วันนี้สายน้ำต้องรีบตื่นแต่เช้าเพื่อไปเข็นผักส่งในตลาด จนตอนนี้ยังไม่ได้ทานข้าวและเกิดอาการหน้ามืด ขณะกำลังจะข้ามถนนเพื่อไปมหาลัย วันนี้เป็วันแรกที่เขาจะได้เรียนระดับมหาลัยตามที่เขาใฝ่ฝัน หลังจากที่พยายามทำงานเก็บเงินมาตลอด เขาเป็เด็กกำพร้า พ่อแม่เสียชีวิต อาศัยอยู่กับยาย แต่ตอนนี้ยายก็เพิ่งมาเสียไปทำให้เขาต้องอยู่ตัวคนเดียว และพยายามทำงานหาเงินส่งตัวเองเรียนเท่าที่จะทำได้
สายน้ำเป็คนเงียบๆแล้วค่อนข้างขี้อาย แต่ก็ขยันขันแข็ง และเขาก็ได้รับความช่วยเหลือจากผู้ใหญ่คนหนึ่งที่เอ็นดูเขา และยังให้ทุนการศึกษา เมื่อรวมกับเงินที่พยายามหามา เขาก็สามารถใช้ชีวิตได้พอสมควร
“ระวัง!!!"
ปังงง เอี๊ยดดด
เสียงะโทำให้สายน้ำได้สติ แต่ก็ไม่ทันการเมื่อเขาเงยหน้าขึ้นมาก็เจอกับรถยนต์คันหนึ่งขับชนเขาในระยะประชิด ก่อนที่เขาจะหมดสติไป
สายน้ำรู้สึกหนาวสั่น นี่เขาตายแล้วใช่ไหม ทำไมมันยังทรมานขนาดนี้ ร่างทั้งร่างของเขาสั่นเทาและความรู้สึกเ็ปไปทั่วร่าง
‘หรือเขายังไม่ตาย แค่าเ็ แต่ทำไมมันหนาวจัง’
สายน้ำคิดอย่างสับสน ขณะที่ยังจับต้นชนปลายไม่ถูก ทันใดนั้น
โฮ่งๆ แง่งงงๆๆ
“แง้วววว!!!”
เสียงสุนัข 2 ตัวเห่าและแยกเขี้ยวขู่อยู่ข้างหน้าเขา ฟันแหลมคมแสยะกว้างจนน่ากลัว แต่ที่น่าใยิ่งกว่าคือเขารู้สึกว่ามันเป็หมาั์ เขาไม่เคยเห็นสุนัขที่ตัวใหญ่ขนาดนี้มาก่อน แต่พอส่งเสียงร้องด้วยความใมันกลับกลายเป็เสียงที่คล้ายกับแมว
ยังไม่ทันที่จะตั้งสติได้ สุนัข 2 ตัวตรงหน้าก็เตรียมจะกระโจนเข้ามาขย้ำเขา ภาพคมเขี้ยวแหลมคมตรงหน้าที่ใกล้เข้ามาทำให้เขาหลับตาลงอย่างหวาดกลัว
ผลั้วะ เอ๊งๆๆๆ
เสียงเหมือนใครเตะอะไรสักอย่าง และเสียงสุนัขร้องอย่างเ็ปก่อนจะเงียบหายไป ทำให้สายน้ำค่อยๆลืมตาขึ้นอย่างหวาดระแวง
“แง้วววว!!!”
แล้วก็ต้องร้องออกมาเสียงหลงด้วยความใซ้ำสอง มนุษย์ั์อยู่ตรงหน้าเขา รอบด้านมืดสนิททำให้เขามองเห็นหน้าอีกฝ่ายไม่ชัด เห็นแต่สายตาที่เฉยชาราวกลับไม่สนใจโลกที่มองตรงมายังเขาอย่างเบื่อหน่าย ก่อนจะเดินออกไปยังไม่สนใจ
สายน้ำพยุงร่างตัวเองวิ่งโซเซตามชายแปลกหน้า อดกลั้นต่อความเ็ปที่กระจายไปทั่วร่าง เขาพยายามส่งเสียงเรียกเพื่อขอความช่วยเหลือ แต่เสียงที่ออกมา
“เมี๊ยวๆๆ”
พยายามพูดหลายๆครั้ง ก็ยังเป็เสียงเหมือนเดิม นี่มันเสียงแมวนี่นา เมื่อพยายามตั้งสติแล้วมองไปที่มือตัวเองก็เห็นอุ้งมือขนาดเล็กดำมอมแมม เมื่อมองไปรอบกายก็เห็นเป็โคลนและน้ำสกปรก ตอนนี้ตัวเขากำลังแอบอยู่ตรงข้างถังขยะที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่า ร่างกายหนาวสั่นและเ็ป
สายน้ำพอจะเข้าใจอะไรได้มากขึ้น นี่เขาคงจะตายไปแล้วและิญญาเข้ามาสิงอยู่ในร่างลูกแมวใกล้ตาย หรือไม่ก็ลูกแมวนี้ก็คงจะตายไปแล้ว แล้วิญญาเขามาอยู่แทน และตอนนี้ก็เหมือนจะตายอีกครั้ง แต่ก็ดีแล้วแหละ บางทีถ้าตายไปแล้วเขาอาจจะได้เกิดใหม่ในที่ที่ดีกว่านี้ก็ได้
สายน้ำในร่างลูกแมวน้อยน่าสงสารหยุดนิ่งแล้วค่อยๆถอยหลังกลับไปตรงซอกหลืบของถังขยะ อย่างน้อยถ้าเขาต้องตายอีกครั้งก็ขอให้ตายแบบไม่เ็ป ไม่โดนพวกหมาเ่าั้กลับมาขย้ำเขาก็พอใจมากแล้ว
ขณะที่สายน้ำนอนขดตัว หลับตายอมรับความตายที่กำลังจะเกิดขึ้น ร่างทั้งร่างของเขาก็ถูกยกขึ้นสูง ตอนนี้เขาไม่มีแรงแม้แต่จะร้อง ได้แต่มองภาพตรงหน้าอย่างเลือนลาง
สายตาเ็าแกมเบื่อหน่ายมองเขานิ่งๆ ก่อนจะหิ้วตัวเขาไปด้วย สายน้ำประคองสติไม่ไหว จนสุดท้ายก็หลับไปอย่างเหนื่อยอ่อน
ไรต์ : ถ้ามีคนสนใจ เมนต์ทวงนิยายได้เลยนะคะ กดดันเยอะๆไรต์จะได้มีแรงฮึด ฮ่าๆ
7K
