ย้อนเวลากลับมารักครอบครัว

"แม่..เมื่อเช้าชั้นเห็นผัวนังนิ่ม หล่อมากเลย ทำไมแม่ไม่บอกชั้นละว่าผัวนังนิ่มหล่อเป็นถึงนายแบบ"ลูกปลาลูกติดนางพวงที่มีอายุวันเดียวกันนุ่มนิ่มเอ่ยปากถามมารดาอย่างตื่นเต้น 

เมื่อเช้าเธอออกมาจากเทคที่เปิดถึงเช้าแล้วเจอนายแบบรูปหล่อที่เธอชื่นชอบ เพราะชีวินหล่อแบบใสๆ หน้าไปทางหวานหล่อคนละแบบกับพี่ชายที่หล่อคม พอจะเดินไปดูใกล้ๆกลับเห็นลูกเลี้ยงผัวใหม่แม่เดินถือของมาขึ้นรถโดยมีชายหนุ่มเปิดประตูรถให้อย่างสนิทสนม ตอนแรกก็สงสัยจนนึกได้ว่านังนิ่มมันได้ผัวแล้วไปอยู่บ้านผัวมัน..อย่าบอกว่าผันคนนั้นคือหนุ่มหล่อที่เธอฝันหวานอยู่ทุกวันนะ ลูกปลานึกแล้วก็มองด้วยความอิจฉา ทำไมคนที่ยืนตรงนั้นถึงไม่เป็นเธอ 

"แต่วันที่พวกนั้นมาพวกมันขับรถกระบะเก่าๆมานะ แต่..นึกได้แล้ว ตอนที่ตาม่วงเรียกเงินตั้งแพงมันกลับเดินไปหยิบทีรถเอามาให้จนครบแปบเดียวเอง ทำไมกูนึกไม่ทันนะ" พวงตบหน้าพาก "รู้งี้ให้ไอ้ม่วงเรียกเงินเยอะกว่านั้นก็ดีหลอก"พูดอย่างแสนเสียดาย 

"ไม่ใช้สิแม่ คนที่ไปต้องเป็นชั้นสิแม่ อีนิ่มมันจะได้ดีกว่าชั้นได้ไงมันต้องได้ไอ้กิจเป็นผัวสิแล้วมันได้พี่ชีวินได้ไง"ลูกปลาพูดอย่างสงสัย

"ไอ้กิจมันทำไม"ถามลูกสาวอย่างสงสัย

"ก็ไอ้กิจมันอยากได้นังนิ่มทำเมียนะสิมันยอมจ่ายตั้ง5พันเชียวนะแม่"

"แต่ตอนนี้มันเป็นเมียไอ้หน้าจืดนั้นแล้วนะเลิกฝันไปเหอะมึง" 

"ชั้นเจ็บใจนะแม่"

"เจ็บใจแล้วทำอะไรได้ ตอนนี้นังนิ่มมันไปอยู่บ้านผัวมันแล้ว"พวงเอ่ยกับลูกสาว

"บ้านนั้นรวยด้วยสิ ลูกสามคนเป็นนางแบบนายแบบ ไหนจะมีร้านน้ำพริกในตลาดอีก แบบนี้เราก็ไถ่เงินจากนังนิ่มได้สิแม่"ลูกปลานึกขึ้นได้ 

"นั้นสิ..แต่จะไถ่เงินมันได้ไง มันไม่เคยกลับมาบ้านเลย"

สองแม่ลูกได้แต่คิดเจ็บใจ

"ของที่แม่สั่งค่ะ"นุ่มนิ่มวางของที่แม่ผัวฝากให้ซื้อลงที่โต๊ะกินข้าว 

"ปลาสดดีจัง..ลูกสะใภ้แม่เข้าใจเลือกนะเนียะ"เรื่องชมลูกหลานไว้ใจคุณนายทิพย์ที่ไม่ว่าใครจะทำอะไรแม้เล็กน้อยก็จะเอ่ยปากชมให้กำลังใจอยู่เสมอ

ลูกสะใภ้เมื่อได้รับคำชมก็ยิ้มสดใสส่งคืนไปให้ 

"พี่วินเห็ดออกดอกเยอะเลยจ้ะรอบนี้"มาลาที่เดินถือตะกร้าใส่เห็ดมาวางตรงโต๊ะนั้งเล่นหน้าบ้าน

ชีวินเดินออกไปดู"เยอะจริงด้วย"

"เห็ดพันใหม่เหรอลูก"ทิพย์เดินมาถาม

"เห็ดนางฟ้าภูฐานครับแม่ มาตาหามาลองปลูกดูมั้ง"ชีวินไปเรียนในกรุงเทพกิจการเห็ดเลยต้องให้บิดาแล้วน้องสาวดูแล

"เห็นว่าจะลองทำแหนมเห็ดครับ ผมก็รอชิมอยู่เหมือนกัน"เขาก็สงสัยว่าน้องสาวจะรังสรรค์เมนูอะไรออกมา 

มาตาเดินกลับเข้าบ้านมาพร้อมนายชลอ 

"เมนูที่จะวางขายเร็วๆนี้ต้องอร่อยถูกปากแนนอน พี่วินรอชิมได้เลย"เด็กสาวมั่นใจว่าต้องขายดีแนนอน 

ทุกเช้าทิพย์จะให้ชีวินพาภรรยาไปจ่ายตลาดแทนตัวเองเพื่อให้สองสามีภรรยามีเวลาอยู่ด้วยกัน นุ่มนิ่มจากเด็กสาวที่ไม่มีความมั่นใจในตัวเองก็ค่อยๆกลับกลายเป็นเด็กที่ร่าเริงสดใสสมวัย เย็นวันหนึ่งชายหนุ่มก็เอ่ยปากชวนภรรยาและน้องสาวไปเที่ยวสวนสนุกแดนเนรมิต สามสาวเมื่อรู้จะได้ไปเที่ยวสวนสนุกก็ดีใจเป็นอย่างมากโดยเฉพาะนุ่มนิ่มที่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับ เด็กสาวไม่เคยไม่ไหนเลย วันๆต้องค่อยทำงานรับจ้างเพื่อหาเงินไปโรงเรียน 

"นอนได้แล้ว เดี๋ยวพรุงนี้ตื่นสายอดไปเที่ยวไม่รู้ด้วยนะ"เห็นภรรยาตัวน้อยทำท่าตื่นเต้นก็นึกขำ ตอนมาลารู้ว่าพ่อจะพาเที่ยวไหนก็ทำท่าตื่นเต้นแบบนี้เลย

นุ่มนิ่มที่รู้ว่าสามีพูดเล่นก็ไม่ได้ต่อปากต่อคำแต่พยามนอนให้หลับเพราะกลัวพรุ่งนี้จะง่วงนอนจนเที่ยวไม่สนุก ผู้เป็นสามีอดเอ็นดูไม่ได้เลยเอามือขยี้หัวเด็กสาวไปทีแล้วก็หลับตามไป 

ตอนเช้าสามสาวพร้อมใจกันตื่นแต่เช้ามืดออกมาช่วยทิพย์ทำครัว ทิพย์ที่เห็นก็ขำออกมา'ไม่ตื่นเต้นจริงๆเจ้าสามสาวนี้'

พอสายๆก็ออกเดินทางชลอให้ใช้รถของพระชลิตเพราะจะได้ปลอดภัยกว่า 

พอถึงสวนสนุกสามสาวก็ตื่นตาตื่นใจกับทุกเครื่องเล่น ชีวินก็ตามใจสาวๆใครอยากเล่นอะไรเขาก็พาไป เขาเหมือนพ่อพาลูกๆเที่ยว 

"พี่นิ่มไม่เคยไปทะเลเหรอจ้ะ"มาลากอดแขนพี่สะใภ้เดินแล้วถามเมื่อพี่สะใภ้บอกไม่เคยเห็นทะเล 

"มันสวยมากเลยค่ะพี่นิ่ม ไว้ปิดเทอมหน้าให้พ่อพาไปกันนะเนาะ"มาตาเอ่ยชวนนัดกัน เรื่องถามพ่อว่าไปมั้ยไม่ต้องถามแค่ลูกหลานบอกอยากไปไหนแกพร้อมพาไปทุกที่ 

ออกจากสวนสนุกชายหนุ่มก็พาน้องๆและภรรยาแวะกินร้านดังในกรุงเทพก่อนพากลับหมู่บ้านหนองยายขาว 

การที่ชีวินพาสาวๆไปเที่ยวครั้งนี้ทำให้สองสามีภรรยาสนิทสนมกันมากขึ้น 

สายๆของวันหนึ่งอยู่ๆก็มีคนขับรถเครื่องมาจอดรั้วหน้าบ้านแล้วร้องเรียกนุ่มนิ่ม นุ่มนิ่งจึงเดินออกมาดู 

"ลูกปลา..มีอะไรเหรอ"พอเห็นว่าเป็นใครก็เอ่ยปากถามแต่กลับไม่เปิดประตูให้ 

"เอะ..อีนิ่ม ยังไม่รีบเปิดประตูรั้วอีกแหกตาดูว่าอากาศมันร้อนขนาดไหน เดี๋ยวผิวกูไหม้พอดี..เร็วสิ"

"นุ่มใครมาบ้านเหรอ"ชีวินที่ได้ยินคนเรียกชื่อเมียตัวเองก็เดินตามมาดูจึงได้ยินสิ่งที่พูดทั้งหมด 

"ลูกปลาค่ะพี่วิน..เป็นลูกติดแม่พวง"หันไปตอบสามีที่ถือร่มมากางให้ 

"เออ..ชั้นคิดถึงเธอมากเลยนะนิ่ม ทำไมเธอไม่กลับไปหาลุงม่วงบ้างละ"พอเจอหนุ่มที่ตัวเองหมายปองก็รีบเปลี่ยนกริยาทันที เมื่อเห็นใกล้ๆลูกปลายิ่งหลงใหลในความหล่อ

"สวัสดีค่ะ..คนนี้ใช้พี่ชีวินที่เป็นนายแบบหรือเปล่าค่ะ?"

"พอดีเรากำลังจะไปธุระกันคงไม่สะดวกรับแขก"พูดจบก็จุงมือภรรยากลับเข้าไปในบ้านชนิดที่ไม่หันกลับมามองอีกเลย 

และแล้วก็ถึงวันที่พระชลิตลาสิขา ทิพย์ให้มาตาไปกางร่มรับทิดสึกใหม่ 

ชลิตกลับมาอยู่บ้านสวนต่ออีก5วันก่อนที่สองน้องจะขับรถกลับ ชีวินบอกกับภรรยาตัวน้อยว่าจะโทหาบ่อยๆ