หมื่ความแค้นไม่แม้นจดจำ

    สุ่ยเอ่อ

    จูบหวานฉ่ำอ้อมกอดอบอุ่นในนามนั้นยามนี้ก็แค่เพียงความโกรธเกรี้ยวที่ถูกระบายออกมา มืออุ่นลูบไล้ไปทั่วร่างเปลือยเปล่าริมฝีปากพรมจูบไปทั่งผิวเนื้อไม่เว้นแม้แต่กระเบียดนิ้วเดียว"หนิงอันเจ้าเป็นของข้า"อีกคนเม้มริมฝีปากจนรู้สึกเจ็บ"ไม่ ข้าไม่ใช่ของฝ่าบาท อี...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 3.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ