จับช่างสักมารักได้ไหม

มีอะไรกันแล้ว..มีอะไรกับผู้ต้องหาในเขตรับผิดชอบของตัวเองไปแล้ว

บ้าเอ๊ยทำไมเป็๞แบบนี้!

เฮื้อกกก!!ชากีสะดุ้งตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะฝันถึงคนที่นอนข้างๆ ถือมีดไล่แทงตนเอง

หลังจากมีอะไรลึกซึ้งกับช่างสักตัวร้ายไปสามรอบทำข้างนอกลากยาวมาข้างในห้องพักของเ๯้าตัวจนพากันหลับไป

อาการลุกลี้ลุกลนอยู่ไม่สุขของภาวะจิตตกเริ่มทำงานหนักยิ่งหันไปเห็นรอยสักทั้งตัวของคนที่นอนเปลือยยิ่งลนลานรีบหาเสื้อผ้ามาสวมแล้ววิ่งออกไปอาเจียนด้านนอกสตูดิโอ มันปวดหัวสับสนไปหมดจนต้องทรุดนั่งลงพิงกำแพงแถวนั้นเหมือนแวบหนึ่งเขาหลับลึกไป

....

'มีข่าวการฆ่าตกรรมเกิดขึ้นในเขตคังนัมอีกครั้งพบอาวุธที่ใช้ในการฆ่าตกรรมเป็๞เข็มก้านยาวที่ใช้สำหรีบสักลายปักคาคอของผู้ตายหลายเล่มเป็๞ภาพที่น่าสยดสยองมากค่ะ

ทั้งนี้เบื้องต้นเริ่มมีการตำหนิการทำงานของเ๯้าหน้าที่ตำรวจที่รับผิดชอบพื้นที่นี้อย่างหนักและมีการออกมาประท้วงต่อต้านการพิจารณาร่างกฏหมายให้การสักเป็๞อาชีพถูกต้องตามกฏหมาย

ถ้ายังไม่สามารถหาข้อสรุปได้ คาดว่าต้องมีการถอดถอนร่างกฏหมายนี้อย่างแน่นอน ซึ่งทางฝ่ายนายกสมาคมช่างสักในเกาหลีก็ไม่ได้นิ่งนอนใจแต่อย่างใด

ต่างช่วยกันค้นหาคำตอบว่าคนร้ายที่ทำไม่ใช่ช่างสักอย่างแน่นอน การที่คนร้ายจงใจทิ้งหลักฐานบ่งชี้ตัวคนทำเฉพาะอย่างเข็มสักไว้ที่ศพเป็๞เ๹ื่๪๫แน่ชัดว่าต้องโดนกลั่นแกล้งใส่ร้าย

ตอนนี้ทุกฝ่ายคุกรุ่นดุเดือดโยนความผิดกันไปมาจนไม่สามารถหาข้อสรุปได้หากมีความคืบหน้าอะไรเราจะแจ้งให้ประชาชนทราบในทันที โคเรียนิวส์รายงาน '

ปึง ๆ ๆ ๆ ยอโบ! ยอโบ! ตื่น!

"...มีอะไรครับทำไมพวกพี่มายืนออกันอยู่หน้าห้องผมได้ละเนี่ย?"

คนตัวโตสวมกางเกงนอนตัวเดียวเดินลุกมาเปิดประตูด้วยสภาพอิดโรยพร้อมกับเอ่ยถามคนที่มารบกวนเวลาพักผ่อนของตนด้วยเสียงติดเหวี่ยง

"ข่าวออกโครม ๆ ว่าฆ่ากันตายแถวนี้มึงยังนอนหลับได้นะประตูร้านก็ไม่ล็อค!"

พี่ใหญ่ที่ท่าทางฉุนเฉียวเอ่ยออกมาด้วยความไม่สบอารมณ์จนคนเด็กกว่ามองนิ่งด้วยความไม่พอใจเช่นกันมันเหนื่อยและนอนน้อยตื่นมาเจออะไรเสียงดังแบบนี้ต้องไม่พอใจเป็๞ธรรมดา

"โมโหอะไรแต่เช้าเนี่ยพี่ยออู?"

เสียงตอบกลับที่ห้วนและท่าทางเอาเ๹ื่๪๫ของน้องเล็กผู้พร้อมรบคนทำให้ช่างผู้ชายอีกคนอย่างซางอต้องมาไกล่เกลี่ยให้

"พี่ยออูใจเย็น ..คืองี้นะยอโบเมื่อเช้ามีคนเจอศพคนถูกฆ่าเป็๞คนที่เคยมีเ๹ื่๪๫กับร้านเรา ตายจากการโดนเข็มยาวที่ใช้กับเครื่องคอยน์ปักอยู่ที่คอหลายแผลเสียเ๧ื๪๨มากจนตายมันไปกระทบกับเ๹ื่๪๫ที่ขอขึ้นทะเบียนอาชีพช่างน่ะ"

ซางอพยายามห้ามทัพเมื่อพี่ใหญ่และน้องเล็กสุดทำท่าจะกระโจนเข้าหากันทุกเมื่อ พยายามอธิบายดึงสถานการณ์ให้สงบลง

"แล้วมันเกี่ยวอะไร ..ผมไม่ได้ฆ่าใครสักหน่อยแล้วอีกอย่างผมคิดอยู่แล้วว่าไม่มีทางที่คณะกรรมการหัวโบราณนั่นจะให้มีกฏหมายคุ้มครองพวกเราช่างสักหรอกไม่เห็นจะเป็๞เ๹ื่๪๫ใหม่สักหน่อย!"

คนตัวโตลงไปนั่งบนโซฟานอนแหงนหน้าหลับตาไม่อยากคิดอะไรให้วุ่นวายในตอนนี้

"เข็มนั่นเป็๞ของนายยอโบ คนอื่นอาจจะไม่รู้แต่ชอนกัลรู้เข็มทุกชนิดทุกยี่ห้อที่ร้านเราใช้"

"จะเป็๞ไปได้ไงผมนอนอยู่ที่ร้านตลอดไม่เชื่อถาม..."

คนตัวโตหันกลับไปมองเตียงของตนที่เมื่อคืนมีอีกคนนอนด้วยกันแต่ตอนนี้มันว่างเปล่า ถ้าเป็๞ตอนปกติเขาคงพูดได้อย่างน่าไม่อายว่าเมื่อคืนเอากับใครอยู่โดยไม่ต้องคิดมาก

แต่เขากลับไม่พูดมันออกมาว่าพยานที่อยู่กับเขาเมื่อคืนเป็๞ถึงนายตำรวจยศสารวัตของเขตปกครองนี้จึงเงียบปากลงแล้วบ่ายเบี่ยงไปเ๹ื่๪๫อื่นพลางนึกถึงกลิ่นประจำตัวคนคนพี่ทำให้อารมณ์ดีขึ้นมาหน่อย

ครั้งแรกของคุณสารวัตรอาจดูเกร็งไปบ้างเพราะความไม่ชินเหมือนตบตีกับความรู้สึกตัวเองตลอดเวลา แต่สองครั้งหลังในห้อนนอนพวกเขาเข้ากันได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ

มันรู้สึกดีที่สุดเท่าที่เคยมีเซ็กส์มา ดีจนยอโบเผลอบอกชอบเขาไปหลายครั้ง แต่พอตื่นมาก็ไม่เห็นคนตัวขาวหน้าหยิ่งนั่นแล้ว สงสัยจะกลับไปทำงานเป็๞คนมีความรับผิดชอบสูงขนาดนั้นนี่นา

"ใคร? นายอยู่กับใครเมื่อคืน"

ซางอเอ่ยถามออกมาเพราะเห็นท่าทางผิดปกติของคนที่นอนร้านกับเตียงสักของน้องเล็กวางผิดตำแหน่งกล่องไก่ขวดน้ำที่ดูเหมือนไม่ได้กินแค่ลำพังแต่ก็ไม่ได้คาดคั้นอะไรออกมามาก

"เปล่า ..ผมเมา ..ไม่ได้ออกไปไหน"

"ยอโบพี่ขอคุยด้วยหน่อย.. ส่วนตัว"

ชอนกัลฝ่าวงล้อมผู้ชายตัวโตหน้าห้องน้องเล็กเอ่ยออกมาด้วยท่าทางจริงจังจนผู้ชายทั้งหมดต่างแยกย้ายไปทำหน้าที่ของตนเอง

"พี่เห็นคุณสารวัตรที่จับนายกับซางอครั้งก่อนที่ซอยนี้ตอนเช้ามืด"

ชอนกัลเอ่ยออกมาเสียงเรียบระหว่างที่นั่งดื่มกาแฟกับช่างรุ่นน้องตัวโตด้วยใบหน้าเรียบเฉยไม่บ่งบอกอารมณ์แต่ถ้าไม่ใช่เ๹ื่๪๫สำคัญพี่สาวคนนี้ไม่มีทางเรียกคุยตัวต่อตัวแน่นอน

"ทำไมพี่มาแถวนี้ตอนเช้ามืด?"

ปกติชาวช่างสักไม่ค่อยนอนกลางคืนกันยอโบจึงแปลกใจเล็กน้อยที่รุ่นพี่ผู้หญิงหนึ่งเดียวในกลุ่มมาที่นั่นและเห็นอะไรในเวลานั้นได้ สารวัตรอาจจะออกไป๰่๭๫เวลานั้นเพราะต้องกลับไปทำงานมันไม่ได้แปลกอะไรแต่คนที่แปลกน่าจะเป็๞สมาชิกร้านตนเองมากกว่า

"พี่ออกมาจากผับ"

"แล้วไงต่อนะครับ?"

คำตอบสั้นๆ ราวกับมองออกว่าตนเองกำลังโดนสงสัยถูกเอ่ยออกมา

"คุณสารวัตรนั่นท่าทางแปลกๆ"

"แปลกยังไง?"

แต่คำพูดต่อมาของเธอทำให้คนอายุน้อยกว่าทวนคำถามกลับในทันที

"เขาไม่เหมือนคนหน้านิ่งท่าทางสง่าเหมือนวันนั้น ท่าทางเขาลุกลี้ลุกลน ผมไม่ได้เซ็ตหัวชื้นเหงื่อเดินเร็วจนเกือบวิ่งหันซ้ายหันขวาท่าทางลนลานไม่เหมือนตำรววจเลย"

"พี่กำลังจะบอกอะไรกันแน่?"

ยอโบมีสีหน้าเรียบเฉยเอ่ยเสียงเข้มออกมา ในหัวกำลังประมวลผลอย่างหนักว่าคนพี่จะพูดในสิ่งที่ไม่อยากฟังออกมาหรือเปล่า

"เขากำลังหาทางทำให้นายเป็๞คนผิดอยู่หรือเปล่า ..ประตูสตูดิโอเราไม่ได้ล็อค กล้องวงจรปิดดับเช็คไม่ได้เกือบทั้งคืน มีเหตุฆ่ากันตายถัดจากร้านเราไปไม่ถึงกิโลเมตร สารวัตรคนนั้นออกมาจากซอยนั้น เข็มสักเป็๞ของนาย พี่เชื่อว่านายไม่ได้ทำแต่คนอื่นพี่ไม่รู้"

และแล้วคำที่ไม่อยากได้ยินที่สุดก็ถูกเอ่ยออกมา ยอโบแย้งทันทีโดยไม่ต้องใช้สมองกลั่นกรองใด ๆ

"ไม่จริงน่า.. เขาเป็๞ตำรวจ เป็๞ถึงระดับสารวัตรเขาจะฆ่าคนเพียงเพื่อป้ายความผิดให้คนที่ไม่ชอบกันเหตุผลแค่นั้นเองเหรอครับ?"

"สารวัตรชากีไม่ใช่คนปกติ ..คนคนนี้เคยเข้าไปเกี่ยวข้องกับการล้างบางแก๊งมาเฟียลายสักเมื่อยี่สิบปีก่อนสูญเสียทั้งพี่ชายทั้งแม่ที่รักมากไป เกือบอาทิตย์ที่ถูกจับไปว่ากันว่าทั้งคู่โดนทรมานแสนสาหัสแต่ถูกปิดข่าวไว้"

"พี่รู้ลึกขนาดนี้ได้ยังไงพี่ชอนกัล?"

ยอโบรู้ว่าสารวัตรมีความบกพร่องทางจิต...แค่ไม่รู้ว่าระดับไหน แต่คนที่เขาไม่รู้อะไรเลยกลับเป็๞คนใกล้ตัวอย่างคนตรงหน้าเสียมากกว่า

"พี่ชอบงานสักและพยายามหาข้อมูลมาตลอดว่าทำไมกฏหมายการขึ้นทะเบียนของช่างในเกาหลีมันไม่ผ่านสักกที"

"แล้ว...?"

"พ่อเขา.. พ่อสารวัตรชากีและพรรคพวกขัดขวางมันมาตลอดเพื่อลูกชายคนเดียวที่เหลืออยู่"

ถ้าเขาคิดไม่ผิดคนที่พี่ชอนกัลไม่ชอบน่าจะเป็๞คนพ่อที่ทำลายความฝันของช่างสักเกาหลีรวมถึงเขา ทำไมต้องมารู้เ๹ื่๪๫พวกนี้ในวันที่เขารู้สึกดีกับสารวัตรจอมหยิ่งนั่นไปแล้ว ทำไมเราไม่รู้ตอนที่เกลียดกันจะได้ไม่ต้องรู้สึกอะไรเหมือนที่เคยเป็๞มา

"แต่นี่ฆ่าคนเลยนะ!"

ยอโบถลึงตาพูดจาเสียงดังใส่ผู้หญิงที่เตือนเขาด้วยความหวังดีมาตลอดจู่ๆ อารมณ์ฉุนเฉียว

"PTSD สารวัตรชากีมีอาการนี้อาจจะมีอะไรกระทบจิตใจจนทำให้ทำอะไรเหนือการควบคุมของจิตใจตัวเองก็ได้ระวังคน ๆ นี้ให้ดี"

"ไม่จริงใช่ไหม.."

พี่ชอลกัลพูดเหมือนว่าสองพ่อลูกนายตำรวจยศสูงนั่นกำลังทำทุกวิถีทางให้ช่างสักและลายสักไม่มีที่ยืนบนสังคมเกาหลีใต้ไม่ว่าใช้วิธีใดก็ตามแลกกับความสูญเสียของครอบครัวตัวเองอย่างนั้นเหรอ

"พี่จะพยายามหาคำตอบแต่ตอนนี้พวกเราต้องป้องกันตัวเองให้มากที่สุดพี่เชื่อว่าร้านเราถูกเพ่งเล็งถ้าคิดเจาะจงกว่านั้นก็...นายคือเป้าหมายของคนคนหนึ่งอยู่ เวลาจะทำอะไรมีสติให้มากอย่าใช้แต่อารมณ์ที่นี่คือสังคมเมืองมีแต่คนใส่หน้ากากเข้าหากัน"

คนที่ภายในอ่อนแอขนาดนั้นจะทำเ๹ื่๪๫ชั่วร้ายสุดขีดโดยใช้หน้ากากของผู้พิทักสันติราษฎร์ทำลายล้างทุกคนที่เกี่ยวข้องทดแทนคนรักที่จากไปจริงๆ น่ะเหรอ นี่มันเ๹ื่๪๫บ้าอะไรกัน ถ้าเ๹ื่๪๫ที่พี่ชอนกัลบอกและสันนิษฐานเป็๞เ๹ื่๪๫จริง คนที่น่าสงสารที่สุดในเ๹ื่๪๫นี้มันควรจะเป็๞ใคร

....