รายชื่อคนใกล้ชิดของตระกูลหยาง และตระกูลจางที่เปรียบเสมือนแขนขาของคุณตา และคุณปู่ของแม่หนูน้อยชิวชิว
คนสนิทของคุณปู่
(รุ่นบรรพบุรุษของลุงเฟยเทียนคือบ่าวรับใช้ที่เติบโตมาด้วยกันคู่กับนายในแต่ละรุ่น)
1.ลุง หยางเฟยเทียน อายุ 60 ปี
2.ภรรยา หยางเจียวจิง อายุ 58 ปี
3.ลูกชายคนโต หยางเฟยหลง อายุ 36 ปี
3.1ภรรยาลูกชายคนโต หยางลี่ถิง อายุ 34 ปี
3.2หลานชาย หยางเฟยิ อายุ 12 ปี
3.3หลานชาย หยางเฟยฉี อายุ 10 ปี
4.ลูกชายคนรอง หยางเฟยอวี่ อายุ 34 ปี
4.1ภรรยาลูกชายคนรอง หยางลี่มี่ อายุ 32 ปี
4.2หลานชาย หยางเฟยอิน อายุ 11 ปี
4.3หลานชาย หยางเฟยฟา อายุ 9 ปี
คนสนิทของคุณตา
(รุ่นบรรพบุรุษของลุงลู่คงคือบ่าวรับใช้ที่เติบโตมาด้วยกันคู่กับนายในแต่ละรุ่น)
1.ลุง จางลู่คง อายุ 60 ปี
2.ภรรยา จางผู่เยว่ อายุ 58 ปี
3.ลูกชายคนโต จางลู่เสียนอายุ 36 ปี
3.1ภรรยาลูกชายคนโต จางซูฮวา อายุ 34 ปี
3.2หลานชาย จางลู่จื้อ อายุ 12 ปี
3.3หลานชาย จางลู่เหวิน อายุ 10 ปี
4.ลูกชายคนรอง จางลู่เฟิน อายุ 34 ปี
4.1ภรรยาลูกชายคนรอง จางซูเจียว อายุ 32 ปี
4.2หลานชาย จางลู่จิว อายุ 11 ปี
4.3หลานชาย จางลู่เจ๋อ อายุ 9 ปี
########################
ฟากเด็กหนุ่มน้อยอายุ 12 ปีที่อาสาวิ่งมาตามคุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้า คุณลุงเฟยเทียน คุณลุงลู่คง คนใดคนหนึ่งก็ได้เพราะพวกท่านคือผู้าุโที่นับถือของคนในหมู่บ้านแห่งนี้ ถ้าคุณตาคุณปู่ คุณพ่อ คุณลุงของเธอไม่อยู่ก็ต้องเป็พวกท่านที่ดูแลหมู่บ้านหยางจางแห่งนี้แทน และตัดสินใจทำแทนทุกอย่างได้เลย
“คุณย่าฮุ่ยเหมย คุณยายฟางเหนียงครับ คุณปู่เฟยเทียน คุณปู่ลู่คงครับ คุณป้าเจียวจิน คุณน้าฟางเซียนครับ”เด็กหนุ่มน้อยในหมู่บ้าน คนนี้คือจางลู่จื้อ
“เอ๊ะนั่นมันลู่จื้อนี่คะ ทำไมวิ่งหน้าตาตื่นมาแบบนั้นล่ะคะ”คุณแม่ฟางเซียน
“เ้าลูกคนนี้นี่มันน่าตีจริงๆ เลยค่ะทำเอะอะโวยวายให้คนอื่นเขาใกันอีกแล้ว”จางซูฮวา
(หมู่บ้านหยางจางจะมีคนใช้แซ่อยู่สองแซ่คือ 1.แซ่หยาง 2.แซ่จาง แล้วแต่ว่าผู้ใดมีบรรพบุรุษเคยเป็คนของฝ่ายตระกูลหยาง หรือ ตระกูลจางมาก่อน และยังคงใช้แซ่นี้ในปัจจุบัน)
“หรือจะมีเื่อะไรหรือเปล่าคะ เมื่อตะกี้นี้ฉันเห็นเด็กๆ กลุ่มหนึ่งนำหัวมันเทศและหัวมันฝรั่งตรงไปทางริมแม่น้ำข้างหมู่บ้านด้วยนะคะ”จางซูเจียว
“คงไม่มีอะไรหรอกน่า พวกเราก็อย่าพึ่งคิดมากกันไปเด็กๆ ก็ไปแค่ริมแม่น้ำตรงนี้เอง”คุณย่าหยางฮุ่ยเหมย
“ใช่อย่าพึ่งใจร้อนคิดกันไปเองนะ”คุณยายจางฟางเหนียง
“ค่ะคุณแม่” “ค่ะคุณป้า” คุณแม่ฟางเซียนและกลุ่มคุณป้า คุณน้า
บรรดาเหล่าแม่บ้านที่ประกอบไปด้วยผู้หญิงหลากหลายวัยในหมู่บ้านแห่งนี้ไม่ว่าจะเป็ คุณย่า คุณย่า คุณแม่ คุณป้า คุณน้า คุณอา พี่สาว เด็กสาว จะรวมกลุ่มกันอยู่ที่นี่ เพื่อช่วยทำงานที่ผู้หญิงนั้นถนัดที่สุด เช่น ทำอาหารแปรรูป เย็บเสื้อผ้า ถักสานตะกร้า ถาด ฯลฯ บางส่วนเก็บไว้เป็เสบียงอาหาร บางส่วนนำไปขาย เป็การเพิ่มรายได้ช่วยพวกผู้ชายอีกทางหนึ่งด้วย
พวกท่านกำลังหันมามองเด็กหนุ่มน้อย ที่ะโเสียงดังมาแต่ไกลๆ อย่างนึกสงสัยว่ามีเื่ตื่นเต้นอะไรกัน
“แฮ่ก………..แฮ่ก…………แฮ่ก………..แฮ่ก…………แฮ่ก………..แฮ่ก…………”จางลู่จื้อ หอบเหนื่อยจากที่วิ่งมาตลอดทางเลย
“คือ……..คืออ……….ว่า ชิวชิว……………..”จางลู่จื้อ
“ชิวชิว เป็อะไรงั้นเหรอคะมีอะไรลู่จื้อไหนบอกอามาสิ”แม่ฟางเซียน เกิดอาการวิตกกังวลขึ้นมาเพราะหนุ่มน้อยลู่จื้อพอมาถึงก็เอ่ยชื่อชิวชิวลูกสาวคนเล็กของเธอขึ้นมา
“ใจเย็นๆ ก่อนฟางเซียน”จางฟางเหนียง (คุณยาย)
“ลู่จื้อกินน้ำสักหน่อยนะเด็กดี” หยางฮุ่ยเหมย (คุณย่า)
“อึก……….อึก…………อึก………..”จางลู่จื้อ ที่กระหายน้ำรีบดื่มน้ำอย่างรวดเร็วและรีบบอกอย่างรวดเร็วเช่นกันกลัวถ้าช้าไปกว่านี้ เพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่อยู่ริมแม่น้ำจะวิตกกังวลเพราะพวกเขากำลังยืนเฝ้าทองคำที่หนักร่วมสิบกิโล ถึงแม้พวกเขาจะไม่แน่ใจว่าสิบเท่าไหร่กันแน่
“ชิวชิว เจอทองคำก้อนใหญ่ที่แม่น้ำครับทุกๆ คน”จางลู่จื้อ
“โธ่เอ๊ย…………นึกว่าเป็อะไรไปเสียอีกแม่บอกแล้วว่าให้ใจเย็นๆ กันรอลู่จื้อพูดให้รู้เื่ก่อน”จางฟางเหนียง (คุณยาย)
“แค่ชิวชิว เจอทองคำก้อนใหญ่เท่านั้นเองไม่ได้าเ็อะไร”หยางฮุ่ยเหมย (คุณย่า)
“เอ่อ…………เดี๋ยวนะคะคุณแม่”แม่ฟางเซียน ที่รู้สึกว่าตนเองเหมือนจะหูฝาดไปเมื่อได้ยินบางคำที่มันฟังดูแล้วแปลกๆ จึงถามหนุ่มน้อยลู่จื้ออีกครั้ง
“ลู่จื้อเมื่อตะกี้นี้บอกว่าชิวชิว อะไรนะคะ????”คุณแม่ฟางเซียน
“ผมบอกว่าน้องชิวชิว เจอทองคำครับ”จางลู่จื้อ
“ห๊าาาาาาาาาาาาาาาา” ทุกๆ คนในกลุ่มแม่บ้านหลายวัยที่อยู่ในเรือนทำงานส่วนกลางนี้ใกันทุกๆ คนเมื่อได้ยินว่าลู่จื้อบอกแม่หนูน้อยชิวชิว เจอทองคำ
“ทองคำ!!!” เสียงประสานจากสาวๆ ในเรือนทำงาน
“ครับทองคำก้อนใหญ่มากๆที่แม่น้ำครับ พวกเรายกขึ้นมาไว้ที่ริมฝั่งแม่น้ำกันแล้วครับหนักมากๆ ด้วย ผมกะน้ำหนักแล้วน่าจะเป็สิบกิโลขึ้นน่ะครับ”จางลู่จื้อ
“สิบกิโล!!!”เสียงประสานจากสาวๆ หลายรุ่นที่อยู่ในเรือนทำงานส่วนกลางดังขึ้นหลายครั้งมากเมื่อได้ยินเสียงบอกเล่าจากปากหนุ่มน้อยลู่จื้อ
“รีบไปกันเถอะครับคุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้า คุณน้า คุณอ้า และทุกๆ คนด้วยครับ ป่านนี้เด็กๆ ทางนู้นคงรออย่างกังวลที่จะต้องเฝ้าก้อนทองคำก้อนใหญ่ชิ้นนั้นกันอยู่น่ะครับ”จางลู่จื้อ
“งั้นพวกเรารีบไปกันเร็วเข้า”หยางฮุ่ยเหมย (คุณย่า)
“ค่ะ” ทุกๆ คนรีบตอบรับกัน
กลายเป็ว่าจากที่จะมาตามแค่คุณย่า คุณยาย คุณแม่ หรือคุณป้า ไปบางส่วนตอนนี้คนทั้งเรือนทำงานที่มีอยู่เป็ร้อยๆ คนกลับลุกฮือตามไปที่แม่น้ำกัน
ในระหว่างที่กำลังเร่งรีบฝีเท้าก้าวเดินกันไปนั้น กลุ่มพวกผู้ชายบางส่วนที่ขึ้นเขาก็ลงมาถึงพอดีและเห็นกลุ่มผู้หญิง ที่พวกเขาคิดว่าน่าจะทั้งหมดทุกคน เดินมุ่งหน้าไปทิศทางที่แม่น้ำด้านข้างของหมู่บ้าน ทำให้พวกเขาแปลกใจจึงรีบเดินเข้าไปถามว่าเกิดเหตการณ์อะไรขึ้นหรือเปล่า ทำไมทุกๆ คนถึงได้ออกมาพร้อมกันทั้งหมดแบบนี้
“พวกเ้ากำลังจะไปที่ไหนกัน”ท่านปู่เฟยเทียน(คนสนิทของคุณปู่)
“พี่เฟยเทียนกับพี่ลู่คงมาพอดีเลย พวกเราจะรีบไปที่แม่น้ำกันก่อนเถอะค่ะ เดินไปคุยไปนะคะ”จางฟางเหนียง (คุณยาย)
“มันเกิดอะไรขึ้นงั้นเหรอฟางเหนียง ฮุ่ยเหมย”ท่านตาจางลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“ลู่จื้อน่ะค่ะวิ่งมาบอกว่า ชิวชิวของเราเจอทองคำก้อนใหญ่หนักเป็สิบๆ โลที่ริมแม่น้ำข้างหมู่บ้านเรานี่เองค่ะ”จางฟางเหนียง (คุณยาย)
“ห๊าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา” กลุ่มผู้ชายหลากวัยต่างร้องเสียงหลงหลุดมาดกันเลยทีเดียว
“ทองคำ”
รอบนี้กลายเป็พวกผู้ชายที่มีหลากหลายอายุต่างะโเสียงดังกันบ้างเมื่อรับรู้ว่าแม่หนูน้อยชิวชิว หาทองคำเจอ
“จริงๆ เหรอนี่”ท่าตาจางลู่คง(คนสนิทของคุณตา)
“จริงหรือไม่จริงๆ เดี๋ยวพวกเราก็คงจะรู้ในอีกไม่ช้าค่ะ”หยางฮุ่ยเหมย (คุณย่า)
กลุ่มพวกผู้ใหญ่ ต่างกึ่งวิ่งกึ่งเดินเพื่อเร่งรีบให้ถึงแม่น้ำข้างหมู่บ้านเร็วๆ กัน ผู้สูงอายุถึงกับลืมวัยเลยทีเดียว กระฉับกระเฉงเหมือนเด็กๆ เพราะใจของทุกๆ คนตอนนี้อยู่ที่ริมแม่น้ำกับพวกเด็กๆ ที่เฝ้าทองคำก้อนนั้นอยู่
“พวกเราดูนู้นสิคะ ลู่จื้อไม่ได้ตามแค่คุณแม่ คุณลุง คุณป้าเรามา แต่ว่าตามมาทุกๆ คนเลยค่ะ”หยางเจียงเจียง(อาเล็ก)
“ถึงว่าสิลู่จื้อไปค่อนข้างนานเลย ที่ไหนได้พวกผู้ใหญ่มากันหมดทุกคนเลยค่ะอาเล็ก”หยางเซี่ยซี่ย(พี่สาว)
“ค่อยหายใจหายคอ โล่งอกหน่อยนะคะในที่สุดพวกผู้ใหญ่ก็มากันสักที ยืนเฝ้าทองคำก้อนใหญ่ก้อนนี้มันทำให้กังวลมากๆ เลยค่ะ”เด็กโตในกลุ่มคนที่ 1
“ใช่ครับ กังวลหลายอย่างเลยนี่มันทองคำเชียวนะั้แ่เกิดมาพึ่งจะเคยเห็นและััใกล้ๆ แบบนี้เป็ครั้งแรกเลยนะครับทุกคน”เด็กโตในกลุ่มคนที่ 2
“ใช่ค่ะ” “ใช่ครับ” เด็กๆ ต่างพยักหน้าเห็นด้วยและยังคงมองทองคำก้อนใหญ่ก้อนนี้ต่อไป
แม่หนูน้อยชิวชิว ก็หันไปมองคนกลุ่มใหญ่ที่กำลังเดินทางมาทางเธอ กลุ่มคนที่อยู่ด้านหน้านั้นจากที่เธอเห็นก็คือคุณย่า คุณยาย คุณแม่ คุณป้าสะใภ้ ที่เป็ครอบครัวทางสายเืกับเธอ แต่ละคนหน้าตาดีทั้งนั้นเลยถึงว่าสิ อาเล็กและพี่สาวเซี่ยเซี่ยของเธอถึงได้ดูสวยั้แ่เด็กถึงขนาดนี้
และคุณปู่ คุณตา คุณป้า คุณน้า คุณอาที่เป็คนสนิทของทั้งสองตระกูลั้แ่รุ่นบรรพบุรุษมาเลยคนกลุ่มนี้รักและภักดีกับตระกูลหยาง และตระกูลจางเป็อย่างมาก
“คุณแม่คะ คุณแม่นี่ค่ะ ทองคำก้อนใหญ่ที่ ชิวชิวเจอในแม่น้ำค่ะ”หยางเจียงเจียง(อาเล็ก)
“ไหนคะลูก”หยางฮุ่ยเหมย (คุณย่า)
“นี่ค่ะ”หยางเจียงเจียง(อาเล็ก)
อาเล็กของเธอชี้ไปยังตะกร้า ที่ตอนแรกใส่พวกหัวมันเทศและหัวมันฝรั่ง แต่ตอนนี้ต้องนำมาใส่ทองคำเอาไว้ก่อน
“ทองคำ !!!” กลุ่มพวกผู้ใหญ่ที่ตอนนี้ มุงดูก้อนทองคำนี้อย่างเนืองแน่นด้วยความตื่นเต้นและอยากจะเห็นด้วยตาตัวเองกัน
“โอ้!! นั่นมันทองคำของจริงเลยค่ะ”หยางลี่ถิง(สะใภ้คนโตปู่เฟยเทียน)
“ทองคำก้อนใหญ่ขนาดนี้เลยเหรอคะเนี่ย ถ้าไม่เห็นกับตานี่คงเชื่อยากนะคะ”หยางลี่มี่ (สะใภ้คนรองปู่เฟยเทียน)
“ชิวชิว หนูเก่งมากค่ะที่เจอทองคำนี้ได้ หนูคือตัวนำโชคจริงๆเลยลูก”จางซูฮวา(สะใภ้คนโตปู่ลู่คง)
“หนูนำโชคก้อนใหญ่มาให้พวกเราจริงๆ เลยนะคะ ชิวชิว”จางซูเจียว (สะใภ้รองปู่ลู่คง)
แม่หนูน้อยชิวชิว ได้แต่ทำท่าส่งยิ้มหวานให้อย่างเดียว เพราะเธอกำลังมองดูกลุ่มจีนมุง !!!ทีดูแล้วน่าจะมากันหมดหมู่บ้านเลยละมั้งเนี่ย นี่ถ้ากลุ่มของคุณตาและคุณปู่ที่ออกเดินทางไปหาเงินด้านนอกอยู่ด้วยสงสัยแม่น้ำแถบนี้ที่เหมือนว่าใหญ่คงแคบไปถนัดตาเลยล่ะ
“ั้แ่เกิดมาจนอายุ 55 ปีมานี้ฉันพึ่งเคยเห็นทองคำก้องใหญ่ขนาดนี้เป็ครั้งแรก เป็บุญตาจริงๆ เลย”ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านคนที่1
“ใช่แล้วยายเฒ่า ใครเล่าจะคอยเห็นก้อนทองคำใหญ่ถึงเพียงนี้กัน ดูแสงสีทองที่กระทบแสงแดดสิส่องแสงทองเป็ประกายเงาวับทีเดียว สวยมาก”ผู้ใหญ่ในหมู่บ้านคนที่2
“นี่มันทองคำแท้ทั้งก้อนเลย ไม่มีดินและหินเจือปนเลยนะ ทำไม ชิวชิวของเราเป็เด็กที่โชคดีแบบนี้นะ”ท่านปู่เฟยเทียน(คนสนิทคุณปู่)
“ผมกะดูแล้วน่าจะ 20-30 กิโลได้นะน้ำหนักมันน่าจะประมาณนี้แต่ถ้าให้ดีเราต้องเอาไปชั่งน้ำหนักกันดีกว่านะครับ”ท่านตาลู่คง(คนสนิทคุณตา)
“เอาล่ะทุกๆ คนเรากลับไปที่เรือนทำงานส่วนกลางกัน เพื่อไปชั่วน้ำหนักทอง และทุกๆ คนจะได้เห็นและััทองคำก้อนนี้กันทุกคนแน่นอนนะคะ”จางฟางเหนียง (คุณยาย)
“ชิวชิว เซี่ยเซี่ยมาหาแม่มาค่ะ”คุณแม่ฟางเซียน
“ค่ะ” พี่สาวเซี่ยเซี่ย / ชิวชิว เดินไปทางคุณแม่ที่เรียกหาเธอทั้งสอง
คุณแม่ได้อุ้มชิวชิวขึ้นมา และจูงพี่สาวเซี่ยเซี่ยพากันเดินทางกลับเข้าตัวหมู่บ้าน
ทุกๆ คนต่างพากันกลับเข้าหมู่บ้านอย่างมีความสุข รอยยิ้มจากทุกๆ คนช่างดูสดใส เสียงพูดคุยถึงทองคำก้อนนี้ดังไปตลอดทางเลยทีเดียว
เมื่อเดินทางมาถึงเรือนทำงานส่วนกลางของหมู่บ้านกันแล้ว ท่านปู่เฟยเทียน ท่านตาลู่คงต่าง จัดการชั่งน้ำหนักทองคำก้อนนี้อย่างระมัดระวัง เพื่อไม่ให้เป็รอยใดๆ เพื่อให้ทองรองนอกโดนกระแทกและเศษทองหลุดออกมา
“30 กิโล”ท่านปู่เฟยเทียน(คนสนิทคุณปู่)
“ทองคำก้อนนี้หนัก 30 กิโลกรัมครับทุกๆ คน”ท่านตาลู่คง(คนสนิทคุณตา)
เมื่อชั่งน้ำหนักทองคำก้อนนี้แล้วซึ่งเป็ที่แน่นอนว่ามีน้ำหนักถึง 30 กิโลกรัมซึ่งเป็ทองคำที่ก้อนใหญ่มากจริงๆ เสียงจากที่เงียบในระหว่างนำทองคำก้อนนี้ขึ้นชั่ง พอรู้น้ำหนักแล้วเสียงทุกๆ คนก็เริ่มพูดคุยกันเสียงดังถึงทองคำก้อนนี้กันอีกครั้ง
ท่านตาลู่คง(คนสนิทของคุณตา)หาผ้าที่สะอาดใหม่ มารองวางทองคำก้อนนี้อย่างดีกันเป็รอย !!
และถ้ามีบัตรขายเหมือนตอนเข้าดูคอนเสิร์ตก็คงจะขายดิบขายดีเลยทีเดียว พวกผู้ใหญ่ และพวกเด็กๆ ต่างเข้าแถวเพื่อเข้าชมทองคำก้อนนี้กันอย่างเนืองแน่นเลยทีเดียว
ทางด้านครอบครัวของแม่สาวน้อยชิวชิว กำลังสอบถามความเป็ไปของทองคำก้อนนี้ว่าชิวชิว เจอมันได้อย่างไรกัน
“เด็กดี ไหนชิวชิวบอกคุณแม่หน่อยสิคะว่าหนูเจอทองคำก้อนนี้ได้ยังไงคะลูก”คุณแม่ฟางเซียน
“อือ……ตอนที่ชิวชิวนั่งรอพวกอาเล็ก และพี่สาวเซี่ยเซี่ยล้างหัวมันเทศและล้างหัวมันฝรั่งกันอยู่ ชิวชิวเบื่อเลยเดินเก็บหินแม่น้ำสวยๆ มาเล่นค่ะ
ชิวชิวไม่ได้ไปน้ำลึกนะคะแค่เท้าของชิวชิวเองค่ะ แล้วอยู่ดีๆ ก็มีแสงแว๊บๆ ส่องมาที่ตาของชิวชิวก็เลยเดินตามไปดูก็เห็นว่าเป็ทองคำที่มันกระทบแสงแดดส่องมาจนลืมตาไม่ได้เลยค่ะ
พอชิวชิวจำได้ว่าทองคำมีสีเหลืองแสบตามาก ชิวชิวเลยมั่นใจว่ามันคือทองคำค่ะ ถึงจะไม่เคยเห็นว่าก้อนทองคำเป็ยังไง แต่มันกระทบกับแสงแดดสวยมากเลยค่ะคุณแม่ คุณย่า คุณยาย คุณปู่ คุณป้า คุณน้า คุณอาค่ะ”ชิวชิว แต่งเื่ขึ้นมาเพื่อให้พวกผู้ใหญ่ไม่สงสัย(หรือจะสงสัยหนักกว่าเก่ากัน???)