อาร์ตวางร่างอ่อนแรงของพิมลงบนพื้นห้องพักช้าๆ แต่สายตาของเขายังคงร้อนแรง
พิมหอบหายใจถี่รัวร่างกายยังสั่นเทิ้มจากจุดสุดยอดที่รุนแรงเมื่อครู่น้ำขุ่นขาวของเขายังไหลย้อยตามต้นขาเนียนของเธอ
เขาก้มลงหยิบปลอกคอหนังสีดำที่เคยใช้เมื่อครู่ขึ้นมาแล้วสวมใส่รอบคอเรียวของพิม ห่วงโลหะตรงกลางดังกริ๊กเบา ๆ
“พอแล้ว…ฉันหมดแรงแล้ว…”
คุณพิมเสียงสั่นแทบเป็กระซิบ
“…ฉันไม่ไหวจริงๆ…”
แต่คำพูดของเธอถูกกลบด้วยเสียงทุ้มต่ำที่แหบพร่าของเขา
“ยังไม่พอครับ…บริการของผมยังไม่หมดเลย”
อาร์ตคว้าเชือกเส้นบางที่ผูกกับห่วงปลอกคอดึงให้พิมคลานมาหาเขา เธอหันหน้าเข้าหากระจกบานใหญ่ที่ติดผนังห้องพัก
พิมถูกบังคับให้เงยหน้าขึ้นมองภาพสะท้อนในกระจก
ภาพที่เห็นทำให้เธอสะดุ้งเฮือก
ผู้หญิงในกระจกกำลังคุกเข่าท่าหมาหลังแอ่นสูง บั้นท้ายยกขึ้น ปลอกคอหนังรัดคอแน่นเชือกถูกดึงไว้ในมือของชายหนุ่มที่ยืนอยู่ด้านหลัง
ใบหน้าของเธอแดงก่ำปากอ้าฮา หอบหายใจถี่รัว และ… ร่องหีที่บวมแดงยังคงไหลน้ำขุ่นขาวไม่หยุด
“ไม่…อย่าให้ฉันดู…” พิมสะอึก “ฉัน… ฉันไม่ใช่แบบนี้…”
อาร์ตไม่ฟังเขาจับสะโพกเธอทั้งสองข้างยกขึ้นสูงกว่าเดิมแล้วดันแท่งเนื้อที่ยังแข็งกร้าวและเปื้อนน้ำของทั้งคู่เข้าไปลึกสุดโคนในคราวเดียว
“อ๊าาาา——!!”
พิมร้องเสียงหลงร่างกายกระตุกแรง หน้าผากแทบจะชนกระจก
อาร์ตเริ่มกระแทกทันทีไม่มีคำว่า ช้า หรือ อ่อนโยน อีกต่อไป เขากระแทกแรง รวดเร็วดุเดือดราวกับกำลังขี่ม้าที่วิ่งเต็มฝีเท้า
ตั๊บ! ตั๊บ!ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องทุกครั้งที่เขากระแทกสุดโคน สะโพกของพิมก็ถูกดันไปข้างหน้าหน้าอกอวบอิ่มไหวกระเพื่อมแรงจนเสียดสีกับพื้นกระจกเย็นเฉียบ
“อ๊ะ…อ๊าาา… แรงเกิน… ฉัน… ฉันจะแตก… อ๊าาา!!”
พิมร้องเสียงสั่นน้ำลายไหลเป็ทางลงแก้ม ริมฝีปากเม้มแน่นแต่ก็ยังมีเสียงครางหลุดออกมาไม่หยุดช่องทางด้านในรัดเกร็งตอดรับเขาแน่นทุกครั้งที่ถูกกระแทก
อาร์ตดึงเชือกปลอกคอเบาๆ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นมองกระจกอีกครั้ง
“ดูสิ…มองตัวเอง… คุณกำลังถูกขี่เหมือนม้า… ถูกเย็ดท่าม้า…”
พิมมองภาพตัวเองในกระจกใบหน้าของเธอร่านจับด้วยความเสียวและความอับอายสุดขีดแต่สะโพกกลับแอ่นสวนรับแรงกระแทกของเขาอย่างหิวกระหาย
“เร็ว… เร็ว…อ๊าา… ฉัน… ฉันไม่ไหวแล้ว… อาร์ต… ขอ… หยุดก่อนนะ… อ๊าาาา——!!”
เธอร้องขอชีวิตเสียงสั่นแต่ร่างกายกลับทรยศ เธอแอ่นหลังสูงขึ้น ยกบั้นท้ายรับทุกการกระแทกเม็ดแตดถูกโคนแท่งเนื้อของเขาบดถูแรงเสียวจนแทบขาดใจ
อาร์ตยิ่งกระแทกเร็วและแรงขึ้นเขาโน้มตัวลง กดหลังเธอให้ต่ำลงอีกนิด แล้วกระแทกจากมุมที่ลึกที่สุด
“ร้องดังกว่านี้อีกสิครับ…ม้าของผม… บอกมาว่าคุณอยากให้ขี่แรงขนาดไหน”
“แรง…แรงกว่านี้… อ๊าาา… ฉัน… ฉันจะแตก… แตกอีกแล้ว… อ๊าาาา——!!”
พิมร้องเสียงหลงร่างกายเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเป็ครั้งที่สามของคืนนี้ ช่องด้านในรัดแน่นสุด ๆน้ำหล่อลื่นพุ่งทะลักรอบแท่งเนื้อของอาร์ตอีกครั้ง
อาร์ตกัดฟันแน่นกระแทกอีกหลายครั้งอย่างดุเดือดก่อนจะกดสะโพกเธอแน่นและปล่อยน้ำร้อนฉีดพุ่งลึกเข้าไปข้างในเธอเป็ระลอกหนักหน่วง
ทั้งคู่หอบหายใจถี่รัวร่างกายเปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อและน้ำหล่อลื่น
พิมหมดแรงสิ้นนอนฟุบบนพื้นเย็นเฉียบ ตัวสั่นเทิ้มไม่หยุด ปากอ้าหายใจหอบถี่รัวใบหน้าเปียกชุ่มไปด้วยน้ำตาและเหงื่อน้ำขุ่นขาวของอาร์ตยังไหลย้อยจากร่องหีที่บวมแดงลงตามต้นขาเนียน
เธอคิดว่าเขาจะดึงตัวเองออก…แต่ไม่ใช่
อาร์ตยังคงฝังแท่งเนื้อที่แข็งกร้าวคาอยู่ในร่องของเธอแน่นไม่ยอมดึงออกแม้แต่น้อย เขาก้มลงโอบเอวบางของพิมด้วยแขนข้างหนึ่งแล้วยกตัวเธอขึ้นจากพื้นอย่างง่ายดาย
“อ๊ะ…!”
พิมสะดุ้งเฮือกร่างกายที่หมดแรงถูกยกให้ลอยขึ้นจากพื้นแขนเรียวทั้งสองข้างของเธอถูกบังคับให้ยันพื้นเพื่อพยุงตัวเองไม่ให้ล้มหลังแอ่นสูง บั้นท้ายยกขึ้นขาเรียวทั้งสองข้างถูกแยกกว้างชี้ขึ้นฟ้าในท่าที่น่าอับอายที่สุด
ตอนนี้เธอถูกแขวนลอยอยู่กลางอากาศด้วยแรงแขนของอาร์ตเพียงข้างเดียวขณะที่แท่งเนื้อของเขายังคงฝังลึกอยู่ในตัวเธอ
“ไม่…ไม่ไหวแล้ว… หมดแรงจริง ๆ…” พิมร้องขอเสียงสั่น
แต่คำขอร้องของเธอกลับจุดไฟในดวงตาของอาร์ตให้ลุกโชนยิ่งกว่าเดิม
เขากระชับแขนที่โอบเอวเธอแน่นขึ้นแล้วเริ่มกระแทกสะโพกขึ้นลงอย่างดุเดือดทันที
ตั๊บ! ตั๊บ!ตั๊บ! ตั๊บ! ตั๊บ!
จังหวะกระแทกหนักแน่นและเร็วรัวราวกับเครื่องจักรที่ถูกปลดปล่อยโดยไม่มีเบรกทุกครั้งที่เขากระแทกสุดโคน ร่างกายของพิมก็ถูกโยกกระเด้งขึ้นลงในอากาศขาที่ชี้ฟ้ากางกว้างสั่นเทิ้ม มือทั้งสองข้างยันพื้นแน่นจนข้อนิ้วซีดขาว
“อ๊าาาา——!!แรงเกิน… ฉัน… ฉันจะขาด… อ๊าาา!!”
พิมร้องเสียงหลงดังลั่นห้องน้ำลายไหลย้อย หอบหายใจไม่ทัน เสียงครางกลายเป็เสียงร้องขอชีวิตที่แทบไม่เป็คำ
“พอ…อาร์ต… พอแล้… แรงเกินไปแล้ว… อ๊าาาา——!!”
แต่ยิ่งเธอร้องขออาร์ตยิ่งกระแทกแรงขึ้น เขาใช้แรงแขนยกสะโพกเธอขึ้นลงตามจังหวะของตัวเองกระแทกจากด้านล่างขึ้นบนอย่างเมามัน ปลายแท่งเนื้อกระแทกจุดเสียวลึก ๆข้างในซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่ยั้ง
เสียงเนื้อกระทบเนื้อดังก้องไปทั่วห้องผสมกับเสียงน้ำเปียกชื้นที่กระจายทุกครั้งที่เขาดันเข้าไปสุด
ตั๊บ! ตั๊บ!ตั๊บ! ตั๊บ!
“อ๊ะ…อ๊าา… จะแตก… จะแตกอีกแล้ว… อ๊าาาา——!!”
ร่างกายของพิมเกร็งกระตุกอย่างรุนแรงเป็ครั้งที่สี่ช่องทางด้านในรัดเกร็งตอดรัดเขาแน่นสุดแรง น้ำของเธอพุ่งทะลักรอบโคนแท่งเนื้อเป็ระลอกใหญ่ฉีดพุ่งออกมาเหมือนเปิดก๊อกน้ำ ตัวเธอสั่นเทิ้มจนมือที่ยันพื้นแทบจะทรุด
อาร์ตยังไม่หยุดเขากระแทกต่อเนื่องอย่างเมามัน อีกสิบกว่าครั้งด้วยจังหวะสุดแรงก่อนจะกดสะโพกเธอลงแน่นที่สุดแล้วปล่อยน้ำเงี่ยนฉีดพุ่งลึกเข้าไปข้างในเธออีกครั้งระลอกแล้วระลอกเล่า จนน้ำขุ่นขาวล้นทะลักออกมารอบ ๆ โคนแท่งเอ็นเนื้อไหลย้อยลงพื้นเป็กอง
อาร์ตอุ้มร่างอ่อนปวกเปียกของเธอขึ้นมาอย่างรวดเร็วก่อนที่เธอจะล้มลงกับพื้นเขาวางเธอลงบนเตียงนุ่ม แล้วกอดเธอจากด้านหลังแน่น ๆ
พิมหอบหายใจถี่รัวตัวสั่นเทิ้มไม่หยุด ใบหน้าแดงก่ำไปทั้งหน้า เธอแทบจะพูดไม่ออก
อาร์ตจูบแผ่นหลังที่เปียกเหงื่อของเธอเบาๆ แล้วกระซิบเสียงทุ้มต่ำชิดใบหู
“คืนนี้…ม้าของผมวิ่งได้ไกลมากเลยครับ”
พิมไม่ตอบเธอแค่ซุกหน้าลงกับหมอน
ในใจของเธอตอนนี้เหลือเพียงความว่างเปล่า… และความโหยหาที่เพิ่งถูกปลุกขึ้นมาเต็มที่
เธอรู้ดีว่า… พรุ่งนี้เช้าเธออาจจะกลับไปเป็ประธานบริษัทพิมพรรณอีกครั้ง แต่คืนนี้… และในค่ำคืนที่คลับนี้ เธอจะเป็เพียงม้า ของอาร์ต…