Chapter 6
ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืน
รอยจูบหวานๆประกบลงเข้าที่ริมฝีปากอวบอิ่มสีระเรื่อของผม ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปเนิ่นนานเท่าไรแล้ว แต่ใจผมรู้สึกเหมือนกับว่าเวลามันหยุดอยู่ตรงนี้ ไม่ขยับไปไหน
“อื้ออ”
เสียงครางน้อยๆเปล่งออกมาจากปากของเราสองคน ลิ้นร้อนแลกเปลี่ยนัักันไปมาอย่างไม่ลดละ ความอบอุ่นที่มียังคงมองให้กันไม่จากไปไหน
จนในที่สุดก็ไม่อาจทานทนไหว ผมถอนริมฝีปากออกมาจากปากหนาของพี่ยอร์ชแล้วหายใจหอบถี่ออกมา
“อื้อ แฮ่กกๆ”
มันเหมือนกับว่าจะขาดอากาศหายใจตายยังไงยังงั้นเลยล่ะ
“ชอบรึเปล่าแบบนี้?”
น้ำเสียงแหบพร่าเอ่ยถามออกมา นั่นทำให้ใจของผมยิ่งหวั่น
อะไรวะเนี่ยไอ้จีน มึงจะมาเสียตัวในคอนโดผู้ชายที่เจอกันได้แค่ไม่กี่ครั้งจริงๆเหรอวะเนี่ย ฮืออ คิดแล้วอยากร้องไห้ ถ้าแม่รู้จะว่าผมใจง่ายมั้ยเนี่ย
“มันก็ชอบ แต่มันเร็วเกินไปรึเปล่า”
“อะไรเหรอที่เร็วเกิน? จูบอะนะ?”
“อือ ผมว่าเราทำมันเร็วเกินไป เจอกันแค่ไม่กี่ครั้งก็มาจูบกันในห้องแบบนี้แล้ว”
ผมพูดออกไปตามตรงไม่อยากจะปิดบังความรู้สึก
“ถ้าใจมันรักอะ ไม่มีคำว่าเร็วเกินไปหรอกนะ”
สายตาเ้าเล่ห์จ้องมองผมราวกับจะกลืนกิน โอยย รู้บ้างมั้ยว่าใจมันหวั่นไหว ยิ่งมันยิ้มแบบนั้นทำหน้าแบบนั้น
“คำว่ารักก็เร็วเกินไปนะพี่ยอร์ช”
“อย่าใสซื่อไปหน่อยเลยน่า พี่รู้นะ…ว่าจีนเองก็อยาก”
“อยากอะไรล่ะ คิดเองเออเอง”
ผมพูดขึ้นมาอุบอิบเบา ๆกับตัวเอง บอกตามตรงว่าปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเมื่อกี้นี้มันรู้สึกดีขนาดไหน
“ถ้าอยาก ก็อย่ามัวพูดพร่ำทำเพลงอยู่เลย”
“…”
“เรามาเริ่มกันเลยดีกว่า”
พี่ยอร์ชเขยิบตัวขึ้นมาคร่อมผมที่นั่งอยู่ข้างๆบนโซฟา
ปากหนาเริ่มประกบปากจูบผมอีกเป็ครั้งที่สอง แต่รอบนี้มันเร่าร้อนและรุนแรงมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม ไม่อาจมีใครมาต้านความรู้สึกของเราทั้งคู่เอาไว้ได้
ปากหนาไล่พรมจูบลงมาเรื่อยๆ ั้แ่ปาก มาจนถึงซอกคอ
เสื้อผ้าของเราทั้งคู่เริ่มปลดเปลื้องกันไปทีละชิ้น สองชิ้น จนในที่สุดก็หมดสิ้นไป
ไม่รู้ว่าผมเผลอไผลเคลิบเคลิ้มไปขนาดนี้ได้ยังไง แต่ััที่ได้รับจากคนตัวใหญ่มันช่างแสนวิเศษ
“อื้อ”
เสียงรำพึงครวญครางดังออกมาจากปากของเราทั้งคู่ ร่างแกร่งสอดแทรกความเป็ตัวเองเข้ามาสู่ภายในตัวของผม
“อ่า..”
ความเจ็บแปลบแล่นผ่านเข้ามาอยู่ชั่วครู่ แต่เมื่อร่างกายของคนตัวใหญ่ขยับอย่างเป็จังหวะไปเรื่อยๆก็ช่วยบรรเทาอาการให้เจ็บน้อยลง
จากความเจ็บแปรเปลี่ยนกลับกลายมาเป็ความรู้สึกดี ทั้งเสียว ทั้งรู้สึกดีไปพร้อมๆกัน…
เช้าวันต่อมา
ผมค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นเพราะแสงแดดจากนอกหน้าต่างแยงตาเข้ามา
“อื้ออ”
ผมบิดี้เีเล็กน้อยแล้วลุกขึ้นนั่ง เมื่อคืนพี่ยอร์ชอุ้มผมเข้ามานอนในห้องนอน เตียงนุ่มนิ่มกับผ้าปูเตียงสีดำนี่ยิ่งเพิ่มอารมณ์ให้เรามากยิ่งขึ้น
“ตื่นแล้วเหรอ”
พี่ยอร์ชเปิดประตูห้องนอนเข้ามาก็ยิ้มให้กับผมที่งัวเงียตื่นขึ้น
พอได้สติกลับมาเต็มร้อยแบบนี้แล้วอายชะมัดเลย เมื่อคืนกูเผลอทำอะไรลงไปบ้างวะเนี่ยไอ้จีน
“อะ อื้ม”
“มากินข้าวเช้าด้วยกันก่อนสิค่อยไปเรียน พี่ทอดไข่ดาวกับไส้กรอกเอาไว้”
“อ่าครับ”
ผมตะกุกตะกักตอบออกไปแล้วลุกขึ้นหากางเกงของตัวเองขึ้นมาสวม
อายชะมัดเลยวุ้ย กูปล่อยตัวปล่อยใจขนาดนี้ได้ไงวะเนี่ย ั้แ่เกิดมาไม่เคยปล่อยตัวกับใครขนาดนี้เลย
พี่ยอร์ชทำไมถึงมีอิทธิพลในหัวใจของผมขนาดนี้ เฮ้อ นี่ถ้าแม่รู้คงจะเอาผมตายแน่ๆ
ความสัมพันธ์ชั่วข้ามคืนจริงๆสินะครั้งนี้ หวังว่ามันคงจะไม่มีครั้งต่อไปนะ…
2K
![[จบ] หวนกลับมาเป็นคนโปรดของฮ่องเต้](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1718348122_62909388.webp)