูออกเล็กน้อยแล้วสอดสายตาเข้าไปมอง
ภาพเบื้องหน้าคือชายวัยกลางคนที่ท่อนล่างเปลือยเปล่ากำลังยืนประกบอยู่ตรงกลางระหว่างเรียวขางามที่แยกอ้าออกของหญิงสาวซึ่งเอนกายทอดหงายอยู่บนโต๊ะตัวกว้าง
เพียะ!เพียะ!
“อ่า...ดีมาก ค่อยๆ รูดแบบนั้นแหละ”
เสียงแหบพร่าของชายสูงวัยครางต่ำอย่างพึงพอใจขณะที่ฝ่ามือขาวเนียนและนุ่มนวลของหญิงสาวกำลังขยับปรนเปรอความแข็งขึงของเขา
อึก...
หญิงสาวเม้มริมฝีปากพยายามกลั้นเสียงครางอู้อี้สะโพกกลมกลึงของเธอแดงเถือกไปด้วยรอยฝ่ามือที่ถูกฟาดซ้ำๆ
วารินทร์!
นพเก้าเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจทว่าชั่วครู่เขาก็สงบสติอารมณ์ลงได้ สำหรับเขาแล้ว ผู้หญิงที่เคยผ่านมือชายอื่นมาต่อให้งดงามดั่งนางฟ้าจำแลงก็ไร้รสนิยมที่จะแตะต้อง อย่างไรก็ตามการได้มายืนดูหนังสดระดับเอชดีตรงหน้า ก็นับว่าเป็การเปิดหูเปิดตาไม่เลว
“พรูดดด...เล็กฉิบหาย”
ชายหนุ่มแทบจะหลุดขำพรืดออกมาขนาดมาตรฐานเกาหลีที่ว่าเล็กแล้วยังตั้ง 42 แต่นี่มันเห็ดเข็มทองชัดๆ!
“ปลดกระดุมซะ”
ชายวัยกลางคนออกคำสั่ง
วารินทร์ที่มีใบหน้าฝืนทนค่อยๆ ปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตสีขาวออก เผยให้เห็นความอวบอิ่มที่ขาวผ่องราวกับหิมะซึ่งถูกโอบอุ้มไว้ด้วยบราเซียร์ลูกไม้สีดำซีทรู
“ซ่อนรูปไม่เบานี่”
ชายรุ่นใหญ่สูดปากด้วยความตื่นตะลึงขนาดของมันอวบอัดเสียยิ่งกว่านางเอกเอวีเบอร์ต้นๆ ที่เขาเคยดูเสียอีกไม่รู้ว่าเธอซ่อนความยิ่งใหญ่นี้ไว้ภายใต้เสื้อผ้าที่ดูมิดชิดได้อย่างไร
มืออันสั่นเทาของชายวัยกลางคนเอื้อมไปกอบกุมความอ่อนนุ่มนั้นมันหยุ่นมือราวกับพุดดิ้งเนื้อดีที่สะท้อนกลับทุกแรงัั
ความเสียวซ่านทำให้แก่นกายของชายวัยกลางคนกระตุกหงึกๆราวกับปืนที่พร้อมจะลั่นไก
“ไม่ไหวแล้ว...เรามาข้ามไปขั้นต่อไปกันเลยดีกว่า”
แม้จะเสียดายที่ยังไม่ได้เล่นสนุกมากกว่านี้แต่ความปรารถนาที่จะปลดปล่อยหยาดน้ำค้างที่สะสมมานานเข้าสู่ซอกหลืบอันเร่าร้อนนั้นมีมากกว่า
ชายวัยกลางคนจัดการกระชากปราการด่านสุดท้ายของหญิงสาวออกอย่างหยาบคาย
“ม...ไม่ได้นะคะ! คุณบอกแค่จะใช้มือไง!”
วารินทร์ตื่นตระหนกในี่ไม่ใช่สิ่งที่ตกลงกันไว้
“มันสายไปแล้วสาวน้อย!”
เขาฉีกรั้งซับในลูกไม้สีดำออกดันนิ้วหัวแม่มือแหวกกลีบกุหลาบงามที่ปิดซ่อนอยู่ให้เผยอแย้มออกมาช้าๆ
“เฮ้ย!เป็ไปได้ยังไงวะ!”
เมื่อนพเก้าได้เห็นจุดสงวนนั้นชัดๆเขาถึงกับเบิกตากว้างจนแทบจะหน้ามืด
ชายวัยกลางคนจับความแข็งขึงของตนจ่อไปที่เนิน์ลากถูเบาๆ จาก่ท้องน้อยลงมาัักับติ่งเนื้ออ่อนนุ่ม
“ช้าก่อน!อ๊า—”
ราวกับมีกระแสไฟฟ้าแล่นปราดไปทั่วร่างทันทีที่ส่วนนั้นถูกรุกราน วารินทร์ก็สะดุ้งเฮือก ร่างกายสั่นสะท้านไปทั้งตัว
“5...4... 3...”
ชายวัยกลางคนเริ่มนับถอยหลังคาดเดาเวลาที่สายธารแห่งตัณหาของตนจะะเิออกมา
“2...1... เอาล่ะนะ!”
เขาไม่รอช้าขยับสะโพกเตรียมตัวจะสอดใส่ทะลวงเข้าสู่ดินแดนสุขาวดี!
ทว่า...เมื่อมีหนทางสู่์ ก็ย่อมมีมารผจญ!
ปัง!!
บานประตูถูกถีบกระเด็นเปิดออกอย่างแรงก่อนที่ร่างสูงของนพเก้าจะก้าวอาดๆ เข้ามา
“ใครวะ!?”
ชายวัยกลางคนใสุดขีดจนเกือบจะเผลอปลดปล่อยออกมาโชคดีที่ยังขมิบกลั้นเอาไว้ได้ทัน เขาหันขวับไปมองที่ประตูแต่กลับพบเพียงความว่างเปล่า
ชึบ!ชึบ!
“อั้ก!”
ชายวัยกลางคนรู้สึกเจ็บแปลบที่ท้ายทอยราวกับถูกเข็มเล่มเล็กทิ่มแทงร่างกายพลันชาวาบขาอ่อนปวกเปียกก่อนจะหงายหลังล้มตึงลงไปนั่งแหมะบนเก้าอี้หมุนอย่างพอดิบพอดี
“เป็อย่างที่คิดจริงๆด้วย”
ร่างของชายหนุ่มปรากฏตัวขึ้นยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้าวารินทร์ที่เพิ่งจะได้สติจากการสั่นสะท้านเมื่อครู่
ฟรึ่บ!
นพเก้ายกมือซ้ายขึ้น ตวัดนิ้วผ่านอากาศด้วยความเร็วเหนือแสงพลังปราณพุ่งตัดผ่านชุดชั้นในลูกไม้สีดำของหญิงสาวจนขาดวิ่นปลิวกระจายร่วงหล่นราวกับสายฝน!
ปลายนิ้วอันร้อนรุ่มของเขาััแหวกผ่านกลีบดอกไม้ชุ่มฉ่ำอย่างรวดเร็วและแม่นยำกระตุ้นจุดอ่อนไหวของเธอด้วยพลังปราณ!
“อะไร...อ๊ะ! เดี๋ยว... มัน... กำลังมา... อ๊าาาา!!”
วารินทร์ที่ตั้งตัวไม่ติดจู่ๆ ก็ถูกคลื่นความซาบซ่านโจมตีเข้าอย่างจังความสุขสมที่ถูกกักเก็บไว้อย่างยาวนานะเิทะลักออกมาในคราวเดียว
เรียวขาของเธออ้ากว้างเรือนร่างอรชรเกร็งสะท้าน สะโพกผายยกโค้งขึ้นหยัดเกร็งราวกับคันธนูริมฝีปากบางเผยอครางเสียงหลงดวงตาคู่สวยเบิกโพลงพลางเหลือกขึ้นเล็กน้อยจากความสุขสมที่ถาโถมเข้าใส่หยาดน้ำตารินไหลอาบแก้มด้วยความเสียวซ่านถึงขีดสุด
ตุ้บ...
หญิงสาวทิ้งตัวลงนอนหอบหายใจรวยรินก่อนจะสลบไสลไปเพราะทนรับความสุขสมที่มากเกินพิกัดไม่ไหว
“อย่างที่คิด...เธอ...”
ชายหนุ่มรูปงามเว้นจังหวะคำพูดพลางก้มหน้าลงไปไล้ปลายนิ้วััความชุ่มฉ่ำของกลีบผกาเพื่อตรวจสอบวิถีแห่ง์ให้แน่ใจ
“เธอเป็สาวบริสุทธิ์”
รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของชายหนุ่มอย่างปิดไม่มิดหากเขามัวแต่ชักช้าและไม่เดินมาเจอเื่นี้เข้าคงต้องสูญเสียของล้ำค่าชิ้นนี้ไปตลอดกาล
“ก...แกเป็ใครวะ!”
ชายวัยกลางคนที่นั่งคอพับอยู่บนเก้าอี้เค้นเสียงถามอย่างยากลำบากขณะที่ 'เห็ดเข็มทอง' ของเขายังคงกระตุกหงึกๆ ไม่ยอมหยุด
“ฉันเป็ใครน่ะเหรอ?”
นพเก้าปรายตามองด้วยสายตาเย็นเยียบดุจน้ำแข็งทว่าลึกๆ ในใจกลับซ่อนเร้นความปรารถนาอันเร่าร้อนเอาไว้
“ฉันก็เป็เ้าชีวิตของแกตอนนี้ยังไงล่ะ”
14K
