เอาล่ะก่อนที่จะเริมเื่อันน่าเศร้าและความทุกข์มันอาจฟังดูย้องแย้งกับความเป็จริงอยู่บ้างแต่ผมอย่ากให้ช่วยทบท่วนคำถามสองข้อนี้หน่อยได้ไหมและตัวผมก็จะทบทวนคำถามนี้ไปพร้อมกับทุกคน
คำถามที่หนึ่ง คิดว่าามันมีจุดจบไหม
ในปัจจุบันาแสดงถึงการสูญเสียมากมายไม่ว่าจะเป็ ที่พักอาศัยหรือคนที่เสียชีวิตมากมายานั่นแสดงเื่น่าเศร้าให้เรา
เห็นมากมายตั่งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันเลยก็ว่าได้ มนุษยร์นั้นเป็สิ่งมีชีวิตที่แปลกประหลาดอย่างเห็นได้ชัด
ถึงแม้จะสังสอนบุตรหลานให้เห็นถึงความน่ากลัวของาแต่ตัวพวกเค้ากลับทำในสิ่งตรงข้ามอย่างน่าเวทนาและผลสุดท้ายเด็กหนุ่มและเด็กสาวมากมายที่พวกเค้าสั่งสอนถึงความน่ากลัวของากับสูญเสียทางเลือกในการมีชีวิตไปในที่สุดสิธิและเสรีถาพของพวกเค้ากลับจมหายไปพร้อมความคิดอันน่าชิ้งช้าของมนุษร์
ถึงแม้ผมจะสาธายายในเื่นี้ไปมันก็ไม่มีทางอยู่แล้วที่มนุษร์จะคิดกันได้พวกเค้าเป็สิ่งมีชีวิตประเถทนั้นส่วนในตอนนี้ผมจะแสดงให้เห็นถึง
ถาพอันน่าเศร้าที่พวกเค้าก่อขึ้นมาเอง
แน่นอนมีคำถามก็ย่องมีคำตอบผมอย่ากให้คุณช่วยคิดคำตอบนี้สวนผมได้คำตอบเรียบร้อยแล้วและผมจะแสดงให้พวกเค้าจะเข้าใจว่าสิงที่เรียกว่ากรงเป็เช่นไรและกรงนี้ได้ทำลายชีวิตและความหวังมากมายของเด็กสาวคนกนึ่งขนาดไหนให้ดูเองและนั่นคือการตัดสิ้นใจของผมและคำตอบที่ผมแสดงให้พวกเค้าเห็นเป็ยังไงและคำตอบนี้มันจะถูกแค่ไหนคงมีแต่อนาคตเท่านั่นที่ทุกจะรู้ความหมายของมันได้
จากคนเขียน
เอาล่ะถึงจะเป็ตอนสั่นๆแต่เป็การเริมที่ดีครับและถ้ามีใครถามว่ามันเกี่ยวกับเนื่อเื่ยังไงผมอย่ากให้ทุกคนได้เข้าใจในเวลาต่อมาเองครับ
และเหมื่อนครับ ขอบคุณที่อ่านนิยายเื่นี้และขอให้มีความสุ๘กับการอ่านต่อไปครับ