ระยะเวลาผ่านไปเพียงแค่ 1 อาทิตย์ โรงเตี้ยมที่ อู๋ซวง จัดตั้งขึ้นในที่สุดก็เสร็จลงเสียทีสิ่งที่ขาดในยามนี้ก็คือแรงงานเพราะในการที่จะทำร้านอาหารนั้นจำเป็ที่จะต้องมีแรงงานคนเป็จำนวนมากไหนจะพวกพ่อครัวหรือแม่ครัวอีกถึงได้มาก็ยังไม่สามารถที่จะเปิดให้บริการได้อยู่เพราะอาหารที่เขาจะทำนั้นไม่เหมือนใคร เพราะเขา้าที่จะทำเป็อาหารจากโลกเดิมของ อู๋ซวงดังนั้นเมื่อได้พ่อครัวและแม่ครัวมาแล้วเขาจำเป็ต้องฝึกฝน เ้าพวกนี้จนกว่าจะได้รสชาติที่น่าพึ่งพอใจ
ภายในโรงเตี้ยมแห่งนี้เพียบพร้อมทุกอย่างมีทั้งห้องพักของพนักงานและห้องพักส่วนตัวของเขาอีกด้วยเพราะภายในอนาคตเขาอาจจะออกจากตระกูลออกมาและที่นี่อาจจะกลายเป็สถานที่ที่เรียกว่าบ้านก็เป็ได้ภายในตระกูลอู๋ นั้นมีแต่ความวุ่นวายมีแต่พวกบ้าอำนาจเต็มไปหมดและอู๋ซวงเองก็ไม่อยากจะไปอยู่สภาพแวดล้อมเยี่ยงนั้น
วันต่อมาเด็กหนุ่มพร้อมทั้งลูกน้องอีก 10 คนเดินทางไปที่ย่านชนบทของเมืองดารา์ ซึ่งห่างไกลจากเมืองหลวงไปหลาย 100กิโล เพื่อไปรับครอบครัวของภรรยาทั้ง 3 มาพักอาศัยอยู่ที่โรงเตี้ยมของตนและการเดินทางมาในครั้งนี้เขาพวกคนในตระกูลเพียงว่าแค่อยากจะออกไปท่องเที่ยวสักหลายๆวันไม่เกินอาทิตย์ก็กลับมา ภรรยาของอู๋ซวงนั้นก็ไม่รู้เื่ว่าเด็กหนุ่มกำลังไปรับครอบครัวของพวกเธอมาทำงานด้วย
เมื่อเดินทางมาถึงเด็กหนุ่มถึงกับเศร้าสลดอยู่ภายในใจกับสภาพแวดล้อมของที่นี่ผู้คนที่นี่นั้นยากจนเป็อย่างมากเสื้อผ้าการแต่งกายก็สวมเพียงแค่ชุดขาดๆสภาพไม่ต่างอะไรกับผ้าขี้ริ้วเหล่าลูกน้องของอู๋ซวงก็แสดงท่าทางอย่างหื่นกระหายจนออกนอกหน้าเขาเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าบ้านของ เหม่ยหวางที่บ้านหลังนี้มันก็เป็เพียงเพลิงไม้ผุพังที่ถูกนำมาประกอบขึ้นมานั้นเอง
"หืม…คุณ คุณชายอู๋….ผู้เป็พ่อของเหม่ยหวางเมื่อพบกับเด็กหนุ่มก็แสดงท่าทางหวาดกลัวอย่างเด่นเห็นได้ชัดเพราะเ้าอ้วนคนก่อนมันเคยก่อวีรกรรมเอาไว้เยอะก่อนที่มันจะฉุดคร่า เหม่ยหวางไป มันได้สั่งลูกน้องของมันนั้นไปเลาะฟันหน้าของผู้ชายคนนึงออกเพราะเ้านี่ดันมากล้าปากเสียกับตนความโเี้ในวันนั้นยังคงสามารถสะกดสายตาต่อผู้พบเห็น
ถึงแม้ว่าพ่อของเหม่ยหวางในยามนี้จะทราบข่าวผ่านจดหมายจากบุตรสาวของตนแล้วว่าในยามนี้อู๋ซวงปฏิบัติกับพวกเธอเป็อย่างดี ซึ่งต่างจากแต่ก่อนมากนักแต่ตัวมันเองก็ไม่อยากจะเชื่อจดหมายของบุตรสาวของตนมากนัก เพราะทั้ง หลิงเอ๋อ และก็เซียวเหยาพวกเธอต่างก็ถูกเ้านี่ฉุดคร่าไปพวกเธอทั้งสองก็อยู่หมู่บ้านเดียวกัน กับเหม่ยหวาง
"ท่านมาทำอะไรที่นี่กันคุณชายอู๋
"ครอบครัวของท่านอยู่ภายในหมู่บ้านนี้กี่คนกัน
พ่อของเหม่ยหวางถึงกับแสดงสีหน้าที่เคร่งเครียดออกมาแต่ก็ยอมตอบแต่โดยดี "ตอนนี้ครอบครัวของเรานั้นมีเพียง 4คนขอรับคุณชายมีบุตรชายคนโต บุตรสาวคนเล็กแล้วก็เมียของข้า
"ข้ามาที่นี่เพื่อมารับพวกท่านไปทำงานกับข้าตอนนี้นั้นข้ากำลังที่จะเปิดโรงเตี้ยมใหม่ข้าจะให้เงินพวกท่านคนละ 20000ต่อ เดือน พร้อมทั้งมีบ้านพักและอาหาร3มื้ออย่างดี เมื่อครอบครัวของเหม่ยหวางได้ยินดังนั้นพวกมันถึงกับเงียบกริบกันทั้งครอบครัวเพราะเงิน20000นี่คือเงินที่พวกมันหามาได้ทั้งปีเลยนะ
"นายท่านพูดจริงอย่างงั้นเหรอคงไม่ใช่หรอกพวกเราเล่นนะ
"คนอย่างข้าพูดจริงทำจริง และบุตรสาวของท่านก็เป็ภรรยาข้าแล้วไม่ต้องสุภาพกับข้าพวกท่านสามารถเรียกชื่อข้าเฉยๆได้ข้าอนุญาต
พ่อแม่ของเหม่ยหวางดวงตาเบิกกว้างเพราะพวกตนนั้นไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า บุตรของแม่ทัพใหญ่แห่งเมืองดารา์นั้นจะยินยอมให้พวกตนได้เรียกชื่ออย่างเป็กันเองเพราะพวกคนใหญ่คนโตแทบทุกคนล้วนที่จะถือเนื้อถือตัวด้วยกันทั้งนั้นโดยเฉพาะเ้าอ้วนนี่มันเคยกระทั่งพูดจาดูถูกบุคลมากมายที่อยู่ต่ำกว่ามันรวมถึงเื่ที่มันสั่งให้ลูกน้องของมันไปเลาะฟันหน้าของอดีตคนรักของบุตรสาวตน ออกเพียงแค่มันเกิดความไม่พอใจขึ้นมาแต่นึกไม่ถึงเลยว่าวันนี้มันกับทำตัวให้เกียรติพวกตน
หากมันมีความ้าบุตรสาวคนเล็กอีกคนละก็มันเพียงแค่สั่งลูกน้องของมันทำการฉุดคร่าเหมือนครั้งก่อนๆก็แล้วไม่เห็นมีความจำเป็ที่จะต้องมาทำตัวดีเช่นนี้ให้มันยุ่งยากเสียเวลา "ได้ข้าจะเชื่อท่านข้าและครอบครัวขอติดตามท่านไปด้วยความเต็มใจเพราะข้าและขอบครัวของข้าก็เหมือนมีชีวิตอยู่ไปวันๆเท่านั้นโดยไม่มีอนาคตอะไรตายเป็ตายผู้เป็พ่อหันมามองครอบครัวของตนด้วยสายตาที่มุ้งมั่น
"ฮ่า ฮ่าท่านไม่ต้องจริงจังถึงขนาดนั้นคนอย่างข้าพูดอะไรแล้วจะไม่คืนคำอย่างเด็ดขาดข้ารู้ว่าภายในใจท่านคิดอะไรอยู่โปรดวางใจเถอะข้าจะไม่ยุ่งอะไรกับบุตรสาวคนเล็กของท่านเป็เด็ดขาดน้องสาวของภรรยาข้าก็เสมือนน้องของข้าเช่นกัน
พ่อของเหม่ยหวาง ยิ้มรับด้วยความยินดีที่เ้าอ้วนนี่มันพูดมาถึงขนาดนี้ก็เพื่อให้พวกตนนั้นสบายใจ
"รบกวนท่านลุงและท่านป้าช่วยไปตามครอบครัวของหลิงเอ๋อและเซียวเหยาให้ข้าทีเพราะตัวข้าก็จะพาครอบครัวของพวกเขาทั้งหมดไปกับข้าด้วยเช่นกัน
ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วยาม เด็กหนุ่มก็พูดคุยกับครอบครัวของหญิงสาวทั้งหมดจนกระทั่งพวกเขาเข้าใจและยอมติดตามไปด้วยแต่โดยดีถึงอยู่ที่นี่ต่อไปมันก็ไม่มีประโยชน์มากนักเหมือนอยู่ไปวันๆโดยไร้ซึ่งจุดหมายมันก็ไม่ต่างอะไรกับการรอวันตายเท่านั้น
"กริ๊ดดดด อ๊ายยยย ช่วยข้าด้วยใครก็ได้ช่วยข้าด้วยได้โปรด มีสาวงามภายในหมู่บ้านคนหนึ่งถูกลูกน้องของอู๋ซวงกำลังฉุดคร่าอยู่ โดยไม่สนใจตามากมายท่าทางของมันกำลังหื่นกระหายถึงที่สุด
"เฮ้ยยย ไอ้สว่ะ นี่เ้ากำลังทำอะไรกันแก่ไม่เห็นข้าอยู่ในสายตาเลยอย่างงั้นเหรอถึงทำอะไรไม่บอกกล่าวกับข้าก่อน
"แม่นี่ ถูกใจข้านักคุณชายอู๋ซวงข้าตั้งใจจะนำกับไปกับข้าด้วยเ้าคนก่อนหน้านี้ข้าเริ่มที่จะเบื่อมันแล้ว
เมื่อได้ยินดังนั้น อู๋ซวงเคลื่อนที่ด้วยความรวดเร็วจนกลายเป็ภาพติดตาเพียงชั่วครู่มาหยุดอยู่ที่ด้านหลังลูกน้องของตน ฉวบบบบเืสาดกระเซนไปทั่วบริเวณพร้อมทั้งศีรษะ ที่ร่วงหล่น กลิ้งลงตกสู่พื้นตามแรงโน้มถ่วงสายตาของมันเบิกกว้างด้วยความไม่อยากจะเชื่อพร้อมทั้งสติที่ค่อยๆขาดหายไป
ลูกน้องทั้ง 9 คนที่เหลือต่างก็สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆกับเื่ที่พวกมันไม่อยากจะเชื่อการเคลื่อนไหวที่รวดเร็วราวกับมันเป็เพียงแค่ภาพติดตา ไม่น่าเชื่อเลยว่าทักษะความเร็วเมื่อครู่มันจะมาจากชายร่างอ้วนน้ำหนักร่วม100 กิโล เพราะพวกมันมีความเชื่อมาตลอดว่าคุณชายอู๋เป็เพียงแค่เ้าอ้วนเสเพลและไร้ซึ่งพลังยุทธ์
คนเมื่อครู่มันเป็ถึงทหารผ่านศึกที่เคยรบร่วมกับแม่ทัพอู๋ซางเชียวนะเคยผ่านสมรภูมิมากมาย แต่กับถูกเ้าอ้วนผู้นี้สังหารเพียงพริบตา
"คุณชายอู๋แท้ที่จริงแล้วท่านมีพลังยุทธ์ด้วยอย่างงั้นเหรอข้าไม่เคยเห็นจะรู้เื่นี้มาก่อนเลย
"ฮ่า ฮ่า เ้าอย่าไปบอกใครล่ะ เพราะอีกเพียงไม่กี่วันข้างหน้าข้าจะต้องประลองยุทธ์กับพี่รองของข้าตัวข้านั้นไม่มีเงินข้าอุตปากให้เ้าหรอกเกี่ยวกับเื่นี้ พวกเ้าทั้ง 9 คนอยากรวยกันไหม
"หืม พวกข้าต้องทำอย่างไรบ้างคุณชายอู๋โปรดบอกพวกข้ามาเถิด
"ฮ่า ฮ่า หากว่าพวกเ้าฉลาดกันละก็วันประลองเ้าคงรู้นะว่าควรจะลงพนันข้างใครยิ่งพวกเ้าลงมากผลตอบแทนก็ย่อมมากไปด้วย
"ฮ่า ฮ่า ขอบคุณ คุณชายอู๋ที่ชี้แนะแน่นอนว่าพวกข้าต้องลงข้างท่าน เหล่าลูกน้องของอู่ซวงต่างก็มีความสุขกันอย่างบ้าคลั่งจากที่คุณชายแสดงทักษะให้ดูเมื่อครู่ดูเหมือนว่าผลในการประลองในครั้งนี้มันออกมาแล้วไม่แน่ว่าคุณชายใหญ่ก็อาจจะไม่ใช่คู่มือเลยด้วยซ้ำ
"ขอบคุณ คุณชายอู๋ที่ช่วยเหลือข้าหญิงสาวพูดด้วยความทราบซึ่งใจอย่างยินดี
"หืมเ้าก็หน้าตาไม่เลวสนใจไปทำงานที่โรงเตี๊ยมของข้าไหมครอบครัวของเหม่ยหวางก็ไปกับข้าด้วย
หญิงสาวคิดอยู่สักพักหนึ่งเธอก็มองคนของกลุ่มครอบครัวของเหม่ยหวางเมื่อคิดอยู่นานเธอจึงตอบตกลงโดยทันทีเพราะเธอเองก็ไม่มีอะไรจะเสียแล้วเหมือนกันขอไปตายในดาบหน้าเสียดีกว่า
"ข้าขอติดตามท่านไปด้วยเ้าค่ะหญิงสาวตอบรับด้วยความนอบน้อม
"ดีงั้นพวกเราออกเดินทางกัน
321
