โจวเหวินรู้สึกร่างกายอ่อนแรงราวกับถูกดูดพลังจนเกือบหมดสิ้น สีหน้าซีดเซียวในพริบตา เหงื่อผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
ภายในเกม หลังจากไข่สัตว์คู่หูดูดซับลมปราณ แสงสีแดงภายในไข่ก็เปล่งประกายอย่างรุนแรง จนทำให้ไข่ทั้งใบกลายเป็สีแดงเข้มเหมือนโลหิต
แกร๊ก !
ไข่สัตว์คู่หูแตกออก เงาร่างของมดแกร่งสีเืตัวหนึ่งพุ่งออกวาบ ก่อนจะแทรกเข้าสู่ร่างกายของตัวละครสีเื
ในขณะเดียวกัน โจวเหวินก็รู้สึกถึงพลังแปลกประหลาดไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา พลังนั้นราวกับมีชีวิตเป็ของตัวเอง ถึงแม้มันไม่สามารถพูดคุย แต่ก็อาศัยรูปแบบที่แปลกประหลาดในการถ่ายทอดข้อมูลให้กับโจวเหวิน
“ติดตามจนกว่าชีวิตจะหาไม่... ติดตามจนกว่าชีวิตจะหาไม่... ติดตามจนกว่าชีวิตจะหาไม่...”
เสียงลึกลับก้องกังวานอยู่ในหัวของโจวเหวิน พลังในร่างกายเริ่มไหลรวมไปที่หลังมือซ้าย ค่อย ๆ ก่อตัวเป็รูปมดสีเื คล้ายกับรอยสักที่สักจากโลหิต
โจวเหวินดึงแขนเสื้อลงโดยสัญชาตญาณ ก่อนจะซุกมือซ้ายเข้าไปข้างใน เพื่อไม่ให้คนอื่นเห็นลายมดบนหลังมือเขา
สัตว์เลี้ยงคู่หูเป็สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะเฉพาะตัวมาก มันคล้ายกับปรสิตที่อาศัยอยู่ในร่างกายมนุษย์ มีชีวิตและดับสิ้นไปพร้อมกับเ้าของ
โจวเหวินเปิดดูข้อมูลภายในเกม เป็ไปตามคาดว่าช่องสัตว์เลี้ยงคู่หูปรากฏชื่อมดแกร่งกลายพันธุ์ขึ้น จากนั้นเขาก็เริ่มอ่านข้อมูลของมดแกร่งกลายพันธุ์
มดแกร่งกลายพันธุ์ ระดับธรรมดา
พลัง : 9
ความเร็ว : 5
ร่างกาย : 9
ลมปราณ : 9
สกิลพร์ : หมัดเฮอร์คิวลิส ระดับ 9
รูปแบบสัตว์เลี้ยงคู่หู : นวมมวย
โจวเหวินดีใจมาก เพราะมดแกร่งกลายพันธุ์ตัวนี้มีคุณสมบัติเทียบเท่ามนุษย์ระดับธรรมดาชั้นยอด และยังมีหมัดเฮอร์คิวลิสระดับเก้า ถ้าเรียกมันออกมา ก็เท่ากับมีผู้ช่วยต่อสู้ที่พลังใกล้เคียงกับโจวเหวิน หรืออาจจะเหนือกว่าเขาด้วยซ้ำ อย่างไรเสียหมัดเฮอร์คิวลิสของเขาก็แค่ระดับเจ็ด แต่มันกลับมีถึงระดับเก้า
ตอนนี้โจวเหวินอยากจะเรียกมดแกร่งกลายพันธุ์ออกมา เพื่อดูว่ามันมีรูปลักษณ์เป็อย่างไรในโลกความเป็จริง อย่างไรเสียสิ่งที่เขาเห็นในเกมก็เป็แค่มดแกร่งกลายพันธุ์ในรูปแบบการ์ตูนน่ารัก ยังไม่รู้ว่าตัวจริงจะเป็แบบไหน
แต่เมื่อคิดได้ว่าตอนนี้ยังอยู่ในโรงเรียน โจวเหวินก็ทำได้แค่สะกดกลั้นความปรารถนานี้
การเรียกสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับธรรมดาออกมาในสถานที่อย่างโรงเรียน มีหวังต้องถูกนักเรียนมุงดูกันแน่ ๆ อีกทั้งโจวเหวินยังอธิบายที่มาของมดแกร่งกลายพันธุ์ตัวนี้ไม่ได้
“ดูโจวเหวินนั่นสิ แค่เล่นเกมก็ถึงกับหน้าซีดเหงื่อแตกพลั่ก ดูอ่อนแอจริง ๆ ถ้าไม่ใช่เพราะเคยเห็นพลังและสกิลของเขาด้วยตาตัวเอง ก็คงคิดว่าเ้าหมอนี่เป็พวกขี้โรค” เถียนเซี่ยงตงอดไม่ได้ที่จะแอบมองโจวเหวิน เมื่อเห็นสภาพของโจวเหวินจึงกล่าวอย่างกลัดกลุ้ม
เขาหารู้ไม่ว่าสาเหตุที่โจวเหวินดูป่วยออดแอดแบบนี้ เพราะตลอดหนึ่งเดือนที่ผ่านมาเขาใช้เืตัวเองเป็เหรียญชุบชีวิตในเกม แม้จะใช้แค่ครั้งละหนึ่งหยดเท่านั้น แต่เมื่อสะสมจำนวนครั้งไปเรื่อย ๆ ปริมาณเืที่เสียไปก็ถือว่าน่าใ ด้วยเหตุนี้จึงทำให้โจวเหวินดูหน้าซีดผอมซูบคล้ายคนขาดสารอาหารเป็เวลานาน ทั้งยังเหมือนเป็โรคโลหิตจาง
การที่ก่อนหน้านี้อวี๋ชิวไป๋และคนอื่น ๆ ต่างคิดว่าเขาเหลวแหลก ปัจจัยหนึ่งก็เป็เพราะสาเหตุนี้ สีหน้าซีดเซียวขนาดนี้ ไม่ว่ามองมุมไหนก็เหมือนสภาพของคนหมดอาลัยตายอยาก
หลังจากเลิกเรียนแล้วกลับถึงบ้าน โจวเหวินก็ปิดประตูหน้าต่างทุกบาน และดึงผ้าม่านจนแนบสนิท จากนั้นจึงเรียกมดแกร่งกลายพันธุ์ออกมาที่ห้องรับแขก
ลวดลายมดแกร่งกลายพันธุ์บนหลังมือซ้ายเปล่งแสงสีเืออกมาอย่างเจิดจ้า สีเืบนลวดลายราวกับมีชีวิตขึ้น กลายเป็ของเหลวสีเืเคลื่อนไหวอยู่บนหลังมือของโจวเหวิน ก่อนจะห่อหุ้มทั้งมือซ้ายอย่างรวดเร็ว จากนั้นกลายเป็นวมมวยที่เหมือนทองก็ไม่ใช่ หยกก็ไม่เชิง และบนนวมมวยยังมีลวดลายมดแกร่ง
โจวเหวินมองนวมมวยบนมือซ้าย พลางััได้ถึงพลังะเิที่อัดแน่นอยู่ในกำปั้นซ้าย ราวกับว่าแค่เขาปล่อยหมัดออก ก็กระแทกรถถังให้แหลกเป็ชิ้นได้
“เหมือนที่เห็นในถ่ายทอดสดทางอินเทอร์เน็ตเลย รูปแบบของสัตว์เลี้ยงคู่หูมีผลเสริมพลังให้กับเ้าของ เอฟเฟกต์เสริมของมดแกร่งคงจะเป็ด้านพลังสินะ” เพราะอยู่ในบ้านจึงไม่สามารถทดสอบว่าเอฟเฟกต์เสริมของนวมมวยรุนแรงขนาดไหน โจวเหวินทำได้แค่เก็บนวมมวย แล้วเรียกมดแกร่งกลายพันธุ์ออกมาแทน
ลวดลายมดแกร่งกลายพันธุ์บนหลังมือส่องประกายขึ้นอีกครั้ง ก่อนจะมีลวดลายแสงเงาสีเืที่แปลกประหลาดเกิดขึ้นตรงหน้าโจวเหวิน แสงเงานั้นค่อย ๆ รวมตัวกัน แล้วมีมดสีเืตัวหนึ่งที่ขนาดใหญ่พอ ๆ กับม้าแข่ง
มดแกร่งกลายพันธุ์ในโลกความเป็จริงไม่ได้น่ารักเหมือนในเกมแน่นอน เกราะสีแดงทั่วกายราวกับถูกหลอมด้วยโลหะ เส้นสายรูปทรงร่างกายราวกับอัดแน่นด้วยพลังที่ไร้ขีดจำกัด ขาเรียวยาวเหมือนมีดใบเลื่อย ส่วนหนวดบนหัวก็เหมือนเหล็กเส้นที่แข็งแกร่งมาก
อย่าว่าแต่ถูกขาของมันแทงทะลุเลย ต่อให้แค่ถูกร่างกายของมันกระแทกเข้า ก็คงทำให้กระดูกแตกร้าวร่างพิการแน่ ๆ
เมื่อมองมดแกร่งกลายพันธุ์จากระยะใกล้ ก็รู้สึกสะท้านอารมณ์อย่างรุนแรง ดูงดงามอันตรายอย่างน่าประหลาด ขณะที่ชวนให้รู้สึกหวาดกลัว ก็ยังเกิดความปรารถนาที่จะมัน
“ภาพในเกมช่างหลอกตาจริง ๆ เครื่องจักรสังหารที่โเี้แบบนี้ แต่ในเกมกลับถูกทำให้ดูน่ารักขนาดนั้น” โจวเหวินะโขึ้นไปขี่หลังมดแกร่งกลายพันธุ์ แล้วให้มันหมุนรอบตัวเองสองครั้งในห้องรับแขก
น่าเสียดายที่ห้องรับแขกเล็กเกินไป ทำให้มดแกร่งกลายพันธุ์หมุนตัวลำบาก ไม่ค่อยสบอารมณ์นัก
“ไว้มีโอกาสค่อยลองขี่ออกไปแล้วกัน” ถ้าไม่มีความจำเป็จริง ๆ โจวเหวินก็ไม่อยากให้คนอื่นรู้ถึงการมีอยู่ของมดแกร่งกลายพันธุ์
ถึงแม้สัตว์เลี้ยงคู่หูระดับธรรมดาจะพบเห็นได้ยากมาก แต่มันถือว่าอ่อนแอมากเมื่อเทียบกับสัตว์เลี้ยงคู่หูระดับตำนาน ดังนั้นโอ้อวดไปก็ไม่มีความหมายอะไร
แต่ถึงอย่างนั้น หลังจากได้รับไข่สัตว์คู่หูก็ทำให้โจวเหวินยิ่งขยันขันแข็ง เขาฟาร์มต่อไปเผื่อว่าจะได้ของดีอย่างอื่นจากข้างในรังมด
ใกล้ถึงวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว โจวเหวินจึงมาโรงเรียนแต่เช้า ตั้งใจว่าจะรีบเข้าห้องเรียนเพื่องีบหลับ แต่เมื่อไปถึงหน้าประตูโรงเรียน เขาก็เห็นเถียนเซี่ยงตงกำลังยืนอยู่ตรงนั้นด้วยสีหน้าประหลาด
เมื่อเห็นโจวเหวินมาถึง เถียนเซี่ยงตงก็รีบเดินเข้าหาพร้อมกับสีหน้าที่แปลกประหลาด จากนั้นขบกรามแน่นก่อนจะพูดกับโจวเหวิน “โจวเหวิน ขอโทษนะ เพื่อนฉันชวนฉันไปเข้าร่วมทีมของเขา ฉันอยู่ทีมเดียวกับนายไม่ได้แล้ว”
เมื่อเถียนเซี่ยงตงพูดจบก็หันหลังวิ่งจากไปทันที โดยที่ไม่รอให้โจวเหวินได้พูดอะไร
โจวเหวินใเล็กน้อย ไม่รู้ว่าเ้าหมอนี่เป็อะไรไป ใกล้จะสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว แต่เขากลับเปลี่ยนทีมเสียอย่างนั้น
“เถียนเซี่ยงตงออกจากทีมแล้ว ไม่รู้ว่าฟางรั่วซีมีแผนสำรองหรือเปล่านะ เวลาเหลือน้อยเต็มที คงหาสมาชิกทีมใหม่ได้ยากแล้ว” โจวเหวินพลางครุ่นคิดพลางเดินเข้าโรงเรียน ทันใดนั้นก็เห็นหลี่จื้อยืนอยู่ตรงหน้าเขาั้แ่เมื่อไรไม่รู้
“หลี่จื้อ นายรู้เื่ที่เถียนเซี่ยงตงถอนตัวออกจากทีมไหม” โจวเหวินถาม
หลี่จื้อชะงักเล็กน้อย ก่อนจะพูดกับโจวเหวินด้วยสีหน้าประหลาด “ขอโทษนะ ด้วยเหตุผลบางอย่าง ฉันเองก็เข้าร่วมการทดสอบภาคปฏิบัติกับนายไม่ได้แล้วเหมือนกัน”
โจวเหวินมองหลี่จื้อ พร้อมกับเริ่มรู้สึกไม่ค่อยดี
“ทำไมเหรอ” โจวเหวินถามหลี่จื้อ
“นายไม่ต้องถามแล้ว เอาเป็ว่าฉันขอโทษ” หลี่จื้อโค้งคำนับโจวเหวินพร้อมกับสีหน้ารู้สึกผิด ก่อนจะเดินจากไปอย่างรวดเร็ว
เมื่อโจวเหวินเจอฟางรั่วซี และทันทีที่เห็นสีหน้าของเธอ เขาก็ยิ่งมั่นใจในข้อสันนิษฐานของตัวเอง
“ขอโทษนะโจวเหวิน ฉันเข้าร่วมการทดสอบภาคปฏิบัติกับนายไม่ได้แล้ว” ฟางรั่วซีเดินไปตรงหน้าโจวเหวิน ยืนเงียบอยู่นานถึงจะเอ่ยปาก
108
