“ เขาจำไม่ได้ นะดีแล้ว พวกเราจะได้ทำงานกันง่ายขึ้น” พราหมณ์ชุดขาวเอ่ยอย่างระมัดระวัง
“ ไปจับตัวมันมามัดเอาไว้”
ทหารหกนาย ยกปืนเล็งไปที่ขจร อีกสี่คน ก็เดินปรี่เข้าไปหา แต่ว่าขจรพลันกลั้นหายใจ ท่องคาถาพรางตัว เขาหายตัวไปในทันที แล้วทหาร ทั้งหกคนที่ถืออาวุธก็ถูกขจรหักคอตายไปทีละคน ที่เหลือ 8 คน รีบเข้ามายืนหันหลังชนกัน มองหาขจร แต่ทันใดนั้นเอง มีดของคนที่ตายก็พุ่งปักเข้าลำคอของทหารอีกคน แล้วมีดเล่มนั้นก็บินไปเฉือนที่ลำคอของ ทหารอีกคน ตายไปแล้วสี่คน แต่ไม่ทันที่จะมีศพที่ห้า พราหมณ์ก็เหวี่ยงสายสิญจน์ เข้ามามัดร่างของขจรเอาไว้ ทำให้เขาต้องเปิดเผยร่างกาย
“ นี่มัน”
“ ฮ่า ฮ่า ไม่เลว แม้จะเกิดใหม่ ก็สามารถเรียนรู้วิชาล่องหนหายตัวได้แล้ว แต่ว่ามันไม่อาจรอดพ้นสายตาข้าไปได้ ลากตัวมันไปที่หน้าประตู”
“ อาจารย์ แล้วดาบอาบเจ็ดสีของมันอยู่ไหน หากไม่มีแล้วเราจะเปิดประตูได้อย่างไรเล่า”
“ ไม่ต้องห่วง รอแค่พระจันทร์เต็มดวง คาถาปิดทวารเทพของมันจะถูกทำลายด้วยเทพแห่งกาลเวลา ไม่มีคาถาใดๆ จะอยู่ยั้งยืนยงไปตลอดกาลได้”
“ ดี ถ้าเช่นนั้น ข้าขอแก้แค้นมันให้สาแก่ใจสักหน่อย”
“ อย่าให้ถึงตาย พวกเรายังต้องใช้เืของมัน ในเทวาลัยอีกเยอะ”
“ ไม่มีปัญหา”
นายทหารผู้นี้ชาติก่อนคือ เ้าชายชัยเสน เดินปรี่เข้าเตะอัดที่ใบหน้าและท้องของ ขจรที่ถูกสายสิณจน์ลงอาคม รัดเอาไว้ไม่อาจขยับตัวได้ จึงถูกอัดเสียจนน่วมไปทั้งตัว ขจรได้แต่กำหมัดแน่น ไม่อาจแก้สายสิณจน์ลงอาคมได้
จนกระทั่งตกกลางคืน แสงจันทราเต็มดวงส่องผ่านมิติเข้ามา พราหมณ์หรือปุโรหิตสินธุก็ใช้คันฉ่อง หันเหแสงจันทรา ไปกระทบกับประตู
ตูม !!
เสียงะเิดังไปทั่ว แต่ว่า ประตูเทวาลัยหาได้เป็อะไรไม่
“ อาจารย์ มันไม่เป็อะไรเลย”
“ เป็ไปได้ยังไง ข้าคำนวนแล้วไม่มีผิดพลาด ทำไมเทพกาลเวลาไม่อาจทำลายล้างคาถาสามพันปีของมันได้”
“ อาจารย์เป็คนสอนวิชาให้มัน ทำไมท่านถึงไม่รู้เล่า ว่ามันใช้คาถาอะไร”
“ ข้าเป็อาจารย์ของมันคนเดียวเสียเมื่อไรเล่า หรือว่าต้องใช้เืของมัน”
พอปุโรหิตสินธุพูดจบ ก็สั่งให้ทหาร นำมีดเชือดที่ฝ่ามือ และนำมาทาที่ประตู
ทันใดนั้นเอง พื้นดินหน้าประตูก็พลันสั่นไหว มีดาบยาวประมาณ1เมตรค่อยๆ ลอยขึ้นมาจากพื้น ส่องแสงกระจายออกไปเจ็ดสี แล้วมันก็พุ่งเข้ามาอยู่ในมือของ ขจร สายสิญจน์อาคมขาดสะบั้น ดวงตาของขจรเปลี่ยนไป หันไปมอง ปุโรหิตสินธุ ด้วยสายตาที่เ็า
“ ไม่เจอกันนานเลยนะท่านอาจารย์”
“ นี่แก จำอดีตชาติแล้วหรือ?”
“ ชาติก่อนข้ากุดหัวท่านกับ มันไปแล้วรอบหนึ่ง ครั้งนี้ข้าคิดไม่ผิด ว่าท่านคงใช้วิชา ร่วงลับกลับคืน ที่ท่านไม่ยอมสอนข้า ข้าจึงฝังความทรงจำเอาไว้ในดาบเจ็ดสี รอกำเนิดใหม่อีกครั้ง”
“ ลูกศิษย์คิดล้างครู เ้าคิดจะเนรคุณอาจารย์เหรอ?”
“ เ้าต่างหาก สมควรเป็อาจารย์ของข้าแล้วรึ? ในจิตใจของเ้ามัวแต่ตัณหาราคะ คิดแต่จะ้าเมียของข้าแม้นางตายไปแล้ว ยังไม่หยุดคิดเื่นี้อีก”
“ ครั้งก่อนข้า ประมาทเ้าเกินไป แต่ครั้งนี้ไม่มีทางแน่นอน”
ปุโรหิตสินธุ เหวี่ยงไม้เท้าหัวงู ออกไป กลายเป็งูั์ อ้าปากแลบลิ้น พ่นพิษออกไป แต่ว่า ราชันเหมันต์ยกดาบเจ็ดสีออกมา ต้าน ทำให้มีไอเย็นพวยพุ่งออกมาต้านทาน เป็ชั้นๆ จนเป็เกล็ดน้ำแข็ง แล้วก็ตวัดดาบเจ็ดสีออกไป รัศมีดาบนั้นเคลื่อนตัวออกไป ฟันร่างงูั์จนขาดออกเป็สองท่อน แล้วก็สลายกลายเป็ ไม้เท้าหัวงูที่ขาดสองท่อน
“ ยิงมันเลย” เ้าชายชัยเสน ที่บัดนี้เกิดใหม่เป็นายทหาร สั่งลูกน้องใช้ปืนเอ็มสิบหก ยิงใส่ราชันเหมันต์ทันที แต่ทว่า ลูกะุกลับหยุดกลางอากาศ เพียงแค่ ราชันเหมันนต์ยกมือ ขวางเอาไว้
“ น้องพี่ สามพันปีมาแล้ว เ้ายังคงไม่สำนึกอีกเหรอ?”
“ แก ตัดแขนของข้า แล้วยังตัดหัวของข้าอีก ยังเรียกข้าว่าน้อง อีกอย่างนั้นเร๊อะ?”
ราชันเหมันต์ส่ายหัว แล้วตวัดดาบเหมันต์ออกไปทีเดียว มีแสงวาบออกไป ถึงเจ็ดแสง หัวของเ้าชายชัยแสนกับทหารที่เหลือทั้งหมด ล้วนกระเด็นออกจากคอ ตายจนหมดสิ้น
ปุโรหิตสินธุ เห็นดังนั้น ก็รีบร่ายมนตร์ตราที่ดุดัน หน้าตาเริ่มเปลี่ยนไป มีเืไหลออกมากลางศรีษะไหลท่วมร่าง แล้ว ร่างของเขาก็กลายเป็ปีศาจที่มีเล็บแหลมคม มีแขนสี่แขน ร่างขยายใหญ่ขึ้นสองเท่า มีเขางอกขึ้นมาบนหัวสองเขา อ้าปากมีเขี้ยวโง้ว ส่งเสียงคำรามขู่ไปทั่วใต้บาดาลแห่งนี้
“ ปีศาจโลหิต ที่แท้เ้าก็ ถวายตัวรับใช้ให้กับ จอมปีศาจอนันตกาลไปแล้ว”
“ ฮ่า ฮ่า ท่านจอมปีศาจอนันตกาล ได้มอบพระให้กับข้า แล้วทำไมล่ะ ข้าจะปฏิเสธพรนี้ได้”
“ ะอย่างนั้นรึ? ข้าไม่เชื่อว่า โลกนี้จะมีปีศาจะได้” พอราชันเหมันต์พูดจบมืออันแหลมคมของปีศาจโลหิต ก็ตบเข้ามาหาเขาทั้งสองมือ แต่ว่ายังช้ากว่าดาบเจ็ดสี ที่ตวัดฟาดออกไป แขนทั้งสองข้างถูกฟันออกจากกัน เป็เจ็ดชิ้น ตามลำแสงที่ออกมาพร้อมกันเจ็ดชั้น
มันส่งเสียงร้องอย่างเ็ป แล้วแขนที่ขาดของมันก็กลับงอกขึ้นมาใหม่ได้อีกครั้ง
“ ฮ่า ฮ่า ฮ่า เห็นไหม นี่ไงข้าเป็ะแล้ว” ปีศาจโลหิตหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แล้วก็ บุกเข้าโจมตีใส่ ราชันเหมันต์ อย่างมั่นใจ แต่ว่า ไม่อาจทำอะไรราชันเหมันต์ได้แม้แต่ปลายเล็บ เพราะร่างของราชันเหมันต์เคลื่อนไหว ราวภูตพราย
แล้วสุดท้ายไปยืนอยู่บนหัวของปีศาจโลหิต แล้วแทง ดาบเจ็ดสีทะลุที่หัวปักคากับพื้นดิน ทำให้เืของมันไหลออกมาไม่หยุด แล้วก็ไม่อาจขยับตัวไปไหนได้
แล้วทันใดนั้นเอง ราชันเหมันต์ ก็ร่ายคาถา แล้วเป่าออกไป หัวของมันเริ่มกลายเป็เกล็ดน้ำแข็ง แล้วก็ลามไปทั่วตัว จนมาที่ขา ทำให้ร่างของมันกลายเป็น้ำแข็งไปจนหมด มีดวงตาที่กรอกไปมา ได้อยู่สักครู่ แล้วสุดท้ายก็กลายเป็น้ำแข็งไปจนหมด
“ ะแล้วไง เ้าจะถูกกักขังอยู่ในนี้ตลอดไป ไม่มีวันได้ผุดได้เกิดตลอดกาลปาวสานไปเลย”
ราชันเหมันต์ในร่างของขจร รีบทำการร่ายคาถา เปิดผนึกประตู ด้วยการท่องบทสวดปริตร กลับหลัง ซึ่งเป็วิชาที่เขาเรียนมากับท่าน พระภิกษุรูปหนึ่ง แล้วพอเปิดเข้าไป พระนางาาวดี ก็ยืนรออยู่ด้านหน้า น้ำพระเนตรของพระนางรินไหล นางกำนัลทั้งสอง ถอยห่างออกไป ราชันเหมันต์เข้าไปโอบกอด ร่างของพระนางที่มีเพียงกายหยาบที่สร้างขึ้นมาเท่านั้น แต่ก็ทำให้ ราชันเหมันต์อบอุ่นไปถึงหัวใจ
“ เสด็จพี่”
“ น้องหญิง”
ทั้งสองทักทายกันเท่านี้ ไม่มีคำพูดใดๆ ออกมาอีกเลย จวบจนกระทั่งเวลาผ่านไปสักพัก
“ พวกเราอยู่คนละโลกแล้ว ขอให้เสด็จพี่ลืม หม่อมฉันเถอะเพคะ”
“ ไม่หรอก พี่ไม่ยอมให้ น้องไปเกิดใหม่คนเดียว”
“ ไม่นะ เสด็จพี่ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไป”
“ ร่างของเด็กหนุ่มคนนี้ไม่ใช่ร่างมนุษย์ทั่วไป จิติญญาของคนหลายคนอยู่ในร่างของเขา รวมทั้งพี่ด้วย หากพี่จากไป เขาก็ยังคงมีชีวิตอยู่ได้เช่นเดิม”
“ แปลกมาก มีเื่เช่นนี้ด้วย”
“ ในโลกนี้มีเื่ราวแปลกๆ มากมาย คนที่มีจิติญญาหลายดวง อยู่ในร่างคนๆ เดียว พระเ้าคงมีพันธกิจสำคัญให้เขาทำ ถึงเวลาแล้ว พวกเราไปกันเถอะ”
ราชันเหมันต์ พนมมือ แล้วเงาิญญาของ ราชันเหมันต์นาคราช ก็ออกจากร่างของขจร แล้วกอดกันแน่น แล้วร่างของพวกเขาทั้งสอง กับนางกำนัล ก็กลายเป็สะเก็ดดาวลอยล่องขึ้นไปบนท้องฟ้า ไม่สนใจเื่ราวบนโลกมนุษย์นี้อีกเลย
ขจรรับรู้เื่ราวทั้งหมดได้เป็อย่างดี เขามองหาสมบัติโบราณ อย่างน้อยก็จะได้นำไปขายหาเงินเข้ากระเป๋าตัวเองบ้าง แต่ว่า หาได้มีของมีค่า หรือ ของโบราณเลยสักชิ้น
“ สามพันปี พวกเขามีไม่สมบัติเก็บเอาไว้กันเลยเหรือเนี่ย ดาบเจ็ดสี ใช่ต้องมีราคาแน่”
ขจรเดินออกมาหน้า เทวาลัยศักดิ์สิทธิ์ ก็พบว่า ร่างของปีศาจโลหิต กลายเป็น้ำแข็งราวกับหิน แล้วดาบเจ็ดสีก็ปักตรึงร่างของปีศาจโลหิตเอาไว้
“ ตายล่ะ หากว่าขืนดึงดาบเจ็ดสีออกมา ปีศาจบ้านี่ หลุดมาได้ จะทำยังไงดี โอ้ย..น่าเสียดายจริงๆ นี่เราต้องกลับบ้านมือเปล่าหรือนี่?”
ทันใดนั้นเองก็มีวัตถุพุ่งลงมาตกที่หัวของ ขจร มันคือแผ่นหนังสัตว์ชิ้นหนึ่ง แล้วก็มีเสียงของราชันเหมันต์เอ่ยออกมาตามสายลมว่า
“ ข้ามีสมบัติเพียงเท่านี้ที่จะตอบแทนเ้า นี่คือ แผ่นหนังมิติ ด้านในนั้นมี บ้านที่ข้าเคยอาศัยอยู่หลังหนึ่ง กับ อาวุธคู่กายของข้าชิ้นหนึ่ง วิธีใช้ เ้าคือตัวข้าและข้าคือตัวเ้าอยู่แล้ว แค่ส่งจิตเข้าไป ร่างของเ้าจะเข้าไปอยู่ในแผ่นหนังมิติชิ้นนี้ ลาก่อน”
“ แผ่นหนังมิติอย่างนั้นรึ?”
ขจรส่งจิตเข้าไป บอกมันว่าจะเข้าไป แล้วร่างของขจรก็เข้าไปใน มิติแห่งหนี่ง มีบ้านหลังเล็กๆ หลังหนึ่ง รอบๆ เป็พื้นที่ขนาดไม่ถึง ไร่ มีต้นไม้ขึ้นแค่ต้นเดียว
ขจรเข้าไปในบ้าน พบว่ามีอาวุธชิ้นหนึ่งจริงๆ
“ นี่มัน มีดเสือซ่อนเล็บนี่” ขจรดูผ้าที่พันเอาไว้มีตัวอักษรขอมโบราณซึ่งไม่รู้ว่า ขจรอ่านออกได้อย่างไร มันเขียนว่า
“ มีดเสือซ่อนเล็บนี้ มีชื่อว่า มีดเสือบิน มันสามารถบินไปตามทิศทาง ตามที่เ้าของคิดเท่านั้น สามารถตัดโลหะ และ เสื้อเกราะเหล็กกล้าได้ทุกชนิด ตัวมีดทำมาจาก เขี้ยวเสือไฟ ที่ถือว่าเป็จ้าวแห่งพงไพร เพียงแค่มีมัน สัตว์ร้ายก็ไม่กล้าย่างกรายเข้าใกล้
“ โอ้โฮ ยอดเยี่ยมขนาดนั้นเชียวรึ?”
ขจรเดินออกมาจากบ้านหลังน้อย แล้วลองชักเสือซ่อนเล็บออกมา แล้วลองปล่อยจิตััไปที่มีดสองเล่ม แล้วปล่อยให้มันวิ่งไป ตามที่ใจนึก มันบินว่อนไปซ้ายขวา ขึ้นลง ตามที่เขานึกจริงๆ ด้วย
“ สุดยอดจริงๆ”
ขจรส่งจิตสั่งการแผ่นหนังมิติว่าจะออกไป ร่างของเขาก็ออกมาทันที แล้วทันใดนั้น แผ่นหนังก็ ค่อยๆ ซึมมาที่แขนของเขา กลายเป็รูปรอยสักมีดเสือบิน อยู่บนแขนของเขา
“ ออกมา” มีดเสือบินก็ออกมาทันที
“ เก็บ” มีดเสือบินก็หายเข้าไปในแขนของเขาไปอยู่ในแผ่นหนังมิติทันที
เขาท่องมนตร์เปิดมิติออกไป แล้วพุ่งทยานขึ้นเหนือน้ำ พบว่า มีตำรวจน้ำมากันหลายคน พร้อมกับ มีนักประดาน้ำเต็มไปหมด พอเห็นขจรโผล่ขึ้นมา ก็ช่วยกันมารับขจรขึ้นไปบนฝั่งอย่างดีใจ เป็ท่านชายภาสกรนั่นเอง เห็นขจรดำน้ำลงไปทั้งคืนแล้วไม่ขึ้นมา เลยแจ้งตำรวจน้ำให้มาช่วยตามหา
แต่ว่าพวกเขากลับพบเรือตรวจการณ์ ที่ด้านในมีศพของตำรวจ ถูกฆ่าตายไปห้าคน
ตำรวจถามหาคนร้าย ซึ่งขจรก็ได้แต่ส่ายหน้าไม่รู้ อะไรทั้งนั้น ท่านชายภาสกรบอกกับพวกตำรวจให้กลับไป หลานชายของเขา้าพักผ่อน แค่นี้ตำรวจก็รีบกลับไปทันทีไม่ยุ่งกับขจรอีก
“ นี่เธอไปเมืองใต้บาดาล จริงๆหรือนี่?”
“ ครับ”
“ มหัศจรรย์มาก ที่นั่นเป็อย่างไรบ้าง สวยงามไหม”
ตอนนี้คนที่ถามขจรมากกว่าตำรวจก็คือ ท่านชายภาสกร ซึ่งขจรก็บอกไปตามตรงไม่มีปิดบัง ยกเว้นเื่ แผ่นหนังมิติ และ มีดเสือซ่อนเล็บเท่านั้น
“ ไม่อยากเชื่อ ว่าจะเป็จริง หากว่าฉันไม่เห็นกับตา ว่าเธอะโลงไปทั้งคืน แล้วโผล่ขึ้นมาในตอนเช้า อมพระมาพูดก็ยากที่จะเชื่อ”
“ โลกนี้มีอะไรอีกมากมาย ที่เรายังไม่รู้อีกมาก ขอบคุณมากนะครับท่านชาย”
“ ไม่เป็ไร มีเวลาว่าง ก็มาเยี่ยมฉันอีกนะ”
“ ครับ”
ขจรรู้สึกเหนื่อยจริงๆ วันนี้ท่านชายสั่งให้รถคันใหญ่มาส่งที่วัดอีกเช่นเคย ขจรกลับไปที่พักแล้ว เริ่มฝึกวิชาดัดตน แล้วนั่งสมาธิไปจนถึงเช้า
หลังจากทำกิจวัตรประจำวันเสร็จ ก็พบว่า พี่ธงขับรถบิ๊กไบค์คันใหญ่ เข้ามาในวัด
“ ไง จร วันนี้ให้กูไปส่งมหาลัยไหม?”
“ ไม่ดีกว่า เบาะหลังมันสูงเกินไป”
“ ฮ่า ฮ่า มึงมันกลัวไม่เข้าท่า สาวๆ ที่นั่งเขายังไม่กลัวเลย”
“ พี่ไปไหนมาหลายวัน ครูยอดกับครูทิมเขาตามหาพี่กันไปทั่ว ไฟต์เสาร์นี้พวกเขาจะให้พี่ขึ้นชก แต่ตามหาพี่ไม่เจอ เลยให้คนอื่นชกไปแล้ว”
“ เดี๋ยวกูไปหาพวกแกเอง แต่ว่าวันนี้กูจะย้ายออกแล้วนะ คงไม่อยู่ที่นี่แล้ว”
“ อ้าว แล้วพี่จะไปอยู่ที่ไหน?”
“ กูดาวน์บ้านไว้แล้ว พร้อมเข้าอยู่ได้เลย เอาไว้วันหยุด กูจะพามึงไปเที่ยว”
ขจรได้แต่พยักหน้า สงสัยจริง พี่ธงไปเอาเงินที่ไหนมา แค่หายไปไม่กี่วัน กลับซื้อรถคันใหม่ แถมมีเงินดาวน์บ้านเสียด้วยขจรเลิกคิด แล้วรีบไปเรียนตามปกติ
ณ อาคารสูงแห่งหนึ่งบนเกาะฮ่องกง
ชายหนุ่มคนหนึ่ง ยืนก้มหน้า รอฟังคำสั่งของ ชายชาาวจีน มีผมยาวสีขาว ไว้เล็บยาวคล้ายผู้หญิง ใส่แหวนหยกที่นิ้วโป้งด้านขวา นั่งอยู่บนเก้าอี้ใหญ่ พนักหลังเป็ัตัวใหญ่
“ แก๊งหลงชิ่งของเรา ั้แ่อดีตจนถึงปัจจุบัน ไม่เคยมีใครกล้าแย่งประมูลที่ดินกับเราที่ฮ่องกง แต่ตระกูลหลี่ มันกล้ามาก มันคิดว่า มันอยู่ที่ประเทศไทยแล้ว พวกเราจะทำอะไรมันไม่ได้หรือไง”
“ เ้าสัวหลี่เหวิน เป็ผู้นำตระกูลรุ่นนี้ เขามีอายุ 69 ปี ตอนนี้เขาได้ถูกนิตยสารฟ๊อบ จัดอันดับ เป็เศรษฐีที่ดินติดอันดับ ห้าของเอเซีย เขาเป็เพื่อนเรียนกับท่านประธานาธิบดี สี่กวงผิง หากพวกเราคิดลอบสังหาร เกรงว่า ท่านประธานาธิบดีต้องไม่พอใจแน่”
“ เฮอะ เื่นี้ใครบอกว่า พวกเราจะลงมือเอง แกติดต่อคนของเรือนัซ่อน สาขาเกาหลี ให้พวกมันเป็คนจัดการ พวกมันจะไม่ถามถึง คนที่จ้าง ขอเพียงมันตรวจสอบเป้าหมายแล้วตอบรับ แล้วจ่ายเงินตามที่ตกลงเท่านั้นจบ”
“ ได้ครับ ผมจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้เลย”
“ เดี๋ยวก่อน บอกกับพวกมันว่า ฉัน้าให้มันตายต่อหน้าคนเยอะๆ และต่อหน้าลูกหลานของมันด้วย”
“ ได้ครับ” .....
1K
