แสงสว่างถูกสาดกระจายไปทั่วทิศมันเป็แสงที่ดูว่างเปล่าแต่กลับรับรู้ถึง
สิ่งบางอย่างที่กำลังมาอยู่ข้างหน้าของผม….
ผมได้เห็นร่างชายหนุ่มที่ได้ปรากฏมาตรงหน้าของผมจากแสงสว่างนั้น
ชายที่ปรากฏตัวตรงหน้าผมนั้นเป็คนที่ดูมีสง่าราศีอย่างมากเมื่อเทียบกับผม
“นี่นายเป็ใครนะ!”
ด้วยความสงสัยผมจึงได้เอ่ยว่าจาด้วยคำพูดที่ร้อนรนเพราะมันคงไม่แปลกถ้าจู่ๆก็มีะเิอยู่ในห้องทำงานของผมแล้วเกิดะเิขึ้นมาแล้วก็มีแสงสว่างที่ดูผิดปรกติอยู่รอบตัวผมที่ดูเหมือนไม่มีที่สิ้นสุดแบบนี้
ทันใดนั้นผมได้รีบพยายามเพื่อที่จะพยุ่งตัวเองขึ้นแต่ด้วยข้อจำกัดบางอย่างทำให้ผมไม่สามารถแม้แต่จะลุกขึ้นมาได้แล้วผมได้สังเกตุสิ่งรอบตัวผม
แล้วระหว่างที่สายตาของผมกำลังสอดส่องมองไปรอบๆสายตาของผมที่จากพร่ามัวก็ได้สังเกตเห็นฮิเดะ ที่กำลังนอนหมดสติอยู่แล้วเมื่อผมได้เห็น ฮิเดะเพื่อนคนสำคัญของผมที่นอนหมดสติอยู่นั้นเองผมก็ได้ใช้แรงทั้งหมดของผม
ที่จะเรียกกลับมาได้เกือบทั้งหมดผมพยายามตะเกือกตกายพยุงตัวเองขึ้นแล้วเดินโซเซไปหาฮิเดะที่กำลังนอนหมดสติอยู่
พอผมที่ได้เดินโซเซมาถึงจุดที่ฮิเดะ นอนหมดสติอยู่ชายปริศนาที่ได้ปรากฎตัวออกมาแล้วยืนมองผมก็เริ่มพูดออกมา
“….”
ชายคนนั้นได้ยิ้มให้ผมแล้วด้วยท่าทางที่ดูเป็มิตรและดูแล้วไม่น่าจะมีภัยคุกคามผมก็ร้องขอให้ชายปริศนาคนนั้นให้เข้ามาช่วยฮิเดะ เพื่อนของผมที่นอนหมดสติอยู่ แต่ชายปริศนาคนนั้นได้ชี้นิ้วชี้มาทางผม
ด้วยความที่ผมสงสัยผมจึงถามไปว่านี่คุณครับได้ยินที่ผมพูดหรือเปล่า!
ช่วยด้วยครับมีคนาเ็ ด้วยโปรดเถอะ!
แล้วชายปริศนาคนนั้นได้เอ่ยปากพูดกับผมว่าแน่นอนสิข้าก็ต้องช่วยเหลือผู้อื่นอยู่แล้ว....
“....”
เพราะข้า..คือพระเ้าของเ้ายังไงละ...
แล้วทันใดนั้นเมื่อจบประโยคที่ชายคนนั้นที่อ้างตัวว่าเป็พระเ้าจบ
ก็ได้เกิดแสงขึ้นที่นิ้วชี้ของชายคนนั้นแล้วทันใดนั้นเองแสงที่อยู่ตรงนิ้วของเขาก็ได้ถูกยิงออกมาด้วยความเร็วที่ทำให้ผมถึงกับเหวอและงงงวยไปพักนึง...
[ EXTRA HEAL] ......
และแล้วลำแสงที่ถูกยิงออดมามันตรงมายังฮิเดะที่ๆเข้าหมดสติอยู่ข้างๆผม!
ด้วยความใ ผมจึงได้อุธานไปนี่แก!!แกทำอะไรเพื่อนของฉันกันว่ะ!
พอชายที่อ้างตัวว่าเป็พระเ้าได้ยินก็ได้ใเล็กน้อย??
เอ๊ะ...นี่พวกเ้าไม่รู้จริงๆงั้นหรอว่าข้าพึ่งจะช่วยเพื่อนของเ้าไปเองนะ
เ้าลองสังเกตเพื่อนของเ้าดีๆ สะสิว่าาแของเพื่อนของเ้าได้หายไปเล้ว
“….”
ชายปริศนาที่อ้างตัวเป็พระเ้าได้เอ่ยว่าเขาได้ช่วยเพื่อนของผมจนาแได้หายไปนั้นฒถึงกับทำหน้าเหวออีกครั้ง...
เมื่อผมได้มองดู ฮิเดะเพื่อนของผมอีกรอบ
จะ..จจริงด้วย นี่แผลหายไปหมดเลยนี่นา!?
ด้วยความที่มันเกิดขึ้นเร็วมากจนทำให้ผมประหลดใจเป็อย่างมากที่ชายที่อ้างตัวเป็พระเ้าทำแบบนั้นได้
หรือว่าเขาจะเป็พระเ้าจริงๆ......
ไม่จริงน่า งั้นหรือว่าเรากับฮิเดะจะตายแล้วจริงๆ?
นี่มันเกิดเื่บ้าอะไรกันแน่...
และแล้วชายที่อ้างตัวเป็พระเ้านั้นได้เดินเข้ามาหาผมแล้วได้พูดกับผมว่า
ขอโทษด้วยนะที่เมื่อสักครู่ที่แล้วข้า ยืนอยู่เฉยๆหนะ
อย่าถือสาข้าเลยนะ...
ขาเพียงแค่้าทดสอบเ้าเท่านั้น
และแล้วด้วยความที่ผมนั้นพูดอะไรไม่ออกผมก็พยายามที่จะกลืนน้ำลายตัวเองให้ลงคอแล้วพยายามที่จะพูด..
ค..คะ...คุณคือพระเ้าจริงหรอครับ.....
ด้วยความที่ผมอยู่ในอาการที่สับสนแล้วคิดอะไรไม่ออกผมจึงได้ถามไปแบบนั้นเพราะเป็ห่วงความปลอดภัยต่อตนเองแล้วเพื่อนของผม ฮิเดะ..
ใช่แล้ว ข้าคือพระเ้าผู้อยู่เหนือสิ่งอื่นใดข้ามนามว่า เมทรอส เครสิซ
เป็พระเ้าหนะ..
“…”
ง. งั้นหรอครับ.....
ด้วยความที่ผมเป็คนที่ไม่เื่พระเ้าด้วยเลยั้แ่ยังเด็กจนถึงเมื่อกี้ทำให้ผมถึงกับตลึงกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้าของผมเพราะชายปริศนาที่อยู่ข้างหน้าของผม
เป็พระเ้าจริงๆไม่มีผิดแน่ ทั้งพลังวิเศษที่ช่วยรักษา ฮิเดะ กับสานที่สีขาวที่เป็แสงสว่างที่ว่างเปล่าแห่งนี้...
คงจะเชื่อเื่พระเ้าไม่ได้แล้วสินะ...
แต่เดียวก่อนนะครับ...เื่ที่คุณพระเ้าบอกผมว่าทดสอบผมนี่มันคือ
อะไรกัน?
แล้วผมกับ ฮิเดะ เพื่อนของผม ตายแล้วใช่ไหมครับ...
ด้วยคำพูดของผมที่้ารู้คำตอบจากพระเ้านั้นทำให้พระเ้าได้ยิ้มแหยะๆเล็กน้อย....
เื่ที่ข้าบอกเ้าว่าข้าทดสอบเ้าหนะ
ข้าทดสอบเ้าว่าเ้าจะทำยังไงเมื่อเห็นเพื่อนของเ้ากำลังาเ็อยู่นั่นไงละ
มนุษย์เอ๋ย เพราะข้าขาดหวังในตัวเ้าเพราเ้าได้พูดความในใจที่สำนึกผิดต่อตนเองและผู้อื่นไปแล้วและแน่นอนว่าเ้ากับเพื่อนได้ตายไปแล้ว....
แต่เพราะสิ่งที่เ้าพูดก่อนที่เ้าจะตายนั้นเ้าได้ร้องขอที่อยากจะแก้ใขให่ม่อีกรอบใช่ใหม่ละ
พระเ้าพอพูดจบก็ได้ยิ้ม...
ใช่ครับผมนั้นมันคนบาปที่เห็นแก่ผลประโยชน์ต่อตนเองและพวกพ้องจนลืมดูประชาชนในประเทศของผม
โถ่เอ้ย..!
จู่ๆ น้ำตาของผมก็ได้ไหลออกมาทำไมกันละทำไมเรา..
ทำไมตอนแรกเราไม่ได้ตั้งใจให้เป็แบบนี้สะหน่อยนี่
ท่านนายกริว....
และแล้วเสียงของคนที่ผมคุ้นเคยก็ได้ดังมาจากข้างๆผมใช่แล้ว
นั่นคือเสียง ฮิเดะเพื่อนของผมเอง ....
พอผมหันไปมองฮิดะที่ฟื้นจากอาการาเ็แล้วผมก็รู้สึกดีขึ้นมากๆ
เพราะเขาคือเพื่อนของผมคนเดียวที่ผมเชื่อใจมากที่สุดในตอนนี้เพียงคนเดียวเท่านั้น
ผมได้ยินหมดแล้วหละครับ...
ฮิเดะบอกผมว่าเขานั้นได้รู้เื่ที่เกิดขึ้นที่นี่ทั้งหมดแล้ว..
ทั้งเื่ที่ตนเองบาจเจ็บสาหัสที่เกือบจะเอาชีวิตไม่รอดแต่ถึงจะรอดไม่รอดยังไงพวกเราก็ตายแล้วอยู่ดี....
นั่นสินะครับท่านนายก...
นายเรียกฉันแค่ริวเถอะเพราะตอนนี้ฉันกับนายก็ตายจากโลกใบนี้ไปแล้ว...
ผมได้พูดคุยกับ ฮิเดะสักครู่หนึ่งก่อนที่พระเ้าจะเอ่ยปากพูดอะไรบางอย่างที่สำคัญมากๆออกมา...
นี่เ้าพวกมนุษย์เอ๋ยเ้ายังไม่ลืมหรอกใช่ไหมว่าข้าทดสอบอะไรเ้า...
ตอนนี้พวกเ้าผ่านการทดสอบนั้นทั้งหมดแล้ว
พระเ้าได้ยิ้ม...
แล้วท่านทดสอบอะไรพวกเรากันเล่า?
ช่วยบอกพวกเรามาที่ได้ใหม่ครับท่านพระเ้า เมทรอสเครสิซ...
เื่นั้นข้าจะให้เ้าไปเกิดในโลกใบใหม่ที่พวกเ้าสามารถแก้ใขความผิดชอบชั่วดีของเ้าในอดีตได้
เมื่อผมกับ ฮิเดะได้ฟัง คำนั้นจากพระเ้าก็รู้สึกพิเศษเป็อย่างมาก
พระเ้ายิ้มออกมาด้วยท่าทีที่อยากให้ผมกับฮิเดะตอบตกลงที่จะ
ยอมรับและกลับไปเกิดใหม่..
ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าผมกับฮิเดะจะยอมกลับไปเกิดใหม่อย่างแน่นอน
แต่พระเ้ามีข้อกำหนดว่า โลกที่พวกเ้าจะไปเกิดใหม่นั้น
เป็โลกที่เต็มไปด้วยมอนส์เตอร์และเหล่านักรบผู้มีฝีมือหรือที่พอจะทำให้พวกเ้าพอนึกออกก็คือ่ยุคกลางของพวกเ้านั่นเอง
“…”
อย่างงั้นหรอครับ
แล้วมันเป็โลกแบบใหนอีกหละครับ ฮิเดะ ได้พูดด้วยความสงสัยแทนผม
พระเ้าได้ตอบอีกว่ามันเป็โลกที่มีดาบและเวทย์มนต์ปะปนอยู่จึงเป็เื่ทั่วไปที่ผู้คนในโลกใบนั้นจะไม่แปลกใจหากใช้เวทย์มนต์กัน
อองั้นหรอครับ
แล้วพวกผมถ้าถูกส่งไปแล้วจะสามารถทำอะไรได้บ้างละครับ...
พระเ้าได้เอ่ยอีก
แน่นอนว่าพวกเ้าจะสามารถใช้เวทย์มนต์ได้และพวกเ้าจะได้รับความแข็งแกล่งกว่าคนปรกติทั่วไปอยู่เล็กน้อย
แต่ที่เหลือก็เป็ความสามารถของพวกเ้าเองแล้วว่าพวกเ้าจะสามารถ
ที่จะทำอะไรได้มากกว่านี้ก็อยู่ที่ตัวพวกเ้าเอง..
เดียวก่อนนะครับพระเ้า...
ด้วยความสงสับผมจึงได้ถามพระเ้าไปด้วยว่าที่เราจะไปเกิดเราคงจะมีพ่อ
มีแม่ใช่ไหมครับ แล้วความทรงจำของเราละครับ...
จะหายไปหรือเปล่า...
พระเ้าได้พูดขึ้นมาว่าความทรงจำของพวกเ้าจะไปไปใหนทั้งนั้นที่ข้าให้
พวกเ้าไปเกิดใหม่ั้แ่ต้นก็เพราะด้วยอายุของพวกเ้าในตอนนี้มันแก่เกินไปถ้าจะส่งไปเฉยๆทั้งแบบนี้และยิ่งไม่รุ้จักโลกแบบนั้นพวกเ้าก็จะลำบากแล้วตายเอาได้
ข้าจึงจะให้เ้าไปเกิดใหม่สะเลย ฮ่ะ ฮ่า
พระเ้าได้หัวเราะออกมาด้วยทาสทีที่อดขำไม่ได้ถ้าพวกเรา
ไปทั้งสภาพแบบนี้
ครับ แล้วคำถามครั้งนี้ฮิเดะ เป็คนถาม แล้วงั้นผม กับ ริง ก็คงต้องแยกกันหรอครับ...
นั่นสินะข้าลืมคิดเื่นี้เสียเลย...
ขอโทษทีนะถ้างั้นเื่นี้ข้าจะให้พวกเ้าเป็คนตัดสินใจเองก็แล้วกัน
ด้วยความสับเพล่าของพระเ้าที่ลืมคิดเื่นี้จึงตกเป็หน้าที่ของผมกับฮิเดะ ว่าจะเอายังไง
ซึ่งแน่นอนอยู่แล้วว่าฮิเดะ กับ ผม คงจะ ไม่แยกจากกันแน่
พวกผมจึงตัดสินใจว่าถ้าจะเกิดขอเป็พี่น้องกันเสียเลย!!!
อืม....
งั้นก็เป็ไปตามที่พวกเ้า้าเลยละกันเดียวข้าจะจักการให้
ถ้าพวกเ้าลงไปเกิดใหม่แล้วก็จงอย่าลืมสิ่งที่หัวใจของพวกเ้า้าที่จะ
แก้ใขสิ่งต่างๆให้ดีขึ้นละนะ....
“ครับ..”
ถ้าพวกเ้าไปเกิดใหม่แล้วพวกเ้าจะไปสามารถติดต่อข้าได้เพราะข้อจำกัดต่างๆอะนะ...
แต่ข้าก็จะคอยเฝ้ามองแล้วคอยภาวนาให้พวกเ้าก็แล้วกัน
ขอบคุณนะครับคุณพระเ้า...
ผมกับฮิเดะ กล่าวก้มหัวขอบคุณ พระเ้าพร้อมกัน ด้วยความเคารพ..
เอาหละนะข้าจะให้พวกเ้าไปเกิดเป็พี่น้องกันแต่ข้าขอบอกไว้ก่อนเลยว่าถึงพวกเ้าจะมีความทรงจำของชาติเก่าแต่ตัวของเ้าก็เป็คนใหม่ไปแล้วเพราะฉะนั้นทุกสิ่งทุกอย่างขึ้นอยู่กับสิ่งที่เ้าจะทำในโลกใหม่ละนะ..
ถึงพวกเ้าจะนับถือกันแต่ในโลกหน้าพวกเ้าก็อาจจะทะเลาะกันก็ได้เสมอ
เพราะที่ข้าบอกไปั้แ่ต้น
ถึงจะเป็เ้าในตอนนี้แต่ก็ไม่ใช่เ้าในโลกหน้าเข้าใจสินะ....
“งั้นขอให้โชคดีกับพวกเ้านะมนุษย์เอ๋ย”
พวกเ้าพร้อมที่จะไปกันแล้วใช่ใหม?
ครับพวกเราพร้อมแล้ว
ขอให้เกิดเื่ดีๆด้วยเถิดดดดด ผมได้สวดภาวนา....
เห้อ เกิดใหม่ในชีวิตหน้าจะไม่ใช่เรางั้นหรอ..
แล้วหลังจากนั้นพระเ้าได้ล่ายเวทย์บางอย่างทำให้ผมกับฮิเดะไปเกิดใหม่
[ AMEROWXTRANEWTEF ]
จงไปเกิดใหม่สะ...........
แล้วหลังจากนั้นแสงสว่างก็ค่อยๆหายไปแล้วหลังจากนั้นความหมืดก็ค่อยๆเข้ามาจนผมไม่รู้สึกอะไร
มันเริ่มแล้วสินะโลกใหม่แล้วหลังจากนั้นทุกอย่างก็ได้เลือนลางหายไปในที่สุด...
ความมืด.. เห็นแต่ความ มืด...
เอ๊ะ...นี่เรา
เอ๋นี่เรากลายเป็เด็กทารกเลยงั้นหรอเนี่ย....!!!!
เดี๋ยวก่อนนะ ทำไมรู้สึกแปลกๆ...
นี่ที่รักค่ะ ลูกของเรา ....
เสียงผู้หญิงปริศนาเธอเป็ใคร
ลูกที่ว่าหมายถึงเรางั้นสินะ...
เข้าใจละเกิดใหม่แล้วจริงๆด้วยเป็ทารดนี่มันคงยังจะพูดไม่ได้สินะ..
เอมิล่า!!! เอ๊ะเสียงผู้ชาย?
พ่อเรางั้นหรอคงน่าจะใช่ละมั้ง..
ใช่ค่ะลูกเราคลอดแล้ว... เป็เด็กผู้หญิง...!?!
เดียวนะผู้หญิงที่ว่านี่คือเรา....
โอ้วได้ลูดสาวงั้นหรอ สุดยอดไปเลย
นี่ฉันเป็พ่อคนแล้วเยสส!
ดูเหมือนจะเป็พ่อของเราในโลกใบนี้เฮะ แต่ผู้หญิงนี่คือ.....เรา?
เอมินี่เธอให้ลูกเราสองคนเลยหรือเนี่ยสุดยอดดดดรักที่สุดเลบ
“….”
แถมเป็ผู้หญิงหมดเสียด้วยวู้ววว
ตระกูลเราคงจะมีความสุขไม่น้อย
“.................................”
ฮิเดะก็ด้วยสินะ....อืม...
และแล้วเื่รางในโลกใหม่ของผมเอ๊ะ...มาสิต้องฉันสินะ....กำลังเริ่มขึ้น...
91
