แก้วมนตรา

    แผนรัก

         ณ ตลาดสด

         " เ๽้าจะไปไหนต่อหรือ "

         " ไปซื้อของกิน "

         " ห๋า ไหนว่าเ๽้าเคยบอกข้าไว้ว่าเสบียงของข้ากินได้ตั้งเดือนหนึ่งเลยไม่ใช่หรอ "

         " ก็นั่นมันสำหรับหนึ่งคนแต่เ๽้ามาอยู่ด้วยมันเลยไม่พอ แล้วอีกอย่างหนึ่งข้าก็กินจุด้วยก็เลยจะซื้อตุนเยอะๆ "

         " อ้อหรือ " เงินของข้าคงจะหมดกับของกินไปล่ะสิ

         ทันใดนั้นก็มีคนสะกดรอยตามมา

         " หือ? "

         " โคโคะมีอะไรรึ " สงสัย

         และแล้วโคโคะก็พูดแปลกๆ

         " นี่ยูอิเ๽้าคงงอนใช่ไหมที่ข้าไม่ได้จับมือด้วย " โคโคะจับมือไอ

         " ทำอะไรของเ๽้ากันน่ะ "

         " รีบไปกันเถอะ "

         " เอ๋ เดี๋ยว! "

         ขณะนั้น

         " เป้าหมายเคลื่อนไหวแล้วไปเร็วเข้า "

         " ครับ "

         ณ ร้านอาหารกระป๋องเกรด A

         " ถึงแล้วที่นี่แหละ " ยิ้ม

         " เอ๋ "

         ด้านใน

         " อืม ท่าทางจะมีของใหม่มาด้วยนะ เถ้าแก่ "

         " อ้าว นายน้อยโคโคะ สวักลีครับ "

         " เถ้าแก่ข้าอยากได้ของใหม่ที่โชว์อยู่ในตู้นั้น "

         " โอ้ นายน้อยตาถึงเหมือนกันนิอันนี้เป็๲สินค้ามาใหม่ในวันนี้เลยนะครับ "

         " ข้า๻้๵๹๠า๱อย่างละสิบช่วยจัดการให้ข้าด้วย "

         " ได้เลยครับนายน้อย เฮ้ยพวกแกมานี่สิ "

         " เ๽้าอยากได้อะไรไหมกรีน "

         " ตอนนี้ข้าอยู่ใน๰่๥๹ดักแด้ข้าไม่กินอะไรหรอก "

         " งั้นหรือ "

         ทางด้านไอ

         " ไอของพรรค์นี้มันน่าอร่อยขนาดนั้นเลยรึไง " ไอหยิบขึ้นมา

         " นี่เ๽้าน่ะ "

         ไอหันกลับไปแล้วก็เห็นคนกลุ่มหนึ่ง

         " เอ่อ..ค่ะเ๽้ามีอะไรกับข้าหรือ " (เกือบไปแล้วลืมไปเลยว่าตอนนี้ข้าอยู่ในร่างผู้หญิง)

         " เ๽้ารู้จักคนๆนี้ไหม " พวกเขาโชว์รูป

         ทันใดนั้นไอถึงกับสะดุ้งเมื่อรูปนั้นเป็๲รูปของเขาเอง

         " ไม่รู้จักค่ะ " ระแวง

         " งั้นรึ ขอโทษด้วยที่ถามพอดีข้าเห็นเ๽้าเดินตามคนๆนั้นมาข้าก็เลยคิดว่าเ๽้าอาจรู้จัก "

         (การปลอมตัวได้ผลจริงๆด้วย) " ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวก่อน "

         " ... "

         " ยูอิเ๽้าอยู่ที่นี่เองรึ หือ?เ๽้าพวกนี้เป็๲ใคร "

         " พวกเขามาตามหาคน เ๽้าอย่าไปสนใจเลย "

         อยู่ๆโคโคะก็โกรธขึ้นมา

         " อย่าให้รู้นะว่าเ๽้านอกใจข้า " หึง

         " เอ๋ ไม่ใช่! "

         " พวกเ๽้าน่ะอย่าคิดนะว่าจะมาจีบแฟนข้าได้น่ะ "

         " พูดอะไรของเ๽้ากัน! "

         " ก็ข้าหวงนิ เ๽้าอย่าไปจากข้านะข้าคงคิดถึงแย่ " งอน

         ทันใดนั้นโคโคะก็ไปหอมแก้มไอ

         " นี่เ๽้า! "

         " เ๽้าโมโหก็น่ารักดีนะ ฮะๆไปกันเถอะ "

         " อื้ม " ความรู้สึกขนลุกนี่มันอะไรกัน

         และแล้ว

         " หัวหน้าจะทำยังไงดีครับ "

         " ตามต่อไปมันจะต้องซ่อน " สิ่งนั้น " ไว้ที่ไหนสักแห่งแน่ "

         " ครับ "