รักฉันยังอยู่

   เช้านี้สดใสมากอากาศเย็นสบายจนแม่เรียกใช้แก้มเหมือนทุกวัน "แก้ม ออกไปซื้อของให้แม่หน่อยเอากระดาษไปด้วยเเม่เขียนของที่ต้องซื้อไว้แล้ว" แก้มตอบรับด้วยความขี้เกียจ "ค่ะแม่" แก้มเดินเข้าในมินิมาร์ท พร้อมกับบ่น "ของชิ้นสุดท้ายอยู่ไหนเนี่ย" แก้มเดินหาเรื่อยๆ "เจอแล้ว ชิ้นสุดท้ายเหลือชิ้นเดียวพอดีเลย" "อ๊ะ ขอโทษค่ะ" ชายรูปร่างสูง ผิวสีแทน หน้าตาดูโทรมเดินมาหยิบของชิ้นเดียวกับแก้มบนพึมพัมเบาๆ "หน้าตาดูสบายดีนะ" แก้มทำหน้างุนงง "คะ อะไรนะคะ" ชายคนนั้นเงียบและเดินออกไปจากมินิมาร์ท แก้มจึงซื้อของแล้วกลับบ้าน "อะไรของเขากันนะ ทำไมดูคุ้นๆจัง" แก้มถึงบ้านแล้ววางของล้มตัวไปที่โซฟาโดยไม่ได้สังเกตุว่ามีคนอื่นอยู่ แม่เดินมาเห็นแก้มถึงบ้านแล้ว "อ้าวแก้มมาถึงทำไมไม่เก็บของก่อนล่ะมีคนมาด้วยนะ" แก้มหันไปมองดูด้วยความงงแล้วนึกในใจ "นี่มันคนที่มินิมาร์ทไม่ใช่หรอมาบ้านเราทำไมรู้จักกันรึป่าวนะ?"