ผมได้รับแผนที่ ของ โนริมา มันเป็แผนที่ของดันเจี้ยนแห่งนี้ ที่มีกับดักมากมาย และมีอิฟริตเฝ้า ธนูโดรเนีย แต่ส่วนของสมบัติ อยู่แยกไปอีกทางหนึ่ง ผมเลยคิดว่าจะเข้าดันเจี้ยนจากทางด้านหลัง ถึงแม้เราจะเดินตามแผนที่นี้แล้ว จะผ่านกับดักไปได้ แต่ว่าเมื่อเดินไปจนถึงสิ้นทางแล้ว จะมีกลไกเวทย์ เปิดแผนที่ที่ซ่อนไว้ออกมาอีก มันเสี่ยงเกินไป
ผมกับพี่มิริน คิมิสุเกะ และ พี่คาโอริ จึงทำการขุดดินกัน จากทางด้านหลังดันเจี้ยน ผมให้พี่คาโอริ อัญเชิญ ภูตนอร์ม ( ภูตธาตุดิน ) เพราะพี่คาโอริ เป็นซัมมอนเนอร์ ผู้ใช้เคียว มาช่วยทำให้พื้นดินอ่อนนุ่ม ผมกับคิมิสุเกะทำหน้าที่ขุดถ้ำเอง
" ทำไมนายมีความคิดแพลงๆแบบนี้นะ ฮาคุโตะ " คิมิสุเกะ ที่ถูกอิฟริตตบทีเดียวร่วงถามผม
" ก็เพราะนายสู้ อิฟริต ไม่ได้นะสิ ถามได้ แล้วฉันต้องเอาอัฐิของโนริไปฝังในดันเจี้ยนด้วย" ผมพูดไปและโกยดินไป ด้วยความไม่ระวัง ก้อนดินจึงกระเด็นไปเข้าหน้า คิมิสุเกะ เต็มหน้าเลย *-*
" น้องฮาคุโตะ คิมิสุเกะ มากินข้าวได้แล้วจ้า " พี่มิริน ทำกับข้าวเสร็จแล้ว จึงเรียกพวกเราสองคนไปกินข้าว
ในระหว่างกินข้าว พี่มิริน กับ พี่คาโอริ ก็ไปอาบน้ำที่บ่อน้ำแร่ที่เจอใกล้ๆนี้
" ฮาคุโตะ ตอนนี้ เราไปทำอีฟเว้น แบบว่า ว้าวๆกันไหม " คิมิสุเกะชวนผม
" อะไรเหรอ อีฟเว้นที่ว่าเนี่ย "
" แอบดูไง แอบดู " คิมิสุเกะกำลังคึกคัก
" ไม่เอาด้วยหรอก เดี๋ยวโดนจับได้ " ผมปฎิเสธ ที่จะไปแอบดู พี่มิริน กับ พี่ คาโอริ
" ไม่ดูเหรอ งั้นชั้นดูคนเดียวนะ " ในขณะที่คิมิสุเกะจะเดินไปก็ถูกผมต่อยหน้าเข้าให้ แล้วพวกเราก็ ทะเลาะกัน จนพวกพี่มิริน อาบน้ำเสร็จ และกลับมากินข้าว
" พวกเธอ สองคนทะเลาะ อะไรกันหรือจ๊ะ " พี่มิรินถาม พวกเราไม่ตอบอะไรได้แต่มองหน้ากันไปมา
เช้าวันต่อมา.......
ผมกำลังขุดอยู่ ขุด ขุด
เคร้ง เสียงเหมือนกระทบของแข็ง ผมเอาแผนที่มากางดู พบว่าเป็นห้องสมบัติ แน่ๆ ในที่สุด ในที่สุด.......
พลั่ก พลั่ก
พวกเราช่วยกัน โกยหินออกไป และเข้าสู่ห้องสมบัติ ที่นั่น มี เหรียญทองมากมายก่ายกอง มีเหรียญเงิน และเหรียญทองแดง เต็มไปหมด เสียดายที่เหรียญทองแดง เขาเลิกใช้กันไปแล้ว
" เงิน เงิน เต็มไปหมดเลย เงิน ของฉัน " คิมิสุเกะ วิ่งไปบนกองเงิน กองทอง เขาเข้าไปว่ายบนกองทรัพย์สมบัติเหล่านั้น
" แบบนี้เราจะขนกันยังไงเนี่ย มากมายมหาศาลขนาดนี้ " พี่คาโอริเดินเข้ามา พร้อมกับร้่อง ว้าว!!!! ว้าว!!!!
พี่มิริน เดินเข้ามาจับมือผม " เงินทองพวกนี้เป็นของที่ โนริคนนั้นปกป้องไว้รึ "
" มันเป็นสมบัติ ของ อาณาจักร คลาวด์แลนด์ นะพี่มิริน เราจะเอาไปใช้สร้างถนนให้อาณาจักร โปปุรอน ได้อีกนับไม่ถ้วน"
และเมื่อมองไปกลางห้อง ก็เห็นคริสตัลอันใหญ่อยู่ ผมเลยเอามือไปสัมผัส มันฉายภาพของจอมปราชญ์ คายะออกมา
" ยินดีด้วย ท่านผู้กล้า ที่ผ่านดันเจี้ยนนี้ได้และได้ครอบครองธนูโดรเนีย โดยปราบ อิฟริท อสูรอัญเชิญของเราได้ ขอให้ท่านจงนำสมบัตินี้ไป ใช้ ปราบปีศาจต่อไป ข้าคิดว่า ไม่นานพวกปีศาจคงยกทัพมาใหม่ ขอให้ท่านผู้กล้าจงเตรียมรับมือไว้ด้วย "
สรุปว่า สมบัตินี้ จอมปราชญ์คายะ ยกให้เราแล้ว*-* จะเอาไปสร้างถนน ทำเครื่องสุขภัณฑ์ ใหม่ๆมาขายให้ อาณาจักรโปปุรอน รุ่งเรืองเลย หุหุ จอมปราชญ์คายะ คงไม่คิดว่าจะมีใครขุดดินมาข้างหลังดันเจี้ยนแบบนี้
" เอาล่ะ มาช่วยกันขนดีกว่าพี่มิริน "
" แต่มันตั้งเยอะแยะเลยนะ " พี่มิรินว่า พร้อมกับเอากระเป๋า จอมเวทย์ มาเก็บเหรียญทองใส่ลงไป
" เยอะ ขนาดนี้คงต้องขนกันเป็นเดือนๆเลยนะ " พี่คาโอริ พูดอุทานออกมา พร้อมกับช่วยพี่มิริน ขนเหรียญทองคำเอาออกไปไว้ข้างนอก
คิมิสุเกะ ถึงร่างกายจะไม่หายดี ก็พยายามขนออกไป เท่าที่ทำได้
" เราต้องซื้อม้า กะถุงมาอีก แค่นี้ยังไม่พอ " ผมกล่าวกับพี่มิริน
เอ่อ ผมเกือบลืมไป ผมจะเอาอัฐิของโนริมาฝังไว้ในดันเจี้ยนนี้ ผมจึงวางขวดเก็บอัฐิโนริไว้ใจกลางห้องนี้ เพื่อให้เธอได้ดูแลสมบัติของอาณาจักรต่อไป และเป็นที่สถิตย์ของวิญญาณเธอ ในฐานะ ผู้พิทักษ์
" ลาก่อนนะโนริ ไว้ฉันจะมาไหว้เธอทุกปีเลย "
แล้วพวกเราก็ได้สมบัติของอาณาจักรคลาวแลนด์มาด้วยประการละฉะนี้
" ต้องไปซื้อ เสื้อเกราะ ดีๆ อาวุธดีๆมาใส่แล้วสิ " คิมิสุเกะ ว่า
" ต้องเอาไว้เป็นทุนการศึกษาของเด็กยากไร้นะ " พี่มิริน กับพี่คาโอริกล่าว
ส่วนผมจะเอาไปสร้างถนน ทำเครื่องสุขภัณฑ์แบบใหม่ รวมทั้ง เอาไปปลูกฟาร์ม ทำฟูลโพชั่น
520
