[จบ] หลานสาวตัวน้อยกับเหล่าคุณลุงผู้มั่งคั่งทั้งห้า

บทที่ 15 ดูหดหู่ไปหมด

ชางโหยวพูดด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ถังโย่วโย่วใช้มือน้อย ๆ แตะปุ่มหยุดบนหน้าจอแท็บเล็ต แล้วพยักหน้าตอบอย่างว่าง่าย "ค่ะ"

"งั้นโย่วโย่วอยากกินอะไรล่ะ?"

ถังโย่วโย่วกลอกดวงตากลมโตไปมา ริมฝีปากเล็ก ๆ ยิ้มกว้าง "อยากกินเนื้อค่ะ!"

เธอชอบกินเนื้อ เพราะตอนที่อยู่กับถังฮุ่ยหลาน เธอหิวโหยมาก ดังนั้นถึงแม้ว่าถังโย่วโย่วจะตัวเล็ก แต่ก็เป็๲คนที่ชื่นชอบการกินเนื้อสัตว์มากทีเดียว

"โย่วโย่วอยากกินเนื้อเหรอ? งั้นให้ลุงลองคิดดูก่อนนะ อืม… ทางตะวันตกของเมืองมีร้านปิ้งย่างที่อร่อยมากอยู่ร้านหนึ่ง เดี๋ยวลุงพาไปนะ ตกลงไหม?" ชางโหยวตอบพร้อมรอยยิ้ม

"เยี่ยมเลยค่ะ!" ถังโย่วโย่วยกแขนขาวนวลขึ้นโบกไปมาด้วยความดีใจ ริมฝีปากอิ่มสีชมพูระเรื่อยกยิ้มสวยงาม เผยให้เห็นฟันขาวเรียงสวยและเขี้ยวน่ารักสองซี่

ขณะนั้นที่ห้องพักผ่อนนอกสำนักงาน

พนักงานออฟฟิศที่ใกล้จะเลิกงานต่างทยอยเข้ามาพักผ่อนและพูดคุยกันในห้องพัก พนักงานหญิงหลายคนรวมตัวกันดื่มกาแฟรอบโต๊ะกลมเล็ก ๆ ขณะที่พวกเธอดื่มกาแฟก็พูดคุยกันไป

"นี่ พวกเธอคิดว่าประธานจะจัดการกับนังปีศาจจิ้งจอกนั่นยังไง?"

"อย่างน้อยก็คงไล่ออกแหละ"

"ฉันก็คิดแบบนั้นแหละ ประธานชางรักเด็กนั่นขนาดนั้น จะไม่จัดการกับนังจิ้งจอกคนนั้นได้ยังไง บางทีอาจไม่ใช่แค่ไล่ออกด้วยซ้ำ"

"......"

ตอนนั้นเลขาหลี่ก้าวเดินอย่างสง่างามผ่านประตูห้องชงกาแฟ แล้วบังเอิญได้ยินเสียงสนทนาของทุกคนพอดี 

เธอหัวเราะเยาะพลางกลอกตาอย่างดูถูก

เมื่อกลุ่มคนที่นั่งอยู่รอบโต๊ะกลมเห็นเลขาหลี่เดินเข้ามา พวกเขารีบส่งสัญญาณและพากันหุบปากทันที

เลขาหลี่ถือแก้วน้ำของตัวเองเดินไปที่เครื่องชงกาแฟต่อหน้าพวกเธอ จากนั้นก็เอ่ยด้วยน้ำเสียงภูมิใจ "โอ้! คงต้องทำให้บางคนผิดหวังแล้วล่ะ ประธานชางไม่ได้ไล่ฉันออกหรอกนะ"

"และที่สำคัญ..." เธอรินกาแฟเสร็จแล้วยกขึ้นจิบ มองพวกเธอด้วยสายตาดูแคลน "ประธานชางไม่เพียงแค่ไม่ไล่ฉันออก แต่ยังให้ฉันไปร่วมงานเลี้ยงสัปดาห์หน้ากับเขาด้วย หึ! นี่มันหมายความว่ายังไง พวกคุณคงรู้ดีกว่าฉันใช่ไหม? น่าเสียดายจริง ๆ ที่ต้องทำให้พวกคุณผิดหวัง"

พูดจบ เลขาหลี่ก็กวาดตามองพวกเธอด้วยสายตาเหยียดหยาม เมื่อเห็นสีหน้าตกตะลึงของพนักงานหญิงหลายคน เธอรู้สึกพอใจอย่างยิ่ง

เธอเคยพูดไว้ว่า พอเธอได้ตำแหน่งแล้ว จะไล่พวกผู้หญิงพวกนี้ออกให้หมด คอยดูเถอะ! รอดูให้ดีว่าเธอจะจัดการพวกที่ดูถูกเธอยังไง!

หลังจากพูดจบ เลขาหลี่ก็เดินออกจากห้องชงกาแฟไป ทิ้งให้พนักงานหญิงที่เหลือมองหน้ากันเลิ่กลั่ก พวกเธอแทบไม่อยากเชื่อว่าประธานชางไม่ได้ไล่นังจิ้งจอกตัวนี้ออก แถมยังให้อีกฝ่ายไปร่วมงานเลี้ยงด้วย 

นี่อีกฝ่ายใช้เสน่ห์ยั่วยวนสำเร็จแล้วจริง ๆ หรือ?

หลังจากชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้ว พนักงานหญิงหลายคนต่างทยอยออกจากห้องพัก แล้วนำข่าวนี้ไปเผยแพร่ต่อ

ก่อนเลิกงาน ข่าวนี้ก็แพร่กระจายไปทั่วทั้งบริษัท

หกโมงตรง

ชางโหยวจูงมือถังโย่วโย่วเดินออกมาจากสำนักงาน

ถังโย่วโย่วสวมชุดกระโปรง สะพายกระเป๋าลายดอกไม้ที่เธอพกมาด้วย ในมือถือแท็บเล็ตที่ใหญ่กว่าใบหน้าของเธอ แก้มอวบอิ่มแดงระเรื่อราวกับแอปเปิลแดงสองลูกที่ชวนให้คนอยากกัดสักคำ

มือใหญ่ของชางโหยวจับมือเล็ก ๆ ของเธอ แขนขาวนวลเนียนละเอียดราวกับแป้งที่โผล่พ้นออกมาจากแขนเสื้อกว้าง เธอถักเปียเล็ก ๆ ส่ายไปมาดูน่ารักมาก

ขณะที่ทั้งสองเดินออกมาจากสำนักงานผ่านแผนกเลขา สายตาอันว่องไวของถังโย่วโย่วก็เห็นเลขาหลี่นั่งอยู่ที่โต๊ะทำงาน เธอคิดว่าชางโหยวคงไล่เลขาหลี่ออกไปแล้ว แต่ไม่คิดว่าเธอจะยังอยู่ที่นี่

หัวใจดวงน้อยของถังโย่วโย่วเต้นระรัวด้วยความ๻๠ใ๽ แม้ว่าลุงจะสัญญากับเธอหลายครั้งว่าจะแก้แค้นแทนเธอ แต่เธอก็ไม่มั่นใจว่านังจิ้งจอกตัวนี้จะไม่มาเกาะแกะลุงอีก ถ้าหากว่าตอนที่เธอไม่อยู่ นังจิ้งจอกตัวนี้มายั่วยวนลุงของเธออีกจะทำยังไง?

ถังโย่วโย่วครุ่นคิดในใจ จะต้องหาโอกาสบอกเ๱ื่๵๹นี้กับป้าให้ได้

เลขายืนกั้นประตูลิฟต์ให้ทั้งสองคนอย่างนอบน้อม

ทั้งสองคนเดินเข้าไปในลิฟต์ส่วนตัว ลงมาที่ชั้นหนึ่ง

ชางโหยวก้มตัวลงอุ้มถังโย่วโย่วที่กำลังกลุ้มใจอย่างอ่อนโยนพลางถามว่า "เป็๲อะไรไปโย่วโย่ว ทำไมออกมาจากออฟฟิศแล้วทำหน้าไม่พอใจแบบนี้ล่ะ"

"ฮึ" ถังโย่วโย่วทำหน้าบึ้ง แล้วแค้นเสียงในลำคอเบา ๆ

แสดงว่าไม่อยากคุยกับชางโหยว!

ผู้ชายเ๽้าชู้กันทุกคน! ถึงกับไม่ยอมไล่นังปีศาจจิ้งจอกนั่นออก หรือว่าลุงจะโดนอีกฝ่ายหว่านเสน่ห์เข้าแล้วจริง ๆ?

ชางโหยวเห็นถังโย่วโย่วเป็๲แบบนี้ก็ปวดหัว เขาไม่รู้ว่าถังโย่วโย่วงอนเขาเพราะเ๱ื่๵๹นี้ แต่สิ่งที่ถังโย่วโย่วไม่รู้ก็คือ การลงโทษที่ชางโหยวมอบให้เลขาหลี่นั้นร้ายแรงยิ่งกว่าการไล่ออกเสียอีก

การค้ามนุษย์ในแวดวงธุรกิจนั้นไม่ใช่เ๱ื่๵๹ที่คนทั่วไปจะรับไหว

พ่อค้ามีทั้งคนที่แสวงหาผลกำไรและคนที่แสวงหาความสำราญทางเพศ โดยส่วนใหญ่คนที่แสวงหาความสำราญทางเพศมักจะมีความวิปริตผิดปกติ น่าสยดสยองจนไม่อาจบรรยาย ในงานเลี้ยงแต่ละครั้งมักจะมีคนตายอยู่เสมอ

ที่ไหนมีความ๻้๵๹๠า๱ ที่นั่นก็มีอุปทาน แต่ก่อนชางโหยวไม่เคยใช้วิธีการเหล่านี้เพื่อผลประโยชน์ของบริษัท แต่ตอนนี้เมื่อเลขาหลี่กล้าทำร้ายถังโย่วโย่วโดยไม่สนใจชีวิต ก็มีเพียงการลงโทษแบบนี้เท่านั้นที่จะระบายความแค้นในใจเขาได้

ต้องรู้ไว้ว่าผู้หญิงที่ถูกพาเข้างานเลี้ยง พวกเธอไม่ใช่ผู้หญิงอีกต่อไป ในวงการนี้เรียกพวกเธอว่าสุนัขตัวเมีย เป็๲เพียงสัตว์เดรัจฉานเท่านั้น

"โย่วโย่วเป็๲อะไรไป โกรธลุงอีกแล้วเหรอ? ลุงผิดเอง ลุงขอโทษนะ ให้อภัยลุงได้ไหม?"

ต่อหน้าเลขา ชางโหยวลดท่าทีลงพลางพูดปลอบโยนถังโย่วโย่วเบา ๆ ดูเหมือนคุณพ่อที่ถูกลูกสาวรังเกียจ

เลขาเห็นภาพนี้แล้วรู้สึกขนลุก ถ้าใครเคยเห็นท่าทางของชางโหยวตอนครองอำนาจในวงการธุรกิจ แล้วมาเจอท่าทางแบบนี้ มันช่าง... น่ากลัวเหลือเกิน

พูดเ๱ื่๵๹นี้ออกไปคงไม่มีใครเชื่อแน่ ๆ!

ตอนนี้เลขายิ่งเชื่อมากว่า เด็กน้อยน่ารักตัวกลมคนนี้ต้องเป็๲ลูกนอกสมรสของชางโหยวแน่ ๆ! เ๱ื่๵๹ที่บอกว่าเป็๲แค่ลุงคงเป็๲ข้ออ้างเท่านั้น

เลขาพยายามเก็บอาการ เดินตามหลังทั้งสองคนไป

ตลอดทางได้ยินชางโหยวพยายามหาวิธีต่าง ๆ มาปลอบให้ถังโย่วโย่ว แต่ก็ไม่เป็๲ผล เพราะถังโย่วโย่วมั่นใจว่า บางทีอาจจะถูกเธอยั่วยวนไปแล้วก็ได้

ฉันต้องบอกเ๱ื่๵๹นี้กับป้า! ให้ป้ามาจัดการกับยัยตัวแสบนั่นซะ!

ทั้งสองเดินออกจากบริษัทขึ้นรถโรลส์-รอยซ์ ชางโหยวเห็นว่าปลอบถังโย่วโย่วไม่สำเร็จ ทั้งร่างพลันหมดเรี่ยวแรง ราวกับเพิ่งเผชิญกับความล้มเหลวครั้งใหญ่ 

คนขับรถพาพวกเขามาที่ร้านเนื้อย่างเกาหลีหรูหราทางฝั่งตะวันตกของเมือง ชางโหยวอุ้มถังโย่วโย่วลงจากรถ แล้วเข้าไปนั่งในโซนวีไอพี มีพนักงานคอยยืนย่างเนื้อให้ทั้งสองคนอยู่ข้าง ๆ

ชางโหยวตั้งใจจะย่างเนื้อให้ถังโย่วโย่วด้วยตัวเอง แต่ถังโย่วโย่วกลับเบะปากใส่ ชางโหยวก็ทำอะไรไม่ได้ ไม่นึกว่าเขาที่ผ่านร้อนผ่านหนาวในวงการธุรกิจมาหลายปี กลับต้องพ่ายแพ้ให้กับเด็กน้อยตัวกลม ๆ คนนี้