จงเรียกข้าว่าจอมราชัน

ใครกันใครที่กล้ามาทำร้ายหลานชายของข้าผู้คนที่อยู่บริเวณโดยรอบถึงกับแตกตื่นกับการปรากฏตัวของผู้คุมกฎคนนี้

เพราะผู้คนต่างรู้กันทั่วว่าตัวมันนั้นมีจิตใจคับแคบหากใครก็ตามที่ทำให้มันขุนเคืองใจ มันจะใช้อำนาจของตัวมันเองเล่นงานผู้นั้นเสียไม่ว่าอีกฝ่ายจะถูกหรือผิดก็ตามหากเพียงแค่ตัวมันเกิดความไม่พอใจขึ้นมาก็จะจัดการคนผู้นั้นอย่างไร้ปราณีนอกจากจะมีฐานะที่สูงส่งอยู่ภายในโรงเรียนแห่งนี้แล้วความแข็งแกร่งของมันก็สูงเช่นกันตอนนี้พลังเวทของตัวมันนั้นอยู่ที่ ระดับสวรรค์ขั้นที่ 4 น้อยคนที่จะพอมีฝีมือที่ดีพอจะเป็นคู่มือของมันได้…

                     โปรดระงับโทสะของท่านก่อนท่านมุโรชิ หลานชายของท่านนั้นเป็นคนที่หาเรื่องฝ่ายตรงข้ามก่อนแต่สุดท้ายกับโดนจัดการเสียเองหนึ่งในผู้ที่เห็นเหตุการณ์กลัวว่าเรื่องในครั้งนี้จะเกิดเหตุการณ์บานปลายจึงได้พยายามบอกเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้น…

ใครจะถูกใครจะผิดทำไมข้าต้องสนด้วยข้าสนใจเพียงแค่ใครกันที่บังอาจกล้ามาทำร้ายหลานชายของข้าโผล่หัวของเจ้าออกมาเดียวนี้นะผู้คนที่ได้ฟังคำพูดของผู้คุมกฎถึงกับแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมาตัวเองอยู่ในตำแหน่งระดับผู้อาวุโสคุมกฎแท้ๆ แต่กลับใช้อำนาจในทางมิชอบ

เซย์รินเองก็เห็นเรื่องชักเริ่มจะวุ่นวายแล้วจึงหันถามกับดราก้อนเจ้าแก่นี่เป็นใครกันทำไมมันถึงทำตัวใหญ่โตยิ่งนักโดยที่ไม่เห็นหัวใครเลย

เจ้าเบาๆเสียงหน่อยคนแก่เอาแต่ใจที่เจ้าว่าเมื่อสักครู่ เป็นถึงผู้อาวุโสคุมกฎเชียวนะพวกนี้จะคอยจ้องจับผิดหรือสอดส่องพวกนักเรียนที่พยายามทำตัวนอกหลู่นอกทางอำนาจของพวกมันนั้นสามารถ สามารถหยิบยื่นบทลงโทษหนักเบาต่างๆให้กับพวกเราได้เจ้าจงระวังไว้เพราะเจ้าได้ไปทำร้ายหลานชายของมัน

                 ผู้อาวุโสคุมกฎอะไรกันข้าก็เห็นเพียงแค่คนเอาแต่ใจเพียงเท่านั้นโดยไม่สนถูกผิด หลานชายของมันเป็นผู้กระทำผิดโดยแท้แต่กลับพยายามจะมาหาเรื่องข้า แบบนี้มันจะไม่เกินไปหน่อยรึเด็กหนุ่มพูดด้วยความฉุนเชียว…

"เป็นข้าเองที่เป็นผู้ทำร้ายหลานชายของท่านเซย์รินก้าวเท้าออกมาด้วยความไม่หวั่นเกรงใดๆต่อคนตรงหน้า

"เจ้างั้น รึ มุโรชิกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา จงคุกเขาขอโทษหลานชายข้าซะ พร้อมทั้งโขรกหัว 3 ครั้งเพื่อเป็นการขอโทษ

กับในสิ่งที่เจ้าทำร้ายต่อหลานชายข้าตัวมันพูดพลางพร้อมทั้งชี้นิ้วไปที่ร่างไม่ได้สติของหลานชายเพียงคนเดียวของมัน...

"ทำไมข้าต้องไปขอโทษเจ้าตัวหน้าสมเพรชนั้นด้วยทั้งที่ตัวข้านั้นเป็นฝ่ายที่ถูกมันหาเรื่องก่อนเด็กหนุ่มพูดด้วยความไม่ยินยอมทั้งที่ตนเองเป็นฝ่ายถูกกระทำก่อนแท้ๆแต่กับต้องเป็นฝ่ายขอโทษฝ่ายตรงข้ามเสียอย่างนั้น

"เจ้าตัวหน้าสมเพรชอย่างงั้นรึนี่เจ้ากล้าด่าทอหลานชายของข้าต่อหน้าเลยอย่างงั้นรึผู้อาวุโสคุมกฎถึงกลับหน้าตาหมองค้ำที่มีคนกล้าด่าทอหลานชายของตนต่อหน้าข้าสั่งเจ้าให้ทำอะไรเจ้าก็ทำเสียอย่าเรื่องมาก !!

"ตัวท่านนั้นเป็นถึงผู้อาวุโสคุมกฎแท้ๆแต่สายตามืดบอดเห็นผิดเป็นชอบ เข้าข้างหลานชายจนออกนอกหน้าไม่รู้จักการสั่งสอนมิหน้าเหล่าถึงได้กลายเป็นตัวสมเพรชเยี่ยงนี้…

ผู้คนที่ได้ฟังบริเวณรอบต่างก็รู้สึกชอบใจยิ่งนักคำพูดของเด็กหนุ่มก็เปรียบเสมือนความในใจของพวกตนแต่เพียงแค่ว่าพวกตนนั้นไม่กล้าแสดงออกอย่างนอกหน้าเช่นนี้เพราะกลัวผลที่จะตามมายากเกินจะรับไหว

"เห้อ…ตัวข้านั้นรู้สึกชอบเจ้าหมอนั้นยิ่งนัก นึกสิ่งใดมันก็พูดสิ่งนั้นโดยไม่เกรงกลัวผู้ใดทั้งสิ้น !!!

"ข้าเองก็เช่นกันคนที่ซื่อตรงแบบนี้หายากยิ่งนักทั้งความแข็งแกร่งที่แสดงออกมาก่อนหน้านี้ทำให้

"ข้าประทับใจยิ่งแต่ข้าเป็นกังวลแทนเจ้าหมอนั้นเหลือเกินว่าหากไปทำให้พวกผู้คุมกฎรู้สึกโกรธเคืองผลที่ตามมาก็ยากเกินที่จะคาดเดา

              ในตอนนี้นั้นเด็กหนุ่มกลายเป็นขวัญใจของใครหลายคนอย่างไม่รู้ตัวด้วยความกล้าหารที่แสดงออกมาถึงความไม่ชอบธรรมของบุคคลตรงหน้า

เจ้า เจ้าถึงกับกล้าด่าข้าเลยอย่างงั้นรึ จะมากไปแล้วเจ้าหนู….

ทำไมข้าจะไม่กล้าว่าก็หลานชายของเจ้ามันหน้าสมเพรชเกินเยียวยาจริงๆริอาจไปกินเนื้อหงส์ พอเห็นตัวข้าคุยกับองค์หญิงเอลซ่าตัวมันถึงกับร้อนรุ่มด้วยความริษยามาพลานหาเรื่องข้าทั้งที่ตัวองค์หญิงนั้นหาได้สนใจหลานชายของท่านเลยแล้วแบบนี้จะทำให้ข้าไม่รู้สึกสมเพรชต่อการกระทำโง่ๆของหลานชายท่านได้อย่างไร

                      ที่เซย์รินเรียกเอลซ่าว่าองค์หญิงต่อผู้คนมากมายนั้นเพราะเขาไม่ต้องการให้มีใครรู้ว่าตัวเขากับเอลซ่านั้นมีความสนิทสนมกันในระดับไหนมีเพียงแค่ดราก้อนและชิริวเท่านั้นที่รู้เกี่ยวกับเรื่องนี้…

"เจ้ากำลังจะบอกข้าว่าองค์หญิงที่ไม่สนใจหลานชายข้าแต่กับสนใจเจ้าอย่างงั้นรึ

"ก็อาจจะเป็นอย่างที่ท่านไว้เด็กหนุ่มยิ้มรับเพื่อกวนประสาทฝ่ายตรงข้ามอย่างไม่หวาดกลัว…

"เหอะคนอย่างเจ้ามันก็เป็นเพียงแค่เศษขยะชิ้นหนึ่งไม่มีทางหรอกที่องค์หญิงจะเห็นคนอย่างเจ้าอยู่ในสายตา

"ระวังคำพูดด้วยตาแก่ หลานเป็นเช่นไหนตัวท่านก็คงเป็นเช่นนั้นซินะนิสัยไม่ได้แตกต่างกันเลย…

                เป็นแค่เด็กยังไม่หย่านมแท้ๆกับปากกล้ายิ่งนักไม่รู้ว่าฝีมือจะดีอย่างปากเจ้าว่าไหม ชายชราเอยด้วยน้ำเสียงดูถูกซึ่งเหตุผลนี้ก็ทำให้ตัวเซย์รินเกิดความโมโหเป็นอย่างมากที่มีคนมากล้าดูถูกต้นเช่นนี้

ตัวท่านอยากจะพิสูจน์ด้วยตัวเองรึไม่ ว่าตัวข้านั้นจะฝีมือดีเหมือนดังปากข้ารึไม่ตามที่ท่านกล่าวมาเมื่อสักครู่....

จะพิสูจน์ยังไงผู้อาวุโสคุมกฎ เอ๋ยถามด้วยความโมโห ตอนนี้ตัวเขานั้นอยากจะฆ่าเด็กต้องหน้าเสียยิ่งกว่าอะไรดี

ข้าอยากจะขอท้าประลองกับท่านเซย์รินเอ๋ยด้วยน้ำเสียงสบายๆสั่นๆแต่ได้ใจความ

นี่ก็เป็นอีกครั้งที่ทำให้เหล่าผู้ชมถึงกับขนลุกซู่…พวกมันไม่คิดเลยว่าจะได้ยินคำกล่าวอย่างอหังการโดยไม่เกรงกลัวต่อผู้ใดโดยทั้งสิ้น

อุ๊บบ ฮ่าๆๆ ฮ่าๆๆ เด็กยังไม่อย่านมอย่างเจ้านี่นะจะมาท้าสู้กับข้านี่มันเรื่องตลกอะไรกัน

แล้วท่านกล้ารึไม่ตัวข้าเอาจริงนะ

ได้เมื่อเจ้าขอข้าก็จะสนองเจ้าให้อย่าหาว่าคนแก่อย่างข้ารังแกเด็กเล็กเยี่ยงเจ้าล่ะนี่ถือเป็นโอกาสที่ดีสำหรับมันไอ้เด็กนี่กล้ามาหยามหน้าข้าต่อผู้คนมากมายเช่นนี้ช่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำข้าจะให้เจ้าได้เสียใจที่เกิดเป็นคน จะทำให้เจ้าร้องขอชีวิตให้จงได้

งั้นไปที่สนามประลองกันเลยที่แหล่งนี้ไม่เหมาะกับการต่อสู้…

ได้งั้นไปกันเลย….

                    เห้อถึงข้าจะชอบเจ้านั้นแต่ครั้งนี้มันคงไม่รอดเป็นแน่ พลังต่างกันเกินไปผู้อาวุโสคุมกฎมีความแข็งแกร่งอยู่ในลำดับต้นๆของที่นี่เลยนะข้าว่าเซย์งานนี้ คงจะเป็นกระสอบทรายดีๆ ไม่น่าเลย

แล้วพวกเจ้าล่ะจะไปดูการประลองในครั้งนี้ไหม

ถามอะไรแปลกๆ ต้องไปอยู่แล้ว การต่อสู้ในครั้งนี้มันทำให้ตัวข้าอยากรู้อยากเห็นยิ่งนัก

และข่าวในการประลองนี้ก็แพร่กระจายไปทั้งโรงเรียนแม้แต่ตัวเอลซ่าเองก็ทราบเรื่องด้วยเธอจึงรีบมาที่ลานสนามต่อสู้โดยทันทีเรียกได้ว่าคนทั้งโรงเรียนมาดูการประลองในครั้งนี้แทบจะทั้งหมดไม่เว้นแม้แต่ผู้มีความแข็งแกร่งตั้งแต่ลำดับ1-100 ต่างก็มาดูการต่อสู้ในครั้งนี้กันทุกคน

                   เจ้าที่เคยต่อสู้กับคนที่ชื่อเซย์รินมาแล้วตัวเจ้าย่อมรู้ถึงพลังของเจ้านั้นเป็นอย่างดีตัวเจ้าคิดว่าเจ้านั้นจะตั้งรับผู้อาวุโสคุมกฎได้สักกี่น้ำเจ้าพอที่จะประเมินได้รึไม่ครูส….ผู้ที่เอ๋ยถามกับครูสนั้นก็คือ คิงชายที่ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของนักเรียนทุกคนตัวมันนั้นอยู่ในลำดับที่ 1 ของคนทั้งหมดจากนักเรียนจอมเวททั้งหมด5000 คนแห่งนี้

"เจ้าพูดผิดแล้วคิง เจ้าต้องใช้คำว่าผู้อาวุโสคุมกฎ ที่สุดแสนเจ้าโง่เขราผู้นั้นจะตั้งรับได้สักกี่น้ำเจ้าอาจจะไม่เชื่อข้าตัวตนของท่านเซย์รินนั้นทรงพลังเป็นอย่างมากถึงข้าจะพูดไปเจ้าคงจะไม่เชื่องั้นเดียวเจ้าคอยดูด้วยตาตัวเองแล้วกัน เพราะข้ารู้ตัวตนที่แท้จริงของท่านเซย์รินแต่ข้าคงจะบอกแก่เจ้าไม่ได้

"ขนาดนั้นเชียวข้าไม่เคยเห็นเจ้าจะยกย่องใครมาก่อนเลยนะครูสคนผู้นี้คงจะไม่ธรรมดาซินะ

เพราะเขาคือผู้ที่ควรค่าแก่การได้รับการยกย่องจากข้ายังไงล่ะถ้าเจ้าดูการต่อสู้ครั้งนี้ตัวเจ้าจะเข้าใจ

เอายังไงดีครับท่านผู้อำนวยการจะปล่อยให้ผู้อาวุโสคุมกฎต่อสู้กับนักเรียนจริงๆหรอ เจ้าดูแล้วก็อยู่เฉยๆเด็กคนที่เจ้าว่าไม่น่าเป็นห่วงหรอกนะไปเป็นห่วงผู้อาวุโสของเจ้าดีกว่า ที่ตัวริคุนั้นไม่มาห้ามเพราะตัวเขาเองก็ต้องการอยากเห็นการต่อสู้ของเซย์รินเช่นกันโอกาสแบบนี้มันไม่ได้มาง่ายๆเสียด้วย

ที่ด้านสนามประลอง

หากเกิดพิการขึ้นมาเจ้าจะมาโทษข้าไม่ได้นะเพราะเป็นตัวเจ้าเองที่รนหาที่ตายมุโรชิ พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

วางใจเถอะอาจจะเป็นท่านก็ได้นะที่จะมีสภาพไม่ต่างจากผักที่จะต้องนอนหยอดน้ำข้าวต้มไปวันๆ

แก่ ตายยยยย +++++

                      มุโรชิ ระเบิดพลังของตนออกมาอย่างเต็มที่ตอนนี้นั้นตัวมันขาดสติจนสิ้นแล้วจากการยั่วยุจากเด็กตัวเล็กๆตรงหน้ามันหวังเพียงแค่จะสังหารให้ได้เพียงแค่นั้น…

คนดูบริเวนรอบถึงกับแตกตื่นการระเบิดพลังระดับนี้มันไม่ได้จะสั่งสอนแล้วเจ้าแก่นั้นหวังจะฆ่าชัดๆ

ระวังตัวด้วย เซย์ริน เพื่อนร่วมห้องของเขาตะโกนออกมาด้วยความเป็นหวงถึงแม้ว่าชิริวและดราก้อนจะรู้ว่าเซย์รินพอที่จะมือฝีมืออยู่บ้างแต่เขาไม่คิดหรอกว่าเพื่อนของตนจะไปปะฝีมือกับผู้มีพลังในระดับสวรรค์ได้

มุโรชิ หายตัวไปในพริบตาอยู่ๆก็มาโพล่ด้านหน้าของเด็กหนุ่มพร้อมทั้งปล่อยหมัดสังหารออกไปสุดกำลัง

ตู๊มมมมมมมมมมมม

เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว ภาพที่เกิดขึ้นทำให้ผู้ชมการประลองในครั้งนี้ใจกระตุกวูบ…

                คงจะจบสิ้นแล้วซินะเจ้าหนุ่มนั้นไม่น่าเลย ผู้คนต่างก็คิดกันว่าเซย์รินนั้นคงไม่น่าจะรอดแล้วจากการโจมตีเมื่อครู่แต่เมื่อควันที่ลอยคละคลุ้งจางหายไปต่างก็ให้ผู้ชมโดยรอบถึงกับตกใจอะไรกันมันสามารถกันการโจมตีของผู้อาวุโสคุมกฎได้ไม่อยากจะเชื่อขนาดตัวคิงเองก็ตาแทบจะออกจากเบ้าหากเป็นมันเองระก็คงจะสาหัสเป็นแน่

"มีแรงเพียงแค่นี้เองรึ หน้าเบื่อชะมัด…เด็กหนุ่มทำหน้าเยาะเย้ยมาทางผู้ชรา

อะไรกันเจ้าเด็กเหลือขอนั้นมันสามารถกันการโจมตีของข้าแบบสุดแรงได้ไม่อยากจะเชื่อ…มุโรชิเองก็แทบจะสติหลุดเช่นกัน กับภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้า…

ข้าไม่อยากจะเชื่อเลยว่าฝีมือ ที่อ่อนด้อยของท่านจะเป็นถึงผู้อาวุโสคุมกฎขนาดศิษรุ่นเยาว์ก็ไม่สามารถจัดการได้หน้าผิดหวังเสียเหลือเกิน

                    แก่ นะ แก่ ไปลงนรกเสียเถอะ มุโรชิระเบิดพลังอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง มันกระหน่ำทุกสิ่งทุกอย่างที่มันมีอัดไปที่คนตรงหน้าเพื่อคาดหวังว่าจะดับชีวิตเน่าๆของมันซ่ะตู๊มมม ตู๊มมม ตู๊มมมม

การโจมตีถูกอัดมาที่เด็กหนุ่มอย่างไม่ยั่งแต่เซย์รินก็รับได้อย่างสบายๆราวกับคนตรงหน้าเป็นเพียงแค่เด็กน้อยอย่างนั้นแหล่ะผู้คนที่เฝ้าดูเหตุการวิญญาณออกจากร่างไปเรียบร้อยแล้วกับภาพที่เหนือจินตนาการบ้างหน้ามันทำอย่างกับผู้อาวุโสเป็นเพียงแค่เด็กเล็กในสายตาของมันถ้ามันฝีมือสูงส่งขนาดนี้ มาเป็นอาจารย์ผู้สอนได้สบายๆเลย

""เอา เอา หมดน้ำยาแล้วหรอท่านผู้อาวุโสคุมกฎ ตอนนี้มุโรชิ เต็มไปด้วยความเหนื่อยหอบจะพยายามแค่ไหนก็ไม่สามารถล้มบุคคลตรงหน้าได้เสียดี

                   เอลซ่าที่จ้องมองการต่อสู้แววตาของเธอเป็นประกายวาววับนี่แหละคู่หมั่นของเธอไม่ใช่ซิต้องเรียกเจ้าชายในฝันต่างหากท่านจะดูเท่เกินไปเสียแล้วท่านเซย์ริน

                   หญิงสาวคนอื่นที่ได้เห็นภาพตรงหน้าต่างก็ซุบซิบกันตามประสาหญิงสาว นี่แหละคือว่าที่พ่อของลูกของข้าไม่ไม่ต้องเป็นของข้าต่างหากท่านเซย์รินสู้เขา

เอลซ่าที่ได้ฟังหญิงสาวที่กล่าวถึงคู่หมั่นของตนจึงเดือดดานขึ้นมาเธอจะไม่ยอมยกเจ้าชายในฝันของเธอให้กับผู้ใดเป็นเด็ดขาด

พวกเจ้านั้นไม่มีสิทธิ์ท่านเซย์รินจะต้องเป็นของข้าคนเดียวเท่านั้นเอลซ่าพูดต่อหน้าผู้คนมากมายโดยไม่อายเลยเพราะตอนนี้เธอรู้สึกว่าจะมีคู่แข็งมากเกินไปเสียแล้ว

                       เมื่อเหล่าหญิงสาวได้ยินดังนั้นต่างก็เริ่มเดือดดานขึ้นมาถึงท่านจะเป็นองค์หญิงแต่ข้าจะไม่ยอมยกท่านเซย์รินของข้าให้แก่ท่านหรอกนะเพราะเขาคือว่าที่พ่อของลูกของข้า

หน่อยพูดไม่อายปากเอลซ่าเองก็เริ่มที่จะโมโห ท่านเซย์รินนั้นเป็นคู่ ##@#!!

ยังที่จะพูดไม่ทันจบเธอก็พึงจะนึกขี้นได้เพราะชายหนุ่มนั้นต้องการจะปกปิดฐานะของตนไว้ก่อนเธอจึงหยุดพูดกลางคัน

คู่ อะไรกลุ่มหญิงสาวส่งสายตาพิคาดแวววับมาที่เธอ

ป่าว ป่าว ไม่มีอะไร เอลซ่ารีบปฎิเสธโดยไว…เห้อข้าจะไม่มีทางยอมยกเจ้าชายในฝันของข้าให้ใครเป็นอันขาดหญิงสาวคิดเพียงในใจ

                 ตัดมาที่การต่อสู้ผลก็ยังคงเป็นเช่นเดินโดยที่มุโรชิก็ยังไม่สามารถจัดการเด็กหนุ่มตรงหน้าได้เสียทีเวลาการต่อสู้ก็ได้ผ่านมาถึงครึ้งชั่วยามแล้วมันจึงตัดสินใจที่จะใช้ทักษะเวทออกมา

ทักษะ ปักสายฟ้า มีประกายสายฟ้าล้อมรอบทั่วทั้งร่างกายของผู้อาวุโสคุมกฎเกิดเสียงประกายสายฟ้าที่หน้าเกรงกลัว

"อะไรกันผู้อาวุโสคุมกฎ ถึงขั้นใช้ทักษะอันตรายอย่างนี้เลยรึเราจะไม่ไปห้ามจะดีหรอท่านผู้อำรวยการ

"เจ้าไม่ต้องเป็นห่วงเด็กคนนั้นหรอกเจ้าควรจะห่วงมิโรชิจะดีกว่าผู้อำนวยการก็ยังคงพูดคำเดิมไม่เปลี่ยนแปลง

มุโรชิปล่อยประกายสายฟ้าที่อันตรายพุ้งตรงมาที่เซย์รินตัวเด็กหนุ่มเพียงแค่สร้างบราเรียขึ้นมาเท่านั้น

ตู๊มมมม  ตู๊มมมม ตู๊มมมไม่ว่าผู้อาวุโสคุมกฎจะกระหน่ำการโจมตีขนาดไหนก็ไม่สามารถที่จะทำลายบราเรียตรงหน้าได้แม้แต่น้อย

เอาล่ะนะตาข้าบ้างละตาแก่ข้าปล่อยให้ตัวเจ้าโจมตีจนพอใจแล้ว

ทักษะดัชนี สายฟ้าขั้นสูงสุดเปรี้ยงงงงงงงง เสียงสายฟ้าดังสนั่น ต่างก็ทำให้ผู้คนโดยรอบตกใจกลัว

เมื่อมามองที่ร่างของมิโร่ชิถึงกับแขนขาดกระจุยไปข้างหนึ่ง สภาพร่างกายเป็นไปด้วยลอยไหม้เกรียม

ยังไม่ตายอีกรึเด็กหนุ่มทำเสียงเหี้ยมหลังจากนั้นจึงเปิดใช้ทักษะจิตสังหารขึ้นมา

หวืดดดด หวืดดดด หวืดดดดด

                ที่บริเวน ตา ปาก จมูก ของผู้อาวุโสคุมกฎก็ปรากฎเลือดออกมาหลังจากนั้นตัวมันก็ล้มหมดสติไปที่เซย์รินไม่ฆ่าเพราะที่นี่อยู่บริเวณสถานศึกษาตัวเขานั้นไม่อยากจะสร้างปัญหาให้กับตัวผู้อำนวยการ

ผู้คนรอบสนามต่างก็นิ่งเงียบ เขาชนะเจ้าหนุ่มนั้นเป็นฝ่ายชนะ ข้าละไม่อยากเชื่อเลย มีเสียงร้องเห..ดังลั่นบริเวณรอบสนามประลองไม่มีใครเคยคิดเลยว่านักเรียนเพียงคนหนึ่งนั้นจะมีความสามารถพอที่จะจัดการผู้อาวุโสคุมกฎได้

เอาล่ะข้าฝากท่านจัดการที่เหลือด้วยเด็กหนุ่มหันไปคุยกับผู้ดูแลสนามหลังจากนั้นไม่นานหน่อยพยาบาลก็มาห้ามร่างของผู้อาวุโสคุมกฎออกไป

สวนตัวเซย์รินเองก็เดินไปหาดราก้อนและชิริวทำตัวราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไปพวกเราไปเรียนกันเดียวจะเข้าสาย

หะอะไร นะ เกิดเรื่องขนาดนี้เจ้ายังมีอารมณ์ไปเรียนอีกอย่างงั้นรึสองหนุ่มถึงกับอุทานออกมาถึงความขยันเรียนของคนตรงหน้า…