8
เผยเซ่าเจ๋อไปโดนตัวไหนมาหรือเปล่า
เผยเซ่าเจ๋อเคยชินกับการแก้ปัญหาแบบตรงไปตรงมาการพูดคุยไหนจบภายในสิบนาทีได้ เขาไม่มีทางลากยาวไปถึงสิบห้านาทีเขาไม่อยากเสียเวลากับจ้าวเหวินซิวจึงโยนภาพบันทึกกล้องวงจรปิดใส่อีกฝ่ายโต้ง ๆ
ความจริงเื่นี้ตรวจสอบได้ไม่ยากอย่างไรเสียจ้าวเหวินซิวก็ไม่ใช่อาชญากรมืออาชีพยังปกปิดร่องรอยจากการตรวจสอบไม่เก่งขนาดนั้นในงานเลี้ยงประจำปีของบริษัทมีกล้องวงจรปิดซึ่งพิสูจน์ได้ว่าจ้าวเหวินซิวยื่นน้ำผลไม้ให้เฉิงซย่าหลังงานเลี้ยงประจำปีเลิกก็มีภาพกล้องวงจรปิดของโรงจอดรถนอกจากนี้ยังมีกล้องติดหน้ารถยนต์ที่ยืนยันได้ว่าเขากับคนขับรถหลิวรุ่ยแบกเฉิงซย่าผู้หมดสติขึ้นไปบนรถ
จ้าวเหวินซิวดูภาพกล้องวงจรปิดจบแล้วหน้าซีดเผือด
ตอนแรกเขาคิดจะทำเป็ไม่รู้ไม่เห็นหากประธานเผยถามขึ้นมาก็จะบอกปัดว่าเฉิงซย่าเป็คนเสนอตัวไปถึงที่เองผลคือเผยเซ่าเจ๋อเอาภาพกล้องวงจรปิดมาโชว์แผนแสร้งไม่รู้เื่ของจ้าวเหวินซิวจึงหมดค่าทันที
จ้าวเหวินซิวกลอกตาไปมาคิดหาวิธีแก้ตัวลนลานอธิบาย “ประธานเผยครับ ผมผิดไปแล้วผมไม่ควรใช้วิธีการต่ำช้าอย่างการส่งศิลปินขึ้นเตียงคุณ!แต่จะโทษผมทั้งหมดก็ไม่ได้นะ นี่เป็แผนของเฉิงซย่าต่างหากครับ!”
เผยเซ่าเจ๋อหรี่ตาน้อยๆ “งั้นหรือ”
จ้าวเหวินซิวแก้ตัวเร็วรี่“เฉิงซย่าปลื้มคุณมาตลอด เขาซื้อยาปล่อยฟีโรโมนจากโรงพยาบาลแล้วแอบส่งให้ผมเพื่อให้ผมผสมในน้ำผลไม้ของเขาแล้วส่งเขาไปที่ห้องของคุณ...”
เผยเซ่าเจ๋อไม่อยากฟังอีกฝ่ายพล่ามไร้สาระเอ่ยขัดทันที “เมื่อคืนฉันเพิ่งตรวจสอบข้อมูลมา ยาปล่อยฟีโรโมนเป็ยาควบคุมพิเศษต้องให้โอเมก้าและคู่ชีวิตของเ้าตัวเซ็นชื่อด้วยถึงจะซื้อได้ลักลอบซื้อยากับสร้างใบรับรองการซื้อปลอมเป็การกระทำอันผิดกฎหมายก่อให้เกิดผลกระทบที่ร้ายแรงและต้องถูกตัดสินลงโทษ...ไหนลองพูดอีกรอบสิเฉิงซย่าไปซื้อยาปล่อยฟีโรโมนมาจากโรงพยาบาลไหน”
จ้าวเหวินซิว“...”
ประธานเผยรู้เื่นี้ด้วยเหรอ
จ้าวเหวินซิวยิ่งตระหนกหลบเลี่ยงสายตา ชัดเจนว่าโกหกต่อไม่ได้แล้ว
เผยเซ่าเจ๋อจ้องตาเขาอย่างเ็า“ถ้างั้นไปสถานีตำรวจกัน ให้ทางตำรวจเข้ามาตรวจสอบด้วยตัวเองดีไหม”
จ้าวเหวินซิวสองขาอ่อนยวบแทบจะเข่าทรุดลงตรงนั้น!
การใช้ยาปล่อยฟีโรโมนกับโอเมก้าโดยไม่ได้รับอนุญาตและบังคับให้โอเมก้าทำพันธะโดยไม่เต็มใจนั้นเป็สิ่งผิดกฎหมายถ้าเื่ถึงทางตำรวจจริง ไม่ใช่แค่จ้าวเหวินซิวกับหลิวรุ่ยที่จะต้องถูกจับกุมแม้แต่เพื่อนหมอซึ่งแอบขาย ‘ยาปล่อยฟีโรโมน’ ให้เขาก็จะถูกถอนใบประกอบโรคศิลปะด้วย
พอตระหนักได้ว่าประธานเผยเอาจริงใบหน้าของจ้าวเหวินซิวพลันไร้สีเื เขาสูดลมหายใจลึก หมัดที่อยู่ข้างตัวกำแน่นกล่าวด้วยเสียงสั่น ๆ “ประ ประธานเผย ผมผิดไปแล้วจริง ๆ...ได้โปรดอย่าแจ้งตำรวจเลยนะครับ ผมแค่สติเลอะเลือนไปชั่วขณะเลยคิดวิธีพรรค์นี้ออกมาได้ ผมน่ะอยากให้คุณสนใจเฉิงซย่ามากอีกหน่อยที่ทำไปก็เพื่อหางานให้ศิลปินที่ดูแลอยู่ได้มากขึ้น...”
เผยเซ่าเจ๋อขมวดคิ้ว“ทำเพื่อเฉิงซย่า? คุณเคยถามความเห็นเขาบ้างไหม”
จ้าวเหวินซิวสีหน้าย่ำแย่ยิ่งกว่าเดิม“ผม...”
เผยเซ่าเจ๋อสีหน้าเคร่งขรึม“โชคดีคืนนั้นเพื่อนฉันมาหา แล้วให้ยากดฟีโรโมนกับเฉิงซย่าได้ทันเวลาเลยไม่สายเกินแก้ เห็นแก่ที่คุณเป็พนักงานเก่าแก่ของเทียนเสวียนผมจะไม่แจ้งทางตำรวจ ส่งคุณนอนคุกไปก็ไม่ได้ส่งผลดีต่อชื่อเสียงของเทียนเสวียนแต่ว่า...ผมยังเก็บภาพกล้องวงจรปิดเอาไว้ตลอด ถ้าเื่นี้แพร่ออกไปละก็ คุณคงรู้ผลที่จะตามมาใช่ไหม”
เผยเซ่าเจ๋อไม่อยากให้จ้าวเหวินซิวติดคุกทันทีที่อีกฝ่ายติดคุก เฉิงซย่าจะถูกทางตำรวจเรียกตัวในฐานะผู้เสียหายเช่นนั้นแล้วเื่ที่เฉิงซย่าปีนขึ้นเตียงประธานเผยก็จะกระหึ่มจนคนรู้กันทั่วจัดการแบบเงียบ ๆ อย่าให้ส่งผลกระทบใหญ่โตถึงจะเป็วิธีจัดการที่ดีที่สุด
จ้าวเหวินซิวเองก็เข้าใจความหมายของประธานเผยพลันพยักหน้าอย่างสั่นกลัว “ขอบคุณประธานเผยที่ไม่ถือสาคนต่ำต้อยผมรับรองว่าจะไม่พูดเื่นี้กับใครแม้แต่คำเดียวครับ!”
เขาเพิ่งจะนึกโล่งอกเผยเซ่าเจ๋อกลับเปลี่ยนเื่ “อีกเดี๋ยวไปที่ฝ่ายการเงินปิดบัญชีเงินเดือนของเดือนนี้ซะต่อไปไม่ต้องมาทำงานแล้ว บอกกับหลิวรุ่ยลูกพี่ลูกน้องคุณด้วยข้างกายผมไม่้าคนขับรถแบบเขา”
พอจ้าวเหวินซิวรู้ตัวว่าประธานเผยจะไล่พวกเขาทั้งคู่ออกก็รีบถลาเข้าใส่สองมือกำขอบโต๊ะทำงาน วิงวอนดวงตาแดงก่ำ “ประธานเผย ผมทำงานที่เทียนเสวียนมาตั้งหลายปีโปรดให้โอกาสผมอีกสักครั้งเถอะครับ!”
เผยเซ่าเจ๋อสายตาเ็า“กลับไปเขียนใบลาออก ออกไปตามขั้นตอนปกติซะถ้าวันนี้ก่อนเลิกงานผมยังไม่ได้ใบลาออกของคุณผมจะให้ฝ่ายบุคคลไล่คุณออกด้วยเหตุผลว่ามีพฤติกรรมเสื่อมเสียเลือกเอาตามใจคุณก็แล้วกัน”
จ้าวเหวินซิว“...”
เผยเซ่าเจ๋อถึงกับเอาจริง
จ้าวเหวินซิวกัดฟันจนแทบแตกทั้งปาก
กฎลับในวงการเป็เื่ธรรมดาจะตายไปต่อให้เฉิงซย่าไม่ถูกใจอีกฝ่าย ก็ไม่จำเป็ต้องทำขนาดนี้เลยนี่ทำไมต้องยอมหักไม่ยอมงอขนาดนี้ด้วย?!
[ค่าความชอบที่จ้าวเหวินซิวมีต่อคุณ-100]
เผยเซ่าเจ๋อ“...”
เห็นทีเฉิงซย่าคงอ่อนโยนมากแล้วถึงได้หักค่าความชอบแค่ทีละคะแนนสองคะแนน
ส่วนจ้าวเหวินซิวหักทีร้อยคะแนนเลย
เผยเซ่าเจ๋อเปิดเมนูของระบบเห็นค่าความชอบของ [จ้าวเหวินซิว] ในตารางเปลี่ยนเป็ -100 ความสัมพันธ์ในตอนนี้จาก[ลูกน้อง] กลายเป็ [ศัตรู]
เผยเซ่าเจ๋อไม่ไปใส่ใจการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว
เก็บคนจิตใจชั่วร้ายไว้ข้างตัวรังแต่จะสร้างปัญหาไม่รู้จบรีบตัดไฟแต่ต้นลมยังดีกว่า
******
จ้าวเหวินซิวสองตาแดงก่ำเดินออกจากห้องทำงานเขาไม่อยากเชื่อจริง ๆ ว่าตนจะถูกไล่ออกจากเทียนเสวียน ตอนกดเปิดประตูลิฟต์อย่างมึนเบลอก็หวิดจะชนกับใครอีกคน
คนคนนั้นเป็หญิงสาวผอมเพรียวสูงโปร่งสวมรองเท้าส้นสูงและเสื้อคลุมกันหนาวตัวยาว เธอเดินมาอย่างกระฉับกระเฉงพอเห็นจ้าวเหวินซิวเข้าก็ชะงัก ก่อนยิ้มพลางเอ่ยทักทาย “เหล่าจ้าวไม่เจอกันนานเลย”
จ้าวเหวินซิวจิตใจหดหู่ตอบอย่างขอไปที “อืม เธอกลับมาทำงานแล้วเหรอ”
“ใช่แล้วมารายงานตัวกับเ้านายน่ะ”
หญิงสาวมีชื่อว่าโจวเหยียนเป็ผู้จัดการเบต้าที่มีความแอ็กทีฟสูง เข้าเทียนเสวียนมาปีเดียวกับจ้าวเหวินซิวศิลปินสองสามคนที่เธอดูแลก่อนหน้านี้ต่างมีชื่อเสียงพอสมควร แต่เพราะเธออุ้มท้องลาคลอดนานครึ่งปีจ้าวเหวินซิวจึงแทบจะลืมการคงอยู่ของคนคนนี้ไปแล้ว
ทั้งสองทักทายกันเรียบๆ หน้าประตูลิฟต์ แล้วก็เดินเฉียดไหล่ผ่านกันไป
โจวเหยียนแปลกใจมากหลังจากลาครบแล้วเธอก็ไปรายงานตัวกับฝ่ายบุคคลตัวเธอไม่เคยติดต่อกับนายใหม่อย่างเผยเซ่าเจ๋อ ทำไมวันนี้จู่ ๆผู้ช่วยจางถึงเรียกเธอมาที่ห้องทำงานท่านประธานล่ะเนี่ย
โจวเหยียนเดินเข้าห้องทำงานแย้มยิ้มบางพลางกล่าวทักทาย “ประธานเผย เรียกหาดิฉันหรือคะ”
เผยเซ่าเจ๋อกำลังอ่านข้อมูลปึกหนึ่งเมื่อเห็นเธอเข้ามาก็วางเอกสาร แล้วถามเสียงเบา “คุณโจว ่ก่อนคุณลาคลอดศิลปินที่ดูแลถูกย้ายไปอยู่ในมือผู้จัดการคนอื่น ตอนนี้เลยยังไม่ได้ดูแลใครใช่ไหม”
โจวเหยียนนิ่งอึ้งคิดไม่ถึงว่าประธานเผยจะรู้สถานการณ์ของเธอด้วยเธอสบสายตาชายหนุ่มและพยักหน้าทันที “ใช่ค่ะท่านประธานดิฉันเพิ่งกลับมาทำงานไม่กี่วันก่อน ตอนนี้ยังรอประกาศจากฝ่ายศิลปินอยู่ค่ะ”
“ไม่ต้องรอแล้วผมขอมอบหมายศิลปินให้คุณคนหนึ่ง ต่อไปก็ดูแลเขาด้วยล่ะ”เผยเซ่าเจ๋อดันเอกสารปึกหนึ่งไปตรงหน้าโจวเหยียน “เขาชื่อเฉิงซย่าเป็ศิลปินใหม่ที่เพิ่งเซ็นสัญญากับบริษัท”
โจวเหยียนทั้งสงสัยและกังวลมือที่รับเอกสารมาแข็งทื่อหน่อย ๆ
เผยเซ่าเจ๋อเอ่ย“เร็ว ๆ นี้เทียนเสวียนจะมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยคุณอ่านข้อมูลของเฉิงซย่าก่อนก็ได้ อย่าเพิ่งรีบติดต่อเขาผมจะจัดการให้เขาอยู่กับคุณ เข้าใจไหม”
สมองโจวเหยียนเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม-จัดศิลปินใหม่ให้เธอมันหมายความว่ายังไงน่ะ? เฉิงซย่าเหรอ? ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลย!
แต่เธอไม่กล้าปฏิเสธการตัดสินใจของเ้านายอย่างเปิดเผยแม้เ้านายคนนี้จะเป็คนโหลยโท่ยตามคำบอกเล่าของเพื่อนร่วมงานเธอก็ยังพยักหน้าอย่างเคารพ “เข้าใจแล้วค่ะประธานเผย”
ทันทีที่เธอกำลังออกจากห้องทำงานหัวหน้าฝ่ายผู้จัดการก็เคาะประตูห้อง
ผู้ช่วยจางฝานยุ่งเหมือนลูกข่างที่หมุนไม่หยุด
เช้าวันนี้ประธานเผยเรียกคนมาพบติดต่อกันหกคนแล้ว
แรกสุดเป็ผู้จัดการจ้าวเหวินซิวจากนั้นก็เป็ผู้จัดการโจวเหยียนที่เพิ่งกลับมาหลังจากลาคลอดตามด้วยหัวหน้าฝ่ายผู้จัดการเฉินลู่ หัวหน้าฝ่ายการเงินหลิวเฉียง หัวหน้าฝ่ายลิขสิทธิ์จูเจี้ยนอันและหัวหน้าฝ่ายกฎหมายสวี่เข่อซิน...
เมื่อจางฝานพาเข้าห้องทำงานทุกคนต่างทำหน้าสงสัยสุดขีด อย่างไรเสียนี่ก็เป็ครั้งแรกที่เผยเซ่าเจ๋อ ‘เรียกพบ’ผู้บริหารระดับกลางอย่างพวกตน
ประตูห้องทำงานปิดสนิทไม่รู้ประธานเผยจะพูดเื่อะไรกับพวกเขาจางฝานเห็นแค่ว่าคนเหล่านี้ทำสีหน้าไม่สู้ดีตอนเดินออกมาจากห้อง-หรือประธานเผยจะอารมณ์เสียแต่เช้าตรู่เลยเรียกพวกผู้บริหารของบริษัทมาเฉ่งสักยก?
ขณะจางฝานกำลังงุนงงอยู่นั่นเองเผยเซ่าเจ๋อก็เดินออกมาจากห้องทำงานแล้ว
เวลาเก้าโมงครึ่งพอดี
จางฝานรีบเดินเข้าไปรับหน้าทว่ากลับได้ยินชายหนุ่มเอ่ยเบา ๆ “เสี่ยวจางคุณไปเตรียมห้องประชุมหมายเลขหนึ่งหน่อยดูให้แน่ใจว่าเครื่องฉายโพรเจกเตอร์ทำงานได้ปกติสิบโมงเช้าวันนี้จะมีประชุมครั้งสำคัญ”
ประชุมครั้งสำคัญ?
จางฝานรีบรับคีย์การ์ดที่เผยเซ่าเจ๋อส่งให้“ทราบแล้วครับประธานเผย”
เผยเซ่าเจ๋อหันหลังตรงไปยังห้องทำงานของประธานกรรมการ
เผยเซิงกำลังชงชาอยู่ในห้องทำงานตอนเผยเซ่าเจ๋อเคาะประตูห้องแล้วเข้ามา สายตาเขาก็ไปตกบนตัวลูกชาย
วันนี้ลูกชายสวมสูทที่รีดไว้อย่างดีเสื้อเชิ้ตอบรีดจนสะอาดเรียบกริบ ทั้งยังผูกเนกไทอย่างเรียบร้อย ว่ากันว่า‘คนงามเพราะแต่ง’ พอเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็แบบนี้รวมกับหน้าตาหล่อเหลาเป็ทุนเดิมของเผยเซ่าเจ๋อในที่สุดก็มีบุคลิกเหมือนผู้บริหารระดับสูงของบริษัทกับเขาบ้างแล้ว
เผยเซิงกล่าวอย่างพอใจ“ดูท่าคราวนี้แกคงจริงจังสินะ อีกเดี๋ยวจะพูดยังไง เตรียมตัวไว้หรือยัง”
เผยเซ่าเจ๋อสีหน้านิ่งสงบ“พ่อวางใจเถอะครับ ผมจะหาวิธีโน้มน้าวพวกเขาเอง”
เวลาประชุมคือสิบโมงพอเก้าโมงห้าสิบนาทีผู้ถือหุ้นของบริษัทก็ทยอยมาถึงห้องประชุมแล้วคนกลุ่มหนึ่งสนทนากันเบา ๆ ด้วยสีหน้าสงสัย
“ประธานกรรมการเผยเรียกทุกคนมาประชุมกะทันหันมีเื่อะไรเหรอ”
“ไม่ค่อยแน่ใจแฮะ...”
สิบโมงตรงผู้ถือหุ้นทุกคนมากันพร้อมหน้า
ประตูห้องประชุมเปิดออกตรงเวลาเผยเซิงเดินนำเผยเซ่าเจ๋อเข้ามาอย่างเนิบช้า
เผยเซิงผู้เดินนำหน้าอายุห้าสิบกว่าปีแล้วเส้นผมหงอกขาวแต่ยังกระฉับกระเฉง ทุกคนไม่รู้สึกแปลกหน้ากับประธานกรรมการเผยทว่าพอเห็นเผยเซ่าเจ๋อตามหลังมา ทุกคนก็ใจนสะดุ้ง-
กิริยาท่าทางของเผยเซ่าเจ๋อวันนี้ทำเอาแทบจำไม่ได้!
ในการประชุมผู้บริหารระดับสูงครั้งแรกหลังเผยเซ่าเจ๋อรับตำแหน่งซีอีโอของเทียนเสวียนเมื่อคราวนั้นอัลฟ่าหนุ่มสุดแสนจะเหลาะแหละ นั่งไหลบนเก้าอี้ระหว่างประชุมก็ควงปากกาเหมือนหมดความอดทนอยู่ตลอด รายงานของแต่ละฝ่ายก็คร้านจะฟังแถมยังหาวหวอดหลังจบการรายงานอีกต่างหากผู้ถือหุ้นกับผู้บริหารระดับสูงของบริษัทต่างไม่มีความรู้สึกดี ๆ ให้เขาเลยสักนิด
แต่วันนี้เขาสวมสูทเรียบกริบเดินเหินตัวตรงผึ่งผาย สีหน้าเคร่งขรึมจริงจังแตกต่างกับเผยเซ่าเจ๋อก่อนหน้านี้เป็คนละคน!
รอจนเผยเซิงนั่งประจำที่แล้วเผยเซ่าเจ๋อจึงนั่งตรงที่ว่างทางซ้ายมือของบิดาอย่างเป็ธรรมชาติแล้วเปิดคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊ก
“ทุกท่านมากันพร้อมแล้วเริ่มการประชุมเลยแล้วกัน” คุณเผยกล่าวตรง ๆ “วันนี้เรียกทุกท่านมาประชุมเพราะเซ่าเจ๋อมีความคิดบางอย่างและ้าความเห็นของทุกคน ยังไงเขาก็อายุยังน้อยแผนงานที่เสนอไม่แน่ว่าจะใช้การได้หรือเปล่า คงต้องให้ทุกท่านร่วมปรึกษากันก่อน”
ประธานกรรมการเผยพูดเข้าประเด็นพอกล่าวถึงตรงนี้ก็พยักหน้าให้ลูกชายเป็สัญญาณว่าเริ่มได้
เผยเซ่าเจ๋อลุกขึ้นยืนเชื่อมต่อคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กเข้ากับโพรเจกเตอร์ของห้องประชุม
บนหน้าจอโพรเจกเตอร์คุณภาพสูงผืนใหญ่ปรากฏสไลด์เนื้อหากระชับได้ใจความต่อหน้าทุกคน
ถึงกับทำพาวเวอร์พอยต์มาบรรยายด้วย! ไปโดนตัวไหนมาเนี่ย?