ตอนที่7 พบเจอ
"ติ๊ง!" เมื่อประตูลิฟต์เปิดออกยังชั้นที่สิบเก้าขาเรียวสวยก้าวออกจากลิฟต์พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ เพื่อเป็การปลอบใจตัวเอง...มาถึงขนาดนี้คงถอยไม่ได้แล้ว
เธอก้าวขาตามทางเดินไปเรื่อยๆจนเจอห้องที่เธอจะต้องเข้าไปเธอใช้คีย์การ์ดที่ถืออยู่ในมือเปิดประตูแล้วก้าวขาเข้าไปด้านในในใจรู้สึกตื่นเต้นมาก มากจนมือไม้ของเธอเย็นเฉียบ หัวใจสั่นไหวในแบบที่เธอไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเธอกำลังประหม่าเริ่มกังวลในสิ่งที่จะเกิดขึ้นหลังจากนี้
ต้นไผ่เดินเข้าไปหยุดยืนกลางห้องแล้วสำรวจด้วยสายตาห้องนี้หรูหรากว้างขวางใหญ่โตภายในถูกตกแต่งด้วยวัสดุราคาแพง...ห้องนี้ค่าเช่าต่อคืนเท่าไหร่กันนะคนที่สามารถเช่าห้องนี้นอนได้ คงรวยไม่น้อย...ต้นไผ่คิดในใจแล้วเริ่มเดินสำรวจต่อ...
ซึ่งในห้องนี้มีห้องนอนแยกออกไปจากตัวห้องโถงต้นไผ่เปิดประตูเข้าไปในห้องนอนเห็นมีชุดนอนผู้หญิงถูกวางอยู่บนเตียงนอนขนาดคิงไซส์
"ชุดอะไรวะเนี่ย...ทำไมบ๊างบาง"เธอหยิบเอาขึ้นมาดูถึงกับต้องกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่ ก็ถ้าจะบางขนาดนี้ไม่ต้องใส่ก็ได้มั้ง!
ว่าแล้วเธอก็หยิบผ้าเช็ดตัวและเสื้อคลุมอาบน้ำเข้าห้องน้ำไปทำให้ตัวหอมๆตามที่เพื่อนบอก...
เมื่อเวลาผ่านไปสักครู่...
ต้นไผ่อาบน้ำเสร็จเธอจึงเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมาทันใดนั้นประตูห้องนอนก็ถูกเปิดเข้ามาพอดี
"อุ๊ย!" สายตาของทั้งสองคนผสานกันทันที ชายหนุ่มตรงหน้าของต้นไผ่นั้นรูปร่างสูง ขายาว หุ่นสมส่วนได้รูปสมชายชาตรีส่วนใบหน้าของเขานั้นหล่อเหลาอย่างกับเทพเ้าปั้นต้นไผ่ตกตะลึงในความหล่อเหล่าของเขาอยู่สักครู่
"อะแฮ่ม! จะมองอีกนานมั้ย" ชายหนุ่มตรงหน้าใช้ภาษาไทยพูดกับเธอ ถึงจะฟังดูไม่ค่อยชัดเท่าไหร่แต่ก็ฟังออกทุกคำ เขาคือมิเชล นักธุรกิจที่มีฐานะร่ำรวยติดอันดับต้นๆของประเทศอายุเพียงแค่สามสิบต้นๆเท่านั้น
เนื่องจากมิเชลมีคุณแม่เป็คนไทยแท้ท่านสอนมิเชลพูดภาษาไทยั้แ่ยังเล็ก ส่วนเื่เขียนเขาเขียนได้แค่นิดหน่อยเท่านั้น ส่วนมากถ้าไปต่างประเทศเขามักจะใช้ภาษาอังกฤษเป็ส่วนใหญ่
"ขอโทษค่ะ" ต้นไผ่เดินเลี่ยงออกไปเธอคิดว่าเขาน่าจะใช้ห้องน้ำต่อจากเธอ
"เดี๋ยว...เธอชื่อต้นไผ่ใช่มั้ย" ต้นไผ่คือชื่อเล่นของเธอ
"ใช่ค่ะ หนูชื่อต้นไผ่ค่ะ" น้ำเสียงที่เปล่งออกมาจากลำคอนั้นแสนจะเบา แถมเธอยังก้มหน้าก้มตาพูดอีกต่างหากเห็นแล้วรู้สึกหงุดหงิดใจยิ่งนัก
"เข้ามาสิ ถอดเสื้อผ้าให้ฉันหน่อย"ที่จริงประโยคนี้เขาไม่ควรจะต้องพูดด้วยซ้ำ เธอควรจะรู้งานของตัวเองสิ
"คุณถอดเองไม่เป็เหรอคะ" จบประโยคคำถามของต้นไผ่สายตาของมิเชลมองมาที่เธอด้วยความไม่พอใจจนต้นไผ่เริ่มรู้สึกตัวว่าสิ่งที่เธอถามเขาไปเมื่อสักครู่นั้นมันไม่สมควร
"ค่ะๆ หนูช่วยถอดให้ก็ได้"ต้นไผ่รีบเข้าไปช่วยเขาถอดเสื้อผ้าออกด้วยมือสั่นๆส่วนสีหน้าของคนตัวสูงเริ่มเบาลงเขาเหนื่อยล้าจากการเดินทางและทำงานอย่างหนักมาติดต่อกันหลายวัน ่ไหนที่เขาต้องเดินทางเขามักจะรู้สึกเหนื่อยล้าและเบื่อเป็พิเศษแต่งานก็คืองานยังไงก็ต้องทำ
เสื้อสูทสีดำตัวนอกถูกถอดออกอย่างเชื่องช้าช้าจนมิเชลรู้สึกขัดใจ เสื้อแขนยาวสีขาวตัวใน ต้นไผ่กำลังปลดกระดุมให้เธอไม่มองแถมยังก้มหน้าก้มตาทำ
"ไม่มองแล้วเมื่อไหร่จะปลดเสร็จ!" คำพูดตำหนิของเขาทำให้ต้นไผ่จำเป็ต้องเงยหน้าขึ้นทันทีเขาเห็นว่าหญิงสาวตรงหน้าดูชักช้าน่ารำคาญเขาจึงถอดออกให้เองจนมันหลุดออกไปจากเรือนร่างกำยำของเขาอย่างรวดเร็ว
เผยให้เห็นหน้าอกแข็งแรงที่อัดแน่นไปด้วยกล้ามเนื้อแน่นบึกบ่งบอกว่าเขาเป็คนดูแลรูปร่างของตัวเองเป็อย่างดี ไหนจะใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาส่วนแววตาของเขานั้นอาจจะดูดุไปสักหน่อย แต่มองรวมๆแล้วเขาหล่อและดูดีมากไปทุกส่วนจริงๆ
สิ่งที่ต้นไผ่ได้เห็นทำเอาหัวใจของเธอสั่นระรัวรุนแรงอย่างห้ามไม่ได้เธอเพิ่งจะเคยเห็นเนื้อหนังของผู้ชายใบแบบใกล้ชิดเป็ครั้งแรก ตอนนี้เธอมือสั่นหัวใจก็สั่นทำอะไรไม่ถูก
จากนั้นมิเชลก็ไม่รอช้ารีบปลดตะขอกางเกงออกทันทีซึ่งมันกำลังจะหลุดออกจากเอวหนาของเขา ทันใดนั้นต้นไผ่ก็หันหลังให้เขาทันทีเธอทั้งเขินทั้งอาย แต่คนตัวสูงกลับไม่อายเธอเลยสักนิด
"เป็อะไร" เสียงเข้มเอ่ยถาม เขาคิดว่าต้นไผ่กำลังแสดงและสิ่งที่เขาไม่ชอบที่สุดก็คือผู้หญิงที่ทำอาชีพนี้แล้วชอบเล่นตัว มันน่ารำคาญ!
"คุณมิเชลเข้าไปอาบน้ำเถอะค่ะ เดี๋ยวหนูรออยู่ด้านนอก"ต้นไผ่ยกมือขึ้นทาบอกตัวเองเนื่องจากตอนนี้หัวใจของเธอมันกำลังจะะเิออกมาจากอกอยู่แล้ว เธอเดินหนีเขามาที่เตียงด้วยชุดคลุมอาบน้ำที่เธอเพิ่งสวมออกมาจากห้องน้ำ
"ฉันไม่ชอบผู้หญิงเล่นตัว แล้วก็ไม่ต้องคิดจะโก่งค่าตัวยังไงฉันก็ให้เธอมากกว่าที่เธอเคยได้มาแน่นอน ตั้งใจทำงานของเธอให้ดี"เขาพูดเสียงหนักทุกคำ ด้วยภาษาไทยในแบบไม่ค่อยชัด แต่ทุกคำพูดของเขาทำให้ต้นไผ่หน้าซีดเป็ไก่ต้ม...ตั้งใจทำงานของเธอให้ดี!ประโยคนี้ต้นไผ่ค่อนข้างหนักใจเพราะเธอไม่รู้เลยว่าตัวเองจะต้องทำอะไรบ้าง ไม่รู้เลยจริงๆ
ส่วนมิเชลเขาเป็คนขี้รำคาญไม่อยากพูดมากจึงเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำคนเดียวซึ่งปกติแล้วผู้หญิงที่เข้ามาดูแลเขาจะต้องเป็คนอาบน้ำให้เขาแล้วสนุกกันในห้องน้ำก่อนสักยกสองยก จากนั้นก็ออกมาสนุกกันต่อที่ด้านนอกแต่เธอคนนี้ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดมากจริงๆ
เมื่อคนตัวสูงเดินหายเข้าไปในห้องน้ำแล้วต้นไผ่ก็รีบหยิบมือถือขึ้นมาส่งข้อความไปหาเพื่อนถามถึงสิ่งที่เธอต้องทำหลังจากนี้
"ลูกตาล...ฉันอาบน้ำเสร็จแล้ว แล้วฉันต้องทำอะไรต่ออีก"แต่ไม่ว่าเธอจะรอข้อความของเพื่อนนานขนาดไหน เพื่อนของเธอก็เงียบซึ่งเธอเข้าใจว่าเพื่อนของเธอคงดูแลป๋าของมันอยู่จนคุณมิเชลอาบน้ำเสร็จแล้วเขาเปิดประตูเดินออกมาจากห้องน้ำ
"แก๊ก!" แค่เสียงเปิดประตูเบาๆ แต่กลับสามารถทำให้คนที่นั่งจับมือถืออยู่ใสะดุ้งจนตัวโยนเขาเดินออกมาด้วยผ้าเช็ดตัวสีขาวผืนเดียวที่พันเอวอยู่ ส่วนท่อนบนเปลือยเปล่า
"..........."สายตาของเขาที่จับจ้องมองมาที่เธอ ทำให้ต้นไผ่ต้องรีบก้มหน้าลงทันทีเขาถอนหายใจและยกมือขึ้นเท้าเอวอยู่สักครู่ ก่อนที่จะเดินไปหยิบอะไรบางอย่างลักษณะเป็กล่องสี่เหลี่ยมขนาดไม่ได้ใหญ่มากนัก
"ทำงานแบบนี้เธอไม่รู้หรือไงว่าต้องถอดเสื้อผ้ารอฉันไม่ใช่ให้ฉันต้องมาถอดเสื้อผ้าให้เธอ!"
1K
