บทที่ 13 พัฒนากำลังรบ
จากนั้นท่ามกลางสายตาที่ประหลาดใจของทุกคน หลินฮ่าวสีหน้าไม่เปลี่ยนแปลง และเดินตรงไปที่ห้องการคลัง
จากการต่อสู้เมื่อครู่ แมลงวันกังฟูสูสีกับชายแก้มยาน
ดูเหมือนว่าพลังต่อสู้หนึ่งพันจะเทียบเท่ากับผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 2
ดังนั้นทารันทูลาที่มีพลังต่อสู้ห้าร้อยหน่วยก็เทียบเท่าผู้ฝึกยุทธ์ระดับ 1 เท่านั้น
"ระบบ ข้า้าวิวัฒนาการสัตว์เลี้ยง" หลินฮ่าวพูดกับระบบ
[โปรดเลือกสัตว์เลี้ยงที่้าอัปเกรด]
"แมลงวันกังฟู"
ตอนที่คำพูดนั้นจบลง แผงม่านแสงก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของ หลินฮ่าว
หลินฮ่าวเลือกการเสริมแกร่งขั้นเริ่มต้น
[ติ๊ง! การอัปเกรดสำเร็จ ขอแสดงความยินดีกับ 001 แมลงวันกังฟู พลังการต่อสู้ได้รับการพัฒนาแล้ว]
ในเวลาเดียวกัน ตั๋วเงินจำนวนหนึ่งหมื่นตำลึงของหลินฮ่าวก็หายไปทันที
จากนั้นข้อมูลทั้งหมดของแมลงวันกังฟูพลันปรากฏขึ้นในใจของเขา
[แมลงวันกังฟู]
[รหัส: 001]
[เ้าของ: หลินฮ่าว]
[กำลังรบ: 2,000]
[อายุการใช้งาน: 499 วัน]
[ทักษะ: บาทาเขี้ยวโลหิต]
[อัปเกรด: ระดับ C ระดับเริ่มต้น]
……
หลังจากอ่านข้อมูลแล้ว หลินฮ่าวก็พยักหน้าด้วยความพึงพอใจ
ศักยภาพในการต่อสู้ของแมลงวันกังฟูเพิ่มขึ้นสองเท่า ถ้าต่อสู้กับชายคนนั้นอีกครั้ง หลินฮ่าวมั่นใจอย่างมากว่ามันจะบดขยี้อีกฝ่ายได้ในเวลาไม่นาน
"นี่เป็ครั้งแรกที่ได้เห็นแมลงวันตัวเล็ก ๆ ที่มีพลังในการต่อสู้เช่นนี้"
เมื่อหลินฮ่าวจากไป ชายชราผมขาวก็เดินออกมาจากหลังเสาทางเดิน
“ท่านผู้นำตระกูลพูดถูก เด็กตระกูลหลินคนนี้ไม่ธรรมดาจริง ๆ”
ชายชราผมขาวมองไปที่ร่างของหลินฮ่าว และพึมพำกับตัวเอง
ด้วยความประหลาดใจ ก่อนเดินเข้าไปหา
"พ่อบ้านใหญ่"
เมื่อเห็นชายชราผมขาวปรากฏตัว ผู้คุมกันตระกูลจ้าวต่างก็ตัวสั่นกลัวเล็กน้อยและทำความเคารพทันที
ไม่ต้องสงสัยเลยว่าบุคคลนี้คือจ้าวหรง หัวหน้าพ่อบ้านของตระกูลจ้าว
……
ห้องการคลังตั้งอยู่ในพื้นที่หลักทางทิศเหนือ
อาคารทั้งหลังครอบคลุมพื้นที่กว้างมาก ผนังทั้งหมดล้วนทำจากโลหะและระดับการป้องกันนั้นเข้มงวดมาก
ถึงอย่างไร ห้องการคลังเป็คลังสมบัติของตระกูลจ้าว เงินทองส่วนใหญ่ล้วนถูกเก็บไว้ในนั้น หากถูกขโมยก็จะสูญเสียถึงรากฐานของตระกูล
เมื่อเข้าไปในอาคาร จะเห็นแถวของชั้นหนังสือซึ่งเป็สมุดบัญชีของทุกกิจการตระกูลจ้าว
ส่วนคลังสมบัติที่แท้จริงนั้นอาจอยู่ที่ชั้นใต้ดิน
ชายร่างผอมที่รับผิดชอบการลงทะเบียนนั่งอยู่ที่โต๊ะสังเกตเห็นใครบางคนเข้ามา
"โอ้ วันนี้มีลมอะไรหอบพาท่านเขยใหญ่ของเรามาที่ห้องการคลังได้กัน?"
เมื่อเห็นว่าหลินฮ่าวกำลังมา ชายร่างผอมก็พูดด้วยน้ำเสียงแปลกพิกล พร้อมใบหน้าที่ตกตะลึงเล็กน้อย
จากมุมมองของแมลงวันตัวน้อย ชายร่างผอมมีริมฝีปากที่เล็กบางและโหนกแก้มที่แหลม ดูมีความรู้
แม้ว่าหลินฮ่าวจะมาที่ห้องการคลังเป็ครั้งแรก แต่ก่อนหน้านี้เขาได้สร้างเื่ไว้กับชายคนนี้ที่ห้องอาหาร
ชายคนนั้นคือฉินฉือ หนึ่งในห้าผู้ช่วยของพ่อบ้านใหญ่จ้าวหรง ผู้รับผิดชอบในการลงทะเบียนเข้าออกห้องการคลัง
“เ้ากำลังหลงทางหรือ?”
ฉินฉือมองไปที่หลินฮ่าวอย่างดูถูกและสอบถาม
“ข้ามาถอนเงิน”
หลินฮ่าวพูดอย่างใจเย็น "ข้าไม่ได้รับเงินเดือนมาหกเดือนแล้ว และทั้งหมดคือสามหมื่นตำลึง"
เมื่อได้ยินคำพูดนั้น ฉินฉือก็ตกตะลึงและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะ
"เ้า้าเงินไปไย ในเมื่อตัวเองตาบอด แค่กินดื่มในตอนนี้ไม่พอหรือ?" ฉินฉือนั่งไขว่ห้างยกเท้าสูง
แม้ว่าตำแหน่งของเขาในจวนตระกูลจ้าวจะไม่สูง แต่เขาก็รู้สึกเหนือกว่าหลินฮ่าวที่เป็ขยะตาบอด
“เ้าไม่ต้องสนใจเื่นี้ เพียงนำเงินออกมา” หลินฮ่าวพูดอย่างไร้อารมณ์
"บัญชีเก่านั้นไม่มีแล้ว ตอนนี้มีให้แค่เดือนนี้เท่านั้น"
ฉินฉือโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ "แต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลารับตั๋วเงิน ถ้าไม่มีอะไรทำก็ออกไปได้แล้ว อย่ามาขวางทางที่นี่!"
หลินฮ่าวยิ้มอย่างเ็า "ข้าไม่คิดอย่างนั้น"
"ที่แห่งนี้สำคัญที่สุดของตระกูล ห้องการคลังจะทำบัญชีไว้ทุกปี เก็บรักษาไว้ไม่ต่ำกว่าสิบปี ไม่ต้องพูดถึง่เวลาสั้น ๆ แค่หกเดือน"
หลินฮ่าวกล่าวต่อ "ถ้าจำไม่ผิด เ้าคงอยากรับเงินเดือนของข้าใช่หรือไม่ บางทีเ้าอาจจะฉวยใส่กระเป๋าตัวเองไปแล้วก็ได้"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ใบหน้าของฉินฉือก็เปลี่ยนไปเล็กน้อย เขาดูจะรู้สึกผิดเล็กน้อย จึงะโด้วยความโกรธว่า "ไอ้ตาบอด ถ้าเ้าพูดเื่ไร้สาระอีก ข้าจะฉีกปากเ้า!"
หลินฮ่าวหัวเราะเยาะและพูดว่า "เ้าย่อมรู้ว่าสิ่งที่ข้ากล่าวนั้นไร้สาระหรือไม่"
"เ้าบ้า!"
ทันใดนั้น ฉินฉือก็ลุกขึ้นยืน เดินไปหาหลินฮ่าวด้วยความโกรธ
แม้จะไม่ใช่ผู้ฝึกยุทธ์ แต่เขาก็ยังมีความมั่นใจอย่างมากในการรับมือกับชายตาบอดคนนี้
ครั้งนี้ หลินฮ่าวไม่ได้ออกคำสั่งกับแมลงวันกังฟูและทารันทูลา
เขาร่ายคาถาอักขระเพลิงออกมาบนฝ่ามืออย่างรวดเร็ว
ฟู่!
ทันใดนั้น พลังของ์และโลกภายในห้องก็รวมตัวกันเป็คลื่นั์
"ปรากฏ!"
อักขระเพลิงในมือของหลินฮ่าวพลันสว่างวาบและกลายเป็ลูกไฟ
“ผู้ใช้อาคม!?”
เมื่อเห็นสิ่งนี้ ฉินฉือก็ใเสียจนยืนนิ่ง
ในโลกแห่งการต่อสู้ สถานะของผู้ใช้อาคมนั้นสูงกว่าของผู้ฝึกยุทธ์
ด้วยทักษะของหลินฮ่าว เขาย่อมได้รับการรับรองจากสมาคมผู้ใช้อาคมได้ไม่ยาก และกลายเป็ผู้ใช้อาคมที่มีฐานะ
ในเวลานั้น ไม่ว่าเขาจะไปอยู่กับตระกูลใดก็จะได้รับความเคารพในเมืองเทียนอู่
“เ้าอยากจะสู้หรือ?”
หลินฮ่าวยิ้มและพูดว่า "ก็เข้ามาสิ"
เมื่อได้ยินเช่นนี้ ฉินฉือก็อดไม่ได้ที่จะตัวสั่นและรีบพูดว่า "ท่านเขยใหญ่เข้าใจข้าผิดแล้ว เมื่อครู่ข้าเห็นแมลงวันบนไหล่ของท่าน และอยากจะขับไล่มันออกไป"
หลินฮ่าวขมวดคิ้วและพูดติดตลกว่า "แมลงวัน? ในความคิดของข้า เ้าอาจตายก่อนที่จะทำเช่นนั้น"
ในขณะที่คำพูดนั้นจบลง แมลงวันกังฟูก็ขยับบินออกไปราวกับสายฟ้า กรงเล็บนั้นแหลมคมและเย็นะเื
ฉับ!
ครู่ต่อมา โต๊ะไม้ข้าง ๆ ฉินฉือพลันหักออกเป็สองท่อน
เห็นได้ว่าการแตกหักของโต๊ะตัวนั้นแบนเรียบ
"อึก..."
เมื่อมองเห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ฉินฉือตกตะลึง ใบหน้าพลันเต็มไปด้วยความกลัว
แมลงวันตัวเล็ก ๆ อันตรายถึงเพียงนี้เลยหรือ!
ไม่ได้ฝันไปใช่ไหม? ฉินฉืออดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลาย
ในเวลานี้ จ้าวหรงได้ปรากฏตัวที่ประตูห้องการคลังแล้ว เขาได้เห็นแมลงวันกังฟูแสดงความแข็งแกร่งของมันเต็มตา
356
