Sorry คนนี้หวง [มี E-book]

    แค่เมา


    “น้ำเย็นๆมาแล้วค่า“ ฉันหิ้วถุงที่ซื้อเครื่องดื่มตามที่ทุกคนสั่งมาวางไว้ที่โต๊ะว่างด้านหลัง”มีเพ้นท์มาช่วยก็ดีเหมือนกันว่ะ แค่เช็ครถกูก็เมื่อยละถ้าต้องเดินไปซื้อของตั้งฝั่งโน้นของสนามนะกูแทบอ้วก” พี่คินกระดกกระทิงแดงที่ฉันเดินเอาไปให้แล้วบ่นไปตามเรื่องตามราว “ใช่มั้ยล๊า พี่เซนต้องขึ้นเงินเดือนให้เพ้นท์ด้วยนะเนี่ย” “ให้มันน้อยๆหน่อยไอ้ลูกหนี้” พี่เซนหันมามองแล้วยกกระป๋องเบียร์ขึ้นดืม“พี่ไม่ลงแข่งรถหรือไง ทำไมดื่มเบียร์” ”วันนี้ไม่ลง”“อ้าวเหรอ” “ถามแบบนี้อยากนั่งอีกหรือไง” เตถามปากก็เคี้ยวขนมตุ้ยๆ”ตลกละ แค่คิดยังเวียนหัวตลอดเลยเหอะ” “นั่งบ่อยๆเดี๋ยวก็ชิน” พี่เซนพูดโดยที่ยังเดินไปเดินมาเช็คสภาพรถคันที่เพิ่งลงแข่ง”ฮั่นน่อวว ไอ้เซนชวนนั่งรถด้วยเว้ย” พี่คินหันไปยักคิ้วดิ๊กๆกับเตสองคน “จะบอกอะไรให้นะไอ้เพ้นท์ รถพี่เซนน่ะสาวคนไหนก็ไม่เคยได้นั่งเลยนะเฮ้ยย” เตมันหันมายักคิ้วหลิ่วตาใส่ฉัน จะบอกว่าเป็นบุญตูดของฉันหรือไงที่ได้นั่งน่ะ
    บรื้นน บรื้นนน! รถยนต์หรูสองคันสีแดงเพลิงและสีน้ำเงินเข้มขับเข้ามาจอดด้านใน แล้วพี่เดย์ก็ลงมาจากรถคันสีแดงส่วนพี่ไนซ์ก็ลงมาจากคันสีน้ำเงินข้างๆกัน”ไปแดกเหล้ากัน” อยู่ดีๆพี่ไนซ์ก็พูดขึ้น”อารมณ์ไหนของมึง” พี่คินถาม”วันนี้กูชนะมันไง” พี่เดย์เฉลยแถมพ่วงมาด้วยเสียงหัวเราะสะใจเบาๆ “สัสเอ้ย! หงุดหงิดชิบหาย” ดูท่าพี่ไนซ์จะอารมณ์เสียจริงนะนั่นน่ะ ขยุ้มผมหัวเองจนยุ่งหมดแล้ว”พวกมึงนี่เป็นเหี้ยอะไร แข่งกันเองเพื่อไรครับ กูก็เห็นมึงผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะตลอด” พี่คินพูดประชดประชัน “สรุปจะไปแดกมั้ยเหล้า กูเลี้ยงเอง” พอพี่ไนซ์พูดจบทุกคนในที่นี้นี่รีบเก็บของอย่างเร็ว ไม่ค่อยจะเห็นแก่ของฟรีกันหรอกเนอะ
    @NF barแล้วทำไมฉันถึงต้องมานั่งจุ้มปุ้กวงเหล้ากับพวกเขาด้วยเนี่ย ตอนนี้ทุกคนที่สนามแข่งรถมารวมตัวก้งเหล้ากันที่บาร์กึ่งผับของพี่ไนซ์บนชั้นสอง บนโต๊ะตัวยาวด้านหน้าฉันมีขวดเหล้าขวดเบียร์เรียบรายเป็นตับ นี่ยกมาหมดบาร์ยังเนี่ย พี่เซนดันฉันให้ไปนั่งด้านในติดผนัง แล้วเขาก็นั่งลงข้างๆ ฉันชะเง้อคอมองไปด้านข้างพี่เซนเป็นเต พี่คินและพี่ๆช่างอีกสามคน ส่วนตรงหน้าฉันเป็นพี่เดย์ พี่ไนซ์ และพี่ๆช่างอีกสี่คน ขนาดเพิ่งมานั่งได้ไม่ถึงสิบนาทีเหล้ายังหมดไปแล้วสองขวด “เพ้นท์ดื่มเหล้าปะ” พี่เดย์หันมาถาม ไม่ใช่ว่าไม่เคยดื่มหรือดื่มไม่ได้หรอก ออกจะคอแข็งด้วยซ้ำ เพราะยัยขวัญกับพี่เจนั้นสายปาร์ตี้ ลากฉันไปด้วยก็ตั้งบ่อยรู้ตัวอีกทีก็คอแข็งไปแล้ว แต่เนื่องจากวันนี้ฉันคือผู้หญิงเพียงคนเดียวที่อยู่ท่ามกลางชายหนุ่มหน้าตาดีทั้งหลาย เลยกะว่าจะเลี่ยงของมึนเมาเพื่อเซฟตัวเองหน่อย”ไม่ดื่มดีกว่าค่ะ” ฉันพูดพร้อมกับฉีกยิ้มไปให้พี่เดย์ “เอาน่า นิดนึง” พี่เดย์รินเหล้าสีอำพันผสมกับโซดายื่นมาให้ฉัน เอ้า แล้วเขาจะถามฉันเพื่อไรเนี่ย จะไม่หยิบก็เดี๋ยวจะเป็นการเสียมารยาทเลยหยิบมาจิบไปอึกนึง”เนี่ย มาก้งเหล้ามันก็ต้องดื่มเหล้าสิวะ เอ้าชนนนน” เสียงคึกคักจากเตทำให้ทุกคนยกแก้วขึ้นชน ”หมดแก้วเว้ย!” พี่คินตะโกนเสียงดังแข่งกับเพลงคลอเบาๆ แล้วฉันก็บ้าจี้กระดกหมดแก้วไปด้วยเลยไง”เมายัง” คนข้างๆหันมาถาม ”แค่นี้จิ้บๆน่าพี่เซน” ฉันฉีกยิ้ม ชูนิ้วโป้งไปให้เขาแล้วหันมารับแก้วที่พี่เดย์เอาไปเติมให้มายกดื่มจนหมด อ่าส์ พอได้ดื่มแล้วมันก็จะหยุดยากแบบนี้นี่แหละ ”ไหนขอเสียงสาวสวยหนึ่งเดียวหน่อยเร้ววว” เสียงเตปรบมือเชียร์ “ฮิ้วววว” ฉันได้ทีส่งเสียงฮิ้วไปให้ ตั้งโต๊ะหัวเราะไปตามๆกัน”ฮ่าๆๆ เมาแล้วเหรอวะเพ้นท์” พี่โอช่างในสนามแข่งเอ่ยถาม “ยังเลยค่ะพี่โอ ปกติๆ” ฉันทำมือโอเคส่งไปให้ “หึ“ เสียงพี่เซนหัวเราะทำให้ฉันต้องหันไปมองชัดๆ เวลาเขายิ้มมันดูอบอุ่นแปลกๆอะ
    ตึกตัก ตึกตัก ตึกตักแล้วทำไมใจฉันต้องเต้นแรงแข่งกับเสียงดนตรีด้วยก็ไม่รู้ พอสติหลุดฉันเลยยกแก้วเหล้าดื่มอึกๆจนหมดอีกแก้ว พี่เดย์เติมให้ใหม่ก็กระดกจนหมดอีก แต่เสียงหัวใจมันก็ยังเต้นแรงอยู่เลย ใจไม่ดีเลยเว้ย”ไปเข้าห้องน้ำแปปนะ” ฉันหันไปสะกิดแขนพี่เซนที่กำลังคุยกับพี่คินและเตแล้วกระซิบข้างหูเขาแข่งกับเสียงเพลงดังๆ”ให้ไปด้วยปะ” พี่เซนหันมากระซิบบอก ฉันสายหน้าเป็นคำตอบ พี่เซนเลยพยักหน้าเข้าใจ หลังจากทำธุระเสร็จ ฉันก็มายืนมองดูตัวเองในกระจกตรงอ่างล้างมือภายในตัวห้องน้ำ หน้าฉันเริ่มแดงหน่อยๆ สายตาเห็นเสื้อยืดสีดำของพี่เซนหัวใจก็เต้นแรงอีกครั้ง ตึกตัก ตึกตัก ตึกตัก “อะไรวะเนี่ย หรือจะเมา” ฉันส่ายหน้าไปมา ก็ไม่เมาเท่าไรหนิ ฉี่ออกมันก็หายไปเยอะ แค่ตึงๆเอง พอตั้งสติได้ก็เดินออกจากห้องน้ำแต่ก็ต้องตกใจที่เห็นพี่เซนกำลังยืนสูบบุหรี่อยู่แถวหน้าห้องน้ำหญิง เขาหันมาเจอฉันแล้วทิ้งบุหรี่ที่หมดไปยังไม่ถึงครึ่งทิ้ง”พี่มาทำไมอะ” “มาสูบบุหรี่ไง” ฉันขมวดคิ้วมองไปทางบุหรี่ที่พี่เซนเพิ่งทิ้งไป ดูก็รู้ว่ามันเพิ่งถูกจุด“แล้วพี่ทิ้งทำไม เพิ่งจุดไม่ใช่เหรอ” “ไม่อยากสูบแล้ว เดินไปดิ” เขาตอบแล้วบุ่ยหน้าให้ฉันเดินไปก่อน ฉันเลยต้องเดินนำเขามา ผลั่ก! “ขอโทษครับ” ผู้ชายร่างสูงที่เพิ่งเดินมาชนไหล่ฉันพูดขึ้น แรงชนไม่ได้แรงมากเลยไม่รู้สึกเจ็บอะไร”ไม่เป็นไรค่ะ” ฉันหันไปบอกยิ้มๆ “ชื่ออะไรเหรอครับ” ผู้ชายคนเดิมยังคงไม่ขยับไปไหน หืออ?! อยู่ๆก็ถามชื่อชักจะแปลกๆ ฉันเลยเงยหน้าไปมองเขาชัดๆอีกที รูปร่างสูงสมส่วน ผิวขาวจัด หน้าตาดีหนุ่มตี๋อีกต่างหาก “ทำไมเหรอคะ” “คืออยากรู้จักน่ะ ผมชื่อไปร์นะ” ฉันยังไม่ทันตอบ เขาก็แนะนำตัวเสร็จสรรพ “พะ..”หมับ! ยังไม่ทันได้พูดชื่อตัวเองด้วยซ้ำ แขนแข็งแรงก็คว้าเอวฉันไปโอบโดยที่แผ่นหลังฉันชนกับแผงอกกำยำ ฉันนิ่งไปสักพักแล้วเงยหน้าขึ้นไปมองพี่เซน เห็นแต่ปลายคางของเขาแต่กลับรับรู้ได้ถึงพลังงานบางอย่างจนขนลุก รังสีทะมึนแบบนี้เขาโมโหอยู่แน่ๆเลย “กูเซน“ พี่เซนบอกชื่อตัวเองแล้วจ้องหน้าผู้ชายที่ชื่อไปร์ไม่วางตา สายตาอย่างกับจะฆ่าเขางั้นแหละ “เอ่อ ขอ..ขอตัวก่อนนะครับ” ไปร์หันมายิ้มให้ฉันแล้วรีบเดินไปอีกทางทันที “พี่เซน แน่นไปแล้ว” ฉันพยายามแกะแขนพี่เซนออก แต่เขาก็ยังไม่ยอมปล่อย “เห็นเดินเซๆ คิดว่าเมาเลยช่วยพยุง” “ไม่ได้เมาสักหน่อย แค่ตึงๆ“ ฉันเงยหน้าไปบอกเขา พี่เซนก้มหน้าลงมาพอดี เราเลยสบตากันโดยบังเอิญ ไม่รู้ว่าผ่านไปกี่นาที รู้เพียงว่าตอนนี้หน้าของพี่เซนใกล้ฉันมากจนปลายจมูกเราชนกัน เขาจับไหล่ฉันทั้งสองข้างให้หันไปหา ลมหายใจอุ่นร้อนผสมกลิ่นบุหรี่และเหล้าตีกันไปหมดจนฉันมึน สัมผัสอุ่นร้อนทาบทับลงมาที่ปากฉัน หยุดนิ่งไปสักพักเหมือนกำลังหยั่งเชิงว่าฉันจะปฏิเสธหรือเปล่า แต่ฉันกลับกำเสื้อตรงอกพี่เซนไว้แน่น เขาเลยกดริมฝีปากลงมาแนบแน่นกว่าเดิม “อื้ม” ฉันไม่ได้มีประสบการณ์อะไรมากมายกับเรื่องแบบนี้นัก เหมือนพี่เซนจะรู้ เขาผละริมฝีปากแล้วจูบลงมาใหม่ให้ฉันได้พักหายใจหายคอ ครั้งนี้พี่เซนดันลิ้นเข้ามาแล้วหยอกลิ้นเล็กของฉัน กึก!เสียงเหมือนมีคนเดินมาทางนี้ฉันจึงหยุดนิ่งพร้อมกับพี่เซนผละริมฝีปากออก ที่ที่เรายืนเป็นมุมเล็กๆตรงทางเลี้ยงไปห้องน้ำหญิงซึ่งเงียบอยู่เหมือนกันเพราะเป็นห้องน้ำวีไอพีชั้นสอง เหนือสิ่งอื่นใดตอนนี้ฉันไม่กล้าเงยหน้าไปมองพี่เซนเลยอะ อายมากหน้าร้อนไปหมดจนคิดว่ามีใครเอาน้ำร้อนมาสาด ไอ้หัวใจบ้านี่ก็เต้นแรงอีกแล้วอะ