ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ภายในสนามประลอง บรรยากาศที่หนักหน่วงค่อยๆ ปกคลุมไปทั่วพื้นที่ผู้ฝึกยุทธที่กำลังจะต่อสู้ไม่ขยับตัวแต่อย่างใด พวกเขาล้วนสงบนิ่ง ผู้ชมโดยรอบที่เห็นเช่นนั้นต่างเริ่มสงบลงเช่นกัน เสียงที่เซ็งแซ่รอบข้างค่อยๆ เบาลงเรื่อย ๆ ในสนามประลองที่ 3 ที่โดดเด่นที่สุด มีสองร่างยืนอยู่ที่นั่นอย่างเงียบ ๆ ถังฮวนเหล่ตามองและสีหน้าดูเคร่งขรึม เขาถือหอกเปลวเพลิงสีแดงเข้มไว้ในมือ พลังปราณแท้อันแข็งแกร่งซึ่งหลอมรวมด้วยพลังของอัคคีพิสุทธ์ที่ลุกโชติช่วงทอประกายอยู่รอบ ๆ ตัวหอกอย่างรวดเร็ว
ประกายแสงสีแดงไหลไปเป็นลำแสงเหมือนน้ำหลาก และมีเกลียวสีเขียวที่สามารถมองเห็นได้ชัดเจนในแสงสีแดงนั้น มันทำให้ความร้อนที่แผ่ออกมาอย่างต่อเนื่องจากหอกอัคคีกลายเป็นความดุเดือดเลือดพล่านมากขึ้นราวกับระลอกคลื่น ห่างออกไปประมาณสองเมตร หงเทานั้นถือดาบยาวชี้ขึ้นฟ้า ความแข็งแกร่งของทั้งคู่ ผันผวนและแปรผันด้วยความเร็วที่สูงยิ่ง จากระยะไกลดูเหมือนเปลวไฟทอดยาวกำลังกระพริบและวูบไหวอย่างรวดเร็ว ความร้อนระอุที่แผ่ออกไปทุกทิศทางเหมือนคลื่นพายุ จากนั้นความร้อนก็เพิ่มขึ้นในทันที ระหว่างพวกเขาสองคน ไม่เพียงแต่ความร้อนที่ปะทะกันอย่างต่อเนื่องจนทำให้เกิดพายุร้อนระอุขนาดเล็ก แต่บรรยากาศระหว่างพวกเขายังเคร่งขรึมกว่าสนามประลองอื่นๆ มากมาย ท้ายที่สุดกลุ่มผู้ฝึกยุทธ์อีก 9 สนามก็เป็นเพียงฝ่ายตรงข้ามของการประลองยุทธ์ ในทางกลับกัน ถังฮวนและหงเทาไม่เพียงแต่ต่อสู้ในการประลองยุทธ์ ทว่าพวกเขายังมีความแค้นฝังลึกในใจอีกด้วย ถังฮวนเหยียดตัวตรง มีรัศมีที่เปล่งประกายรอบตัว ส่วนใบหน้าของหงเทานั้นมืดมนและเย็นชา เต็มไปด้วยแรงอาฆาตแค้นที่เอ่อล้น ทั้งสองฝ่ายกำลังจะเคลื่อนไหวแล้ว! ผู้ฝึกยุทธที่อยู่ใกล้สนามประลองหมายเลข 3 มากที่สุดอดกลั้นหายใจไม่ได้ ขณะที่มองดูอย่างไม่กะพริบตา อารมณ์ของพวกเขาก็ตึงเครียดไม่น้อยเช่นกัน "เริ่มได้!" แม้เป็นเพียงชั่วเวลาสั้นๆ แต่ดูเหมือนว่าเวลาผ่านไปหลายชั่วโมง ก่อนที่เหลยหมิงจะตะโกนกึกก้องออกมา
"ตายซะ!" ในขณะที่เสียงของเหลยหมิงดังขึ้น หงเทาพลันกู่ร้องคำราม ดาบยาวในมือก็ตวัดไปมาเปลี่ยนเป็นแสงสีแดงพราวและพุ่งตรงเข้าหาถังฮวนเหมือนน้ำตก ที่ใดก็ตามที่มันพาดผ่านจะปรากฏเสียงหวีดแหลมดังออกมา แม้แต่อากาศก็ดูเหมือนจะถูกตัดขาดออกเป็นเสี่ยงๆ แล้ว “หึ!”ในเวลาเดียวกันเสียงแหลมเสียดหูอีกเสียงหนึ่งก็ดังทะลุอากาศออกมานอกสนาม ถังฮวนเอียงตัวและกระโจนไปข้างหน้า หอกในมือเหมือนมังกรคำรามออกมาอย่างน่าประหลาด พร้อมกับความร้อนที่ราวกับจะเอ่อล้นไปทั่วสวรรค์ชั้นฟ้า ด้วยความเร็วที่ไม่อาจมองเห็นด้วยตาเปล่าปลายหอกแทงเข้าหาดาบยาวที่พุ่งเข้ามา “เคร้ง!”ชั่วพริบตาเสียงปะทะดังก้องไปทั่ว ดาบยาวและหอกปะทะกัน พลังลมปราณที่แข็งแกร่งหมุนวน ร่างทั้งสองถอยกลับอย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นถังฮวนหรือหงเทาก็ตาม หลังจากทรงตัวให้มั่นคงแล้วก็ไม่ลังเลที่จะฟาดฟันดาบและหอกออกมาอีกครั้ง ทั้งสองรีบวิ่งเข้าหาคู่ต่อสู้อย่างรวดเร็ว ไม่ทันไรก็มีเสียงปะทะรุนแรงดังก้องไปทั่วท้องฟ้า ทั้งคู่โจมตีอย่างบ้าคลั่งดั่งพายุเฮอริเคน ด้วยความเร็วที่เพิ่มขึ้นและเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ หลังจากนั้นไม่นานก็ยากที่จะแยกแยะใบหน้าของคนทั้งสองแล้ว ผู้ชมที่ยืนอยู่ในระยะไกล เห็นเพียงสองร่างแข็งแกร่งกำยำเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วและกระโดดไปรอบ ๆ ในสนามประลองที่ 3
“เคร้ง!” “ เคร้ง…” ระหว่างเงาทั้งสอง ดาบยาวที่คล้ายกับน้ำตก และหอกที่คล้ายกับสายรุ้ง แสงสีแดงที่กำลังร่ายรำอย่างบ้าคลั่งส่งคลื่นความร้อนแผดเผากระจายออกไป ขณะที่พลังปราณแท้อันกล้าแกร่งก็หมุนไปเรื่อย ๆ หลังจากนั้นไม่นานนักสนามประลองหมายเลข 3 นี้ เหมือนจะกลายเป็นเตาเผาขนาดมหึมา ความร้อนรุนแรงได้แผ่กระจายไปยังสนามประลองที่อยู่ใกล้เคียง นอกสนามประลองยุทธ์สายตาส่วนใหญ่ถูกดึงดูดจนหมดสิ้น การต่อสู้นี้ทำให้ผู้ฝึกยุทธ์ต่างตื่นตาตื่นใจยิ่ง ตอนนี้ มีเพียงผู้ฝึกยุทธ์ขั้นที่ห้าที่ทรงพลังเพียงไม่กี่คนรวมถึงผู้เยี่ยมยุทธ์ในระดับขั้นที่ห้าขึ้นไปเท่านั้นที่สามารถจับวิถีของหอกได้ “ถังฮวนและหงเทาสูสีกันมาก!”"ก่อนหน้านี้คนที่ประกาศอย่างมั่นใจว่าถังฮวนกำลังจะแพ้ ช่างน่าขันเสียจริง ๆ"“น่าเสียดายที่เวลาฝึกฝนที่แท้จริงของถังฮวนนั้นสั้นเกินไป หากเขาเริ่มฝึกฝนปราณแท้และฝึกฝนทักษะการต่อสู้ตั้งแต่ยังเด็ก หงเทาย่อมไม่ใช่คู่มือของเขาอย่างแน่นอน”"... "
ผู้ฝึกยุทธที่ก่อนหน้านี้คิดว่าถังฮวนจะแพ้อย่างแน่นอน ตอนนี้ต่างนิ่งอึ้งกล่าวอันใดไม่ออก ที่ทางเข้าหุบเขาในกระท่อมไม้
“ถังฮวน หงเทา… ศึกนี้เข้มข้นจริงๆ…”ดวงตาของหญิงสาวในชุดสีม่วงได้หรี่ลงเป็นร่องเล็ก ๆ ขณะที่นางกล่าวออกมาอย่างแผ่วเบา เหลยหมิงซึ่งยืนอยู่ข้างๆ นาง หัวเราะและพูดเบา ๆ ออกมา"หงเทาไม่ได้ต่อสู้มานานแล้ว ตอนนี้กำลังวิตกกังวลมากขึ้นเรื่อย ๆ ตราบใดที่ถังฮวนยังยืนหยัดอยู่ได้ หงเทาย่อมเปิดเผยจุดอ่อนของตัวเองออกมา…ในเวลานั้น หากถังฮวนสามารถคว้าโอกาสได้ เขาก็สามารถได้รับชัยชนะ” "อืม" หญิงสาวในชุดสีม่วงพยักหน้าเล็กน้อย
"... "
“ถังฮวน เจ้าคิดว่าจะหยุดข้าได้จริงๆ หรือ?” หลังจากนั้นไม่นานนักเสียงคำรามสะเทือนฟ้าก็ดังขึ้นจากสนามที่ 3
"ข้าได้ฝึกฝน 'วิชาดาบวายุเหล็กกล้า' มาสองปีแล้วและไม่เคยแสดงต่อหน้าใครเลย! ถังฮวนเจ้าจะกลายเป็นวิญญาณดวงแรกที่ตายภายใต้ ‘ดาบวายุเหล็กกล้า' ของข้า นับเป็นเกียรติของเจ้าแล้ว!" “ดาบวายุ!” "ตายซะ!"
ทันทีที่หงเทาพูดจบพลังดาบก็แปรเปลี่ยนไปอย่างมาก ดาบยาวหนักราวกับว่ามันเป็นภูติตัวน้อยที่กระโดดไปมาในฝ่ามือ ชั่วพริบตาหงเทาได้ตวัดดาบของเขาไปถึงเก้าครั้ง ใบมีดปรากฏเป็นชั้น ๆ แล้วควบรวมกลายเป็นเปลวไฟที่ลุกโชนขนาดใหญ่ในทันที ภายใต้การนำทางของดาบสีแดง มันปกคลุมท้องฟ้าและปกคลุมพื้นดิน มุ่งตรงไปยังถังฮวน
“กระบวนท่าสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์!” ในเวลาเดียวกันหอกในมือถังฮวนก็แทงทะลุไปข้างหน้าราวกับลำแสงไฟ เพียงเสี้ยววินาทีเงามืดของหอกก็เบ่งบานรวมตัวกันเป็นไฟทุ่งหญ้าที่โหมกระหน่ำเพื่อประจันกับเปลวไฟที่ลุกโชนนั้น “เคร้ง! เคร้ง! เคร้ง...” ด้วยเสียงปะทะที่รุนแรงและรวดเร็ว เปลวไฟโหมกระหน่ำครั้งแล้วครั้งเล่านั้นก็สลายไปด้วยความเร็วที่สามารถมองเห็นได้ด้วยตาเปล่า เมื่อเสียงปะทะครั้งที่เก้าดังขึ้น ดาบและหอกได้แยกออกจากกันแล้ว ทว่าคลื่นพลังที่รุนแรงยิ่งกว่านั้นก็หมุนวนออกไปอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับหงเทาและถังฮวนที่ถอยห่างออกจากกัน หลังจากที่ถอยห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตร ถังฮวนและหงเทาก็รักษาฝีเท้าได้มั่นคง ทั้งสองร่างปรากฏสู่สายตาของฝูงชนอย่างชัดเจนอีกครั้ง มือที่ถือดาบยาวของหงเทาไม่เพียงมีเหงื่อชุ่มโชก ทว่าเสื้อผ้าก็เปียกโชกเช่นกัน ใบหน้านั้นแดงก่ำราวกับถูกเปลวไฟแผดเผา มันหอบหายใจถี่ ถังฮวนที่อยู่ห่างจากมันราวสองถึงสามเมตรก็เหงื่อท่วมตัว ใบหน้าแดงระเรื่อ เช่นกันแต่เสียงหอบที่ได้ยินน้อยกว่าหงเทาเล็กน้อย “กระบวนท่าสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์?”
แววตาประหลาดใจฉายผ่านดวงตาของหงเทา แต่หลังจากนั้นความรู้สึกอับอายและความโกรธที่รุนแรงเป็นพิเศษก็ปรากฏออกมาจากส่วนลึกของดวงตา มันคำรามออกมาอีกครั้ง
“ถังฮวน รับ ‘ดาบวายุ' ของข้าไปซะ! " ก่อนที่จะพูดจบ หงเทาได้ตวัดดาบยาวพร้อมกระโดดไปข้างหน้า สิ้นเสียงนั้น ดาบยาวในมือหงเทาก็ตรงเข้าหาถังฮวนอีกครั้ง ตัวดาบถูกล้อมรอบไปด้วยพายุเพลิงทอร์นาโดที่ลุกโชน ไม่ว่าดาบยาวจะไปที่ใดพายุก็พัดออกไป พื้นที่โดยรอบเหมือนจะถูกทำลายเป็นเสี่ยงๆ “หยันหยัน (ควันขโมง)!”
ถังฮวนหดตัวลง หอกอัคคีเหมือนจะสามารถแทงทะลุผ่านอากาศได้อย่างรวดเร็ว แรงอาฆาตฆ่าที่น่าสะพรึงกลัวแผ่กระจายออกไปเติมช่องว่างนั้น มันเป็นกระบวนท่าที่สองของสายรุ้งอัคคีพิสุทธิ์!
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 140 ดาบวายุ

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 140 ดาบวายุ

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้