ตอนที่แปด Grinding 3
เอ๋ Primal มนุษย์ดั้งเดิมรูปแบบนี้เราต้องไปเจอหลังท้ายๆเกมส์นี่นา ทำไมมันเริ่มคล้ายๆตัวบอสที่เก่งๆมากขึ้นล่ะนี่?
มุกแบบเดียวกับที่มักจะมีตัวละครฝาแฝดหรือพี่น้องที่หน้าตาคล้ายกันทำอาชีพแบบเดียวกัน เพราะคนเขียนเกมส์และนักออกแบบเกมส์ี้เีคิดตัวละครแบบใหม่ แค่ใส่เฉดสีใหม่หรือทำให้หนุ่มขึ้นหรือแก่ลงสักหน่อยก็ใช้ให้ตัวละครนั้นเป็ฝาแฝดหรือพี่น้องได้ทันทีแบบไม่ลำบาก
เกมส์นี้ก็เช่นกันแม้จะมีตัวละครแปลกๆต้นฉบับมากมาย
แต่เราก็้าลูกกระจ๊อกกี๊กี๊ที่จะปรากฏตัวขึ้นมาเพื่อให้คนเล่นเก็บเลเวล
ผู้พัฒนาเกมส์เลยได้มีการดัดแปลงเล็กน้อย เปลี่ยนแปลงเสื้อผ้า เปลี่ยนแปลงธาตุ เปลี่ยนขนาด เปลี่ยนรูปร่างที่สุ่มเอาหลายๆแบบเพื่อให้พอเห็นว่ามีความแกต่างบ้าง แม้จะทำให้คนเล่นแบบเข้าเส้นเืว่าไม่ค่อยจะลงทุนเสียเท่าไร
แต่การบ่นของพวกเล่นเข้าเส้นเืไม่ได้ผลอะไรเท่าไร ตราบใดที่บริษัทเกมส์ไปทุ่มเทในสิ่งที่สำคัญจริงๆอย่างตัวละครหนุ่มหล่อสาวสวยละเสียงเพลงกับฉากอนิเมชั่นที่ไพเราะ
ตราบนั้นผู้เล่นส่วนใหญ่ก็ยังคงที่จะชอบเล่นอยู่ได้ต่อไป
เปรี้ยง
ผมใช้มานาบางส่วนเคลื่อนไหวน้อยที่สุดแต่ก็พยายามโจมตีลดพลังของร่างเงาที่ผมต่อสู้ไปเรื่อยๆ
การต่อสู้ของร่างเงาของผมเริ่มกลายเป็แนวบ้าคลั่งแบบสัตว์ป่าแต่มีเป้าหมายเด่นชัด
เหมือนสัตว์ป่าในรูปร่างมนุษย์ที่เป็เื่ที่บอกว่า[โอตะ]กระจอกแค่ไหนเมื่อความแข็งแกร่งแบบสัตว์ป่ายังเก่งกว่า
เปรี้ยง
ร่างเงาโดนผมอัดติดกับกำแพงและสลายหายไปอีกครั้ง
26%
หนทางช่างยาวไกลเหลือเกิน
ร่างเงาร่างใหม่ประกอบร่างขึ้นอีกครั้ง
อ๊ะ
เปรี้ยง
ผมเคยเห็นเคล็ดลับการใช้ท่าวิชาในเกมส์ที่บางท่ามีการมีเงาของออร่ารูปร่างดาบ มือของปีศาจยึกยือ เงาดำยึกยือต่างๆ
แต่ผมพอจะอ่านคำอธิบายที่เอาพลังมานามาเสริมการโจมตีที่มือหรือขาอย่างเรียบง่าย
แต่ปัญหาคือ
ร่างเงาที่มีรูปร่างแบบสัตว์ป่ามากขึ้น
ร่างกายที่อ้วนกลายเป็ใหญ่โตขึ้น พุงลดน้อยลง ส่วนสูงเพิ่มสูงขึ้น
ผมยาวสยายราวกับสิงโต
แขนที่หนาหนักโจมตีมาทางผม
เปรี้ยง
แม้จะเอามานาการ์ดไว้ก่อนอย่างรัดกุมแต่พลังชีวิตของผมก็ลดลงอยู่ดี
ผมกัดฟันไม่โจมตีกลับไปเตรียมใจกับสิ่งที่เรียกว่า grinding ที่ต้องผ่านเส้นทางที่ทรมาน ผมเห็นแล้วว่า
ร่างเงาที่ผมต่อสู้ด้วยนั้น
มันต่างกับในเกมส์ที่ใช้เอไอตั้งค่าความฉลาดได้จำกัด
แต่ร่างเงานี้พลังเท่าผมและเรียนรู้เทคนิคต่างๆที่ผมใช้กับร่างเงาได้ด้วย
หากผมใช้เทคนิคอะไรไป แววตาของสัตว์ป่านักล่าสีแดงดวงนั้นก็บอกแล้วว่าคงไม่ได้ปล่อยให้ผมใช้กลยุทธซ้ำตามเดิมหลายๆครั้งจนเอาชัยชนะได้แบบในเกมส์ก็ตาม
แต่หากอย่างนั้น
ผมก็ตั้งการ์ดอีกครั้ง
ก็มีทางเดียวแล้วล่ะ
มันจะไม่ใช่การประลองความสามรถในการต่อสู้แต่เป็เื่การประลองทรัพยากรกันแล้ว
เพื่อป้องกันเหตุฉุกเฉิน ผมใช้เงินราวสองล้านเยนที่มีอยู่ในมือกดซื้อเพชรจากระบบผู้เล่นเตรียมตัวไว้ก่อน
“มาร่วมมือกับผมเถอะ ความแข้งแกร่งของพวกเราสองคนรวมตัวกันได้ต้องเอาชนะเกมส์นี้ได้แน่นอน”
ผมใช้จังหวะนี้ใช้เพชรเพื่อเจรจากำหนดยุทธศาสตร์ในระยะยาวสู้กับร่างเงาของผมนี้
ร่างเงาที่กลายเป็สัตว์ป่ามากกว่าคนแต่กลับตอบกลับมาได้อย่างมั่นใจ
“ข้าไม่เคยรับใช้คนที่เอาชนะข้าไม่ได้”
เอาเข้าไป
ก็สมกับเป็ไพ่แนว Strength อยู่หรอก
ที่เน้นรับใช้ผู้แข็งแกร่งมากกว่าคนที่มีเสน่ห์
ทางเลือกของผมมีทางเดียวเท่านั้น
คนที่เ้าเล่ห์อย่างผมก็จนตรอกต่อหน้าพลังและปัญญาที่แท้จริง
“แลกหมัด”
เปรี้ยง
28%
King of Beast I แปลงร่างเป็สัตว์ป่าและกรงเล็บคมเขี้ยวของราชันย์แห่งสรรพสัตว์
ผมใช้พลังชีวิตที่เหนือกว่าเอาชนะเขาไปได้อย่างเฉียดฉิวจากการแลกหมัด
และร่างกายของสัตว์ร้ายในจิตใจของผมก็ก่อตัวขึ้นอีกครั้ง
กึง
กรงเล็บของสัตว์ป่างอกมาจากมือของผม ร่างของสัตว์ป่าพุ่งเข้ามาหาผมอีกครั้ง
ณ วินาทีนั้นผมเข้าใจแล้ว การ synchro ความเข้ากันได้มันไม่ได้หมายถึงการที่ร่างเงามีสติปัญญาคล้ายมนุษย์มากขึ้นเท่านั้น แต่มันหมายความว่าตัวผมผมเองก็คล้ายร่างเงาและสัญชาตญาณสัตว์ป่ามากขึ้นเช่นกัน
ไพ่ทาร็อต Strength สิงโตกับหญิงสาว แสดงถึงความแข็งแกร่งที่แท้จริงคือความแข็งแกร่งของจิตใจปราบสัตว์ร้ายในตัวเราได้ แต่สิงโตอาจจะยอมให้กับหญิงสาวแต่เมื่อเป็ผู้ชายเหมือนกัน
มีคนเดียวเท่านั้นที่จะได้เป็ราชันย์แห่งสัตว์ป่าทั้งปวง
ไม่มีทริก ไม่มีแผนการ เอาชนะด้วยกำลังคือหนทางเดียวเท่านั้น
ผมเริ่มเข้าใจร่างเงาขึ้นมามากขึ้นนั่นคือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด
เมื่อ synchro มากขึ้น ผมคิดว่าตัวผมเข้าใจความรู้สึกสนุกของการล่าและการพิชิตศัตรูด้วยกำลังขึ้นมาแล้ว
มันสนุกจริงๆ