ตอนที่ 2 นางพญา (2)
“ลินเป็อะไรมากไหมคะ” เอกแฟนหนุ่มรีบวิ่งมาดูอาการ “มึงเดินภาษาอะไรของมึงวะ ถึงมาชนแฟนกูได้เนี่ยไอ้ห่า”
“ผมก็เดินของผมมาดีๆนะครับแต่คุณผู้หญิงเค้าเดินมาชนผมเอง”
“นี่มึงจะบอกว่าแฟนกูซุ่มซามหรอวะ” เอกตรงปรี่ไปจับคอเสื้อของหนุ่มดวงซวย“มึงรู้ไหมว่ากระเป๋าใบนั้นราคาเท่าไหร่ หา!!”
“ผมไม่ทราบครับว่าราคาเท่าไหร่ แต่ถ้าตรงไหนเสียหายผมจะหาเงินมาชดใช้ให้แน่นอนครับ”
“มึงชื่ออะไรอยู่คณะไหนวะ”
“ผมชื่อแม็ค อยู่คณะเกษตรครับ”
“ดูจากการแต่งตัวอย่างนี้เด็กบ้านนอกน่ะซิ มึงอะ อย่างมึงไม่มีปัญญาหาเงินมาซื้อกระเป๋าให้แฟนกูหรอกเว้ย” เอกพูดดูถูกแม็คกลางโรงอาหารมหาลัยท่ามกลางสายตาของเพื่อนๆในมหาลัยมากมาย
“พี่เอกพอเถอะค่ะ ลินไม่เป็อะไรมาก แถมกระเป๋าก็ไม่เป็ไรด้วย ปล่อยเค้าไปเถอะ” ลินพูดขึ้นหลังจากลุกมาเช็คร่างกายตัวเองและกระเป๋าเรียบร้อยแล้ว“เด็กต่างจังหวัดอย่างนั้นท่าทางจะไม่ค่อยมีเงินหรอกค่ะ ต่อให้เรียกร้องค่าเสียหายเท่าไหร่เค้าก็คงไม่มีปัญญาจ่ายหรอก”
คำพูดของทั้งลินและเอกทำให้แม็คโกรธมากทั้งที่ตัวเองคือคนที่ถูกชนแท้ๆไม่มีคำขอโทษไม่พอแถมยังพูดจาดูถูกต่างๆนานาอีก แต่เค้าก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เพราะทุกคำที่ทั้งสองพูดมันเป็ความจริงเค้าก็เป็แค่เด็กต่างจังหวัดจากภาคใต้ที่เพิ่งเข้ามาเรียนในกรุงเทพได้ไม่ถึงปี
“ไป๊มึงจะไปไหนก็ไป อย่ามาให้พวกกูเห็นหน้าอีกนะ” เอกไล่แม็คด้วยความโกรธ
“ถ้าลินไม่ห้ามพี่จะชกมันจริงๆนะเนี่ย” เอกพูดโชว์แมนให้แฟนสาวฟัง
“ช่างเถอะค่ะลินจะไปเข้าห้องน้ำแล้ว” ลินรีบตรงไปที่ห้องน้ำทันที
“อ้าวนาฬิกาพังซะแล้ว สงสัยพังตอนล้มแน่เลย ชิ ไอ้คนซุ่มซามเอ๋ย ช่างเหอะเดี๋ยวให้คุณพ่อซื้อให้ใหม่ก็ได้” ลินพูดแล้วก็โยนนาฬิกาแสนแพงที่พังแล้วลงถังขยะอย่างไม่ใยดี