กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

กริมตกอยู่ในความคิดของตัวเองทันที หากมันนำที่นี่มาเป็นของตัวเองได้จะดีแค่ไหนถ้าหากทำได้กริมก็จะมีที่อยู่เป็นของตัวเองจะเข้ามาตอนไหนก็ได้และเหล่าทาสที่กริมคิดจะซื้อก็จะมีที่อยู่แต่คิดได้ไม่นานกริมก็ต้องส่ายหัว มันไม่ได้ง่ายขนาดที่คิดอยากได้ก็ได้เลยอีกฝ่ายคงไม่ได้อ่อนแอไม่อย่างนั้นคงไม่สามารถเป็นเจ้าของและดูแลตลาดมืดที่นี่ได้หรอก
''ท่านตามข้ามา หากว่ามีอะไรเกิดขึ้นข้าคงช่วยท่านไม่ได้เพราะฉะนั้นโปรดระวังตัวด้วย''ลูกครึ่งหมาป่าเดินนำกริมไปอย่างรวดเร็ว นางชำนาญพื้นที่เป็นอย่างมากไม่นานทั้งหมดก็มาถึงส่วนที่มีคนขายสมุนไพร โดยตลาดมืดแห่งนี้จะมีการแบ่งส่วนการขายชัดเจนอาวุท ชุดเกราะ เม็ดยา ทาส สมุนไพร ตำรา และยังมีอื่นๆอีกหลายอย่างนี่ก็เพื่อให้ง่ายต่อการซื้อขาย
''ขอบใจเจ้ามาก''กริมขอบใจหญิงสาวลูกครึ่งหมาป่าก่อนจะหันไปมองสมุนไพรต่างๆที่วางขายหรือวางเอาไว้เพื่อแลกเปลี่ยนกับสิ่งที่ต้องการอยู่มากมายโดยสิ่งที่กริมต้องการมีค่อนข้างมากมีสมุนไพรประมาณ30ชนิด เลือดสัตว์อสูร17ชนิดและชิ้นส่วนสัตว์อสูร64ชิ้น การรวบรวบของเหล่านี้จึงต้องใช้เวลาซักหน่อย แต่...
''เจ้านำเงินนี่ไปแล้วช่วยซื้อ...''กริมตัดสินใจใช้หญิงสาวลูกครึ่งหมาป่าให้ไปซื้อเลือดและชิ้นส่วนสัตว์อสูรส่วนตัวกริมต้องเลือกสมุนไพรด้วยตัวเองเพราะสมุนไพรที่ต้องการจำเป็นจะต้องหาตามระดับอายุที่ต้องการ
''ได้ เมื่อเสร็จข้าจะกลับมารอท่านที่นี่''นางวิ่งหายไปท่ามกลางผู้คน จากนั้นกริมจึงหันมาหาโรซาเรียขณะจูงมือของนางเดินออกไป
''เฮ้ น้องชายสนใจสมุนไพรของข้ามั้ย มันหายากมากเลยนะไม่ใช่ว่าจะพบได้ง่ายๆ''
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า เจ้าอย่ามาโกหกเลย ข้าเห็นสมุนไพรแบบเจ้ามีมากมายในตลาดนี้ มาดูของข้าดีกว่า''
''ของข้าดีกว่า''
''ของข้า...''ต่างฝ่ายต่างเรียกลูกค้าและคอยกันท่ากันเอง ทุกคนอยากขายสมุนไพรให้ได้ที่นี่มีทั้งของปลอมและของจริง หากไม่มีความเชี่ยวชาญพอก็จะเจอเข้ากับความโชคร้าย
''นี่ตาแก่สมุนไพรต้นนั้น ต้นนั้นแล้วก็ต้นนั้นทั้งหมดราคาเท่าไหร่''กริมเจอเข้ากับของที่ต้องการจึงถามราคา
''3ต้น150เหรียญทอง''ตาแก่คนขายสมุนไพรพูดออกมาโดยไม่สนใจกริม มันคิดว่ากริมเข้ามาก่อกวนมันมันจึงตอบกลับไปแบบไร้อารมณ์ กริมเองก็ไม่ได้ว่าอะไรและพูดขึ้น
''130เหรียญทองได้มั้ยเพราะข้าซื้อมันตั้ง3ต้นเลยนะและข้าเองก็ไม่ได้มีเงินทองมากมายด้วย''ที่จริงตอนนี้กริมมีเงินค่อนข้างจะเยอะในแหวนมิติเพราะมันได้มาจากเมืองเก่ามากมายแต่ที่มันต่อราคามันก็แค่เสียดายเงินที่มีเท่านั้น แต่คำพูดของกริมกลับทำให้ตาแก่คนนั้นใช้สายตาดูถูก
''หึ! หากเจ้าคิดจะซื้อจริงแค่100เหรียญทองก็พอ เอามาสิไหนล่ะเงิน''ประชด? มันประชดใส่กริมแต่กริมกลับยิ้มขึ้นมา'นี่มันโคตดี ข้าขอลดแค่20เหรียญทองแต่นี่มันกลับลดให้ตั้ง50เหรียญทอง'
''นี่เงิน ขอบใจเจ้ามากตาแก่ขอให้ขายดีๆ''กริมนำเงินออกมาแล้วหยิบสมุนไพรทั้ง3ต้นขึ้นมาทันทีตาที่ทำท่าไม่พอใจถึงกับตะลึง 'นี่ตกลงมันมาซื้อสมุนไพรจริงๆ เวรแล้ว! ข้าขาดทุนไปเยอะเลย'ตาแก่ทำท่าทางจะเรียกกริมแต่ก็ไม่ทันเพราะระหว่างที่มันก้มหน้าดูเงินกริมก็เดินออกไปแล้ว
''โอ้ดีใจด้วยที่ขายได้แล้ว ดูข้าสินั่งมาตั้งนานยังไม่มีใครมาซื้อของข้าเลยซักคน''ร้านข้างๆแสดงความยินดีแต่หน้าตาของตาแก่กลับบิดเบี้ยว
''ดีใจกับผีน่ะสิ ข้านึกว่ามันมาก่อกวนข้าเลยประชดเรื่องราคามันไป ใครจะไปคิดว่ามันจะซื้อจริงๆข้าขาดทุนไปหลายไปตั้ง30เหรียญทอง''โดยราคาต้นทุนของสมุนไพรทั้ง3ต้นอยู่ที่130เหรียญทองเลยทำให้มันขาดทุนไปโดยที่ไม่ได้อะไรเลย
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า สมน้ำหน้าเจ้าแล้วตาแก่โง่''ร้านโดยรอบพากันหัวเราะอย่างมีความสุขบนความทุกข์ของตาแก่
''เงียบไปเลยไอ้พวกบ้า อ๊าก''ตาแก่ทำได้แค่ตะโกนออกมาเพื่อระบายความอัดอั้นในใจแค่นั้น
ส่วนกริมที่เดินออกมาจากร้านตาแก่มันก็เดินไปอีกหลายๆร้านและได้สมุนไพรมาเพิ่มอีก5ต้นโดยตลอดการเดินหาสมุนไพรผู้ชายในตลาดต่างมองไปที่โรซาเรียแต่พวกมันก็ไม่กล้าเข้ามายุ่งด้วยเพราะเจ้าไก่ฟ้าทำเสียงกุ๊กกรู๊วววข่มขู่คนพวกนั้นไปตลอดทางเดินกว่าครึ่งวันในที่สุดกริมก็รวบรวมสมุนไพรที่ต้องการได้ครบทั้งหมดจากนั้นจึงเดินกลับมาที่ที่จุดนัดพบแต่...ตรงจุดนัดพบมีเรื่องวุ่นวายเกิดขึ้น คนมุงดูมากมายพร้อมเสียงโวยวายดังออกมาไม่ขาดสาย
''เฮ้ย ทำไมเจ้าไม่ส่งของที่ซื้อทั้งหมดมาซักทีล่ะ นายน้อยของข้ารอนานแล้วนะรู้มั้ย''
''ใช่ ตอนนี้นายน้อยของข้าเริ่มจะหมดความอดทนแล้วด้วย ข้าจะให้เวลาแค่นับ10หากไม่ส่งของมา หึ!เตรียมตัวตายได้เลย''คนทั้ง5 เห็นหญิงสาวลูกครึ่งหมาป่าที่ไปซื้อของให้กริมพวกมันจึงแอบตามไปดูแต่แล้วมันก็พบว่าของที่นางซื้อไปค่อนข้างอยู่ในระดับสูงและนางก็ซื้อไปหลายอย่างนี่ทำให้พวกมันกลับไปบอกนายน้อยแล้วรวมหัวกันมาปล้นเพื่อนำของที่ลูกครึ่งหมาป่าซื้อมาไปใช้และขาย
''ข้าส่งให้พวกเจ้าไม่ได้หรอก นี่เป็นของที่เจ้าของป้ายของข้าบอกให้มาซื้อ''นางไม่ยอมส่งของให้อีกฝ่ายทั้งที่จริงนางสามารถทำได้
''ข้าไม่สนใจ 10 9 8 7 6...2''กริมที่ยืนดูอยู่ไม่นานได้เดินเข้ามาจับไหล่ลูกครึ่งหมาป่าจากนั้นจึงพูดขึ้น
''ข้าจะให้เวลาแค่นับ10หากไม่ส่งของทั้งหมดที่พวกเจ้ามีมาให้ข้า เตรียมตัวตายได้เลย 10 9 8...5''กริมในตอนนี้อารมณ์ไม่ได้ดีนักเพราะอยู่ๆก็มีคนคิดจะแย่งของของตัวเองไปกริมไม่มีทางอยู่เฉยแน่และถ้าหากอีกฝ่ายไม่ทำตามที่กริมบอกมีคำๆเดียวที่รอพวกมันอยู่ ตาย!
''ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดูเหมือนว่าเจ้าจะเป็นเจ้าของป้ายที่นางพูดถึงสินะ งั้นก็แสดงว่าเจ้ารวยมากส่งเงินและของมีค่าออกมาให้หมดแล้วไสหัวไป''ไม่ได้กลัวเลย พวกมันเห็นเรื่องนี้เป็นเรื่องสนุกสนานรวมทั้งนายน้อยของพวกมันที่หัวเราะอยู่ด้านหลังด้วย
''3 2 1 ตาย!''กริมใช้ย่างก้ามยมทูตออกมา กร๊อบ! กร๊อบ! กร๊อบ! ใช้แค่มือหักคออีกฝ่ายอย่างง่ายดายตอนนี้ตายไป3เหลืออีก3คนรวมทั้งตัวนายน้อย กริมไม่ได้ลงมือต่อ
''ข้าจะนับแค่10 พวกเจ้า2คนรุมทุบตีเจ้านายของเจ้าแล้วนำของมีค่าออกมาให้หมด 10''ตุ่บ! ทำทันทีหลังจากเห็นเพื่อนตัวเองตายไป3คนพวกมันกลัวกริมอย่างมากเพราะมันทั้ง2ก็มีพลังพอๆกับเพื่อนของมัน
''นี่พวกเจ้ากล้าทำร้ายข้าอยากตายรึไง''นายน้อยตะโกนออกมาด้วยความโมโห มันไม่คิดเลยว่าจะถูกทุบตี
''ช่วยไม่ได้ข้ายังไม่อยากตาย''ปัง! ปัง! ปัง! รอบนี้เป็นการกระหน่ำทุบตี นายน้อยคนนั้นหมดสภาพหากพ่อแม่ของมันเห็นตอนนี้ก็คงจำลูกตัวเองไม่ได้และต่อมามันก็ถูกนำทุกอย่างออกมาจากตัวไม่เว้นแม้กระทั่งเสื้อผ้า
''นะ...นี่ครับนายท่าน''กริมมองแหวนในมือและตรวจสอบดู ในนั้นมีเงินนิดหน่อยและป้ายระดับกลางจากนั้นกริมไม่ได้สนใจอีกพลางพูดขึ้นอีกครั้ง
''ทีนี้ก็ของพวกเจ้าส่งมาซะแล้วไสหัวไป อ่อ...ทิ้งเจ้านายของเจ้าไว้ที่นี่แหละ''พวกมันทำตามอย่างรวดเร็วหลังจากนั้นมันก็วิ่งกุมเป้าแล้ววิ่งออกไปทันทีทิ้งนายน้อยของพวกมันเอาไว้บนพื้น
''เจ้าคิดจะแย่งของของข้าใช่มั้ย?''กร๊อบ! กริมกระทืบไปที่แขนของอีกฝ่ายโดยไม่ลังเล
''ข้า...ฮึ่ม! หากเจ้ากล้าทำอะไรข้าเจ้าไม่รอดแน่ เจ้ารู้มั้ยว่าข้าเป็นใคร...''โผล๊ะ! โรซาเรียเบื่อกับคำขู่แบบนี้นางเดินไปแล้วเหยียบหัวของมันโดยไม่สนใจ
''ข้าไม่รู้หรอกว่าเจ้าเป็นใคร แต่ข้ารู้ว่าคนคนนี้คือคนรักของข้าและเจ้าทำให้เค้าเสียเวลา''ฟอด!โรซาเรียหอมแก้มกริมจากนั้นจึงกอดแขนกริมขณะมองไปรอบๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่22:ให้เวลาแค่นับ10

นิยายแนะนำ

กริมตำนานเทวทูตจอมราชันย์

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่22:ให้เวลาแค่นับ10

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้