ตอนที่ 4
"อดทนนะคะ"
หญิงสาวส่งยิ้มให้มาเฟียหนุ่ม แต่ยิ้มของเธอไม่ได้ทำให้จิตใจของคนที่ห่อเหี่ยวกับมาสดชื่นได้เลย ไม่รู้ว่าเขาหื่นเกินไป หรือเพราะเธอน่าหลงใหลเกินไป
"พรุ่งนี้ตัวเล็กไปลองชุดแต่งงานกับแด๊ดนะครับ"
มาเฟียหนุ่มเอ่ยขึ้นขณะกำลังกินข้าวกับหญิงสาวหน้าโต๊ะอาหาร เขาไม่รู้ว่าอนาคตจากนี้จะเป็อย่างไร แต่นับจากนี้เขาจะเป็ทุกอย่างให้เธอเอง
"ค่ะ หมี่อิ่มแล้วค่ะ ห้องหมี่อยู่ไหนค่ะแดดดี้ หมี่อยากอาบน้ำแล้ว" หญิงสาวเอ่ยตอบ และถามในประโยคถัดมา ทำให้เ้าพ่อมาเฟียหนุ่มรีบอิ่มอย่างเร็ว
"เดี๋ยวแด๊ดพาไปเอง" แดดดี้ มีอาการกุลีกุจอแปลกๆ แลดูกระดี้กระด้า
"แดดดี๊ มีอะไรหรือเปล่าคะ หมี่ว่าแดดดี้มีอาการแปลกๆ นะคะ" โถ่ลูกกวางน้อย จะถูกราชสีห์กินอยู่รอมร่อ มอร์แกนยกยิ้มร้ายกาจ
"ไม่มีอะไรนิคะ"
"ไหนชุดของหมี่คะ"
ทันทีที่อาบน้ำเสร็จ หญิงสาวนุ่งผ้าขนหนูสีขาวสั้นจู๋เดินออกมาจากห้องน้ำอย่างลืมตัว โถ่แม่คุณทรมานคนเก่งจริงๆ เลย เ้าพ่อมาเฟียหนุ่มรู้สึกปวดหนึบที่แก่นกายใหญ่
"เดี๋ยวแด๊ดหาชุดให้นะ แต่ขอแด๊ดอาบน้ำก่อนนะครับ"
บะหมี่พยักหน้ารับทราบ เธอเดินหาตู้เสื้อผ้าภายในห้องนอนกลับไม่มี เมื่อนึกดูดีๆ เพนท์เฮาส์หลังนี้มีห้องแต่งตัวแยกออกจากห้องนอน แต่มันอยู่ในโถงห้องน้ำ
หญิงสาวยังคงใส่ผ้าขนหนูตัวเดิม นอนคว่ำลงบนเตียงเล่นโทรศัพท์รอชายหนุ่มออกมา ด้วยอุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศทำให้เธอเริ่มหนาวจึงดึงผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างกายบอบบาง
"อืออออ..."
เธอครางอื้ออึงในลำคอเมื่อรู้สึกถึงอะไรบางอย่างลูบไล้รูปร่างอรชรของเธอภายใต้ผ้าห่มอุ่น เธอผล็อยหลับไปั้แ่เมื่อไหร่ไม่รู้
ทันทีที่ค่อยๆ ลืมตามองรอบๆ สายตาหญิงสาวปะทะกับสายตาคมกริบของใครบางคน
"แดดดี้"
ดวงตากลมโตเบิกโพลงเมื่อสายตาของเธอละไปเห็นท่อนบนเปลือยเปล่าของเ้าพ่อมาเฟียหนุ่ม
โอ้ววววว ทำไมกล้ามอกน่ากัดอย่างนี่ ไม่สิ ไม่ บะหมี่เธอเป็ผู้หญิงนะ จะมาบ้าผู้ชายรูปร่างกำยำแบบในพระเอก Netflix ไม่ได้นะ
"เออ แดดดี้มานอนตรงนี้ได้ไงคะ"
"แด๊ดกลัวตัวเล็กเหงา เลยมานอนเป็เพื่อน" ให้มันรู้ไปสิ ว่าราชสีห์จะกินกวางน้อยไม่ได้
"หมี่ไม่เหงาหรอกค่ะ แดดดี้กลับห้องไปเถอะ" อย่าอยู่นานเลยพ่อคุ๊ณณณ ใจคออิฉันไม่ค่อยดี
"อ๋อ ค่ะ นี่ห้องแด๊ดเอง" ไหนดูสิกวางน้อยจะใช้มุกไหนล่อราชสีห์ออกจากถ้ำ
อ้าววว ห้องเขา ละฉันจะเอาตัวรอดยังไงล่ะเนี่ย
"แฮร่!! แดดดี้ขาาาาา หมี่ยังไม่มีชุดนอนเลยคะ แดดดี้หาให้หมี่หน่อยน้าาา" โถ่ๆๆๆๆ ลูกกวางน้อยผู้น่าสงสาร อย่าอ้อนมาก เดี๋ยว่ล่างทำงานหนักนะจ๊ะ
"เราอยู่กันแค่สองคน แด๊ดว่าตัวเล็กไม่ต้องใส่ก็ได้" เอาแล้วววว นายมาเฟียเริ่มรุกแล้วไง
"แต่แดดดี้ขา ถ้าไม่ใส่เสื้อผ้าจะพาลให้ไม่สบายได้นะคะ หมี่หนาวด้วย" พ่อคู๊ณณณณณไปเถอะ เดี๋ยวฉันอดใจไม่ไหวจะลำบากเอานะ
"ถ้าตัวเล็กไม่ใส่แล้วหนาว งั้นแด๊ดก็จะไม่ใส่ด้วย ตัวเล็กจะได้ไม่ต้องหนาวคนเดียวไงคะ"
เอาสิวะ มาขนาดนี้แล้ว ขอกินหน่อยเถอะแม่คุ๊ณณณ ฉันไม่เคยสนใจผู้หญิงคนไหนเลยนะมอร์แกนดึงมือหญิงสาวเข้าหาตัว
"แด๊ดสัญญาแด๊ดจะทำเบาๆ"
มาเฟียหนุ่มยกยิ้มร้ายกาจ เอ่ยขอด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ตอนนี้เขากระสันมากเหลือเกิน เขาอดทนมามากแล้ว
"แดดดี๊ขา ขอเวลาให้หมี่หน่อยนะคะ" เธอเองก็กระสันไม่น้อยที่มีชายหนุ่มหล่อเหลามาอ่อยอยู่ตรงหน้า แต่เธอก็ยังไม่มั่นใจอะไรทั้งนั้น
"แด๊ดขอนะครับ"
เขาพยายามสุภาพอ่อนโยนกับเธอที่สุด ต่างจากครั้งแรกที่ความป่าเถื่อนของเขาอาจจะทำให้กวางน้อยใกลัวไปบ้าง ใจจริงคนอย่างเขาจะเอาเธอเลยก็ได้
"เออ แดดดี้คะ เดี๋ยวเราก็แต่งงานกันแล้ว แดดดี้อดทนอีกหน่อยนะคะ" ทนบ้าทนบออะไร กวางน้อยอยู่ตรงหน้าแต่ราชสีห์อย่างเขากลับทำอะไรไม่ได้
✂✂✂✂ Cut NC ✂✂✂✂
_______________________
แต่งไว้นานแล้วนะคะ หมูเอามาลงให้อ่านกัน
รูปแบบ E-Book (ฉบับเต็ม) ที่ Mab ไม่ตัดฉาก NC นะคะ พิมพ์ชื่อนามปากกา นังหมูปีศาจ ที่ช่องค้นหาก็เจอเลยค่ะ หรือคลิกลิงก์ด้านล่าง
https://www.mebmarket.com/web/index.php?action=BookDetails&data=YToyOntzOjc6InVzZXJfaWQiO3M6NzoiMzg5NTY3MyI7czo3OiJib29rX2lkIjtzOjY6IjEzMTc5NiI7fQ
>>> นิยายของหมูเป็นิยายรัก / นิยายโรมานซ์ / นิยายอีโรติก / นิยายโรแมนติก อาจจะมีการตัดตอน NC ออกไปบ้างเพื่อให้ถูกกฎของเว็บ วอนนักอ่านโปรดเข้าใจนะคะ