ณ ตลาดสด
" เ้าจะไปไหนต่อหรือ "
" ไปซื้อของกิน "
" ห๋า ไหนว่าเ้าเคยบอกข้าไว้ว่าเสบียงของข้ากินได้ตั้งเดือนหนึ่งเลยไม่ใช่หรอ "
" ก็นั่นมันสำหรับหนึ่งคนแต่เ้ามาอยู่ด้วยมันเลยไม่พอ แล้วอีกอย่างหนึ่งข้าก็กินจุด้วยก็เลยจะซื้อตุนเยอะๆ "
" อ้อหรือ " เงินของข้าคงจะหมดกับของกินไปล่ะสิ
ทันใดนั้นก็มีคนสะกดรอยตามมา
" หือ? "
" โคโคะมีอะไรรึ " สงสัย
และแล้วโคโคะก็พูดแปลกๆ
" นี่ยูอิเ้าคงงอนใช่ไหมที่ข้าไม่ได้จับมือด้วย " โคโคะจับมือไอ
" ทำอะไรของเ้ากันน่ะ "
" รีบไปกันเถอะ "
" เอ๋ เดี๋ยว! "
ขณะนั้น
" เป้าหมายเคลื่อนไหวแล้วไปเร็วเข้า "
" ครับ "
ณ ร้านอาหารกระป๋องเกรด A
" ถึงแล้วที่นี่แหละ " ยิ้ม
" เอ๋ "
ด้านใน
" อืม ท่าทางจะมีของใหม่มาด้วยนะ เถ้าแก่ "
" อ้าว นายน้อยโคโคะ สวักลีครับ "
" เถ้าแก่ข้าอยากได้ของใหม่ที่โชว์อยู่ในตู้นั้น "
" โอ้ นายน้อยตาถึงเหมือนกันนิอันนี้เป็สินค้ามาใหม่ในวันนี้เลยนะครับ "
" ข้า้าอย่างละสิบช่วยจัดการให้ข้าด้วย "
" ได้เลยครับนายน้อย เฮ้ยพวกแกมานี่สิ "
" เ้าอยากได้อะไรไหมกรีน "
" ตอนนี้ข้าอยู่ใน่ดักแด้ข้าไม่กินอะไรหรอก "
" งั้นหรือ "
ทางด้านไอ
" ไอของพรรค์นี้มันน่าอร่อยขนาดนั้นเลยรึไง " ไอหยิบขึ้นมา
" นี่เ้าน่ะ "
ไอหันกลับไปแล้วก็เห็นคนกลุ่มหนึ่ง
" เอ่อ..ค่ะเ้ามีอะไรกับข้าหรือ " (เกือบไปแล้วลืมไปเลยว่าตอนนี้ข้าอยู่ในร่างผู้หญิง)
" เ้ารู้จักคนๆนี้ไหม " พวกเขาโชว์รูป
ทันใดนั้นไอถึงกับสะดุ้งเมื่อรูปนั้นเป็รูปของเขาเอง
" ไม่รู้จักค่ะ " ระแวง
" งั้นรึ ขอโทษด้วยที่ถามพอดีข้าเห็นเ้าเดินตามคนๆนั้นมาข้าก็เลยคิดว่าเ้าอาจรู้จัก "
(การปลอมตัวได้ผลจริงๆด้วย) " ถ้าไม่มีอะไรแล้วข้าขอตัวก่อน "
" ... "
" ยูอิเ้าอยู่ที่นี่เองรึ หือ?เ้าพวกนี้เป็ใคร "
" พวกเขามาตามหาคน เ้าอย่าไปสนใจเลย "
อยู่ๆโคโคะก็โกรธขึ้นมา
" อย่าให้รู้นะว่าเ้านอกใจข้า " หึง
" เอ๋ ไม่ใช่! "
" พวกเ้าน่ะอย่าคิดนะว่าจะมาจีบแฟนข้าได้น่ะ "
" พูดอะไรของเ้ากัน! "
" ก็ข้าหวงนิ เ้าอย่าไปจากข้านะข้าคงคิดถึงแย่ " งอน
ทันใดนั้นโคโคะก็ไปหอมแก้มไอ
" นี่เ้า! "
" เ้าโมโหก็น่ารักดีนะ ฮะๆไปกันเถอะ "
" อื้ม " ความรู้สึกขนลุกนี่มันอะไรกัน
และแล้ว
" หัวหน้าจะทำยังไงดีครับ "
" ตามต่อไปมันจะต้องซ่อน " สิ่งนั้น " ไว้ที่ไหนสักแห่งแน่ "
" ครับ "