ฟิคหัวขโมยแห่งบารามอส เจ้าชายเฟริน เจ้าหญิงเฟริโอน่า

“อ้าย ดูสิ พี่คนนั้นน่ะหล่อจังเลย เท่ห์บาดใจจริง ๆ เลยอ่ะ” เสียงของรุ่นน้องคนหนึ่งในแถวกระซิบกระซาบกันเมื่อพวกเขาพร้อมใจกันเดินผ่าน

“เห้ย รุ่นพี่สวย ๆ ทั้งนั้นเลยว่ะ ป้อมไหนว่ะ อยากอยู่ด้วยจัง” เสียงที่ดังจากหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ทำให้เจ้าของเจ้าหญิงคนสำคัญทั้งสองต้องเดินไปประกบสาวงามอย่างรวดเร็ว “ว้า มีแฟนแล้วหรอ วะเนี่ย”

“พี่ผมสีน้ำตาลออกดำ ๆ อ่ะ เท่ห์สุด ๆ ไปเลย”

“ไม่ ๆ ผมสีเงินสิแก หล่อบาดใจเลยอ่า”

“ผมดำสิ เท่ห์กว่ากันเยอะเลย”

“หล่อหมดเลยอ่า เหมาหมดได้ไหมน้า”

เสียงกรี๊ดก๊าดยังไปทั่วทำให้รุ่นพี่และเพื่อนร่วมรุ่นป้อมปราการอื่นหันมามอง จนต้องเร่งรีบเข้าไปยังด้านใน

“ว้า ดังน่าดูเลยน่า ปีสองของเราเนี่ย ใช่มั้ย ลอรี่” ซาตานหน้าเป็นเอ่ยทักรุ่นน้องที่เดินกันเข้ามา

เฟี้ยว ฉึก...

“แกอยากตายนักใช่ไหม ไอลูคัส” นักบวชหน้าบูดตวาดอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะหันไปทางน้องสาวของตน “เป็นไงบ้าง เดินทางเรียบร้อยดีใช่ไหม”

“ค่ะ พี่ลอเรนซ์ก็อย่าทำหน้าอย่างนั้นสิค่ะ น้องใหม่ก็กลัวกันหมดหรอก” เฟลิโอน่ากระเซ้าพี่ชาย หน้าบูดบึ้งจึงค่อยดีขึ้น

“มาถึงกันแล้วหรอ พอดีเลย เฟริน คาโล เดี๋ยวเราสองคนมาช่วยพี่ต้อนรับเด็กใหม่ด้วย” โรเวนที่มาใหม่ทักรุ่นน้อง ก่อนจะโยนงานให้รุ่นน้องทั้งสอง

“ผมเนี่ยน่ะ ให้คาโล กับ เฟลิโอน่าทำก็ได้นี่ฮะ” เฟรินพูดอย่างแปลกใจ

“นั้นดิพี่ ไอเฟรินทำไม่วุ่นวายหรอกหรอฮะ” คิลเสริมอีกคน แต่โรเวนกลับยิ้มรับ

“เฟรินนั้นแหละดีแล้ว พวกเราที่เหลือไปพักเถอะไป” คำสั่งพร้อมไล่กลาย ๆ ทำให้รุ่นน้องขัดไม่ได้ รีบแยกย้ายกันไปพักที่ป้อมทันที ทิ้งให้สองหนุ่มผู้โชคร้ายให้ยืนกับรุ่นพี่ทั้งสาม

“ไง เจ้าตัวแสบ ร้ายนักน่ะ ได้ข่าวว่า ฝีมือไม่เบาเลยนี่” ชิวานที่เดินมาสมทบแซวรุ่นน้องหัวขโมยคนโปรด

“นั้นน่ะสิ หลอกกันได้น่ะ” โซมาเนียแขวะอีกคน ทำให้เฟรินเริ่มรู้ชะตาตัวเอง

เหล่ารุ่นพี่สภาสูง มองหัวขโมยรุ่นน้องคนโปรดที่มีโรเวนเล่าให้ฟังถึงฝีมือและความเก่งกาจขณะทำภารกิจ ตอนแรกพวกเขาก็ไม่อยากจะเชื่อสักเท่าไร แต่เมื่อทั้งสามคนที่เดินทางไปด้วยกล่าวเป็นเสียงเดียวกัน พวกเขาก็ต้องเชื่อ

“ผมต้องทำอะไรบ้าง อ่ะเนี่ย” เฟรินเอ่ยอย่างปลงตก เพราะรู้ว่ารุ่นพี่ทุกคนในที่นี่รู้ฐานะของเขาดีกันหมดแล้วแน่ ๆ ที่แน่ ๆ งานที่เลี่ยง ๆ อยู่ได้ตามมาอีกเป็นขบวนแน่นอน

“ทำหน้าที่ต้อนรับน้องใหม่ คาโลไปรับรุ่นน้องกับพี่ ส่วนเฟรินเดี๋ยวเราเตรียมตัวแนะนำรุ่นน้องและประกาศรายชื่อห้อง เข้าใจมั้ย” โรเวนสั่งงาน ก่อนจะเดินนำคาโลไปยังด้านหน้าต้องบริเวณที่เหล่าหัวหน้าป้อมยืนอยู่

ถึงตรงนี้จะร้อนไปสักหน่อย แต่ก็โอเค รุ่นน้องแต่ละคนน่ารักดีเหมือนกัน ถ้าไม่ติดกับสาวเจ้าที่เขาหมั้นหมายเอาไว้ล่ะก็ หึ เรียบ

เสียงประกาศรายชื่อดังเรื่อย ๆ โดยมีคาโลและโรเวนออกไปต้อนรับน้องใหม่ป้อมอัศวินมาเข้าแถว เฟรินพูดคุยกับรุ่นพี่ผู้คุมกฎทั้งสี่ไปเรื่อย สรรพเหระ ก่อนจะกวาดตามองรุ่นน้องปีนี้ที่มีสาวงามหลุดเข้ามาถึงสี่คน

“สวัสดีทุกคน พี่ชื่อ เฟริน เดอเบอโรว์อยู่ปีสอง ก็น่ะ ป้อมอัศวินของเราอยู่ทางทิศตะวันออกของปราสาทเอดินเบิร์ก มีธงสีแดงดาบสีน้ำเงินเป็นสัญลักษณ์ ขอให้จำไว้ให้ดี และอย่าเผลอหลงทางไปยังปราสาทขุนนาง ปราการปราชญ์ หรือแผ่นดินประชาชนเด็ดขาด 

ในแต่ละปีจะมีการแข่งขันชิงตราพระราชา ซึ่งถือเป็นเกียรติยศที่สำคัญมากที่สุด การแข่งขันจะตัดสินโดยการปฏิบัติของนักเรียนแต่ละที่ โดยจะมีอาจารย์เป็นผู้ให้คะแนน ถ้าลงคะแนนให้ที่ไหน ธงของที่นั่นจะถูกชักขึ้นยอดปราสาทเอดินเบิร์ก และมีสิทธิปักธงของตนเหนือกำแพงโรงเรียนหนึ่งธง  

แต่หากทำผิดกฎอาจารย์ทุกคนมีสิทธิสั่งชักลงกี่ธงก็ได้ ซึ่งวันสุดท้ายของการปิดภาคการศึกษา ธงของที่ใดประดับบนกำแพงมากที่สุด ก็จะมีสิทธิได้รับตราแห่งกษัตริย์ ยังมีอีกเรื่องในการแข่งขันชิงตราพระราชา นอกจากธงจากการประเมินประจำวันแล้ว รายการแข่งขันที่สำคัญที่สุดที่ทำให้ป้อมของเราได้รับตำแหน่งสองปีซ้อนคือรายการแข่งขันหมากกระดานเกียรติยศ ซึ่งรายละเอียดของการแข่งขันอาจารย์คงจะอธิบายพวกเธอในชั่วโมงเรียนอีกที....” 

เสียงทุ้มของหัวขโมยแนะนำไปเรื่อย ๆ ไม่มีขัดพร้อมรอยยิ้มเป็นกันเองตามแบบฉบับของเจ้าตัว แต่พอเจ้าตัวทำหน้าที่เป็นการเป็นงานแบบนี้ ก็อดทำให้ดูน่าเชื่อถือและน่าเกรงขามได้อย่างแปลกประหลาด จนเหล่ารุ่นพี่ทั้งห้าและคาโลยังต้องยอมรับ

เฟรินแนะนำโรงอาหารและสถานที่ต่าง ๆ ไปเรื่อย ๆ จนถึงชั้นสองของป้อม เฟรินพาทุกคนมาหยุดอยู่ที่หน้าห้อง ห้องนึง ก่อนจะยิ้มกว้าง

“เอาล่ะ เดี๋ยวเราจะทำการแบ่งห้องกัน ห้องแรกจะเป็นห้องหัวหน้าชั้นปี คนที่ได้อยู่ห้องนี้จะต้องรับคำท้าโดยไม่มีข้อแม้ ในแต่ละห้องจะพักกันสามคน หน้าที่พี่คือประกาศชื่อคนที่ได้รับเลือกให้เป็นหัวหน้าชั้นปี ซึ่งคนที่ได้อยู่ในห้องนี้คือ ผู้ที่มีคะแนนสูงสุดสามคนเท่านั้น” 

คำประกาศเรียกเสียงฮือฮาขึ้นในหมู่รุ่นน้อง เสียงเจี๊ยวจ๊าวเริ่มดังขึ้นเพื่อวิเคราะห์กันไปต่าง ๆ นานา ว่าใครจะได้รับเลือกสามคน เฟรินไม่ขัด ปล่อยให้รุ่นน้องพูดคุยกันไปเรื่อย ๆ จนนักบวชที่เห็นเริ่มหงุดหงิด เกือบตะคอกใส่ แต่โดนโรเวนห้ามได้ทัน

“เงียบหน่อยสิ พี่จะบอกอยู่แล้วน่า ฟังกันนิดนึงสิครับ” เขตอาคมเล็ก ๆ พร้อมมนต์สะกดเล็กน้อย ทำให้ทุกคนหันไปสนใจด้านหน้าตรงที่หัวขโมยยืนยิ้มกว้างอยู่เหมือนเดิม “คนแรกเลยน่ะ ทาทาลัส โจน เดอะ วิทซ์ ออฟ วิทซ์”

สิ้นเสียงของเฟริน เด็กหนุ่มขี้เล่นผมสีแดงเพลิง นัตน์ตาสีแดงเช่นสีผมท่าทางขี้เล่นเหมือนคิลก็ออกมายืนด้านหน้า เฟรินยิ้มส่งให้และตบบ่าเด็กหนุ่มเบา ๆ

‘ไอหมอนี่ ไม่ธรรมดา’

“คนที่สอง ดาวิท ทารัส เดอะ วอริเออร์ ออฟ แอเรียส”

เด็กหนุ่มท่าทางก่ำย่ำสูงใหญ่ ใบหน้าบูดบึ้ง คลับคล้ายคลับคลารุ่นพี่ผู้คุมกฎก็เดินฝ่าวงล้อมตรงมายืนด้านหน้าเขาเช่นกัน ดวงตาดุดันสบมองเขาอย่างลองเชิงครู่นึง ก่อนจะมีแววตายอมรับเขาในที่สุด เฟรินยิ้มรับเช่นเดียวกับทาทารัส ก่อนจะตบบ่าเป็นการทักทาย

“คนสุดท้าย เรโช กาเรส เดอะปริ๊นซ์ออฟโรมาน”

เด็กหนุ่มที่คาโลและ เฟรินเจอในร้านอาหารตอนไปซื้อของเมื่อวานนี้นั้นเอง ชายหนุ่มแย้มยิ้มให้รุ่นพี่หนุ่มที่ยังคงยืนยิ้มกว้างรักษามาดอยู่เหมือนเดิม เหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ แต่ตอนนี้ในใจของเขากำลังคลุกกรุ่นไปด้วยความโกรธที่พยายามเก็บซ่อนเอาไว้

“ป้อมอัศวินขอยินดีต้อนรับ” สิ้นเสียงเขาก็ยื่นกุญแจให้กับ เรโช ที่รับแล้วเดินเข้าห้องไป เมื่อทั้งสามเข้าห้องแล้ว เฟรินก็เริ่มแบ่งห้องให้กับคนที่เหลือทันที ซึ่งกว่าจะเสร็จก็เลยเที่ยงแล้ว ทำให้หน้าคมคายเบ้หน้า

“หิวแล้วล่ะสิ เอา แอปเปิล” ลอเรนซ์ส่งแอปเปิลให้น้องชายที่รับไปกินกระดี้กระด้า หน้าชื่นบานจนหน้าหมั่นไส้

“พวกผมไปได้แล้วใช่ไหมฮะ รุ่นพี่ หิวไส้จะขาดแล้วเนี่ย ให้ผมไปเถอะน่ะ ๆ” เฟรินเริ่มส่งเสียงประท้วงอย่างน่าสงสาร แต่เหล่ารุ่นพี่แค่เพียงขยับยิ้มรับ แล้วโรเวนก็ส่งกระดาษอีกแผ่นให้เฟรินแทน เขารับมาดูก่อนจะเบ้หน้าไม่ค่อยพอใจ

“เดี๋ยว เราต้องไปประชุมชั้นปีสองของพวกนายกัน ทำหน้าที่ดี ๆ ล่ะ” โรเวนบังคับกลาย ๆ ทำให้เฟรินหน้างอลง จนชิวานและโซมาเนียเริ่มสงสาร

คาโลมองเหล่ารุ่นพี่อย่างสงสัย เพราะเหมือนรุ่นพี่ทั้งหกคนจะจงใจใช้งานเฟรินเป็นพิเศษ โดย เฉพาะรุ่นพี่โรเวน

......................................................................................