[เริ่มต้นการสตรีม กำลังสร้างอุปกรณ์สตรีมมิ่ง...]
สิ้นเสียงอันเ็าของระบบ วัตถุโลหะรูปทรงสี่เหลี่ยมชิ้นหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของหวังอวี่
เมื่อมองดูอุปกรณ์สตรีมมิ่งที่ดูไฮเทคและหรูหราโอ่อ่าขนาดนี้ หวังอวี่จึงพูดกับระบบด้วยความรู้สึกจนใจเล็กน้อยว่า
"พี่ชายระบบ เราช่วยเปลี่ยนรูปลักษณ์ของอุปกรณ์สตรีมมิ่งหน่อยได้ไหม ของที่ดูเป็เทคโนโลยีล้ำยุคจนน่าใแบบนี้ ถ้าถูกคนที่จ้องจะจับผิดเห็นเข้า เราสองคนคงถูกจับไปวิจัยแน่ ๆ "
[...]
ระบบเงียบไปครู่หนึ่ง
แต่ไม่นานนัก วัตถุโลหะรูปทรงสี่เหลี่ยมตรงหน้าหวังอวี่ก็ยืดออกราวกับเป็ของเหลว
ในที่สุด ท่ามกลางแสงสีเงินขาวที่เจิดจ้า มันก็ได้กลายเป็โดรนถ่ายภาพทางอากาศเครื่องหนึ่ง
เมื่อมีการพรางตาที่พื้นผิวแบบนี้ หวังอวี่ก็รู้สึกเบาใจขึ้นมาทันที
เพราะอย่างไรเสีย ในปัจจุบันวงการสตรีมมิ่งกำลังเป็ที่นิยมอย่างมาก และโดรนถ่ายภาพก็ถูกนำมาใช้ในห้องสตรีมของสตรีมเมอร์หลายคน
ผู้ชมในห้องสตรีม ต่อให้รู้สึกว่าโดรนถ่ายภาพทางอากาศของเขาดูแตกต่างจากเครื่องอื่น ก็คงจะคิดแค่ว่ามันเป็ของที่มีคุณภาพสูงเท่านั้น
หวังอวี่เพียงขยับความคิดในหัวเล็กน้อย โดรนถ่ายภาพทางอากาศก็เคลื่อนที่ตามคำสั่งที่เขาสั่งการในใจ
มันค่อย ๆ เคลื่อนที่ไปทางซ้ายและขวา หวังอวี่บังคับโดรนถ่ายภาพทางอากาศเล่นอย่างสนุกสนาน จนสุดท้ายก็สั่งให้มันลอยอยู่ตรงหน้าของเขา
ตอนนี้ ตรงหน้าของเขาปรากฏม่านแสงเสมือนจริงสีฟ้าอ่อน ซึ่งแสดงภาพเหตุการณ์ในห้องสตรีมของเขา
เนื่องจากตอนนี้เป็เวลาเช้าตรู่ และหวังอวี่เป็สตรีมเมอร์หน้าใหม่ที่เพิ่งเข้าวงการ ทั้งไม่มีชื่อเสียง และไม่มีผู้ลงทุนมาช่วยสร้างภาพลักษณ์ ดังนั้นจำนวนคนที่เข้ามาดูในห้องสตรีมจึงน้อยจนน่าสงสาร
มีเพียงไม่กี่คนที่ถูกดึงดูดให้เข้ามาในห้องสตรีมเพราะชื่อห้องของเขา
[เชี่ย! ไม่เคยเห็นภาพชัดระดับ HD ขนาดนี้มาก่อนเลย]
[กล้องชัดมาก ฉันจะถือว่าเข้ามาดูวิวก็แล้วกัน]
[คนข้างบน ฉันก็คิดแบบนั้น อุปกรณ์ของสตรีมเมอร์ล้ำมาก]
[โดรนถ่ายภาพทางอากาศเจ๋งขนาดนี้ น่าจะราคาแพงน่าดู มีเทพคนไหนออกมาอธิบายหน่อยได้ไหม]
[ห้องสตรีมที่มีอุปกรณ์ดีขนาดนี้ ทำไมถึงมีพวกเราแค่ไม่กี่คนเองล่ะ]
เมื่อเห็นข้อความในแชตที่ชมว่าคุณภาพของภาพในห้องสตรีมของเขาสุดยอด หวังอวี่ก็แอบยิ้มในใจ
นี่คือเทคโนโลยีล้ำยุคจากผลงานของระบบ ของที่ระบบสร้างย่อมเป็ของชั้นเลิศ แค่คุณภาพของภาพอย่างเดียวก็ทิ้งห่างสตรีมเมอร์คนอื่นไปไกลโขแล้ว
หวังอวี่เชื่อว่าถ้าผู้ชมคุ้นเคยกับภาพระดับ HD ในห้องสตรีมของเขา แล้วเปลี่ยนไปดูห้องสตรีมของคนอื่น คุณภาพภาพที่ตกลงจาก์ลงสู่ขุมนรก จะทำให้ผู้ชมรู้สึกทรมานทางสายตาอย่างแน่นอน
เขาควบคุมโดรนถ่ายภาพทางอากาศในใจ ให้มาอยู่ตรงหน้าของตนเอง
หวังอวี่ปรับสีหน้าเล็กน้อย แล้วพูดกับกล้องสตรีมด้วยใบหน้าจริงจังว่า "สวัสดีครับทุกคน ผมคือหวังอวี่ ต่อจากนี้ผมจะแสดงให้พวกคุณเห็นว่า จะเอาชีวิตรอดในสภาพแวดล้อมที่เลวร้ายที่สุดบางแห่งบนโลกได้อย่างไร”
“ผมจะต้องเผชิญกับความท้าทายเป็เวลาหนึ่งสัปดาห์ ซึ่งรวมถึงภูมิประเทศที่สูงชัน สัตว์ป่าที่อันตราย รวมถึงความหิว ความกระหาย และโรคภัยไข้เจ็บที่คุกคามชีวิตอยู่ตลอดเวลา เพื่อเอาชีวิตรอดให้สำเร็จและกลับคืนสู่สังคมเมือง
ที่นี่ หากคุณไม่มีทักษะการเอาชีวิตรอดที่เหมาะสม คุณอาจจะทนอยู่ไม่ได้แม้แต่เพียงวันเดียว
และตอนนี้ สิ่งที่อยู่ข้างหลังผมก็คือป่าดงดิบ เสินหนงเจี้ย ที่นี่มีตำนานสยองขวัญต่าง ๆ เล่าขานกันมาั้แ่โบราณจนถึงปัจจุบัน"
ในระหว่างที่หวังอวี่กำลังพูด ก็มีคนเข้ามาในห้องสตรีมเพิ่มอีกสิบกว่าคน
[นี่คือการสตรีมกลางแจ้งรูปแบบใหม่เหรอ?]
[เกิดอะไรขึ้นกับห้องสตรีมนี้เนี่ย พี่ชายช่วยอธิบายที]
[สตรีมเมอร์พูดจาขี้เก๊กชะมัด ฉันพนันด้วยขนมรสเผ็ดห่อหนึ่งเลยว่า สตรีมเมอร์จะทนอยู่ในป่าลึกนี่ไม่ได้ถึงวันแน่]
[ไอ้บ้า อะไรเนี่ย แค่หาป่าเล็ก ๆ แถวนี้แล้วบอกว่าเป็ป่าดงดิบ เสินหนงเจี้ยงั้นเหรอ?]
[คนข้างบนโง่หรือเปล่า ไม่เห็นว่าสตรีมเมอร์เปิดพิกัดอยู่เหรอ ตาบอดหรือไง?]
หวังอวี่มองดูข้อความในแชตแล้วกระแอมไอสองครั้ง เพื่อดึงความสนใจของผู้ชมกลับมา และหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดการด่าทอกันในแชตได้สำเร็จ
"ท่านผู้ชมทุกท่าน ตอนนี้พวกคุณสามารถเห็นของที่ผมพกติดตัวมาด้วย ซึ่งมีเพียงสามอย่าง คือ กระเป๋าเป้หนึ่งใบ กระติกน้ำหนึ่งใบ และมีดพกหนึ่งเล่ม
ั้แ่นี้เป็ต้นไป ผมจะเข้าไปในป่าดงดิบแห่งนี้ เดินผ่านป่าผืนนี้ แล้วเอาชีวิตรอดให้สำเร็จเพื่อกลับเข้าสู่เมือง
ตอนนี้ ให้ผมนำทางพวกคุณไปพิชิตป่าลึกลับแห่งนี้ด้วยกันเถอะครับ"
หลังจากพูดจบ หวังอวี่ก็ตรวจสอบเสบียงที่พกติดตัว เมื่อแน่ใจว่าไม่มีอะไรตกหล่น เขาก็ก้าวเท้ามุ่งหน้าเข้าสู่ป่าดงดิบเบื้องหน้า เริ่มต้นการเดินทางผจญภัยของตนเอง
สายลมพัดผ่าน อากาศอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของดิน
อากาศที่สดชื่นขนาดนี้ ทำให้หวังอวี่ที่อาศัยอยู่ในเมืองที่วุ่นวายมาตลอดหลายปี รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที พร้อมกับพูดกับห้องสตรีมว่า
"อากาศสดชื่นมากครับ แต่ผมต้องเตือนทุกคนอย่างหนึ่งว่า ในป่าดงดิบ อย่าได้ถูกรูปลักษณ์ภายนอกของสิ่งต่าง ๆ หลอกเอาได้
ภูมิประเทศที่นี่ซับซ้อนมาก ไม่เพียงแต่มีสัตว์ดุร้ายหลากหลายชนิด แต่ยังมีพื้นที่ชุ่มน้ำและปลักโคลน หากไม่ระวังเพียงนิดเดียว อาจจะเสียชีวิตได้เลย"
หวังอวี่เคยขอคำแนะนำจากเพื่อนสนิทที่เคยเป็สตรีมเมอร์เมื่อวานนี้ เกี่ยวกับคำถามที่ว่าทำอย่างไรถึงจะทำให้การสตรีมของตนเองเติบโตขึ้นได้
เพื่อนคนนั้นบอกเพียงคำเดียวคือ — การมีปฏิสัมพันธ์
จริงอยู่ที่ไม่ว่าจะเป็การสตรีมประเภทไหน สตรีมเมอร์จำเป็ต้องมีปฏิสัมพันธ์กับผู้ชม
โดยเฉพาะรายการ Man vs. Wild ที่หวังอวี่กำลังสตรีมอยู่ ซึ่งเวลาส่วนใหญ่ในหนึ่งวันคือการเดินทาง
จุดประสงค์หลักของคนที่เข้ามาดูสตรีมคือเพื่อฆ่าเวลาที่น่าเบื่อ
จะมีผู้ชมกี่คนที่เต็มใจจะนั่งดูคนเดินไปเรื่อย ๆ ต่อให้มี ก็คงเป็แค่คนส่วนน้อยที่เป็พวกแปลก ๆ ที่ว่างจัดจนไม่มีอะไรทำ
ดังนั้นใน่เวลาว่างระหว่างการเดิน จึงจำเป็ต้องมีการปฏิสัมพันธ์ระหว่างสตรีมเมอร์และผู้ชม เพื่อให้พวกเขารู้สึกมีความผูกพันกับห้องสตรีมนี้ แล้วพวกเขาจึงจะเต็มใจอยู่ในห้องสตรีมเพื่อดูการถ่ายทอดสดของหวังอวี่ต่อไป
ในขณะนี้ ผู้ชมสิบกว่าคนที่เข้ามาใน่แรกไม่เพียงแต่ไม่จากไป แต่กลับมีคนเพิ่มขึ้นมาอีกร้อยกว่าคน
การสตรีมประเภทนี้พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน จึงทำให้รู้สึกสงสัยและสนใจเป็อย่างมาก ประกอบกับคุณภาพของภาพที่ชัดระดับนี้ ยิ่งทำให้พวกเขาไม่อยากออกจากห้องสตรีม
เดินไปได้สักพัก หวังอวี่ก็หยุดกะทันหัน แล้วก้มลงค้นหาบางอย่างในดงหญ้ารกชัฏ
ครู่ต่อมา เมื่อเขายืนขึ้น ในมือของเขาก็มีสิ่งของสีเขียวชิ้นหนึ่ง
หวังอวี่โชว์ของในมือให้เห็นผ่านกล้องสตรีม พร้อมกับยิ้มและถามว่า "มีใครบอกได้บ้างครับ ว่านี่คืออะไร?"
[สตรีมเมอร์ นี่มันผู่กงอิงไม่ใช่เหรอ ตอนเด็ก ๆ แถวบ้านฉันมีเยอะแยะเลย]
[สตรีมเมอร์ คุณจะกินเ้านี่เหรอ? อยู่ข้างนอกอย่ากินมั่วซั่วนะ ถ้ามีพิษจะทำยังไง]
[คนข้างบนโง่หรือเปล่า นี่มันผู่กงอิง ตอนเด็ก ๆ ฉันกินบ่อยจะตาย]
[คนข้างบนกินบ่อยเหรอ? ฉันนับถือในความกล้าของนายเลย ฉันก็เคยลองกิน ขมมาก แต่ตรงดอกรสชาติหวานนิด ๆ ]
3K
