บทที่ 22 เธอเห็นนายเป็แค่ตู้ ATM
บนถนนคนเดินชื่อดังแห่งนี้ในเมือง A ไม่ได้มีแค่ร้านทำผมของโทนี่ แต่ยังมีร้านค้าอื่นๆ อีกมากมายที่เหล่าบล็อกเกอร์จากแพลตฟอร์มไลฟ์สดและแอปพลิเคชั่นต่างๆ ต่างก็แนะนำ
เช่นร้านขนมหวานที่อยู่ตรงหัวมุม การตกแต่งร้านสไตล์หวานๆที่เหมือนหลุดออกมาจากโลกของสาวน้อย ดึงดูดคู่รักมากมายจนเต็มร้านทุกวัน ทางร้านจึงต้องตกแต่งบริเวณด้านนอกเพื่อรองรับลูกค้า
คู่รักหลายคู่นั่งอยู่ที่โต๊ะด้านนอก ลิ้มรสขนมหวานที่เพิ่งสั่งมาด้วยความสุขใจ
แต่ก็มีคู่หนึ่งที่…ทะเลาะกันเสียงดัง
"ฉันบอกแล้วไงว่าฉันจะเอาขนมออกใหม่ประจำสัปดาห์นี้ทั้งหมด! ทำไมถึงซื้อมาแค่สองชิ้น" ผู้หญิงพูดด้วยน้ำเสียงและสีหน้าไม่พอใจ
ฝั่งผู้ชายน่าจะรู้สึกอาย ใบหูแดงก่ำ หันไปมองสายตาของคนรอบข้างแล้วรีบลุกขึ้นมาง้อแฟน "ฉันลืมน่ะ เธอใจเย็นก่อนนะ ลองชิมอันนี้ก่อน โอเคมั้ย"
แต่ผู้หญิงก็ยังนั่งนิ่ง
"เดี๋ยวถ้าอยากกินอย่างอื่นเราค่อยมาซื้อเพิ่ม" ผู้ชายพยายามง้อต่อไป
"เลิกพูดเถอะ" ผู้หญิงกลอกตาพูดด้วยน้ำเสียงดูถูก "เงินเดือนนายก็ไม่ได้มากพอที่จะซื้ออะไรให้ฉันหรอก"
คราวนี้ใบหน้าของผู้ชายก็เริ่มแดงด้วยความอับอาย เขาพูดเสียงเบา "ฉันจะตั้งใจเรียนต่อโท พอหางานดีๆ ได้ เธอก็จะชีวิตที่ดีขึ้น"
แต่ผู้หญิงกลับหัวเราะเยาะ "อย่ามาพูดเื่อนาคต ฉันไม่มีวันมีอนาคตร่วมกับคนอย่างนายหรอก"
"นี่เธอ…" ผู้ชายมองผู้หญิงอย่างใ ริมฝีปากสั่นเทา แต่ก็ไม่รู้จะพูดอะไร
ส่วนคนรอบข้างก็เริ่มซุบซิบนินทา
"จิ๊ส์" ทันใดนั้นก็มีคนเดินเข้ามา ร่างสูงใหญ่ของเขาบดบังแสงแดดในฤดูร้อน ทิ้งเงาไว้บนพื้น
คนที่เดินเข้ามาหยิบขนมหวานที่วางอยู่บนโต๊ะซึ่งยังไม่มีใครแตะขึ้นมากิน
"นั่นนายคิดจะทำ…" ผู้หญิงหันกลับมา กำลังจะต่อว่า แต่พอเห็นหน้าของคนที่เดินเข้ามาก็เงียบไป
"คุณทำอะไรคะ?" ประโยคถัดมา น้ำเสียงของเธอเปลี่ยนไปเป็อ่อนหวาน
บางคนที่กำลังกินขนมอย่างเอร็ดอร่อยใกับการเปลี่ยนสีหน้าท่าทีที่เร็วกว่าพลิกฝ่ามือของเธอจนเกือบสำลัก
"เฮ้สหาย ปัญหานี้เป็เื่ของพวกเราแค่สองคน นายไม่เกี่ยว" ถึงตอนนี้ ผู้ชายที่น่าจะเป็แฟนก็ได้สติ จึงพูดเตือนอย่างสุภาพ
"ผมรู้" คนที่เดินเข้ามาตอบยิ้มบางๆ "เดี๋ยวผมจ่ายเงินให้"
ผู้ชายทำหน้างง
ในวินาทีถัดมา ผู้ชายคนนั้นก็ล้วงมือเข้าไปในกระเป๋า แต่แล้วกลับชะงักไปเล็กน้อย บนใบหน้าแสดงท่าทีใ ก่อนจะควักโทรศัพท์ออกมา
"รอแป๊บนะ" เขาหันไปยิ้มให้ผู้ชายแล้วหันหลังกลับไปโทรศัพท์ กดรายชื่อติดต่อ
โทรออก - เซี่ยเสี่ยวเล่ย
ชายคนนั้นก็คือซือหลินที่เพิ่งออกมาจากร้านของโทนี่นั่นเอง
เซี่ยเสี่ยวเล่ยที่กำลังนั่งทำผมอยู่ในร้านของโทนี่ได้ยินเสียงเรียกเข้าที่คุ้นหู
"ลั่วลั่วช่วยรับโทรศัพท์ให้หน่อยสิ" เธอขยับตัวไม่ได้ จึงได้แต่ขอร้องนางเอก
เฉินลั่วลั่วที่นั่งอ่านนิตยสารอยู่บนโซฟารีบวิ่งไปรับโทรศัพท์ให้
ประมาณห้านาทีผ่านไป
เฉินลั่วลั่วถือกระเป๋าเงินของซือหลินปรากฏตัวที่หน้าร้านขนมหวาน
ซือหลินหยิบเงินออกมาเป็สองเท่าของราคาขนมแล้วยื่นให้ผู้ชาย "ครึ่งหนึ่งเป็ค่าขนม อีกครึ่งเป็ค่าเสียเวลา"
ผู้ชายทำหน้างง
"เลิกกับผู้หญิงแบบนี้เถอะ แล้วตั้งใจเรียนเพื่อสมัครเรียนต่อโท" ซือหลินยัดเงินใส่มือผู้ชายแล้วตบไหล่เขาเบาๆ "เธอมองนายเป็แค่ตู้ ATM รู้ตัวรึเปล่า"
"นี่นาย…" พอโดนพูดแทงใจดำ ผู้หญิงก็หน้าแดง ชี้นิ้วไปที่ซือหลิน แต่เฉินลั่วลั่วก้าวออกมายืนขวางไว้
ซือหลินรีบดึงเฉินลั่วลั่วเข้ามาข้างๆ กลัวว่าผู้หญิงคนนั้นจะทำอะไรเธอ
"ผมพูดถูกใช่ไหมครับ" ซือหลินเผยยิ้มที่ดูใสซื่อ "คุณเหวินที่ชอบเกาะผู้ชายรวยๆ"