บทที่ 5 คุ้มพิทักษ์ั มรดกสืบทอดของเสินโหว (รีไรต์)
เพียงชั่วพริบตาที่วางมือลงบนกระบี่ธรรมดาเล่มนี้ ข้อมูลของมันก็ปรากฏขึ้นในหัวของเมิ่งฝาน
'กระบี่นาม หงฉี่'
'น้ำหนักหกจินเจ็ดเหลี่ยง ตัวกระบี่ยาวหนึ่งฉื่อเก้าชุ่นเก้าหุน'
'ใช้วัสดุเหล็กเสวียนอิน หลอมด้วยไฟจี๋หยางเป็เวลาสิบวันสิบคืน ตีด้วยวิชาค้อนล่วนพีเฟิงหนึ่งพันครั้งซ้อน และใช้ดวงิญญาของหญิงสาวเซ่นไหว้กระบี่ จึงสำเร็จเป็กระบี่!'
ใช้ดวงิญญาของหญิงสาวเซ่นไหว้กระบี่?
เมื่อเห็นคำแนะนำของกระบี่หงฉี่เล่มนี้ คิ้วของเมิ่งฝานก็ขมวดเข้าหากัน
ใช้คนเป็ ๆ มาเซ่นไหว้กระบี่ช่างไร้มนุษยธรรมยิ่งนัก
เมิ่งฝานรู้สึกได้ลาง ๆ ว่า หญิงสาวที่ถูกใช้เซ่นไหว้กระบี่คนนั้น อาจจะเป็หญิงชุดแดงที่เขาเพิ่งเห็น
มิน่าเล่านางจึงชื่อหงฉี่ และกระบี่ก็ชื่อหงฉี่
เป็สตรีที่น่าสงสารยิ่งนัก!
"เฮ้อ..." เมิ่งฝานถอนหายใจ
เขาชักกระบี่หงฉี่ออกมา และเช่นเดียวกับก่อนหน้านี้ มีกระแสพลังสายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกาย วิ่งไปตามเส้นชีพจร และสุดท้ายก็ไหลรวมเข้าสู่จุดตันเถียน
ต่อเนื่องกันสามครั้ง ทุกครั้งที่ชักกระบี่ จะมีกระแสพลังพิเศษสายหนึ่งไหลเข้าสู่ตันเถียนของเมิ่งฝาน
ไม่รู้ว่าพลังนี่คืออะไรกันแน่!
เมื่อครู่บนกระบี่ไม้เฟยอวี่ มีจิตอาฆาตพุ่งออกมา
แต่กระบี่หงฉี่เล่มนี้ที่ดูมีกลิ่นอายชั่วร้ายรุนแรง กลับไม่มีจิตอาฆาตพุ่งเข้าหาเมิ่งฝานเลย
เื่นี้ทำให้เมิ่งฝานรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
หรือเป็เพราะเมื่อครู่เพิ่งจะทำความรู้จักกับหงฉี่นางจึงไม่คิดหาเื่เขากันนะ
นี่มัน...
เมื่อครู่จิตอาฆาตกระบี่ของกระบี่เฟยอวี่พุ่งเข้าหาเขา ''วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' จึงทำงาน เปลี่ยนจิตอาฆาตกระบี่ให้กลายเป็ความทรงจำพิเศษ ทำให้เขาเรียนรู้เคล็ดวิชากระบี่เฟยอวี่และท่าร่างจิงหง
ทว่าตอนนี้กระบี่หงฉี่ไม่มีจิตอาฆาตกระบี่ไหลออกมา จึงไม่สามารถกระตุ้น 'วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' ได้ กลายเป็ว่าเขาไม่ได้อะไรติดมือมาเลย
แต่นี่ก็ไม่ใช่เื่แย่ เพราะอย่างไรเสียกระบี่หงฉี่ก็เป็กระบี่ิญญา ซึ่งน่ากลัวเกินไป
'วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' จะสามารถรับมือกับจิตอาฆาตกระบี่ของกระบี่หงฉี่ได้หรือไม่นั้น ยังไม่แน่ชัดเลย!
แม้พร์นี้จะแข็งแกร่ง แต่ตัวเมิ่งฝานเองกลับอ่อนแอเกินไป
เมิ่งฝานเก็บกระบี่หงฉี่กลับคืนบนชั้นไม้ จากนั้นจึงเริ่มเช็ดกระบี่ธรรมดาเล่มอื่น ๆ
เขาตั้งใจจะเช็ดกระบี่ธรรมดาให้ครบยี่สิบเล่มก่อน แล้วค่อยไปพักผ่อน
นี่คืองานที่เขาได้รับมอบหมาย!
ต่อจากนั้นเขาเช็ดกระบี่อีกสิบเจ็ดเล่ม ซึ่งกระบี่เหล่านี้ไม่มีจิตอาฆาตปรากฏออกมาเลย
กระบี่ส่วนใหญ่ในชั้นหนึ่งของหอคอยกระบี่ ล้วนเป็อาวุธกระบี่ที่เพิ่งหลอมขึ้นมาใหม่
กระบี่ที่เคยเปื้อนเืและมีจิตอาฆาตสถิตอยู่นั้นมีเพียงส่วนน้อยเท่านั้น
อีกทั้งเมิ่งฝานค่อนข้างระมัดระวัง จึงจงใจหลีกเลี่ยงอาวุธกระบี่ที่ดูอันตรายอย่างเห็นได้ชัด
แม้จะไม่พบจิตอาฆาตกระบี่อีก แต่การเช็ดกระบี่ธรรมดาทั้งยี่สิบครั้ง ทุกครั้งที่ชักกระบี่ออกมา จะมีกระแสพลังสายหนึ่งไหลเข้าสู่ร่างกายของเมิ่งฝาน เขาไม่รู้ว่าพลังสายนั้นคืออะไร
แต่คิดว่าน่าจะเป็โชคมากกว่าจะเป็คราวเคราะห์
หลังจากเสร็จงาน เมิ่งฝานก็กลับไปพักผ่อนที่ห้อง
เช้าวันรุ่งขึ้น เขาหยิบกระบี่เฟยอวี่จากชั้นไม้ในชั้นหนึ่งของหอคอยกระบี่ และเริ่มฝึกกระบี่
'เคล็ดวิชากระบี่เฟยอวี่'
นี่คือวิชากระบี่เพียงหนึ่งเดียวที่เมิ่งฝานเรียนรู้ได้ และเพิ่งจะเรียนรู้ได้เมื่อวานนี้เอง
ต้องยอมรับว่าร่างเดิมของเมิ่งฝานนั้นช่างไร้ค่าเสียจริง
อยู่ในสำนักกระบี่สู่ซานมานานขนาดนี้ กลับไม่มีวิชากระบี่แม้แต่ท่าเดียวที่ฝึกจนสำเร็จ!
รากปราณขยะเป็ขยะของจริงโดยแท้
เคล็ดวิชากระบี่เฟยอวี่มีชื่อเดียวกับกระบี่เฟยอวี่ จึงเหมาะสมอย่างยิ่งที่จะใช้กระบี่เฟยอวี่ในการร่ายรำ
เมื่อวานนี้ในความทรงจำของกระบี่เฟยอวี่ เมิ่งฝานเห็นสตรีนางหนึ่งกำลังร่ายรำกระบี่ เห็นได้ชัดว่าหลังจากสตรีนางนั้นได้รับกระบี่เฟยอวี่มา จึงได้สร้างวิชากระบี่ขึ้นมาใหม่ให้สอดคล้องกับตัวกระบี่และตั้งชื่อว่า 'เคล็ดวิชากระบี่เฟยอวี่'
วิชากระบี่นี้ไม่ถือว่าลึกล้ำ
แต่ระดับพลังของเมิ่งฝานต่ำเตี้ยเหลือเกิน จึงเหมาะที่จะใช้วิชากระบี่ระดับต่ำเช่นนี้ในการฝึกฝน เพื่อเริ่มต้นเข้าสู่วิถีกระบี่!
ศิษย์พี่หลัวเปิดประตูห้องเดินออกมาและเห็นเมิ่งฝานที่กำลังฝึกกระบี่อยู่
"เ้าหนู แม้ระดับพลังจะต่ำต้อย แต่วิชากระบี่ชุดนี้เ้าใช้ได้ ท่วงท่าดูดีไม่เบาคงทุ่มเทฝึกฝนมาหลายปีแล้วล่ะสิ?" ศิษย์พี่หลัวเอ่ยชมเมิ่งฝานอย่างไม่ใส่ใจ
เมิ่งฝานยิ้มอย่างเขินอาย โดยไม่ได้ตอบรับหรือปฏิเสธ
เขาย่อมไม่บอกเด็ดขาดว่า วิชากระบี่ชุดนี้เพิ่งเรียนรู้เมื่อวาน!
'วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' พร์ระดับสูงสุดนี้ ทำให้เขาสามารถบรรลุถึงขั้นเชี่ยวชาญได้ทันทีที่ัักับวิชากระบี่ และถึงขั้นปรับปรุงวิชากระบี่นี้ให้ดียิ่งขึ้นด้วย
"วันนี้ข้าต้องออกไปข้างนอกสักหน่อย เพื่อไปจัดหาของบางอย่าง ชั้นหนึ่งของหอคอยกระบี่ข้ามอบให้เ้าดูแล กฎระเบียบต่าง ๆ เมื่อวานข้าบอกเ้าชัดเจนแล้วนะ" ศิษย์พี่หลัวกล่าวกับเมิ่งฝาน
"ขอรับ ศิษย์พี่หลัว" เมิ่งฝานขานรับ
หลังจากศิษย์พี่หลัวจากไป ในชั้นหนึ่งของหอคอยกระบี่ที่กว้างขวาง ก็เหลือเพียงเมิ่งฝานคนเดียว
ยอมรับว่าบรรยากาศรอบกายช่างเยือกเย็นและวังเวงยิ่งนัก
เขาเหลือบมองบันไดที่นำจากชั้นหนึ่งไปยังชั้นสองของหอคอยกระบี่ แล้วส่ายหัวพร้อมยิ้มขื่น
แม้ศิษย์พี่หลัวจะไม่ได้สั่งห้ามไม่ให้เขาขึ้นไปยังชั้นสอง แต่เหตุผลบอกเขาว่า อย่าขึ้นไปจะดีกว่า
หอคอยกระบี่เต็มไปด้วยวิกฤต แค่ชั้นหนึ่งสำหรับเขาก็เต็มไปด้วยอันตรายแล้ว นับประสาอะไรกับชั้นสอง!
ไม่แน่ว่าหากก้าวขึ้นไปยังชั้นสองเขาอาจกลายเป็ศพโดยไม่รู้ตัว
เมิ่งฝานเช็ดกระบี่ธรรมดาต่อไป ตั้งใจจะเช็ดกระบี่ให้ครบยี่สิบเล่มของวันนี้ให้เสร็จ
เมื่อััถึงกระบี่ธรรมดาเล่มที่แปด จิตอาฆาตสายหนึ่งก็พุ่งเข้าหาเมิ่งฝาน
'กระบี่นาม ไป๋เยี่ย'
'น้ำหนักเก้าจินสามเหลี่ยง ตัวกระบี่ยาวสองฉื่อสามชุ่นสามหุน'
'ใช้เหล็กเสวียนเที่ยเป็วัสดุ หลอมด้วยไฟสามัญสิบวันสิบคืน ตีด้วยค้อนเหล็กเก้าร้อยครั้งจึงสำเร็จเป็กระบี่'
'กระบี่เป็กระบี่สามัญ แต่สังหารผู้คนมาแล้วสามพันหกร้อยสิบห้าคน มีศักยภาพที่จะกลายเป็กระบี่มาร'
นี่คืออาวุธกระบี่ธรรมดาเล่มหนึ่ง แต่กลับฆ่าคนมามากกว่าสามพันหกร้อยคน!
เห็นได้ชัดว่าแม้จะเป็เพียงกระบี่สามัญแต่เ้าของเดิมย่อมไม่ใช่คนธรรมดาสามัญแน่นอน
ดื่มเืผู้คนมามากมายขนาดนี้ จิตอาฆาตที่สถิตอยู่ในกระบี่เล่มนี้จึงน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
สีหน้าของเมิ่งฝานเปลี่ยนไป เคร่งเครียดถึงขีดสุด
จิตอาฆาตกระบี่พุ่งเข้าสู่ร่างกาย ทำให้ใบหน้าของเขาซีดเผือดลงทันที
หากเป็ศิษย์สายงานจิปาถะคนอื่นป่านนี้คงถูกจิตอาฆาตกระบี่กระแทกจนสิ้นใจไปแล้ว
ศิษย์สายงานจิปาถะอ่อนแอเกินไป การมาที่หอคอยกระบี่ก็ไม่ต่างจากการมาหาที่ตาย!
แม้แต่ศิษย์สายนอกที่มาเป็ศิษย์เฝ้ากระบี่ในหอคอยกระบี่ ก็ยังมีโอกาสรอดเพียงหนึ่งในสิบ
'วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' ทำงาน!
ทันใดนั้น จิตอาฆาตกระบี่ที่พุ่งเข้าสู่ร่างกายของเมิ่งฝานก็ถูกหลอมรวม
ในขณะเดียวกัน ภาพเหตุการณ์หนึ่งก็ปรากฏขึ้นในหัวของเมิ่งฝาน
ขอทานหนุ่มในชุดเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งคนหนึ่ง ใช้กระบี่เล่มหนึ่งยันกายไว้ ใบหน้าเ็าจ้องมองกลุ่มขอทานที่อยู่เบื้องหน้า
"หนีเฟิง อยากจะขอทานในถิ่นนี้ ต้องมาเป็ลูกน้องข้า ข้าจะให้โอกาสเ้ามุดหว่างขาข้าไปเสีย แล้วข้าจะอนุญาตให้เ้าขอทานที่นี่ได้!"
ในกลุ่มขอทานเ่าั้ หัวหน้าขอทานคนหนึ่งกล่าวกับเด็กหนุ่ม
เด็กหนุ่มเงยหน้าขึ้น จ้องมองอีกฝ่ายอย่างเ็า
หัวหน้าขอทานคำรามด้วยความโกรธ "อะไร ไม่พอใจงั้นรึ? อย่าคิดว่าเ้าเก็บเศษเหล็กผุ ๆ ได้เล่มหนึ่งแล้วจะมาทำซ่าต่อหน้าข้าได้ ข้าจะฆ่าเ้าทิ้งเสีย เชื่อหรือไม่?"
"นี่ไม่ใช่เศษเหล็กผุ ๆ แต่มันคือกระบี่!"
เด็กหนุ่มเอ่ยขึ้น น้ำเสียงเ็าไม่ต่างจากใบหน้าของเขา
"กระบี่? หึหึ แล้วมันฆ่าคนได้ไหมล่ะ?" หัวหน้าขอทานเดินมาตรงหน้าเด็กหนุ่ม ยื่นมือไปตบหน้าเด็กหนุ่มเพื่อเป็การดูิ่!
เคร้ง
เสียงกระบี่ร่ำร้อง
กระบี่ในมือเด็กหนุ่ม ถูกชักออกจากฝัก
วินาทีต่อมา หัวหน้าขอทานกุมลำคอ จ้องมองเด็กหนุ่มด้วยความไม่อยากจะเชื่อ ก่อนจะล้มลงกับพื้น
ตายแล้ว!
หนึ่งกระบี่ปลิดชีพ!
"กระบี่ย่อมฆ่าคนได้เป็ธรรมดา"
เด็กหนุ่มเสียบกระบี่ธรรมดาที่เปื้อนเืกลับเข้าฝัก โดยไม่แม้แต่จะชายตามองศพของหัวหน้าขอทานบนพื้น
สายตาของเขาจ้องมองไปยังกลุ่มขอทานที่อยู่เบื้องหน้าอย่างเ็า
กลุ่มขอทานเ่าั้ ใจนเสียขวัญและแตกกระเจิงหนีไปคนละทิศละทาง
ภาพตัดไป
เมิ่งฝานเห็นเด็กหนุ่มคนนี้ปรากฏตัวในศาลว่าการอำเภอ เขาชักกระบี่ออกมาด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก จากนั้นเส้นเืสีแดงก็ปรากฏขึ้นที่ลำคอของนายอำเภอ
ภาพตัดไปอีกครั้ง
เด็กหนุ่มชักกระบี่ท่ามกลางกองทัพนับหมื่น หนึ่งกระบี่ปลิดชีพสังหารแม่ทัพใหญ่ของกองทัพในพริบตา
...
ทุกเหตุการณ์ล้วนเกิดขึ้นจากการใช้ท่าเดิมซ้ำ ๆ นั่นคือการชักกระบี่
ครู่ต่อมา เมิ่งฝานที่หลับตาอยู่ก็ลืมตาขึ้น
ผ่านความทรงจำ่นี้เขาได้เรียนรู้วิชากระบี่แขนงหนึ่ง
'วิชาชักกระบี่สุดขั้ว'
เมิ่งฝานชักกระบี่ไป๋เยี่ยออกมาโดยสัญชาตญาณ
ประกายกระบี่สายหนึ่งพลันเจิดจรัสขึ้นทั่วชั้นหนึ่งของหอคอยกระบี่
แม้จะเป็ครั้งแรกที่เขาใช้ท่าชักกระบี่นี้ แต่กลับทำได้อย่างช่ำชองถึงขีดสุด
"เป็กระบี่ที่น่ากลัวยิ่งนัก!" เมิ่งฝานพึมพำกับตัวเอง
เมื่อเก็บกระบี่เข้าฝัก เมิ่งฝานยังคงจมดิ่งอยู่ในวิชาชักกระบี่เมื่อครู่
กระบี่เล่มนี้ถูกเด็กหนุ่มผู้ต่ำต้อยสร้างสรรค์ขึ้นมาด้วยตนเองทั้งหมด
ดูเหมือนจะธรรมดา แต่ภายในกลับซ่อนความมหัศจรรย์ไว้มากมาย
เด็กหนุ่มคนนี้ ต้องเป็อัจฉริยะแห่งยุคอย่างแน่นอน
เมิ่งฝานนึกถึงในความทรงจำเมื่อครู่ ที่หัวหน้าขอทานเคยเรียกชื่อของเด็กหนุ่มคนนี้
หนีเฟิง!
เขาเหมือนจะเคยได้ยินชื่อนี้ลาง ๆ
ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ทันใดนั้นเขาก็นึกถึงคนผู้หนึ่ง
ราชวงศ์ต้าหลง เ้าของคุ้มพิทักษ์ั 'เสินโหวหย่งเย่!
เสินโหวผู้ยิ่งใหญ่แห่งราชวงศ์ต้าหลง ผู้ซึ่งอยู่ใต้เพียงคนเดียวแต่อยู่เหนือคนนับหมื่น ดูเหมือนจะมีชื่อว่าหนีเฟิง
เสินโหวหย่งเย่ ก็ใช้กระบี่เช่นกัน!
ตามตำนานเล่าว่า เสินโหวผู้นี้เป็ตัวตนที่น่าสะพรึงกลัวผู้สังหารคนนับหมื่น สองมือเปื้อนเืนอง
ิญญาที่ตายภายใต้กระบี่ของเขามีจำนวนนับหมื่น
เขาคืออสูราที่ยังมีชีวิตอยู่ในโลกมนุษย์!
หรือว่ากระบี่ไป๋เยี่ยที่ดูธรรมดาสามัญเล่มนี้ จะเคยเป็กระบี่คู่กายของเสินโหวหย่งเย่?
แม้จะฟังดูเหมือนเื่เพ้อฝัน แต่เมิ่งฝานกลับรู้สึกลึก ๆ ว่ามันเป็เื่จริง!
"แต่ถึงจะเป็อย่างนั้น เสินโหวคือเสินโหว กระบี่ไป๋เยี่ยก็คือกระบี่ไป๋เยี่ย ต่อให้เสินโหวเคยใช้กระบี่ไป๋เยี่ย กระบี่เล่มนี้ก็ยังคงเป็กระบี่สามัญ ไม่ได้แข็งแกร่งไปกว่ากระบี่เล่มอื่น"
"เพราะสิ่งที่แข็งแกร่งคือเสินโหว ไม่ใช่กระบี่ไป๋เยี่ย!"
เมิ่งฝานพึมพำกับตัวเอง แล้ววางกระบี่ไป๋เยี่ยกลับคืนบนชั้นไม้
หากเสินโหวใช้กระบี่ไป๋เยี่ยมาโดยตลอด เช่นนั้นกระบี่เล่มนี้อาจจะไม่ใช่แค่มีศักยภาพที่จะเป็ 'กระบี่มาร'
แต่คงจะกลายเป็กระบี่มารที่น่าสะพรึงกลัวไปแล้วจริง ๆ !
น่าเสียดายที่กระบี่ไป๋เยี่ยถูกเสินโหวทอดทิ้งอย่างเห็นได้ชัด มิเช่นนั้นคงไม่มาปรากฏอยู่ในหอคอยกระบี่
หลังจากวางกระบี่ไป๋เยี่ยลง เมิ่งฝานก็ไม่ได้เช็ดกระบี่ธรรมดาต่อ เพราะเขาเหนื่อยแล้ว!
แม้ 'วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' จะหลอมรวมจิตอาฆาตกระบี่ของกระบี่ไป๋เยี่ยได้ แต่เมิ่งฝานก็ได้รับผลกระทบอย่างเห็นได้ชัด
เขารู้สึกเหนื่อยล้าอย่างยิ่งและรู้สึกเหมือนสูญเสียพลังชีวิตไปมาก
ก่อนหน้านี้กระบี่เฟยอวี่แม้จะมีจิตอาฆาต แต่ผลกระทบต่อเมิ่งฝานนั้นน้อยนิดมาก
กระบี่ไป๋เยี่ยเล่มนี้ น่ากลัวกว่ากระบี่เฟยอวี่มากนัก!
"ดูท่าที่ข้าระมัดระวังก่อนหน้านี้จะเป็เื่ที่ถูกต้อง แม้แต่พร์ 'วิถีกระบี่หยั่งรู้เทพ' นี้ก็ไม่ได้ไร้เทียมทาน หากัักับอาวุธกระบี่ที่แข็งแกร่งเกินไป จิตอาฆาตกระบี่ที่แผ่ออกมา ข้าคงรับไม่ไหวแน่นอน!"
เมิ่งฝานที่นั่งอยู่บนม้านั่งเผยรอยยิ้มออกมาเล็กน้อย
แม้จะเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง และจิตใจก็หดหู่มาก
แต่ว่า...
คุ้ม!
'วิชาชักกระบี่สุดขั้ว'
แข็งแกร่งมาก
หากเขาเข้าร่วมการทดสอบศิษย์สายงานจิปาถะอีกครั้ง ด้วยวิชาชักกระบี่สุดขั้วนี้ เขามั่นใจว่าสามารถพุ่งจากอันดับสุดท้ายขึ้นสู่อันดับหนึ่งได้อย่างแน่นอน!
หอคอยกระบี่ สำหรับคนอื่นคือดินแดนแห่งความตาย
แต่สำหรับเมิ่งฝาน ในความหมายหนึ่ง มันกลับเป็ดินแดนแห่งโชคลาภ
เมิ่งฝานนั่งพักผ่อนบนม้านั่ง
ผ่านไปถึงสองชั่วยาม เขาจึงเริ่มฟื้นฟูกำลังและจิตใจกลับมาได้บ้าง
ครู่ต่อมา มีคนผู้หนึ่งเดินเข้ามาจากประตูใหญ่ของหอคอยกระบี่
คนผู้นี้เมิ่งฝานค่อนข้างคุ้นเคย
หยางเฟย!
เคยเป็ศิษย์สายงานจิปาถะเหมือนกับเมิ่งฝานมาก่อน แต่ถูกผู้คุมกฎหวังรับเป็ลูกศิษย์
เมื่อวานนี้ หยางเฟยและผู้คุมกฎหวังร่วมมือกันหลอกเมิ่งฝานมาเป็ศิษย์เฝ้ากระบี่ที่หอคอยกระบี่
ในตอนนั้นเมิ่งฝานไม่รู้ว่าสองคนนี้กำลังวางแผนอะไรอยู่
แต่หลังจากได้พูดคุยกับศิษย์พี่หลัว ประกอบกับประสบการณ์ใน่หนึ่งวันหนึ่งคืนที่ผ่านมา เมิ่งฝานก็เข้าใจอย่างทะลุปรุโปร่งแล้ว
สองคนนี้...
คิดจะส่งเขาไปตายชัด ๆ!