จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

EP : 34 การโจมตีกลับของหมิงเจียเจีย

error loaded

พิมพ์คำอธิบายที่นี่

“สงสัยคนพวกนี้จะว่างจนไม่มีอะไรทำสินะ” หมิงเจียเจียเอ่ยขึ้นเมื่อตอนนี้พวกนั้นกำลังล้อมตระกูลของพวกเธอเอาไว้ เธอแน่ใจได้เลยว่าไม่ใช่คนจากแคว้นซิวแน่ เพราะถ้าเป็นคนจากแคว้นซิวแล้วละก็น่าจะรู้ว่าเป็นตระกูลที่ไม่ควรยุ่ง
“พวกนั้นเข้ามาไม่ได้หรอกขอรับ” พ่อบ้านฉางที่อยู่ๆ ก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างกายของหมิงเจียเจียก็เอ่ยขึ้น เพราะเขาได้กางอาณาเขตรอบตระกูลเอาไว้หมดแล้วทำให้คนพวกนั้นเข้ามาไม่ได้
“พ่อบ้านฉางคิดว่าคนพวกนี้มาจากแคว้นไหนกัน” หมิงเจียเจียเอ่ยถามพ่อบ้านฉางทันที
“อืม กลิ่นที่มีน้ำทะเลติดตัวมาด้วยแบบนี้น่าจะมาจากแคว้นเสี่ยวหลางขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกแม้จะเป็นกลิ่นที่มันเจือจางมากแต่ก็ไม่อาจรอดพ้นจมูกของเขาไปได้
“มาไกลเสียด้วยสิ” หมิงเจียเจียพึมพำ แคว้นเสี่ยวหลางนั้นเป็นหมู่เกาะที่แยกตัวออกไปและเป็นแคว้นอันดับเจ็ดเป็นแคว้นที่อ่อนแอที่สุด แถมแคว้นเสี่ยวหลางยังอยู่ไกลกับแคว้นซิวมากอีกด้วยถ้าจะมาแคว้นซิวอย่างน้อยๆ ต้องเดินทางผ่านแคว้นหลงหรือไม่ก็แคว้นโจ
“สงสัยจะเอามาหมดทั้งสำนักนะขอรับ”
“นั้นสินะ”
“แจ้งไปทางแคว้นเสี่ยวหลางดีหรือไม่ขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกเพราะถ้ามีคนจากแคว้นอื่นส่งนักฆ่าข้ามเขตแดนกันแบบนี้มันผิดกฎ และอาจจะทำให้เกิดสงครามระหว่างทั้งสองแคว้นได้
“ได้สิ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอก โดยให้พ่อบ้านฉางเป็นคนไปจัดการเอง
“อีกไม่นานเขาก็จะกลับมาแล้วสินะ” หมิงเจียเจียพึมพำก่อนจะมองพวกนักฆ่าที่อยู่ข้างนอกที่พยายามทำลายอาณาเขตอย่างเอาเป็นเอาตาย
“พระยาชาขอรับ”
“มีอะไรเพิงเทียน” หมิงเจียเจียหันไปถามอีกคนที่เรียกเธอ
“มีคนปล่อยข่าวว่าพระชายาตั้งใจจะฆ่าคุณชายหวังเซียชุนขอรับ” หมิงเจียเจียที่ได้ยินแบบนั้นก็คิ้วกระตุกทันที ก่อนจะยิ้มออกมาเมื่อมองไปยังเหล่านักฆ่าที่กำลังโจมตีอาณาเขตของพ่อบ้านฉาง
“ให้คนปล่อยข่าวไปว่าตระกูลหวังส่งนักฆ่าจากแคว้นเสี่ยวหลางมาฆ่าท่านอ๋อง”
“ขอรับ” เพิงเทียนรับคำก่อนจะหายตัวไปทำงานของตัวเองทันที ปล่อยพระชายาเอาไว้กับอีกสององครักษ์ที่ตามเขาเข้ามาทีหลัง
หมิงเจียเจียยิ้มออกมาอย่างอารมณ์ดี อยากจะรู้ว่าตระกูลหวังนั้นจะมีสีหน้ายังไงเมื่อได้ยินข่าวนี้ การที่มีข่าวนี้เกิดขึ้นนั้นยอมส่งผลเสียต่อตระกูลหวังเป็นอย่างมาก เพราะกล้าลอบสังหารเชื้อพระวงศ์นั้นมีโทษประหารทั้งตระกูลนั้นเป็นเพราะว่ามันไม่ต่างจากการก่อกบฏเลยสักนิด
แถมยังส่งผลให้คนอื่นคิดว่าที่ตระกูลหวังทำแบบนี้เพื่อจะยึดครองบัลลังก์เสียเองเพราะยังไงตระกูลหวังนั้นเป็นตระกูลพวกขุนนางและยังเป็นพระญาติของฮองเฮาองค์ปัจจุบันอีกด้วย อาจจะทำให้มีข้อสงสัยหลายข้อเกี่ยวกับตระกูลหวัง และนั้นจะทำให้ตระกูลอื่นๆ ที่ไม่ถูกกับตระกูลหวังอาจจะใช้โอกาสนี้โจมตีตระกูลหวังก็เป็นไปได้ ตอนนี้ยังไงฝั่งเธอก็ได้เปรียบ
“พระชายาขอรับ นักฆ่าที่ท่านจะสอบสวนฟื้นแล้วขอรับ” องครักษ์คนหนึ่งเข้ามารายงาน
“อืม เราไปสอบสวนนักโทษกันเถอะ” หมิงเจียเจียครางรับก่อนจะเอ่ยชวนทั้งสามไปยังห้องสอบสวนนักโทษ
“ใช้ยาพูดความจริงดีหรือไม่ขอรับ” องครักษ์หมายเลขหนึ่งเอ่ยเสนอความคิด เพราะจะได้ง่ายต่อการสอบสวนแล้วยังประหยัดเวลาอีกด้วย
“ไม่ต้องหรอก” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกก่อนจะเดินไปนั่งบนเก้าอี้ก่อนจะจ้องมองอีกฝ่ายแล้วยิ้มให้ไปด้วย หมิงเจียเจียจ้องอีกฝ่ายนิ่งเนิ่นนานอยู่แบบนั้นโดยที่ไม่มีใครส่งเสียงรบกวน
อีกสามองครักษ์นั้นไม่รู้ว่าหมิงเจียเจียนั้นต้องการทำอะไร เลยได้แต่นิ่งเอาไว้ แม้จะสงสัยจนอยากจะเอ่ยปากถามก็ตาม
“หึ เจ้าคิดว่าทำแค่นี้แล้วข้าจะยอมบอกความจริงเจ้าหรือไง อ่อนหัดนัก” ชายหนุ่มนักฆ่านั้นทนไม่ไหวก็เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นว่าหมิงเจียเจียนั้นเอาแต่จ้องมองตัวเองเป็นเวลานาน จนคิดว่านางนั้นอาจจะยังไม่เคยสอบสวนคนร้ายมาก่อน ก็เลยไม่รู้จะเริ่มถามเขายังไง
“ความอดทนต่ำกว่าที่คิด” หมิงเจียเจียเอ่ยบอก ก่อนจะหันไปมององครักษ์ของตัวเองแล้วเอ่ยขึ้น
“ไปเอาอาหารมาให้ข้าหน่อย”
“ขอรับ” องครักษ์หมายเลขสองรับคำก่อนจะจากไปเพื่อไปเตรียมอาหารมาใช้กับหมิงเจียเจีย
“เฮอะ! คิดว่าเอาอาหารมาให้ข้าแล้วข้าจะยอมบอกหรือไง ความคิดเด็กชะมัด” นักฆ่าหนุ่มเอ่ยขึ้นเมื่อได้ยินหมิงเจียเจียสั่งลูกน้องให้เอาอาหารมาให้กับเขา
“ใครบอก ข้าสั่งมาให้ตัวเองต่างหาก” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกพลางมองอีกฝ่ายที่กำลังทำหน้าเหวอเมื่อได้ยินเธอกล่าวบอกแบบนั้น เสียใจด้วย เธอก็แค่หิวเท่านั้นเอง
“พระชายาจะเริ่มสอบสวนเลยหรือไม่ขอรับ” องครักษ์หมายเลขหนึ่งเอ่ยถามเพราะจำได้ว่าพระชายาจะมาสอบสวนนักโทษคนนี้ แต่ก็ยังไม่เห็นเริ่มเลยสักที
“อ่า จริงสินะ ข้าลืมไปเลย” หมิงเจียเจียร้องก่อนจะพยักหน้ากับตัวเองก่อนจะเอ่ยขึ้น ที่จริงแล้วการสอบสวนของเธอมันเริ่มต้องแต่เธอเดินเข้ามาแล้วต่างหาก
“พระชายาอยากจะใช้วิธีทรมานแบบไหนดีขอรับ” องครักษ์หมายเลขหนึ่งเอ่ยถามพลางอยากรู้ว่าหมิงเจียเจียจะมีวิธีอะไรมาทรมานนักโทษคนนี้หรือเปล่า
“อืม ตอกเข็ม อืม ไม่ดีกว่า ดึงเล็บออก ไม่ดีๆ โบยหนึ่งร้อยครั้ง ไม่เอาดีกว่า น้อยไป อืม หรือว่าโบยแล้วก็หยดน้ำตาเทียนไปด้วย แล้วเอาเกลือมาทาดีนะ อืม อันนี้น่าสนใจแหะ” หมิงเจียเจียแกล้งบ่นพึมพำกับตัวเอง ก่อนจะพยักหน้ารับกับวิธีทรมานอันสุดท้ายของตัวเอง

เอาเข้าไปๆ วิธีทรมานแต่ละอย่างๆ อืม หน้าแตกไปเลยสินะ นึกว่าหมิงเจียเจียจะใจดีสั่งอาหารมาให้ตัวเองหรือไง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 34 การโจมตีกลับของหมิงเจียเจีย

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

จอมนางสยบจอมมาร(จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

EP : 34 การโจมตีกลับของหมิงเจียเจีย

คล้ายกับเรื่องจอมนางสยบจอมมาร(จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้