ระบบซ่อน ใต้ดาวที่ตก พลังไร้ค่าของผมโคตร โกง

ฉันนับถึงยี่สิบก่อนขยับ

ไม่วิ่ง ไม่หัน แค่เดินออกจากฝูงชนในทิศทางที่ไม่ตรงกับที่กษัตริย์มองมา ก้าวสม่ำเสมอ ความเร็วปกติ เหมือนคนที่เบื่อและจะกลับบ้าน ไม่ใช่คนที่หัวใจเต้นแรงจนได้ยินเองในหู

[ กระจกมืด ] ทำงาน

[ กระจกมืด — ตรวจสอบ ]กษัตริย์ออร์เวน: ยังอยู่ที่ประตูทิศทางสายตา: กวาดซ้าย — ขวาเป้าหมาย: ไม่ชัดเจนสถานะผู้ใช้: ไม่ถูกระบุตัวตน (ยังคง)

"ยังคง"

คำนั้นทำให้ฉันหายใจออกได้

ฉันเลี้ยวเข้าซอยแคบ เดินเร็วขึ้น แล้วก็หยุดพิงกำแพงในเงามืดระหว่างสองอาคาร

รอ

สองนาที ไม่มีเสียงฝีเท้าตาม

ห้านาที ยังเงียบ

ฉันหายใจออกอีกครั้ง แล้วก็นึกขึ้นมาว่าหัวใจที่เต้นแรงขนาดนี้ ฉันไม่เคยรู้สึกมา๻ั้๹แ๻่คืนที่ดาวตกพุ่งลงมา

ไม่ใช่ความกลัว

แต่เป็๞ความรู้สึกว่ากำลังยืนอยู่ใกล้บางอย่างที่ใหญ่กว่าตัวเองมาก

— ✦ —

ซาอัลยืนอยู่หน้าประตูบ้านตอนที่ฉันกลับมา

ไม่ถาม แค่ยืนมอง

"กษัตริย์หยุดมอง" ฉันพูดก่อน

ซาอัลขมวดคิ้ว "เห็นแก?"

"ไม่รู้ [ กระจกมืด ] บอกว่ายังไม่ถูกระบุตัวตน แต่เขาหยุดนาน"

"นานแค่ไหน"

"สามวินาที"

ซาอัลนิ่งอยู่ครู่ "สามวินาทีมากหรือน้อย"

"สำหรับคนที่สแกนฝูงชนสามร้อยคน มากพอ"

เขาพยักหน้า เดินเข้าบ้านโดยไม่พูดอะไรต่อ

ฉันตามเข้าไป

มิวานั่งอ่านหนังสืออยู่ เธอเงยหน้าขึ้นเมื่อเห็นฉัน [ กระจกมืด ] บอกว่าเธอกังวลมา๻ั้๹แ๻่ฉันออกไป แต่เธอไม่ถาม

เรนนั่งที่โต๊ะ วางมือสองข้างบนกระดาษเปล่าที่ไม่ได้เขียนอะไร

"ข่าวจากราชสำนัก" เขาพูดโดยไม่เงยหน้า "พ่อค้าที่แหล่งข่าวของฉันรู้จักบอกว่ากษัตริย์เรียกประชุมฉุกเฉินหลังจากที่ยอดออกมา เขาไม่รู้ว่าเพราะอะไร"

ฉันนั่งลง

"เพราะห้อง Void Test เสียหาย" ฉันพูด "เขารู้ว่ามีคนเข้าไป แต่ยังไม่รู้ว่าใคร"

"ถึงตอนนี้" เรนพูดเติม

"ถึงตอนนี้"

ห้องเงียบ ทุกคนรู้ว่าหมายความว่าอะไร

เวลาที่มีอยู่สั้นลงแล้ว

— ✦ —

เธอมาตอนค่ำ

ไม่ได้ส่งสัญญาณล่วงหน้า ไม่มีบอดี้การ์ด แค่เคาะประตูสามครั้งในจังหวะที่ฉันจำได้ว่าเรนบอกว่าเป็๞รหัสของ Keepers

เรนเปิดประตู แล้วก็หันมามองฉัน

ฉันลุกขึ้น

ไลร่าเดินเข้ามา ปิดประตู มองทั่วห้อง ประเมินทุกคนในหนึ่งวินาที

"ยอดปลอดภัย" เธอพูดก่อนที่ใครจะถาม "เขากลับห้องแล้ว ผล Void Test ถูกบันทึกว่าไม่พบ Fragment"

ซาอัลผ่อนหายใจ มิวาปิดหนังสือ เรนพยักหน้า

ฉันมองเธอ [ กระจกมืด ] ทำงานทันที

มีอะไรบางอย่างในตัวเธอที่ต่างจากทุกครั้งที่เจอกัน เธอมาในคืนที่ราชสำนักกำลังจะประชุมฉุกเฉิน เธอมาโดยไม่มีคนคุ้มกัน และเธอมาโดยใช้รหัสของ Keepers

"ขอคุยกับแกคนเดียว" เธอพูดกับฉัน

ซาอัลมองฉัน ฉันพยักหน้า เขาลุกขึ้น มิวาและเรนตามออกไป

— ✦ —

เธอไม่นั่ง ยืนอยู่กลางห้อง

"ฉันได้ยินว่ากษัตริย์หยุดมองฝูงชน" เธอพูดตรง

ฉันนิ่ง "ใครบอก"

"ฉันมีตาในที่สาธารณะ" เธอพูด "เหมือนกับที่แกมี [ กระจกมืด ]"

ฉันยอมรับ "ใช่ เขาหยุดมอง แต่ระบบบอกว่าเขายังไม่ระบุตัวตนฉัน"

"ยังไม่" เธอพูดซ้ำคำนั้น เหมือนที่เรนพูดก่อนหน้า

แล้วเธอก็นั่งลงบนเก้าอี้ข้างหน้าต่าง มองออกไปนอก ไม่ใช่มองฉัน

"เขาสั่งให้เพิ่มระบบตรวจจับในเมือง" เธอพูดเบา "หลังจากที่ห้อง Void Test เสียหาย เขาบอกว่ามีสิ่งที่เขาเรียกว่า ตัวแปรที่ไม่ควรมีอยู่ เข้ามาในราชสำนัก"

"ตัวแปรที่ไม่มี Crest"

"ใช่"

ฉันนั่งกับข้อมูลนั้น ถ้ากษัตริย์รู้ว่าเป็๞คนไม่มี Crest แปลว่าเขาแคบกว่าที่คิดแล้ว

"แกมีเวลาน้อยกว่าที่คิด" เธอพูดตรง

"รู้"

"แก๻้๪๫๷า๹อะไรจากฉัน"

ฉันมองเธอ เธอมองกลับมา

"ข้อมูลเ๹ื่๪๫ Fragment" ฉันพูด "เขาสะสมได้มากแค่ไหนแล้ว และเขาจะใช้มันเมื่อไหร่"

เธอเงียบ

"ฉันสามารถหาข้อมูลนั้นได้" เธอพูดช้าๆ "แต่ต้องเข้าถึงบันทึกส่วนตัวของพ่อ บันทึกที่เขาไม่ให้ใครเห็น รวมถึงฉัน"

"อันตราย"

"รู้"

"ถ้าเขาจับได้ว่าไลร่าเข้าถึง—"

"ฉันรู้" เธอพูดตัดบท ไม่โกรธ แค่บอกว่าไม่ต้องอธิบายซ้ำ "ฉันมาที่นี่เพราะตัดสินใจแล้ว ไม่ใช่มาให้แกช่วยตัดสิน"

ฉันหยุด

"แลกกับอะไร" ฉันถาม

"ข้อมูลเ๹ื่๪๫ Vel Soran และระบบของแก ฉันสืบมาสามปีแต่ยังมีช่องว่างที่ปิดไม่ได้"

ฉันพิจารณา [ กระจกมืด ] วิเคราะห์เธอ เธอไม่โกหก ทุกคำ

"โอเค"

เธอผ่อนหายใจเล็กน้อย นิดเดียว แต่ฉันเห็น

— ✦ —

ก่อนที่เธอจะลุกขึ้น ฉันถามคำถามที่ไม่ได้วางแผน

"ทำไมถึงทำ"

เธอมองฉัน "ทำไมอะไร"

"ทำไมถึงเสี่ยง ทั้งที่เขาคือพ่อ ทั้งที่ถ้าเขารู้ มันจะไม่จบดี"

เธอเงียบนาน

นานพอที่ฉันคิดว่าเธอจะไม่ตอบ

"เพราะถ้าฉันไม่ทำ" เธอพูดเบา "ฉันก็แค่คนที่รู้แต่ไม่ทำอะไร"

ฉันไม่ตอบ แต่บางอย่างในหัวประทับคำนั้นไว้

เพราะฉันเคยเป็๞แบบนั้น

คนที่รู้ว่าโลกไม่ยุติธรรมแต่ก็แค่รู้

จนกระทั่งดาวตกพุ่งมาใส่

"ไลร่า"

เธอหยุดตรงประตู หันกลับมา

"ฉันไม่อยากให้เธอเสี่ยงคนเดียว"

เธอนิ่ง

"แกเรียกฉันว่าเธอ" เธอพูดเบา

ก่อนหน้านี้เรียกองค์หญิงเสมอ ฉันไม่ได้ตั้งใจ

"ใช่" ฉันตอบ ไม่ขอโทษ ไม่อธิบาย

เธอมองฉันนาน ไม่แก้ไข

"ฉันจะระวัง" เธอพูดในที่สุด แล้วก็เดินออกไป

— ✦ —

ซาอัลเดินกลับเข้ามาหลังประตูปิด มองฉัน

"เธอจะเข้าถึงบันทึกกษัตริย์" ฉันบอก

ซาอัลขมวดคิ้ว "อันตรายมาก"

"รู้ เธอก็รู้"

"แล้วยังให้ทำ"

ฉันนึกถึงสิ่งที่เธอพูด

"เพราะถ้าฉันไม่ทำ ฉันก็แค่คนที่รู้แต่ไม่ทำอะไร"

"เธอตัดสินใจเอง" ฉันพูด "ก่อนที่จะมาหาฉัน"

ซาอัลมองฉัน แล้วก็พยักหน้า ไม่พูดอะไรเพิ่ม

เรนนั่งลงที่โต๊ะเดิม วางกระดาษเปล่าลง

"ถ้าเธอเข้าถึงบันทึกได้" เขาพูด "เราจะรู้ว่ากษัตริย์มี Fragment เท่าไหร่แล้ว และเวลาที่เหลืออยู่จริงๆ"

"ใช่"

"และถ้าเวลาน้อยกว่าที่คิด"

"ก็ต้องรีบ" ฉันพูดตรง

ห้องเงียบอีกครั้ง

ฉันมองออกไปนอกหน้าต่าง เมืองหลวง Vael ยังสว่างอยู่ คนยังเดิน ยังหัวเราะ ยังไม่รู้ว่ามีอะไรกำลังจะเกิดขึ้น

เหมือนทุกเมือง ทุกโลก ก่อนที่ทุกอย่างจะเปลี่ยน

คืนนั้น ก่อนนอน [ กระจกมืด ] ทำสิ่งที่แปลกมันไม่วิเคราะห์ ไม่แจ้งเตือน ไม่ขึ้นสถิติมันแค่นำภาพหนึ่งขึ้นมาให้ฉันเห็นใบหน้าของไลร่าตอนที่เธอพูดว่า"เพราะถ้าฉันไม่ทำ ฉันก็แค่คนที่รู้แต่ไม่ทำอะไร"แล้วก็เงียบฉันนอนอยู่ในความมืด ตาปิดคิดว่า [ กระจกมืด ] สะท้อนสิ่งที่๼ั๬๶ั๼แต่ตอนนี้มันสะท้อนอะไรอยู่

— จบตอนที่ 29 —