“แม่น้อยจ๊ะ เดี๋ยวเอาผักนี่ไปล้างหน่อยนะ พอดีเมื่อกี้ฉันเพิ่งเตรียมเอาไว้” ภายในครัวของบ้านหลังใหญ่วันนี้วุ่นวายกว่าทุกวันเล็กน้อย เมื่อหน่อยที่เป็คุณนายของบ้านลงมือทำอาหารมื้อใหญ่เพื่อรอต้อนรับพ่อของลูกเขยคนโปรดที่จะเดินทางมาอบรมที่กรุงเทพเป็เวลาหนึ่งอาทิตย์
บ้านของหน่อยเป็บ้านเดี่ยวใจกลางกรุงเทพที่มีขนาดค่อนข้างใหญ่ มีทั้งหมด 3 ชั้น นอกจากหน่อยและสามีที่เป็ผอ. โรงเรียนดังแล้วยังมีลูกสาวคนโต ลูกเขย และลูกชายคนเล็กที่อาศัยอยู่ด้วยกัน การเป็อยู่ก็สบายตามฐานะมั่งมีของสามี ทั้งยังมีแม่บ้านที่ไปกลับคอยทำความสะอาดและดูแลเื่อาหาร ทำให้หน่อยที่เป็ถึงคุณนายผอ. มีภารกิจแค่ดูแลลูกๆ และออกงานสังคมเท่านั้น
“บรื้น” เสียงรถเคลื่อนตัวเข้ามาภายในตัวบ้าน หน่อยรีบหันไปทางหน้าบ้านตามสัญชาตญาณก่อนจะหันไปสั่งแม่บ้านให้ช่วยออกไปต้อนรับแขกแทนเธอที่วางมือจากเตาไม่ได้
ผ่านไปสักพักจนปลาในกระทะเปลี่ยนเป็สีเหลืองทองโชยกลิ่นหอม หน่อยช้อนตักมันขึ้นมาสะเด็ดน้ำมันแล้วรีบล้างไม้ล้างมือ เพื่อออกไปต้อนรับแขกด้วยตัวเองตามมารยาทของเ้าบ้าน
“สวัสดีค่ะคุณโต” หน่อยยกมือไหว้พ่อของลูกเขยด้วยวัยที่น้อยกว่า
“ขอโทษที่ออกมาช้านะคะ พอดีวางมือจากเตาไม่ได้เลย” หน่อยยิ้มอ่อนเอ่ยขอโทษโตอย่างนอบน้อม
“ไม่เป็ไรหรอกครับคุณหน่อย ผมดีใจเสียอีกที่แม่ครัวใหญ่อุตส่าห์ลงมือทำอาหารต้อนรับแบบนี้” โตยังสุภาพไม่เปลี่ยนเลย สมแล้วกับตำแหน่งผู้จัดการธนาคารสาขาใหญ่ ไม่เจอกันนานเป็ปี โตยังดูดีเหมือนเดิม พ่อของลูกเขยเธอนั้นตัวสูงใหญ่คล้ายสามีของเธอ คงจะต่างที่สีผิวขาวนวลต่างจากสามีเธอที่เป็คนใต้ผิวเข้ม
“นี่คุณหน่อยเขาตื่นเต้นมากเลยนะคุณโต ออกไปเลือกซื้อของเองเลยนะ” ได้ทีโด่งก็รีบเอ่ยแซวภรรยา เดิมทีภรรยาเขาก็เป็สาวสังคมอยู่แล้ว ยิ่งกับคนในครอบครัวรวมถึงพ่อของลูกเขย เธอยิ่งต้องเอาใจตามนิสัยของเธอ
“โอโห สงสัยวันนี้ผมต้องกินให้เต็มคราบซะแล้ว” โตหันไปหัวเราะกับโด่ง พวกเขาสองคนก็สนิทกันไม่เบา ด้วยอาชีพที่เป็ใหญ่เป็โต ทำให้ทั้งคู่คุยกันรู้เื่ แถมยังเป็คอนักดื่มยิ่งทำให้พ่อเมียกับพ่อผัวเข้ากันได้ดีมากกว่าเดิม เรียกว่าถ้ามีโอกาสได้เจอก็ต้องดื่มกันกระชับมิตรทุกครั้งไป
“เออคุณโต เดี๋ยวคุณนอนที่ชั้นสองห้องเ้าเต้ยนะ พอดีห้องรับแขกกำลังรีโนเวทอยู่ ผมเลยไล่สองคนขึ้นไปนอนข้างห้องเ้าแทนน่ะ” โด่งบอกโต อีกฝ่ายพยักหน้าถามอย่างไม่คิดสงสัย ถ้าเ้าบ้านให้นอนตรงไหน อย่างไรเขาก็ไม่มีสิทธิ์เลือกอยู่แล้ว
“มาๆ เข้าบ้านกันเถอะ อย่ามายืนคุยกันตรงนี้” โด่งพูดพลางเดินนำโตเข้าไปภายในบ้าน โดยที่มีนัตและเต้ย ลูกสาวและสามีช่วยถือสัมภาระของโตเข้าไปด้วย
“อาหารของคุณหน่อยยังอร่อยเหมือนเดิมเลยนะครับ” โตอิ่มเสียจนหนังท้องเต่ง เขาพ่นลมหายใจออกทางปากก่อนจะรวบช้อนลงวางแล้วยกเบียร์ขึ้นดื่ม
“แหม ชมกันบ่อยจนเขินไม่ทันแล้วนะคะ” หน่อยยิ้มจนหน้าบาน จานนั้นก็อร่อยจานนี้ก็อร่อย แม่ครัวใหญ่ที่นานๆ ทีจะลงครัวก็อดมีความสุขไม่ได้
“แม่จะตัวลอยนะครับลุง ฮ่าฮ่าฮ่า” แทนลูกชายคนเล็กพอได้ทีก็รีบแซวแม่ตัวเอง ทำเอาหน่อยต้องเอื้อมมือไปหยิกสีข้างด้วยความมันเขี้ยวลูกชาย
“แล้ว่นี้คุณโตเป็ไงบ้างล่ะ โอเคไหม” โด่งถามโตพลางรินเบียร์เติมให้เต็มแก้วของโต
“ก็โอเคครับ ั้แ่แม่เ้าเต้ยเสียไปเมื่อสามปีก่อนก็มีเหงาๆ บ้าง แต่เดี๋ยวปีหน้าเ้าพวกนี้ก็ย้ายไปอยู่ด้วยแล้ว คงจะพอให้บ้านครึกครื้น” โตพูดถึงเื่ที่เต้ยลูกชายเพียงคนเดียวเพิ่งจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็รองผู้จัดการธนาคารในจังหวัดเดียวกันกับตัวเอง แถมนัตผู้เป็ลูกสะใภ้ก็เขียนคำร้องของย้ายไปสอนในจังหวัดเดียวกันได้
“งั้นบ้านเราก็เหลือแต่เ้าแทนน่ะสิคุณ” หน่อยหันไปคุยกับสามีขำๆ
“โอ้ย เ้าแทนไม่นับหรอก บ้านช่องไม่กลับ ทำตัวเป็นินจาร่อนไปร่อนมา” โด่งพูดจบทั้งโต๊ะก็หัวเราะครืน แทนได้แต่หัวเราะแห้งๆ ยอมรับแต่โดยดี
เสียงหัวเราะจากโต๊ะกินข้าวยังดังไม่ขาดสาย แม้อาหารจะหมดลงแล้วแต่เบียร์ยังมีเติมได้ไม่อั้น สองครอบครัวที่นานทีจะเจอกัน ผลัดกันเล่าเื่นั้นเื่นี้อย่างสนิทสนม กว่าทุกคนจะแยกย้ายกันไปนอนก็ตอนนาฬิกาชี้ที่เลขห้านั่นแหละ
“คุณคะ” แรงสกิดจากทางด้านหลังทำให้โด่งที่เพิ่งเข้าสู่นิทราค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาในความมืด แรงสะกิดนั้นคงมาจากเมียเขาที่เพิ่งออกมาจากห้องน้ำ
“ว่าไง” โด่งขานรับเบาๆ
“คืนนี้…” หน่อยลากเสียงยาว เธอกระดากอายที่พูดจึงใช้ฝ่ามืออุ่นเลื่อนไปกุมที่กลางกายของสามีแทน
แม้หน่อยจะอายุอานามเข้า 49 ปีเต็ม แต่ด้วยเงินและวินัยที่ดีทำให้หุ่นของเธอไม่แพ้เด็กสาวๆ เลย หน้าอกหน้าใจขนาดใหญ่แม้จะหย่อนคล้อยลงไปบ้างแต่ก็นับว่าเต่งตึงมากกว่าคนวัยเดียวกัน หุ่นของสาวใหญ่ก็ไม่ได้อ้วนเผละ แต่ก็ไม่ได้ผอมแห้ง หุ่นเธอจัดว่ากำลังดีมีน้ำมีนวลจับตรงไหนก็แน่นเต็มมือ
“ฉันรู้สึกเมานิดหน่อย…” โด่งรู้ความ้าของภรรยาดี หน้าอกใหญ่กำลังบดเบียดจงใจยั่วยวนเขา ส่วนมืออุ่นก็กอบกุมลำใหญ่บีบนวดด้วยจังหวะพอดีแบบที่เขาเคยชอบ
ความจริงเซ็กซ์กับภรรยาก็ไม่ได้จืดจางลงหรอก แต่วันนี้เขาเหนื่อยมาแล้วทั้งวัน แถมตอนกลางวันยังปล่อยไปสามสี่น้ำ ในตอนนี้จึงหมดแรงจะทำเื่แบบนั้นเสียแล้ว
“ขอโทษนะคุณหน่อย วันนี้ผมรู้สึกเพลียมากเลย” เสียงปฏิเสธจากสามีทำให้ใบหน้าของหน่อยเห่อร้อนด้วยความอับอายต่อสามี
ไม่ใช่แค่วันนี้หรอก แต่เหมือน่หลายเดือนที่ผ่านมาสามีของเธอจะไม่ได้ตอบสนองเธออย่างที่เธอ้ามากนัก จะว่าสามีวัยทองก็ไม่ใช่... หน่อยรู้สึกจุกในอกไม่น้อยเมื่อความน่าจะเป็ส่วนใหญ่ค่อนไปทางที่ว่าสามีกำลังมีหญิงอื่นมากกว่า…
“ค่ะ ฉันเข้าใจ คุณนอนพักผ่อนเถอะ” พูดเพียงเท่านั้นหน่อยก็ขยับกายนอนหันหลังให้สามีทันที ฝ่ายโด่งเองก็ได้แต่เงียบไม่กล้าพูดคำใดออกไป ต่างฝ่ายต่างนอนจนกระทั่งโด่งเข้าสู่นิทราอีกครั้ง
“เฮ้อ” หน่อยถอนหายใจเฮือกใหญ่เมื่อสามารถแอบลุกจากเตียงแล้วออกมาจากห้องนอนได้ ร่างสมส่วนในชุดนอนผ้าแพรตัวโคร่งเดินเยื้องย่างไปทางห้องครัวที่อยู่ไม่ไกลจากห้องนอนมากนัก
ห้องนอนของเธอและสามีอยู่ชั้นหนึ่งของบ้าน ส่วนลูกสาวกับลูกเขยที่แต่เดิมอยู่ชั้นสองก็ย้ายไปชั้นสามชั่วคราวที่ห้องข้างลูกชายคนเล็ก ส่วนตอนนี้ชั้นสองก็ถูกโดยพ่อของลูกเขย
ทางสะดวก!
หน่อยหย่อนกายลงนั่งที่โต๊ะทานข้าว ไฟสลัวๆ จากเคาน์เตอร์บาร์ไม่สว่างมากพอให้มองเห็นทุกอย่าง แต่ร่างกายที่ไร้อาภรณ์ของตัวเอง หน่อยมองเห็นได้ชัดเลยล่ะ
ร่างระหงเอนกายลงพิงพนักพิงของเก้าอี้ก่อนจะชันขาข้างหนึ่งขึ้นใช้เท้าค้ำกับขอบโต๊ะกินข้าว และใช้เท้าอีกข้างยันไว้กับเก้าอี้ติดกับต้นขา ท่านี้ทำให้กลีบอวบที่ซ่อนอยู่ภายในดูเด่นชัดกว่าท่าไหนๆ เส้นขนบางๆ ที่แทบจะไม่มีส่งให้โหนกนูนขาวเด่นสะท้อนแสงสลัวมากจริง
“อื้ม” หน่อยแหงนหน้าสูดลมหายใจเข้าทางปากทันทีเมื่อนิ้วเรียวของตนแนบไปตามร่องเปียกชื้น เธอมีอารมณ์จนน้ำไหลเยิ้มเต็มกางเกงใน
“ซี้ด” เสียงครางกระเส่าเริ่มดังขึ้นอีกครั้งเมื่อเธอค่อยๆ สอดนิ้วเข้าไปภายในโพรงอุ่นของตัวเอง ส่วนมืออีกข้างก็แหวกกลีบอวบจนเห็นเนื้อแดงภายในที่กำลังสั่นกระตุกด้วยความกระสันอยาก ทั้งหัวแม่มือที่ว่างก็คอยบดขยี้เม็ดเร่งความเสียวซ่านให้ตัวเอง
“อ๊าาา ดีจัง” หน่อยกัดปากตัวเองแน่น เมื่อจังหวะเนิบช้าเริ่มเปลี่ยนไปด้วยแรงกระแทกนิ้วของตัวเอง จากนิ้วแรกก็มีนิ้วที่สอง… สาม จนกระทั่งโพรงอุ่นแน่นขนัดไปด้วยนิ้วมือที่คอยประคองความอยากให้ตัวเองมานานหลายเดือน
ั้แ่ที่สามีเปลี่ยนไป เอาแต่บอกว่าเพลีย เธอก็ไร้ที่พึ่ง จากที่เคยอาทิตย์ละ 4-5 ครั้งกับสามี ก็ต้องกลายมาเป็ช่วยตัวเองทดแทนส่วนของสามี จะบอกสามีก็กระดากอาย เพราะอย่างนั้นเธอจึงอาศัย่ที่สามีหลับแอบออกมาทำเื่น่าอายแบบนี้
“อ๊ะ อ่าาา แจ๊ะๆ ๆ” เสียงครางสลับกับเสียงนิ้วกระแทกรูรักดังก้องอยู่ภายในหัวสมองขาวโพลนของหน่อย เธออยากจะแหกปากให้ดังกว่านี้อย่างตอนที่ทำกับสามี แต่ก็กลัวว่าคนอื่นจะได้ยิน
“แจ๊ะๆ ๆ อร๊ายย อ่าา” ถ้าใครมาเห็นเข้า… ในวันที่คนเต็มบ้าน ถ้าใครมาเห็นเธอในสภาพนี้… หน่อยควรจะกระดากอายจนหยุดนิ้วที่กระแทกรูรักอย่างเอาเป็เอาตาย แต่เธอกลับตื่นเต้นเสียนี่ แค่คิดว่าเป็ผู้ชายสักคนที่เผลอมีอารมณ์เพราะเห็นเธอช่วยตัวเอง เนื้อสาวใหญ่ก็เต้นไม่หยุด
“อ๊ะ อ่าา อร๊ายยยยย” ซ่าาา… น้ำพุใสไหลทะลักลงสู่พื้นไม้เป็ย่อมอย่างน่าอาย ร่างระหงสั่นกระตุกเมื่อความเสียวซ่านมันทะยานขึ้นสูงจนกระทั่งปลดปล่อย มือน้อยยังคงกระแทกเข้ารูรักถี่ๆ เพื่อไล่ให้น้ำภายในไหลออกมาจนหมด มีบ้างที่ใช้อีกมือช่วยขยี้เม็ดกระสันเพิ่มแรงอารมณ์
“ฉันทำบ้าอะไรเนี้ย” หน่อยบ่นเบาๆ กับตัวเอง เธอก้มลงมองโคกนูนที่เปียกเยิ้มไปด้วยน้ำก่อนจะเลื่อนสายตามามองหน้าอกใหญ่โตที่บัดนี้ยอดปทุมถันมันแข็งเป็ไต
“อื้มมม” ความใหญ่ตัวทำให้หน่อยสามารถก้มหน้าลงไปชิมยอดอกของตัวเองได้ อาจดูน่าขนลุกสักหน่อย แต่การเลียหัวนมตัวเองก็เสียวไม่น้อยกว่าตอนที่สามีทำให้เลยล่ะ
“เลอะเทอะไปหมด” หน่อยบีบเต้านมไปพลางมองกองน้ำเจิ่งนองผลงานตัวเอง เธอกำลังจะขยับลุกจากเก้าอี้แต่สายตาก็เหลือบไปเห็นเงาตะคุ่มๆ ด้านหน้า
“คะ- คุณโต!” หน่อยอุทานด้วยความใเมื่อเพ่งมองดีๆ แล้วเห็นว่านั่นคือพ่อของลูกเขยเธอ
“ขะ- ขอโทษครับคุณหน่อย ผมไม่ได้ตั้งใจจะแอบดู” โตรีบก้มหัวรัวๆ ขอโทษแม่ของลูกสะใภ้
“คุณโตมาั้แ่ตอนไหนคะ!?” หน่อยรีบสวมเสื้อผ้าพลางถามคนเ้าปัญหาที่ยืนอยู่ไม่ห่าง พอลองสังเกตดูดีๆ กลางกายของคนตัวใหญ่มันกำลังพองตัวอยู่… หน่อยไม่อยากรู้แล้วว่าคำตอบของโตคืออะไร เธอพอจะเดาทั้งหมดได้
“คุณลงมาทำอะไรคะ” หน่อยยังยืนอยู่ที่เดิม เธอเองก็ไม่กล้าสบตากับโตเช่นกัน พอไม่มีจุดพักสายตา ตาเ้ากรรมก็ดันไปจ้องเป้าตุงๆ ของคนตรงหน้าเสียอย่างงั้น
“ผมมาหาน้ำกินน่ะครับ”
“ชั้นสองก็มีครัวเล็กนี่คะ”
“เอ๋… ผมลืมไปเลยครับ” โตเกาหัวแก้เก้อ เขาไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
“ผะ- ผมขอโทษอีกครั้งนะครับคุณหน่อย ผมขอตัวแล้วนะครับ” พูดจบโตก็รีบเดินออกไปทันที ปล่อยให้หน่อยยืนหน้าแดงฉ่าอยู่ตามลำพังอีกครั้ง…
11K
