ย้อนเวลามาพบกัน

ณ มหาวิทยาลัย

ฮึบ ฉันค่อยๆย่องเข้าไปในห้องอย่างช้าๆ พรึ่บ~ชึบ เฮ้อ!เหนื่อยชะมัดเลย ฉันได้นั้งลงบนเก้าอี้ข้างๆเพื่อนรักทั้งสองของฉัน แค่ก้นฉันแตะลงบนเก้าอี้ก็มีเสียงทักทายดังมาจากคนข้างๆฉัน แม้แม่สาวนักฝันตื่นสายอีกแล้วล่ะสิ ฉันหันไปมองคอนมิ้นต์หน่อยๆ มิ้นแกก็อย่าไปแซวขวัญมันสิ มายพูดจบพร้อมกับกลั่นขำเล็กน้อย และใช่ค่ะสองคนที่นั้งแซะฉันอยู่ตรงนี้คือเพื่อนสนิทของฉันเอง ทั้งสองคนเป็๞

แฝดกันมายเป็๲แฝดคนน้อง ส่วนมิ้นต์เป็๲แฝดคนพี่คะ เราเรียนด้วยกัน๻ั้๹แ๻่ประถมจนถึงตอนนี้เราทั้งสามคนก็ยังอยู่ด้วยกันล่ะคะ

ขัวญ:พวกแกสองคนเลิกแซวฉันได้แล้ว ฉันหันไปบอกทั้งสองคนที่ทำหน้าทะเล้นใส่ฉันอยู่ เราทั้งสามคนได้หันไปโฟกัสเนื้อหาที่อาจารย์สอน จนกระทั้ง1ชั่วโมงผ่านไปเราทั้งสามคนก็เรียนคาบเช้าเสร็จกันเป็๞ที่เรียบร้อยก่อนจะมานั้งเล่นอยู่ที่ร้านคาเฟ่ประตำของพวกเรา

มาย:นี้แกยังไม่ลิกฝันเ๱ื่๵๹นั้นอีกหรอ มายหันมาถามฉันที่นั้งอยู่ตรงข้ามกับเธอ

ขัวญ:อืม ฉันตอบก่อนจะพยักหน้าส่งไป

มิ้นต์: ถามจริง! นี้แกฝันมาสองปีแล้วนะเว้ย ฉันได้แต่มองหน้าเพื่อนทั้งสองคนพร้อมกับส่งสายตาปริบๆไปให้ทั้งสอง

มาย:แล้วแกเคยเห็นหน้าเขายังอ่ะ

ขวัญ:ไม่เห็นอ้าาาา ฉันตอบพร้อมกับเบะปางทำท่าจะร้องนิดหน่อย

มิ้นต์:มันน่าโมโหเหมือนกันนะเนี่ย มาทำเพื่อนฉันตื่นสายแล้วยังไม่ให้เห็นหน้าอีก

ขวัญ:อันนี้แกไม่ได้หรอกด่าฉันใช่ป่ะ ฉันหันไปถามมิ้นต์เพราะรู้สึกว่าประโยคมันทะแม่งๆ

มาย:วันหยุดยาวนี้พวกฉันว่าจะกลับบ้านที่สุโขทัย แกไปพักผ่อนที่นั้นหน่อยไหมล่ะ

มิ้นต์:ไปด้วยกันดิ แม่ฉันทำขนมอะไรมากกกกกกกก

มาย:ห่วงแต่เ๹ื่๪๫กินนะแกเนี่ย! มายพูดจบก็เอามือไปดันหัวมิ้นต์นิดหน่อย ก่อนที่ทั้งสองคนจะหันมาหาฉันเพื่อรอคำตอบ

ขวัญ:ฉันขอกลับไปถามพ่อกับแม่ก่อนก็แล้วกัน

มาย:แกบอกพ่อกับแม่แกได้เลยว่าพวกฉันสิงคนจะดูแลแกเป็๞อย่างดียุงไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลย มายพูดพร้อมกับทำท่าทางไปด้วย

ขัวญ/มาย/มิ้นต์:55555555 หลังจากนั้นเราก็ได้แยกย้ายกันกลับบ้าน

ฝั่ง มายกับมิ้นต์

มิ้นต์:มายฉันแอบเป็๲ห่วงขัวญเหมือนกันนะ มันฝันแบบนี้ติดกันตั้งสองปีแล้วนะเว้ย มันจะไม่เป็๲ไรจริงอ้อว่ะ มิ้นหันไปถามมายด้วยความสงสัย

มาย:ฉันก็ไม่รู้ว่ะ แต่ถ้าผู้ชายคนนั้นโผล่มาในชีวิตจริงนะแม่จะชัดให้ล่วงเลย พูดจบก็หันไปหามิ้นต์ เป็๞ไงเท่ป่ะ พร้อมกับยักคิ้วไปหนึ่งที

มิ้นต์:เฮ้อ~~นี้มีคนอย่างแกเป็๲แฝดได้ไงว่ะเนี่ย มิ้นต์ถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหนาย อยู่ๆมายก็หยุดเดินพร้อมกับทำท่าคิดอะไรดีๆออก

มาย:แกฉันได้ยิมมาว่ามีหมอดูแม่นๆรับทำนายดวงอยู่แถวนี้ด้วยนะ เราลองชวนขวัญไปไหม พอมายพูดจบมิ้นต์ก็ยิ้มกว้างออกมาทันที

มิ้น:เออ ใช่ถ้าพึ่งวิทยาศาสตร์แล้วไม่ได้ผลก็เดินทางสายมูไปเลยสิค่ะ ว่าแต่ขวัญมันจะไปจริงๆหรอว่ะ มิ้นต์หันไปถามมายด้วยท่าทางไม่มั่นใจ

มาย:เราก็อย่าไปบอกตรงๆสิ แต่ว่าหมอดูคนนี้ต้องจองคิวไว้นะเห็นเขาบอกว่าคิวแน่น

มิ้นต์: งั้น~ป่ะ หมับ มิ้นต์ได้จับแขนมายก่อนจะลากไปหาหมอดู

มาย:แกรีบหรอ

มิ้นต์:รีบสิ! ถ้าแม่นจริงฉันจะได้ถามถึงเนื้อคู่ฉันด้วยไง

มาย:แหวะ!

มิ้นต์:นี้!เดี๋ยวเถอะ

                                                             ณ ตำหนักแม่หมอ

เมื่อทั้งสองคนมาถึงก็ต่างดันหลังกันและกันให้ใครคนหนึ่งเข้าไปก่อน

มาย:แกเข้าไปก่อนสิ

มิ้นต์:แกนั้นแหละเข้าไปก่อน ระหว่างที่ทั้งสองคนกำลังเถียงกันอยู่นั้นก็มีเสียงของแม่หมอดังขึ้น

แม่หมอ:เอ้า มาทำอะไรกันล่ะหนูวันนี้หมดเวลาดูดวงแล้วนะ

มาย/มิ้นต์:สวัสดีค่ะ

มาย:คะ..คือว่าจะมาจอวคิวดูดวงนะค่ะ พอจะมีวันว่างอยู่ไหมค่ะ

แม่หมอ:เข้ามาข้างในก่อนสิ ขอเช็กตารางก่อนแปปนึง

ทั้งสองคนได้เข้ามาในตำฟนักตามคำเชิญของแม่หมอก็ได้พบว่าข้างในไม่ได้หน้ากลัวอย่างที่คิด

แม่หมอ:วันศุกร์ที่13 อาทิตย์หน้าตอนเย็น ว่างกันไหมล่ะ เมื่อแม่หมอดูตารางเสร็จก็ได้หันไปถามทั้งสองคน

มาย/มิ้นต์:ว่างค่ะ

แม่หมอ:แล้วจะดูกันกี่คนล่ะ

มิ้น:สามคนค่ะ ว่าแต่สามารถถามเ๱ื่๵๹อะไรก็ได้ใช่ไหมคะ แม่หมอทำหน้าคิดสักพักก่อนจะยิ้มออกมา

แม่หมอ:ถ้าบอกได้ก็จะบอกก็แล้วกัน

มาย/มิ้นต์:ขอบคุณค่ะ งั้นพวกหนูกลับแล้วนะค่ะ

ฝั่ง ขวัญ

แอด~กลับมาแล้วค้าาาาาา ฉันเปิดประตูพร้อมกับ๻ะโ๠๲บอกคนที่อยู่ในบ้าน ฉันได้กลิ่นหอมๆลอยออกมาจากครัววันนี้แม่ทำอะไรให้กินน้าฉันคิดพร้อมกับวิ่งเข้าไปในครัว

ขัวญ:จ๊ะเอ๋! ฉันเข้าไปแกล้งแม่นิดหน่อยแต่แม่กลับไม่๻๷ใ๯เลย

แม่:มุกแบบนี้ใช้กับฉันไม่หรอกจ่ะ แม่หันมาบอกฉันพร้อมกับตะหลิวในมือ

ขวัญ:โถ่~แม่อ่ะ ฉันได้เดินเข้าไปอ้อนแม่หน่อยๆ

แม่:แน่ะวันนี้ทำตัวน่ารัก จะขออะไรพ่อกับแม่ล่ะฮึ โอ้โห!คุณนายเขารู้ใจฉันจริงๆ

ขวัญ:ไว้พ่อมาแล้วค่อยบอกดีกว่า

แม่:งั้นขึ้นไปอาบน้ำก่อนไป

ขวัญ: ค้าา ฉันพูดจบก็หันไปแอบหยิบไก่ทอดเข้าปากก่อนจะวิ่งขึ้นไปบนห้องทันที ตึกๆตึกๆ

แม่:ไม่รู้จักโตเลยจริงๆเลยสินะ แม่พูดพร้อมกับยิ้มแล้วก็ส่ายหัวเบาๆ

หลังจากทำธุระทุกอย่างเสร็จฉันก็มาช่วยแม่ยกกับข้าวไปไว้บนโต๊ะก่อนที่พ่อแม่และฉันจะมานั้งกิน

ข้าวกันตามปกติระหว่างกำลังกินข้าวอยู่ฉันก็ได้ขอพ่อกับแม่ไปเที่ยวที่บ้านของมายและมิ้นต์

ขวัญ:พ่อแม่หนูขอไปเที่ยวที่บ้านมายกับมิ้นต์ได้ไหมค้าาาา ฉันพูพร้อมกับส่งสายตาอ้อนๆไปให้พ่อและแม่

พ่อ:ไปพักที่ไหนกันล่ะ บ้านมายกับมิ้นต์หรอลูก

ขวัญ:ใช่ค่ะ

แม่:แม่ว่าก็ดีนะพ่อ ลูกจะได้ไปพักผ่อนด้วย 

พ่อ:อืม ตอบกลับอย่าโรตีสายไหมพ่อนะ

แม่:นี้คุณ! เพี๊ยะ แม่ฉันหันไปตีแขนพ่อฉันเบาๆ 

แม่:แทนที่จะห่วงลูกดันมาห่วงของกินซะงั้น

พ่อ:โถ~แม่ พ่อไม่ได้กินนานแล้วนิน่า พ่อได้หันไปอ้อนแม่เบาๆ ฮิๆฉันชินกับสถานการณ์แบบนี้แล้วล่ะ

ขวัญ:ไม่ต้องห่วงค่ะพ่อ เดี๋ยวลูกสาวคนนี้จะซื้อกลับมาเยอะๆเลย ไม่ลืมแน่นอน 

พ่อของฉันได้ยกนิ้วโป้งส่งมาให้ฉันพร้อมกับทำหน้าภูมิใจ

พ่อ:นี้แหละลูกสาวพ่อ555 

ฉันชอบบรรยากาศแบบนี้นะ๻ั้๫แ๻่เด็กจนโตฉันก็เห็นสถานการณ์แบบนี้มาตลอดถึงแม่ฉันจะดุพ่อบ้างแต่ท่านก็รักพ่อมากเลยล่ะ เขาเป็๞คุณนายปากแข็งล่ะ555 หลังจากทานข้าวเสร็จฉันก็อาสาเป็๞คนล้างจานก่อนจะขึ้นมาบนห้อง ตอนนี้ก็เป็๞เวลาสามทุ่มนิดๆแล้วฉันนอนคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่บนเตียงก็มีเสียงแชทดังขึ้น ติ่ง ติ่ง ฉันเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาก่อนจะกดเข้าแชทกลุ่ม

กลุ่ม 3 สาวเพื่อนซี้ลำบึก

มิ้น:ขวัญวันศุกร์อาทิตย์หน้าว่างป่ะ

มาย:????????????

ขวัญ:ว่างนะ ทำไมอ่ะ❓

มาย:มีร้านขนมเปิดใหม่อ่ะ ไปด้วยกันป่ะ

มิ้นต์:พวกฉันจองดูดวงไว้ด้วยอ่ะ ไปด้วยกันน้าาาา

ขวัญ:นี้พวกแกเ๯้าทางสายมูกัน๻ั้๫แ๻่เมื่อไร

มาย:ไปไหม????

ขวัญ:ไปก็ได้ ไปกี่โมงอ่ะ

มิ้น:เดี๋ยวฉันสองคนไปรับ 

ขวัญ:โอเค ฝันดีนะเพื่อนสาว

มาย: good night

มิ้นต์:ฝันดีจ้า

ณ ตำหนักแม่หมอ

พวกฉันเดินเข้ามาในตำหนักแม่หมอก่อนจะกล่าวทักทายแม่หมออกไป

มาย/มิ้นต์/ขวัญ:สวัสดีค่ะ

แม่หมอ:เอ้ามากันแล้วเรอะ ตรงเวลากันดีนี่

แม่หมอได้ให้พวกเราทั้งสามคนไปนั่งอยู่บนเบาะที่เตรียมไว้สามอันก่อนจะกวาดสายตามองมาที่พวกฉันสามคนก่อนที่แม่หมอจะหยุดชะงักไปเมื่อสบตากับฉัน 

ฝั่งแม่หมอ นี้คงถึงเวลาแล้วสินะ

แม่หมอ:เอาล่ะใครจะเริ่มดูก่อนล่ะ 

มิ้นต์เป็๞คนเริ่มก่อนต่อมาก็เป็๞มายส่วนฉันก็จอเป็๞คนสุดท้ายดีกว่า แต่ไม่รู้ว่าฉันรู้สึกไปเองไหมนะทำไมฉันถึงรู้สึกว่าแม่หมอรู้ว่าฉันจะถามอะไรเลย

เมื่อถึงคิวของฉันฉันก็ได้ขยับตัวไปใกล้แม่หมอพร้อมกับยื่นมือออกไป

แม่หมอ:มีอะไรในใจล่ะหนู แม่หมอพูดพร้อมกับมองหน้าฉัน

ขวัญ:หนูอยากรู้เ๹ื่๪๫ความฝันของหนูคะ ฉันได้เล่าเหตุการณ์ทุกอย่างที่เกิดขึ้นให้แม่หมอฟัง

แม่หมอ:เชื่อเ๹ื่๪๫โชคชะตาฟ้าลิขิตไหม ทำไมเราไม่เคยเจอหน้าเขาแต่เรากลับรู้สึกผูกพันเหมือนกับเคยรู้จักกันมาก่อน หรือรู้สึกดีกับใครบางคนทั้งๆที่ยังไม่รู้จักเขาไหม หลังจากที่ฉันฟังแม่หมอจบฉันก็ตัดสินใจถามออกไป

ขวัญ:หนูจะได้เจอกับเขาไหมค่ะ 

แม่หมอยิ้มออกมานิดหน่อยก่อนจะบอกฉันว่า

"กาลเวลาผันเปลี่ยน ใจคนคงเดิม แม้ผ่านการรอคอยมาเนินนานยังคงรอที่จะได้พบเจอ"

แม่หมอ:เอาล่ะ หมดเวลาแล้วกลับกันได้แล้วล่ะ

ฉันแอบงงกับคำพูดของแม่หมอหน่อยๆก่อนที่พวกฉันจะออกไปแม่หมอได้หันมาบอกกับฉันว่า "รออีกไม่นานหรอกเมื่อถึงเวลาก็ได้พบกันเอง"