หลายวันผ่านไป กงโม่เหอก็ออกไปล่าสัตว์สลับกับเดินทางเข้าเมืองเพื่อคอยสืบถามข่าวคราวของพี่สาวและการหายตัวขององค์หญิงสิบสามไปพร้อมกัน
ในทุกวันเขาเห็นจ้าวเฉียงอี้ตั้งหน้าตั้งตาทำงานหนักรับใช้เขาในฐานะสามีภรรยาจนชายหนุ่มแอบสงสารอยู่บ่อยครั้ง เขาให้รางวัลนางด้วยการซื้ออาหารจากโรงเตี๊ยมในเมืองกลับมากินหลายครั้งโดยอ้างว่าไม่อาจทนกินผักดองกับเนื้อสัตว์ย่างได้อีกต่อไป
วันนี้เขาได้พบกับองครักษ์หลวงจำนวนหนึ่งที่ออกมาติดป้ายประกาศตามหาตัวองค์หญิงสิบสามเข้าพอดี จึงรีบกลับมาที่กระท่อมโดยที่ยังไม่ได้ซื้ออาหารกลับมาด้วย เพราะเกรงว่าจะมีคนจดจำเขาได้
พอใกล้จะถึงตัวเรือนกงโม่เหอก็เห็นกลุ่มควันไฟพวยพุ่งออกมาจากในกระท่อมพร้อมกับกลิ่นหอมยั่วยวนชวนน้ำลายไหล เขาไม่ลังเลใจที่จะเร่งฝีเท้าม้ากลับไปให้เร็วที่สุด
ภายในกระท่อมชายหนุ่มเห็นภรรยาร่างเล็กยืนอยู่หน้าเตาไฟ เนื้อกระต่ายตัวโตที่เขาล่ามาได้เมื่อวาน ถูกนำมาผัดกับน้ำมันพริกอยู่ในกระทะเหล็กใบโต กลุ่มควันแสบร้อนของน้ำมันพริกตลกอบอวลไปทั่วกระท่อม แต่มันกลับส่งกลิ่นหอมอย่างน่าประหลาด
“ท่านพี่กลับมาแล้ว" หญิงสาวปาดเหงื่อบนหน้าผากทิ้ง ส่งยิ้มหวานหยาดเยิ้มให้กับสามี
“ใครสั่งให้เ้าทำอาหาร! ข้าห้ามเ้าแล้วมิใช่หรือ? กระต่ายตัวนั้นข้าคิดจะเอามาย่างกินเป็มื้อเย็น เสียของอีกแล้ว!!
"หลายวันมานี้ข้าได้ไปหัดปรุงอาหารกับท่านยายจางมาจนชำนาญแล้วเ้าค่ะ วันนี้ท่านวางใจได้ว่าข้าจะไม่ผิดพลาดเหมือนคราวก่อนเป็แน่” หญิงสาวยิ้มร่า ตอบรับคำพูดไม่น่าฟังของสามีด้วยความเคยชิน
“เ้าไปฝึกฝนกับท่านยายจางมากี่ครั้งกันเชียว? สามวันก่อนเ้าก็ทำท่ามั่นอกมั่นใจเช่นนี้ สุดท้ายก็เหลวตามเคย แล้วข้ายังวางใจได้อีกหรือ?”
ปากก็พร่ำบ่นไป แต่สายตาของชายหนุ่มกลับจ้องมองไปในกระทะ หลายวันก่อนจ้าวเฉียงอี้ปรุงอาหารมาให้เขาลองชิม แต่รสชาติของมันย่ำแย่เกินไปจนเขาสั่งห้ามมิให้นางทำอีกเพราะเกรงว่าจะเสียของไปโดยเปล่าประโยชน์
แต่วันนี้เขาก็ปฏิเสธไม่ได้จริงๆ ว่าหน้าตาของผัดเผ็ดเนื้อกระต่ายดูดีกว่าอาหารที่นางเคยทำมาก่อนหน้า กลิ่นของน้ำพริกเผ็ดร้อนก็ทำให้ความอยากอาหารของตนเพิ่มมากขึ้นจนคิดอยากจะลองเสี่ยงดูอีกครั้ง
“ท่านพี่วางใจได้เลยเ้าค่ะ วันนี้ท่านจะได้ชิมเนื้อกระต่ายผัดเผ็ดที่อร่อยที่สุดในชีวิตแน่นอน” ดวงหน้างามแฉล้มเต็มไปด้วยรอยยิ้มประจบ ไม่ว่ากงโม่เหอจะชักสีหน้าหรือตำหนินางเท่าใด จ้าวเฉียงอี้ก็ไม่เคยขุ่นเคืองสามีเลยแม้แต่น้อย เฝ้ารอคอยวันที่สามีจะมองเห็นความตั้งใจจริงของนางด้วยความหวัง
“อย่างไรก็ทำออกมาแล้วนี่..ข้าบอกก่อนเลยนะว่าครั้งนี้ห้ามเอาไปเททิ้งเด็ดขาด หากเหลือเ้าต้องกินมันให้หมด” ร่างสูงแสร้งกระแทกตัวลงนั่งบนเก้าอี้ สีหน้ารำคาญใจ
เพียงได้ยินว่าสามียอมกินอาหารฝีมือนางอีกครั้ง เท่านี้จ้าวเฉียงอี้ก็ตื่นเต้นจนตัวลอย นางรีบตักข้าวและส่งตะเกียบไปให้ชายหนุ่ม เฝ้ามองกงโม่เหอคีบอาหารใส่ปากด้วยใจเต้นระรัว
เนื้อกระต่ายผัดเผ็ดออกรสหวานนุ่มลิ้นในคราวแรกก่อนจะกระจายรสเผ็ดร้อนไปทั่วทั้งปาก ชายหนุ่มหลับตาพริ้มด้วยความพึงพอใจ หลงลืมไปเสียสนิทว่าตนต้องแสร้งทำหน้าบึ้งตึงอย่างที่เคยทำ
“์ ฝีมือเ้าดีกว่าบ่าวรับใช้ในจวนแม่ทัพเสียอีก"
“จวนแม่ทัพหรือเ้าคะ? ท่านพี่รู้จักคนใหญ่คนโตเช่นนั้นด้วยหรือเ้าคะ” หญิงสาวเอียงคอถามอย่างไร้เดียงสา
ใบหน้าหล่อเหลาเปลี่ยนเป็สีเหลืองอึมครึม นึกเจ็บใจที่ปล่อยให้อาหารมาง้างปากที่แข็งราวกับคีมเหล็กของตนเองเสียได้!
“ข้าเคยเอาสัตว์ป่าไปขายให้กับพ่อครัวของจวนแม่ทัพ เลยมีโอกาสได้ลองชิมอาหารที่เขาทำน่ะ”
“อ้อ..ข้าเข้าใจแล้วเ้าค่ะ แล้ว..ท่านพี่คิดว่าอาหารที่ข้าปรุงขึ้นมาเป็อย่างไรบ้างเ้าคะ” ร่างเล็กชะโงกตัวเข้ามาถาม
สายตาของกงโม่เหอเหม่อมองดวงหน้าเล็กที่ขยับใกล้เข้ามาอย่างลืมตัว นางตื่นเต้นจนไหล่เกร็งริมฝีปากแดงสดเม้มแน่นขึ้นเรื่อย ๆ รอคอยคำตอบจากเขาด้วยตาเป็ประกาย
“อร่อย..อร่อยมาก” ชายหนุ่มตอบด้วยความสัตย์ รสมือขององค์หญิงสิบสามพัฒนาขึ้นอย่างก้าวะโ เนื้อกระต่ายผัดเผ็ดจานนี้รสชาติเป็เลิศ คาดเดาว่านางอาจจะคุ้นชินกับอาหารเลิศรสในวังหลวงมาก่อน แม้จะขาดวัตถุดิบหรือเครื่องปรุงชั้นดีนางก็ยังปรุงแต่งออกมาได้เหนือความคาดหมาย
ดวงหน้านวลพยักหน้าตอบรับระรัว ดีใจจนใบหน้าขึ้นสีแดงระเรื่อ รอยยิ้มกว้างระคนเสียงหัวเราะหวานใสระรื่นหูทุบหัวใจของกงโม่เหอโดยแรงและทำให้เขาหวั่นไหวไปไม่น้อย
การกระทำเล็กๆ น้อยของจ้าวเฉียงอี้ที่กำลังดีใจสุดขีดยิ่งทำให้ชายหนุ่มเหมือนตกอยู่ในความฝัน เขาเองก็เคยคิดฝันอยากได้สตรีเช่นนี้มาเป็คู่ครอง คนที่เห็นเขาสำคัญที่สุด! ที่ผ่านมาไม่เคยมีสตรีคนใดที่จะดีใจมากมายกับคำชมเพียงประโยคเดียวของตนเช่นนี้มาก่อนเลยสักคน!!
“เฉียงอี้ ที่ผ่านมาข้าเอาแต่ดุด่าและบังคับให้เ้าทำงานหนัก เ้าไม่เคยโกรธข้าเลยจริงๆ เช่นนั้นหรือ?” เขาใช้น้ำเสียงแ่ทุ้มและอ่อนโยนเป็ที่สุดถามภรรยาอย่างลืมตัว
“โกรธท่านหรือ? ข้าไม่เคยคิดเลยเ้าค่ะ นี่เป็หน้าที่ของภรรยาอยู่แล้วมิใช่หรือเ้าคะ ข้าเสียใจและต้องสำนึกบุญคุณเสียด้วยซ้ำที่เมื่อก่อนข้าทำตัวเหลวไหลแต่กระนั้นท่านก็ไม่ได้ทอดทิ้งข้า” นางตอบเสียงอ่อนหวานใบหน้าเปื้อนยิ้ม
“แล้วหากวันหนึ่งเ้ารู้ว่าข้าไม่ได้ดีอย่างที่เ้าคิดเล่า?”
“แม้ว่าท่านจะใช้คำพูดไม่ดีกับข้าหรือชอบทำหน้าบึ้งตึงใส่ แต่ข้าก็รู้ว่าท่านคอยช่วยเหลือข้าอยู่เื้ั เสื้อผ้าที่ข้าสวมใส่ อาหารที่ข้ากินล้วนเป็ท่านที่จัดหามาให้ทุกอย่าง แล้วข้าจะอกตัญญูต่อท่านได้อย่างไรเ้าคะ?”
คำกล่าวของนางทำให้เกิดแรงกระเพื่อมขึ้นลงอยู่ภายในใจของชายหนุ่ม เขาลอบจัดการความคิดของตนเองใหม่โดยพลัน
จากเดิมการชิงตัวเฉินเฉวียนอวี้มานั้นก็ทำไปด้วยอารมณ์ และคิดว่าจะใช้นางเป็ข้อต่อรองกับฮ่องเต้หากเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับพี่สาว แต่ตอนนี้เขากำลังจะตัดสินใจซ่อนตัวหญิงสาวไว้เช่นนี้ต่อไป ให้นางจดจำได้เพียงว่านางเป็ภรรยาที่รักมั่นเพียงตนเพียงผู้เดียวอย่างเห็นแก่ตัว!
พอตกกลางคืนกงโม่เหอก็นอนไม่หลับ เขาพลิกตัวกระสับกระส่ายฟังเสียงลมหายใจเข้าออกแ่เบาของภรรยาที่น่าจะหลับสนิทไปแล้วด้วยจิตใจที่ร้อนรุ่ม
“นางเป็ภรรยาข้ามิใช่หรือ แล้วเหตุใดข้าจะนอนร่วมเตียงกับภรรยาไม่ได้!" ชายหนุ่มต่อสู้กับความคิดชั่วร้ายของตนอย่างทุกข์ทรมาณ
สุดท้ายกงโม่เหอก็ยอมแพ้ให้กับความปรารถนาที่คุกรุ่นราวกับมีเปลวเพลิงลุกไหม้อยู่ในร่างกาย เขาก้าวลงจากเตียงด้วยฝีเท้าแ่เบาเข้าไปหาหญิงสาวที่นอนซุกตัวอยู่ใต้ผ้าห่มบนพื้น
ร่างใหญ่ค่อยๆ ล้มตัวลงนอนเคียงข้างหญิงสาวอย่างระมัดระวังไม่ให้อีกฝ่ายใตื่น ฝ่ามือหยาบหนาััลงบนต้นแขนของหญิงสาวแ่เบา กลิ่นหอมจากร่างงามผิวเนื้อเนียนนุ่มของหญิงสาวทำให้ชายหนุ่มหัวใจเต้นโครมครามระคนหวาดหวั่นคล้ายว่าตนเองกำลังลักขโมยสิ่งใดอยู่ไม่ผิด
ทว่า..เสียงละเมอของจ้าวเฉียงอี้ทำให้ความคิดและการกระทำของกงโม่เหอต้องหยุดชะงักลงทันที “เสด็จพี่หม่อมฉันไม่อยากไป..หม่อมฉันยังไม่อยากแต่งงาน..”
องค์หญิงสิบสามเดิมทีก็กำลังจะเดินทางไปยังแคว้นเฉิงเ้าเพื่อแสดงความขอบคุณกับราชวงศ์ที่ส่งกองกำลังมาช่วยแคว้นอู่เหลียงสู้ศึกา แต่ความนัยที่ซ่อนอยู่และเป็ที่รู้กันดีนั้นก็คือเฉินจู่เหวินตั้งใจจะส่งน้องสาวไปให้รัชทายาทแคว้นเฉิงเ้าดูตัวและเตรียมตัวเป็เ้าสาวเพื่อเชื่อมความสัมพันธ์ระหว่างสองแคว้น
ที่แท้นางก็ไม่ได้เต็มใจเดินทางไปที่นั่น!
และเหตุการณ์เช่นนี้ก็ไม่ต่างอันใดกับกงอวี้หลินพี่สาวของตนเองที่ต้องถูกบังคับใจ ซ้ำร้ายสตรีที่หลับสนิทอยู่ตรงหน้ายังถูกตนเองลักพาตัวเอามาเป็ภรรยาอย่างไม่ชอบธรรมเข้าให้อีก
เขาทำร้ายนางไม่ลง!!
1K
