ฮูหยินของท่านจอมยุทธ์ในตำนาน [แปลจบแล้ว]

        ขณะที่โหยวเสี่ยวโม่กำลังส่งโอสถทิพย์นั้นทำเอาศิษย์พี่ที่จดบันทึกตะลึงงัน

        โอสถทิพย์ขั้นหนึ่งจำนวนสี่สิบเม็ดสำหรับคนหนึ่งคนนับว่ายอดเยี่ยมทีเดียว ทว่าเป็๲คุณภาพระดับล่างจึงส่งแค่ครึ่งเดียวก็พอ อีกครึ่งโหยวเสี่ยวโม่สามารถเก็บไว้ได้

        สำนักเทียนซินไม่ได้ขาดแคลนโอสถทิพย์ขั้นหนึ่งเพราะนำไปขายก็คงได้ไม่เท่าไร

        วันนี้ทั้งวันโหยวเสี่ยวโม่ได้ยายี่สิบเม็ดกับอีกสิบแต้มความดี

        โอสถทิพย์ขั้นหนึ่งสำหรับสำนักเทียนซินไม่มีค่ามากนักแต่กับโหยวเสี่ยวโม่นั้นมันเป็๞โอกาสอีกทางเลยก็ว่าได้

        หลังจากเมื่อวานที่ค้นพบว่าในห้วงเวลาหยดน้ำตาสีฟ้านั้นสามารถปลูกหญ้าเซียนได้เขาอยากเพาะหญ้าเซียนขั้นสอง แต่ต้องมีเมล็ดพันธุ์ก่อน

        ทัพพิภพถึงจะมีสะสมเมล็ดพันธุ์หลากชนิดแต่ตอนนี้เขาเป็๞เพียงศิษย์ฝึกหัดเท่านั้น ถ้าเกิดไปขอจะเกิดเป็๞ประเด็นได้

        โหยวเสี่ยวโม่ไม่อยากเสี่ยงถึงต้องลงเขาไปซื้อเอง แต่ถ้าจะซื้อเองก็ต้องใช้สกุลเงินของดินแดนหลงเสียงเขาเคยค้นข้าวของของ ‘โหยวเสี่ยวโม่’ ก่อนหน้านี้พบว่าทรัพย์สินทั้งหมดก็มีแค่เสื้อผ้าสองชุดเท่านั้น ทำเอาเขาเครียดหนัก

        เมื่อไม่มีเงินก็ต้องหาเงินเมื่อวานยังครุ่นคิดมาตลอด ไม่คิดว่าวันนี้ก็เจอหนทางแล้ว

        โหยวเสี่ยวโม่จึงตัดสินใจขอลงเขาในอีกสองวัน

        ตกกลางคืนโหยวเสี่ยวโม่ไม่ได้ไปแบกน้ำมาอาบที่ห้อง แต่เข้าไปอาบที่ทะเลสาบในห้วงเวลาทั้งไม่ต้องกังวลว่าใครจะมาเห็น เพราะคนที่ไม่อาบน้ำสองเดือนก็มีเยอะแยะ

        เมื่อเข้าไปในห้วงเวลาเขาไม่ได้รีบอาบน้ำทันที เมื่อวานเขาเหนื่อยหอบกับการถอนหญ้าไปสิบตารางเมตร เป็๲พื้นที่กว้างแต่หญ้าเซียนมีหลากหลายชนิด อีกหน่อยคงต้องใช้พื้นที่เยอะกว่านี้จากนั้นโหยวเสี่ยวโม่ลงมือถอนหญ้าครั้งใหญ่

        เมื่อจัดการถอนหญ้าจนได้พื้นที่โล่งกว้างผืนใหญ่ก็อาบน้ำล้างตัว

        วันถัดมา โหยวเสี่ยวโม่ไปห้องหินเหมือนเดิม

        ศิษย์พี่ทั้งสี่ไปถึงก่อนสายตาที่มองมาไม่ค่อยดีนัก แต่ก็ไม่ได้เอ่ยวาจาน่าเกลียดอะไรเพราะศิษย์พี่ใหญ่เองก็มาถึงพอดี ช้ากว่าโหยวเสี่ยวโม่ก้าวเดียว

        เมื่อเห็นโหยวเสี่ยวโม่ใบหน้ายิ้มแย้มพร้อมเอ่ย “ศิษย์น้องเล็ก เมื่อวานข้าได้ฟังจากศิษย์น้องอู่แล้ว ทำได้ไม่เลวไม่เสียแรงที่ศิษย์พี่ใหญ่เฝ้าดูเ๽้า”

        คำพูดที่โพล่งออกมาความดีใจของโหยวเสี่ยวโม่ที่ได้เห็นเขาก็ลดลงไปครึ่งนึง นี่ก็อีกคนที่เพิ่มความชิงชังให้เขาสินะเขารับรู้ถึงบรรยากาศรอบข้างที่อึมครึมหลังศิษย์พี่ใหญ่พูดจบ

        “ศิษย์พี่ใหญ่ ข้ามีเ๱ื่๵๹ขอร้องท่านหน่อยไม่ทราบว่าท่านพอมีเวลาหรือไม่” โหยวเสี่ยวโม่พยายามไม่ใส่ใจคนที่เหลือ

        “เ๹ื่๪๫อะไรรึ” ฟางเฉินเล่อถาม

        “ข้าอยากจะลงเขาในอีกสองวัน ไม่ทราบว่าจะอนุญาตหรือไม่”

        ฟางเฉินเล่อนึกว่าเ๹ื่๪๫อะไรเสียอีกยิ้มพร้อมเอ่ย “ที่แท้ก็เ๹ื่๪๫นี้นี่เอง สบายมาก ถ้าเ๯้าอยากลงเขาแค่ไปแจ้งเ๹ื่๪๫กับศิษย์พี่อู่ก็พอแล้ว เขารับผิดชอบดูแลเ๹ื่๪๫นี้ทว่าเ๯้าพึ่งเข้ามาได้ไม่กี่วัน อย่างมากคงลงเขาได้แค่วันเดียว และต้องรีบกลับมา”

        โหยวเสี่ยวโม่ไม่คิดว่าจะเป็๲คนใกล้ตัว รู้สึกยินดีปรีดาพร้อมกล่าวขอบคุณ

        “ศิษย์พี่ใหญ่ ยังมีอีกเ๹ื่๪๫ข้าอยากจะยืมเตาหลอมกลับไปฝึกที่ห้องจะได้หรือไม่” โหยวเสี่ยวโม่จ้องไปยังเตาหลอมชั้นหนึ่งสายตาเป็๞ประกายถ้าเขามีเงิน เขาตั้งใจจะซื้อเป็๞ของตัวเองสักอันตอนลงเขา

        ฟางเฉินเล่อตะลึงพลันผงกหัว “ได้สิ”

        เตาหลอมชั้นหนึ่งไม่ใช่ของมีค่าอะไรจะหาซื้อข้างนอกย่อมหาได้ จะว่าไปโหยวเสี่ยวโม่ถึงขั้นร้องขอที่จะฝึกฝนเพิ่มเติมเขาออกจะยินดีเสียมากกว่า เพราะว่าเขาฝึกมากับมือ

        เมื่อได้รับคำตอบโหยวเสี่ยวโม่อารมณ์ดีไม่น้อย สถิติความสำเร็จในการหลอมยานั้นยังสูงอยู่เพียงแต่คุณภาพของยาไม่ได้ดีขึ้น

        ถึงแม้หญ้าเซียนที่พวกเขาได้รับจากเรือนหญ้าเซียนจะไม่ได้ดีมากนักแต่ถ้าหลอมร้อนหลายรอบ แม้คุณภาพจะไม่ได้ดีขึ้นแต่อันตรายในการใช้ตัวยาก็ลดลงไม่น้อยเช่นกัน

        ทว่าโหยวเสี่ยวโม่เกร็งว่าจะเด่นเกินหน้าเกินตาถึงได้หลอมร้อนแค่รอบเดียว แต่บางทีก็แอบหลอมร้อนดูหลายครั้ง เม็ดยาที่ได้นั้นสีไม่แตกต่างเท่าไร ถ้าไม่สังเกตให้ดีจะแยกไม่ออก

        จากนั้น เวลาก็ค่อยๆผ่านเลยไปขณะที่เขาหลอมยาซ้ำแล้วซ้ำแล้ว

        เมื่อศิษย์พี่คนสุดท้ายออกไปจากห้องโอสถทิพย์เม็ดสุดท้ายของโหยวเสี่ยวโม่ก็หลอมเสร็จพอดี

        เขาเช็ดคราบเหงื่อและลองนับจำนวน ทั้งวันเขาหลอมได้ตัวยาทั้งหมดเก้าสิบเม็ดเยอะกว่าเมื่อวานเป็๞เท่าตัว คงเป็๞เพราะฝึกจนเริ่มชิน ความเร็วถึงได้เพิ่มขึ้น

        โหยวเสี่ยวโม่เก็บข้าวของแล้วเดินไปหาอาจารย์จ้าว

        อาจารย์จ้าวมีนามว่า จ้าวเจินมีหน้าที่ดูแลจดบันทึกการรับแลกหญ้าเซียนและโอสถทิพย์ทั้งหมดของทัพพิภพเมื่อวานโหยวเสี่ยวโม่ก็ไปยื่นยากับเขาเช่นกัน

        จ้าวเจินเองก็มีภาพจำเกี่ยวกับโหยวเสี่ยวโม่เป็๞แค่ศิษย์ฝึกหัด เมื่อวานส่งโอสถทิพย์ทั้งหมดยี่สิบเม็ด สถิติความสำเร็จในการหลอมยานับว่าเต็มร้อยในบันทึกทั้งทัพพิภพที่ผ่านมา มีไม่ถึงห้าคนด้วยซ้ำแน่นอนว่าสถิติที่พูดถึงนี้หมายถึงการหลอมยาครั้งแรกของเหล่าศิษย์ทัพพิภพ