ราเชนทร์หันมาพูดกับธนียาไม่กี่ประโยคแล้วก็หันกลับไปคุยเื่ธุรกิจกับธเนศต่อ หญิงสาวคนเดียวในโต๊ะรู้สึกสับสน เหมือนกับผู้ชายสองคน้าคุยกัน ส่วนเธอถูกเรียกมาบังหน้า
กระทั่งธเนศวางช้อนกับตะเกียบ ดื่มน้ำหมดไปครึ่งแก้ว ราเชนทร์ก็อิ่มตาม ธนียาที่คีบอาหารกินทีละน้อยก็อิ่มตาม
“คุณแนนคงสงสัยว่าผมนัดคุณมาทำไม? อันที่จริงคนที่อยากนัดพบคุณก็คือ เนศครับ”
“เอ๋?”
“ถูกแล้วครับ ผมอยากจะนัดคุณแนนมาเพื่อให้ช่วยบางอย่าง”
“ช่วย? แนนนี่นะคะที่ช่วยคุณเนศได้”
“ครับ คุณน่าจะรู้แล้วว่าตอนนี้บริษัทผมกำลังลุยสินค้าประเภทนม และหนึ่งในฟาร์มที่เป็คู่ค้าของเราก็คือ ฟาร์มแสนรัก”
ธนียาชะงัก นึกเสียวสันหลังกลัวว่าธเนศจะรู้เื่การบริหารภายใน
“อ้อค่ะ ได้ยินเผ่าเล่าให้ฟังแล้ว”
“เผ่า?”
“เผ่าพงษ์ค่ะ ลูกของคุณน้า เป็สัตวแพทย์ที่คอยช่วยดูแลวัวในฟาร์มทั้งหมดและช่วยควบคุมกับบัญชีกับแทน เอ่อ หมายถึง แทนพงษ์ที่เป็พี่ชายเขาน่ะค่ะ”
สีหน้าของธเนศไม่ค่อยดีนัก “ที่ผมมีปัญหาก็คือ พรรษา ครับ”
“พีชน่ะเหรอคะ? ทำไมคะ?”ธนียาใจหายวาบ กลัวว่าสองหนุ่มจะรู้เบื้องลึกในฟาร์มของตน ดีที่การเบิกจ่ายเงินทั้งหมดต้องทำในชื่อร่วมระหว่างแทนพงษ์กับพรรษา เธอพอจะบิดเบือนความจริงไปได้บ้าง
ธเนศจ้องหน้าธนียาอย่างจริงจัง “คุณพรรษานี่เป็ญาติของคุณแนนจริงหรือเปล่าครับ?”
“จริงค่ะ เธอเป็ลูกสาวของคุณน้าเล็ก แต่คุณน้ากับน้าสะใภ้เสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุไปตั้งนานแล้วค่ะ”
“เธอช่วยคุณเผ่าพงษ์ดูแลเื่บัญชีเหรอครับ?”
“ทำนองนั้นค่ะ อันที่จริงทุกเื่แทนพงษ์ซึ่งเป็ลูกชายของลุงรองอนุมัติก่อนค่ะ” ธนียาหลีกเลี่ยงการเอ่ยถึงความสำคัญของพรรษา “คุณเนศมีปัญหาอะไรกับพีชเหรอคะ?”
“เธออ้างว่าเป็ตัวแทนของฟาร์มแสนรักมาติดต่องานกับผม ผมก็เลยเกิดความสงสัยว่าคุณพรรษา เอ่อ คุณพีช ทำหน้าที่อะไรกันแน่ในฟาร์มแสนรัก?”
ธนียายิ้มอ่อน “พีช เป็น้องสาวคนเล็กที่แนนเคยเล่าว่ามีลูกติดนั่นล่ะค่ะ เธอช่วยงานแทนกับเผ่าในฟาร์ม พีชมาติดต่อเื่น้ำนมดิบกับคุณเนศเองเลยเหรอคะ?”
“ครับ แต่ท่าทางของเธอเหมือนไม่ได้อยากติดต่อแค่เื่ธุรกิจกับผม ผมก็เลยถือวิสาสะอยากสอบถามคุณแนนสักหน่อย” ธเนศทำสีหน้าอึดอัด
หญิงสาวที่ฟังอยู่ถึงกับหน้าตึง เธอนึกว่าตนเองเข้าถึงธเนศได้มากกว่าผู้หญิงคนอื่น พรรษาเข้าถึงตัวท่านประธานใหญ่แห่งวินเนอร์ได้แบบนี้ คงหวังจะเสนอตัวให้เขาสินะ
...ครั้งก่อนธนียาเคยชิงวัลลภมาได้ ครั้งนี้เธอไม่ยอมปล่อยธเนศให้พรรษาอีกแน่...
ธนียาแสร้งทำหน้าเจื่อน “แนนต้องขอโทษแทนน้องสาวด้วยนะคะ ถ้าเกิดว่าพีชทำสิ่งใดไม่สมควร เขาก็เป็แบบนี้ล่ะค่ะ ตอนที่อุ้มท้องกลับมา เราทุกคนในฟาร์มก็ใกันแทบแย่ มีแต่คุณย่าที่ดีใจมากเพราะท่านอยากเห็นเหลน พอน้องแสนรักเริ่มโต ผู้ชายหลายคนก็เข้ามาจีบพีชหัวกระไดไม่เคยแห้ง อันที่จริง พีชเองก็เคยมีสร้างความปวดหัวให้แนนกับแฟนเก่าบ้างเหมือนกันค่ะ แต่แนนไม่ถือสา”
ราเชนทร์หรี่ตาลงเล็กน้อย เขายังไม่เคยได้ยินเื่ระหว่างพรรษากับแฟนเก่าของธนียามาก่อน พอหันเหล่มองธเนศก็เห็นว่าอีกฝ่ายยังทำสีหน้าปกติ
“อย่าหาว่าผมละลาบละล้วงเลยนะคุณแนน ไม่ทราบว่าพ่อของน้องแสนรัก...”
“คนที่รู้มีแค่แทน แทนพงษ์น่ะค่ะ สองพี่น้องนั้นสนิทกันมาก งุบงิบกันอยู่สองคน พวกเราไม่เคยเห็นหรือรู้ว่าผู้ชายคนนั้นเป็ใคร? ทุกวันนี้แสนรักเรียกแทนว่าพ่อค่ะ”
ธเนศอึ้งกับคำตอบของธนียา ถ้าหากพรรษาเป็ผู้หญิงรักสนุก คนของเขาก็ต้องสืบพบว่าเธอเคยหลับนอนกับผู้ชายที่เข้ามาจีบเธอบ้าง แต่นี่...นอกจากผู้ชายที่เป็พ่อของลูกแล้ว เธอก็ขึ้นเตียงกับเขาเท่านั้น
“เรียกลุงว่าพ่อ เป็แค่การแก้ปัญหาชั่วคราวนะครับ ต่อไปพอเด็กโตขึ้นก็จะรู้ว่าคุณแทนไม่ใช่พ่อจริงๆ”
“ตอนนี้พีชก็คง....” ธนียาทอดเสียงเล็กน้อย ช้อนสายตามองธเนศ “กำลังเลือกพ่อให้แสนรักอยู่ค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะเป็ใครระหว่าง ปลัดเกียรติ เสี่ยแมน หรืออาจจะหาคนอื่นอีก”
ธเนศยิ้มน้อยๆ เขารู้นัยในคำพูดของหญิงสาวตรงหน้า “คุณพีชเธอสวยนะครับ แต่ผมว่าสวยไม่สู้คุณแนน อีกอย่างผมว่าเธอเป็คนแข็งๆ ไม่อ่อนหวานเหมือนคุณ”
ธนียาหน้าบาน เธอไม่คิดว่าธเนศจะชมซึ่งๆ หน้า
“คุณแนนคงรู้แล้วว่าวินเนอร์ตกลงรับซื้อน้ำนมดิบจากฟาร์มแสนรัก”
“ค่ะ น้องๆ บอกแล้ว”
“ต่อไปผมอาจจะมีโอกาสได้ไปชมฟาร์มของคุณบ้าง”
ธนียายิ้มกว้าง “ได้สิค่ะ ถ้าคุณเนศไปฟาร์มของเรา แนนยินดีพาเที่ยวทั่วฟาร์มเลยค่ะ”
หญิงสาวเล่าเื่ในครอบครัวให้สองหนุ่มฟังอีกหลายเื่ ราเชนทร์ถามถึงคุณปู่และคุณย่าของเธอ ธนียารู้ว่าเขาคงอยากจะรู้เื่ของเก่าที่พี่ชายเธอเอาไปขาย หญิงสาวแสร้งทำเป็ไม่รู้ไม่ชี้แต่เล่าเื่การบุกเบิกฟาร์มแสนรักของ คุณปู่และคุณย่าด้วยความภาคภูมิใจ
“ตอนที่คุณพ่อยังเล็ก คุณปู่กับคุณย่าทำงานหนักค่ะและพอฐานะดีขึ้น ท่านก็เลยให้ทุกอย่างที่คุณพ่ออยากได้”
“ถ้างั้น คุณพ่อของคุณแนนก็เป็ลูกรักน่ะสิครับ”
“จะว่ายังงั้นก็ได้ค่ะ” เธอจงใจพูดชี้นำให้สองหนุ่มเข้าใจว่าฟาร์มแสนรักเป็มรดกร่วมของลูกหลาน
ราเชนทร์ค่อยๆ ป้อนคำถามไปเรื่อยๆ กระทั่งเวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ธเนศก็ขอตัวกลับ
“ให้ผมไปส่งคุณแนนนะครับ อันที่จริงผมเป็คนนัด ผมควรจะไปรับคุณแนนถึงจะถูก เสียมารยาทจริงที่ปล่อยให้คุณแนนมาเอง”
ธนียาเห็นท่าทางกระตือรือร้นของราเชนทร์แล้วก็ยิ้มออกมา บางทีทั้งธเนศกับราเชนทร์อาจจะกำลังพยายามทำคะแนนกับเธออยู่
“รถผมจอดอยู่ทางโน้นครับ เดินไกลสักหน่อยนะ”
ราเชนทร์พาเธอไปยังที่จอดรถพิเศษที่มีเพียงรถหรูราคาหลายสิบล้านจอดเรียงราย ธนียายืดอกขึ้น กวาดตามองรถราคาแพงเ่าั้ด้วยความรู้สึกอิจฉาคนที่เป็เ้าของพวกมัน แค่เพียงเธอได้เดินเคียงข้างราเชนทร์มายังลานจอดรถแห่งนี้ก็เหมือนกับเธอได้อยู่ในโลกของมหาเศรษฐี
ระหว่างธเนศกับราเชนทร์...จะเลือกใครดี?
ธเนศร่ำรวยมหาศาลก็จริงแต่ท่าทางของเขาดูไม่ยี่หระกับคนอื่น ต่างจากราเชนทร์ที่ดูอบอุ่นและเอาใจใส่มากกว่า ธนียาคิดไปก็อดจะยิ้มออกมาไม่ได้
“่ที่ผ่านมา คุณแนนคงลำบากมากเลยนะครับ”
หญิงสาวยิ้มอ่อน “ค่ะ พอคุณพ่อล้ม พวกเราก็ขายทรัพย์สินทุกอย่างเพื่อใช้หนี้ ฟาร์มแสนรักเป็กงสีที่พึ่งสุดท้าย แต่หลังจากเจอวิกฤตเศรษฐกิจและโรคระบาดเข้าไป ตอนนี้มีปัญหาเื่การเงินหนักเหมือนกันค่ะ”
“เห็นเนศบอกว่าทำสัญญาคู่ค้ากับฟาร์มแสนรักแล้วนี่ครับ อีกไม่นานการเงินก็น่าจะคล่องขึ้น”
“ค่ะ ก็หวังว่าอย่างนั้น พวกเราทุกคนพยายามประคับประคองฟาร์มมาตลอด ถ้าแบกไม่ไหวก็คงต้องปล่อยให้แบงก์ยึดไป” สีหน้าของหญิงสาวเศร้าสร้อย
“อย่าเพิ่งคิดมากเลยครับ ทุกอย่างมีหนทางแก้ไขเสมอ กว่าผมจะทำธุรกิจประสบความสำเร็จก็ล้มลุกคลุกคลานมาไม่น้อย”
“ขอบคุณนะคะที่ให้กำลังใจ”
สองหนุ่มสาวยิ้มให้กัน ทว่าภายในใจกลับคิดกันไปคนละทาง ราเชนทร์นึกถึงพรรษากับแทนพงษ์ที่แบกภาระการดูแลฟาร์มเต็มสองบ่า ส่วนธนียากำลังฝันหวานถึงเส้นทางการเป็ภรรยาของมหาเศรษฐี
***************

