ตอนที่ 14
นิโคลัสลืมตาขึ้นช้าๆรู้สึกมึนศีรษะเหลือเกิน จำได้ว่าถูกพุดแก้วใช้อะไรบางอย่างจี้ที่ลำตัวแล้วก็ถูกชกที่ปลายคางจากนั้นก็จำอะไรไม่ได้เลยจนเช้านี้
ชายหนุ่มขยับตัวเล็กน้อยแต่แล้วก็ต้องใเมื่อเห็นว่ามีคนนอนอยู่ข้างๆ และคนคนนั้นคือเ้าหล่อน ก้มมองตัวเองและมองอีกคนสภาพของทั้งคู่เรียกว่าเปลือยก็ว่าได้ที่สำคัญบรรยากาศในห้องเหมือนกับว่าเพิ่งจะผ่านาอารมณ์ที่ร้อนแรงอย่างไรอย่างนั้น
“ตื่นเเล้วหรือคะที่รัก” พุดแก้วถามเสียงหวานพร้อมทั้งยักคิ้วให้
“คุณทำอะไร”เขาถามคำแรกด้วยความงุนงง
“เปล่าคุณต่างหากที่ทำ” เธอส่ายหน้าเล็กน้อย
“นี่คุณลักหลับผมเหรอ”
“พูดบ้าๆฉันเป็ผู้หญิงนะจะทำแบบนั้นได้อย่างไร” แล้วพุดแก้วก็ทำเสียงสะอื้นเบาๆ จนเขาใ
“ทำบ้าอะไรของคุณ”นิโคลัสงงไปหมดแล้ว
“ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย” พุดแก้วแกล้งทำเป็ร้องะโลั่นห้อง
จากนั้นเธอก็คว้าผ้าห่มมาพันตัวเองวิ่งะโร้องขอความช่วยเหลือออกไปทันทีท่ามกลางความใและงุนงงของนิโคลัสที่ไม่คิดมาก่อนเลยว่าจะเกิดเื่เช่นนี้
และกว่าเขาจะได้สติวิ่งตามออกไปในสภาพที่มีเพียงผ้าขนหนูพันเอวไว้ทุกอย่างก็สายเสียแล้วเมื่อเสียงะโของนางเอกเ้าน้ำตาด้วยฤทธิ์ยาหม่องดึงคนในบ้านให้แตกตื่นและวิ่งมารวมกันที่หน้าห้องทันที
“หยุดนะพุดแก้วบอกให้หยุด คุณทำบ้าอะไรเนี่ย” นิโคลัสร้องะโให้อีกฝ่ายหยุดแต่ดูเหมือนว่าทุกอย่างจะสายไปเสียแล้ว
“นี่มันเกิดอะไรขึ้น” หญิงวัยกลางคนที่เดินเข้ามาพร้อมกับกังสดาลเอ่ยถาม
นั่นแหละนิโคลัสและพุดแก้วถึงจะหยุดเล่นเกมวิ่งไล่จับกังสดาลเดินเข้ามาหาพุดแก้วด้วยสีหน้าใและยิ่งใมากขึ้นไปอีกเมื่อเห็นนิโคลัสในสภาพผ้าขนหนูผืนเดียว
“นิค”กังสดาลไม่มีคำพูดอื่น เพราะทุกอย่างบ่งบอกชัดเจนว่าเกิดอะไรขึ้น
“มันไม่ใช่อย่างที่คิดนะนาเดีย” นิโคลัสรีบแก้ตัวเมื่อเห็นสายตาของน้องสาว
“เรามีเื่ต้องคุยกันนาเดียพาแม่หนูคนนี้ไปแต่งตัวให้เรียบร้อย แกด้วยไอ้ลูกชาย” ชายวัยกลางคนที่หยุดยืนมองเหตุการณ์และเดาได้ว่าเกิดอะไรขึ้นส่งสายตาเฉียบคมมาทางทั้งคู่ โดยเฉพาะนิโคลัส
พุดแก้วยกมือไหว้บิดาและมารดาของนิโคลัสอย่างเรียบร้อยคุณอารยานายหญิงใหญ่ของคฤหาสน์ชาโรนอฟมองหญิงสาวตรงหน้าด้วยสายตาที่เอ็นดูพอใจในกิริยามารยาท
ด้วยความที่เป็คนไทยเหมือนกันดังนั้นการได้พบคนไทยที่นี่เป็เื่ที่น่ายินดีเธอและสามีกลับมาที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กก่อนกำหนดเพราะกังสดาลบอกว่ามีเื่สำคัญที่ตนจะต้องรับรู้และทันทีที่มาถึงบ้านก็ต้องมาพบเื่น่าปวดหัวของนิโคลัสกับสาวไทยคนนี้
“เกิดอะไรขึ้นกับหนูจ๊ะ”คุณอารยาถามอย่างเมตตา
“คุณนิโคลัสเขา...เขา” พุดแก้วพูดได้แค่นั้นก็ร้องไห้อีก นิโคลัสมองหญิงสาวที่กำลังนั่งร้องไห้แล้วเม้มปากแน่น
“คุณกำลังกล่าวหาผม”นิโคลัสเข่นเขี้ยวเคี้ยวฟันพูด
“คุณทำร้ายฉันแล้วยังพูดแบบนี้อีกเหรอคะ”พุดแก้วทำเสียงสั่น แต่สายตาที่มองเขานั้นเยาะเย้ยในที
“นิคทำแบบนี้ได้อย่างไร แม่ไม่คิดเลยนะว่าลูกจะเป็คนที่ไร้หัวใจ”มารดาหันมาตำหนิบุตรชายด้วยท่าทีไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด
“คุณแม่ผมไม่ได้ทำอะไรเลย ผู้หญิงคนนี้ต่างหากที่ทำ” นิโคลัสอยากจะบีบคอผู้หญิงที่นั่งบีบน้ำตาตอนนี้เหลือเกิน
“หยุดพูดเลย”คุณอารยาดุ ในขณะที่อเล็กซิสผู้เป็พ่อได้แต่นั่งมองคู่กรณีทั้งสองคนนิ่ง
“หนูชื่ออะไร เป็ใครมาจากไหนทำไมถึงเสียท่าลูกชายของฉันได้” อเล็กซิสถามอย่างเมตตา
พุดแก้วเล่าเื่ของเธอให้ผู้ใหญ่ทั้งสองคนฟังทั้งหมดรวมถึงเื่ของอีวานด้วย อเล็กซิสและอารยามองหน้ากันน้ำตาคลอเมื่อได้รับรู้เื่ที่เกิดขึ้น
“จริงเหรอจ๊ะแม่หนู” คุณอารยาถามเสียงเครือ
“จริงค่ะคุณแม่” กังสดาลย้ำอีกคนว่าเป็ความจริง
เธอพาเด็กชายวัยห้าขวบเดินมาด้วยสองสามีมองหน้าเด็กน้อยที่เพิ่งเห็นครั้งแรกก็ถึงกับกลั้นน้ำตาเอาไว้ไม่อยู่ั้แ่มิคาเอลตายทั้งสองคนพยายามไม่พูดถึงลูกชายคนเล็กเลย อีกทั้งไม่เข้าไปในสถานที่ที่มีเื่ราวของมิคาเอลอยู่ในนั้น
ไม่ใช่เพราะ้าจะลืมเพียงแต่ทั้งสองทำใจไม่ได้และไม่อยากยอมรับความจริงในเื่นี้ การได้เห็นอีวานทำให้รู้สึกว่ามิคาเอลกลับมาอยู่กับพวกเขาอีกครั้ง
“อีวานนี่คือคุณปู่คุณย่าของหนูนะ” กังสดาลแนะนำเด็กชายให้รู้จักปู่กับย่า
“อีวานไหว้คุณปู่คุณย่าของหนูสิ” พุดแก้วบอกหลานชายเบาๆ
เด็กน้อยพยักหน้ารับแล้วยกมือไหว้ปู่กับย่าตามที่ได้รับการสอนมาอเล็กซิสและอารยาดึงอีวานเข้ามากอดพร้อมทั้งร้องไห้ออกมาอย่างสุดกลั้น
“ผมเป็คนพาหลานกลับมาหาพ่อกับแม่ครับ” นิโคลัสเอ่ยด้วยความภาคภูมิใจ ยิ่งเห็นพ่อกับแม่มีความสุขก็ยิ่งรู้สึกว่าสิ่งที่ทำไปนั้นไม่สูญเปล่า
“อย่ามาทำพูดดีแกไม่ได้พาหลานมาอย่างถูกต้อง แต่แกทำเื่ที่ร้ายกาจมาก”แม้จะดีใจที่ได้เห็นหน้าหลาน แต่คุณอารยาก็อดตำหนิสิ่งที่ลูกชายทำไม่ได้
“เขาพรากหลานมาจากหนูยังไม่พอเขาทำลายศักดิ์ศรีของหนูด้วย เขาใช้กำลังข่มเหงจิตใจหนู” พุดแก้วบีบน้ำตาอีกครั้ง
“คุณต่างหากที่ทำร้ายผม”นิโคลัสใเมื่อได้ยินอย่างนั้น
“คุณ...”หญิงสาวแสร้งทำเป็ร่ำไห้เสียใจเหลือเกิน
“ลูกทำอย่างนี้ได้อย่างไรนิค” มารดาเอ่ยถาม
“เขาไม่ยอมคืนอีวานให้หนูพอหนูไม่ยอม เขาก็ทำร้ายหวังจะให้หนูกลัวแล้วกลับเมืองไทยไป” พุดแก้วฟ้อง
“ผมไม่เคยข่มเหงใครถ้าคุณบอกว่าผมทำ ไหนล่ะหลักฐาน” นิโคลัสชักเหลืออดเต็มทนแล้ว
“โทรศัพท์มือถือคุณไงคะคุณบอกว่าถ้าฉันไม่ยอมตามใจ คุณจะเอารูปที่ถ่ายไว้ไปประจานส่วนหลักฐานอื่นฉันไม่มีหรอกค่ะ”พุดแก้วเสียงสั่น
กังสดาลหยิบโทรศัพท์มือถือของพี่ชายขึ้นมาดูและร้องออกมาด้วยความใเพราะภาพที่เห็นมันบอกอย่างชัดเจนว่าพี่ชายล่วงเกินพุดแก้วจริง
“นิคทำแบบนี้ได้อย่างไร” น้ำเสียงกังสดาลโกรธจริงๆ แล้ว
“พี่ไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้นนาเดีย” นิโคลัสยืนยันเสียงแข็ง เขากำลังถูกผู้หญิงจอมมารยากล่าวหาด้วยข้อหาที่น่าเกลียดที่สุด
“ภาพนี้มันบอกได้เป็อย่างดีว่าทำอะไรให้ตายสิ ไม่คิดเลยว่าพี่ชายของฉันจะทำเื่แบบนี้ได้” กังสดาลยังคงต่อว่า ในขณะที่อเล็กซิสและอารยามีสีหน้าเครียดขึ้นกว่าเดิมมากนิโคลัสพุ่งเข้ามาหาพุดแก้วทันทีที่เห็นภาพ หญิงสาวแกล้งร้องเสียงดังอย่างหวาดกลัว
“คุณ้าอะไรทำแบบนี้ทำไม” นิโคลัสตวาดถามเสียงดัง
“นาเดียลูกพาอีวานออกไปก่อนนะ” คุณอารยาไม่อยากให้เด็กน้อยต้องมาเห็นภาพไม่ดีกังสดาลพยักหน้ารับ ส่วนอีวานหันมาหาพุดแก้วแล้วกอดแน่นไม่ยอมไปไหน
“ใครทำอะไรน้าแก้วอีวานจะจัดการคนคนนั้นเอง” เด็กน้อยพูดออกมาอย่างไร้เดียงสาพร้อมทั้งใช้มือเช็ดน้ำตาให้น้าสาวเบาๆยิ่งทำให้นิโคลัสหงุดหงิดมากขึ้นกว่าเดิมอีกหลายเท่า
“ไม่เป็ไรจ้ะไม่เป็ไร” พุดแก้วรีบเช็ดน้ำตา
“อีวานออกไปรอน้าข้างนอกก่อนนะ เดี๋ยวน้าจะตามไป” เด็กน้อยมองหน้าน้าสาวอีกครั้งก่อนจะยอมทำตามโดยดี
“หนูไม่ต้องเสียใจไปนะอย่างน้อยฉันก็ไม่ยอมให้ใครถูกกระทำเช่นนี้แน่” อารยาหันมาปลอบใจพุดแก้ว
“คุณแม่ทำไมคุณแม่ไม่เชื่อใจผม” นิโคลัสถอนหายใจเบาๆ
“หลักฐานก็แ่าขนาดนี้แม่ไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไรดี แม่ไม่คิดว่าลูกจะทำเื่เลวร้ายที่สุภาพบุรุษไม่ควรทำขนาดนี้”อารยาต่อว่าเสียงเขียว
“เอาเป็ว่าเื่นี้หนู้าให้เราทำอย่างไร”อเล็กซิสหันมาถามพุดแก้ว
“หนูแค่้าหลานคืนค่ะ”พุดแก้วบอกจุดประสงค์ของตัวเองทันที
“ถ้าหนูได้อีวานกลับมาหนูจะไม่อยู่ให้คุณนิโคลัสขัดข้องใจเลย”
“หนูจะพาหลานไปจากเราสองคนอย่างนั้นหรือ”อเล็กซิสรู้สึกใจหายเมื่อได้ยินเช่นนั้น
“หนูไม่ได้จะพาอีวานหนีพวกท่านนะคะหนูเองก็ไม่มีความคิดที่จะกีดกันเลยตรงกันข้ามหนูอยากให้อีวานรู้ด้วยซ้ำว่ายังมีปู่กับย่าและอาที่ดีอยู่ด้วยเพียงแต่ว่าหนูมีภาระและหน้าที่การงานอยู่ที่เมืองไทย และอีวานเองก็ต้องกลับไปเข้าโรงเรียนด้วยเหมือนกัน”พุดแก้วอธิบาย
“หนูเลยอยากพาหลานกลับ”อารยาเข้าใจแล้ว
“ใช่ค่ะแต่คุณนิโคลัสไม่ยอมพยายามกีดกันหนูกับอีวานมาตลอด”
“ผมให้เงินคุณแล้วคุณไม่เอาเองนะ” นิโคลัสแก้ต่างให้ตัวเองดูดี
“คุณคิดว่าเงินสามารถซื้อความผูกพันของคนได้เหรอคนอย่างคุณคงไม่เคยรักไม่เคยมีความผูกพันกับใคร เลยไม่รู้ว่าการโดนพรากของรักนั้นมันทรมานขนาดไหนคุณมันคนใจร้าย” หญิงสาวต่อว่าและบีบน้ำตาต่อ
“เอาละพอแล้ว เื่นี้แกต้องรับผิดชอบ” อเล็กซิสเอ่ยต่อไปว่า
“แกต้องแต่งงานและจดทะเบียนสมรสกับแม่หนูคนนี้”
นิโคลัสเบิกตากว้างไม่คิดว่าพ่อจะตัดสินเช่นนี้ ส่วนพุดแก้วลอบยิ้มเพราะทุกอย่างเป็ไปตามแผนที่วางไว้ความจริงเธอรู้ั้แ่เมื่อวานว่า กังสดาลจะไปรับพ่อกับแม่ของเธอมาในวันนี้ดังนั้นจึงลงมือทำในสิ่งที่คิดไว้ทันที
“ไม่ผมไม่ได้ทำอะไร ผมไม่มีทางแต่งงานแน่ คนอย่างผมจะไม่แต่งงานกับผู้หญิงบ้าๆ แบบนี้หรอก”ชายหนุ่มปฏิเสธเสียงดังลั่น
“หนูไม่้าให้เื่มันเลยเถิดมากไปกว่านี้นะคะขอแค่เขาไม่ทำร้ายหนูอย่างที่คิดก็พอค่ะ”
“เขาคิดจะทำอะไรหนูจ๊ะ”คุณอารยาถาม
“เขาบอกว่าจะหาทางส่งหนูกลับเมืองไทยและจะทำให้ชื่อของหนูติดบัญชีดำเป็บุคคลต้องห้ามไม่ให้เข้ามารัสเซียอีกและจะไม่ยอมให้หนูพบอีวานค่ะ” พุดแก้วฟ้องทันที
“ยายตัวแสบ”ชายหนุ่มพูดเสียงลอดไรฟัน
“นิคพ่อว่าแกมาคุยกับพ่อก่อนจะดีกว่า เื่นี้ไม่ใช่เื่เล็กๆ เลย” อเล็กซิสหันมาพูดกับลูกชายเสียงเครียด
นิโคลัสโวยวายทันทีที่ได้ฟังอเล็กซิสพูดจบสิ่งที่บิดาขอให้ทำนั้นไม่เคยมีอยู่ในหัวของเขาเลยแม้แต่น้อย
“ไม่ครับพ่อจะมาสั่งให้ผมทำแบบนี้ไม่ได้” นักธุรกิจหนุ่มตอบบิดาเสียงเครียดจัด
“ฉันไม่เคยสั่งอะไรแกอยู่แล้วนะนิคแต่ฉันอยากให้แกคิดดูให้ดี ทางนี้เป็ทางเดียวที่จะดึงอีวานให้อยู่กับเรา” คนเป็พ่อพยายามให้เหตุผล
“มันมีวิธีอื่นตั้งมากมายทำอย่างที่ผมคิดจะทำก็ได้ เอาเธอออกไปจากรัสเซียซะ แล้วอย่าให้เธอกลับมาที่นี่ได้อีก”นิโคลัสยืนยันความคิดของตัวเอง
“ทำแบบนั้นมันน่าเกลียดเกินไปพุดแก้วเป็แค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ แกทำขนาดนั้นมันเกินไป อีกอย่างแม่ของแกไม่ยอมแน่”อเล็กซิสพูดเพราะรู้จักภรรยาของตัวเองดี
“พ่ออยากได้สะใภ้ร้ายกาจนักหรือไง”นิโคลัสประชด
“แกคิดดูดีๆแล้วกัน ว่าไปหนูพุดแก้วก็เหมาะสมกับแกดี และฉันก็คิดว่าแกก็น่าจะถูกชะตากับหนูพุดแก้วเหมือนกัน”
“พ่อรู้ได้ไงใครจะไปถูกชะตากับผู้หญิงบ้าคนนั้น”
“แกเป็ลูกชายฉันนะนิคทำไมฉันจะดูไม่ออกว่าแกคิดอย่างไร คนแบบแกถ้าไม่ชอบไม่มีทางให้อยู่ที่นี่ได้นานหรอกเอาน่า ทำเพื่อพ่อแม่ เพื่อครอบครัวของเราสักครั้งเราได้หลานกลับมาและแกก็ได้เมียด้วย” อเล็กซิสกล่อมนิโคลัสนิ่งไปสักพักก่อนจะตอบว่า
“ก็ได้ผมจะทำ” ในเมื่อพุดแก้วอยากหาเื่นัก เขาก็จะเอาคืนเธอบ้าง คราวนี้รับรองได้ว่าสาสมแน่
พุดแก้วจำใจต้องกลับมาเจรจากับนิโคลัสเพียงลำพังอย่างเลี่ยงไม่ได้เมื่อชายหนุ่มบอกว่า้าตกลงกันเป็การส่วนตัว
“คุณคิดว่าเล่นแบบนี้แล้วผมจะคืนอีวานให้คุณใช่ไหม พุดแก้ว” ชายหนุ่มถามตรงไปตรงมาวิเคราะห์แผนของเ้าหล่อนออกแล้ว
“ใช่ถ้าคุณไม่คืนอีวานให้ฉัน ฉันจะทำลายชื่อเสียงคุณ” พุดแก้วเชิดหน้าอย่างคนถือไพ่เหนือว่า
“คุณจะเล่นเกมเพื่อเอาชนะผมใช่ไหม” นิโคลัสยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย
“ใช่”หญิงสาวตอบอย่างมั่นใจ
“ได้ผมเตือนไว้เลยนะ งานนี้คุณไม่มีทางเอาชนะผมแน่ สุดท้ายแล้วคุณจะต้องกลับเมืองไทยไปมือเปล่าและหลานจะต้องอยู่กับผมตลอดไป”
“อย่ามั่นใจไปหน่อยเลยคุณต่างหากที่จะอยู่ไม่เป็สุข และถ้าอยากให้เื่นี้จบแค่นี้ คืนหลานให้ฉันเท่านั้นพอ”
“บอกแล้วไงว่าไม่มีทางคนอย่างผมพูดคำไหนคำนั้น และผมจะเล่นเกมไปกับคุณ เราสองคนจะแต่งงานกัน”
“อะไรนะ”คราวนี้เป็พุดแก้วที่ใจนอึ้ง
“ผมจะแต่งงานกับคุณ”นิโคลัสย้ำแล้วพูดต่อว่า
“ดีเหมือนกันไม่ต้องเสียเวลาไปหาเมียที่ไหน แล้วคุณก็อย่าปอดแหกก่อนจบเกมแล้วกัน”
“ได้คุณจะเอาแบบนี้ก็ได้ ฉันไม่มีทางยอมแพ้คุณอยู่แล้ว คอยดูเถอะสุดท้ายคุณจะต้องทนไม่ไหวแล้วคืนอีวานให้ฉันแต่โดยดี” พุดแก้วก็ไม่ยอมอ่อนข้อให้เช่นกัน
“าเพิ่งจะเริ่มอย่าใจเสาะหนีกลับเมืองไทยไปก่อนที่จะได้อีวานคืนก็แล้วกัน” นิโคลัสยิ้มเยาะในที
“คุณต่างหากอย่าลงแดงตายไปก่อนแล้วกันฉันสาบานเลย คุณจะไม่มีวันอยู่เป็สุข ฉันจะไม่ยอมแพ้อีวานต้องไปกับฉันและคุณจะไม่มีทางได้เจอแกอีกตลอดไป” พุดแก้วสบตาคนที่เยาะเย้ยอย่างไม่ยอมแพ้ งานนี้ไม่มีใครยอมใครแน่
นิโคลัสและพุดแก้วอ่านเอกสารตรงหน้าซ้ำไปมาสองสามรอบทั้งคู่มองมันด้วยสีหน้าเฉยชาไม่ดีใจหรือตื่นเต้นแม้แต่น้อย ทะเบียนสมรสตรงหน้าเกิดขึ้นเพราะพุดแก้ว้าความมั่นใจว่านิโคลัสจะไม่หาเื่ส่งตัวเธอกลับเมืองไทยก็เท่านั้น
คู่สามีภรรยาที่เพิ่งจดทะเบียนสมรสกันหมาดๆทำหน้าตาราวกับเบื่อโลก แต่อเล็กซิสอารยาและกังสดาลนั้นดูพอใจมาก เหล่าบอดี้การ์ดนั้นทำหน้าไม่ค่อยถูกเพราะทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเหลือเกินตอนนี้พุดแก้วกลายมาเป็ภรรยาที่ถูกต้องตามกฎหมายของเ้านายไปแล้ว
“ส่วนเื่งานแต่งงานคงต้องรอสักหน่อยนะหนู เพราะต้องเตรียมงานอีกหลายอย่าง” อารยาบอกลูกสะใภ้ด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเมตตา
“เื่นั้นไม่เป็ไรหรอกค่ะไม่ต้องมีพิธีอะไรก็ได้” พุดแก้วรีบบอกเพราะตนเองก็ไม่ได้้าสิ่งนั้น
“ใช่ครับแค่นี้ก็พอแล้วไม่ต้องจัดอะไรให้มันสิ้นเปลืองหรอก ผมไม่อยากให้ใครมาดูถูก”นิโคลัสพูดบ้าง
“ดูถูกเื่อะไร”มารดาถามด้วยความสงสัย
“เื่เมียน่ะสิครับมีอย่างที่ไหน เ้าของธนาคารชื่อดัง นายเหมืองผู้มั่งคั่งมีเมียหน้าตาธรรมดาไร้เสน่ห์ดึงดูดแถมเป็ผู้หญิงบ้าอีก”นิโคลัสมองภรรยาในนามด้วยสายตาที่ดูถูกดูแคลน พุดแก้วทำได้แค่เพียงจ้องหน้าด้วยความขัดเคืองแต่ต้องทำตัวให้น่าสงสารเข้าไว้เวลาที่อยู่ต่อหน้าผู้ใหญ่
---------------------------------------
#เริมต้นด้วยเล่ห์ลงท้ายด้วยรัก
เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ / กุหลาบแก้ว ????
รูปเล่มพร้อมส่ง ในราคา 359 บาท
จัดส่งในระบบลงทะเบียน
ช่องทางการสั่งซื้อ????
https://tawanpreampree.com/th/products/493835
Line : tawan9645
Page : ตะวันเปรมปรีดิ์ พับบลิชชิ่ง
https://www.facebook.com/Tawan9645/
E-BOOK โหลดเลย????
https://www.mebmarket.com/ebook-105253-เล่ห์ลวงบ่วงพันธนาการ&page_no=1