“ชุนเทียนเ้ากังวลสิ่งใด”
“ท่านอาจารย์สหายของศิษย์ขอรับ ผ่านไปสองปีแล้วศิษย์ตามหาสหายไม่พบ จึงเข้าไปยังป่าหมื่นอสูร”
“ศิษย์ข้าต่อให้ตอนนี้เ้าอยู่ระดับเพลิงเทพขั้นต้นแล้วก็ตาม ป่าหมื่นอสูรก็นับว่ายังอันตรายมากอยู่ดี หากเ้าเข้าไปยังป่าชั้นในก็จะถูกสัตว์อสูรระดับสูงสังหารในทันที จงตัดใจเื่สหายของเ้าเสียการที่สหายของเ้าเข้าไปยังเขตป่าชั้นในของป่าหมื่นอสูร มีโอกาสที่จะไม่รอดชีวิตแล้ว”
หนึ่งเดือนต่อมา…
{ติ๊ง! โฮสต์้าสุ่มรับรางวัลหรือไม่?}
‘้า’
{ติ๊ง! ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับผลยืดอายุไขจำนวนสามผล ผลยืดอายุไขทั้งสามผลจะถูกเก็บไว้ในช่องว่างมิติของโฮสต์}
‘ระบบผลยืดอายุไข สามารถทำให้ยืดอายุไขได้กี่ปี’
{ตอบโฮสต์หนึ่งผลสามารถยืดอายุไขอย่างน้อยได้ห้าแสนปี}
‘ห้าแสนปี! มากขนาดเลยหรือ’
{ในโลกผู้ฝึกตนยิ่งมีระดับที่สูงขึ้นอายุไขก็ยิ่งยาวนาน โฮสต์ที่อยู่ในระดับมหาเทพาขั้นต้นมีอายุไขเพิ่มขึ้นถึงหนึ่งร้อยล้านปี}
‘ถ้าเช่นนั้นผลยืดอายุไขทั้งสามผลที่ได้รับรางวัลจากระบบมาก็ไม่มีประโยชน์อะไรมากนัก ’
{โฮสต์สามารถนำไปขายได้ }
“เป็ความคิดที่ดีระบบ”
ลู่เสวียนเดินออกมาจากตำหนักวังะ
“ท่านลู่เสวียน้าสิ่งใดขอรับ”
“ข้า้าพบเ้าหออู๋เจี๋ย”
“ท่านลู่เสวียนโปรดรอสักครู่ ข้าน้อยจะไปเรียนท่านเ้าหอให้ทราบก่อนขอรับ”
หลังจากนั้นลู่เสวียนก็กลับเข้าไปยังตำหนักวังะ เพียงไม่นานเ้าหอประมูลอู๋เจี๋ยก็มาถึง
“ท่านลู่เสวียน มีอันใดให้ข้ารับใช้”
“ข้ามีผลยืดอายุไขอยู่สองผลสามารถนำขึ้นประมูลเพิ่มเติมได้หรือไม่”
“ย่อมได้แน่นอนท่านลู่เสวียน ข้าจะไปแจ้งโรงหอประมูลก่อนขอให้ท่านพักผ่อนด้วยความสบายใจหากขาดเหลือสิ่งใดโปรดบอกมาได้ หากไม่มีสิ่งใดแล้วข้าขอตัวก่อน”
หลังจากนั้นอีกสองวันทางโรงหอประมูลวังะได้ประกาศว่าจะมีผลยืดอายุไขอีกสองผลร่วมการประมูลพร้อมกับโอสถระดับเทพ
ณ หอจ้าวโอสถ
“คาราวะท่านจ้าวหอ”
“เ้ามีเื่อันใด?”
“โรงหอประมูลวังะได้ประกาศที่จะนำผลยืดอายุไขเข้าร่วมการประมูลพร้อมกับโอสถระดับเทพขอรับ”
“ในที่สุดผลยืดอายุไข ก็ปรากฎขึ้นมาในรอบหลายแสนปี”
“ท่านจ้าวหอผลยืดอายุไขมีค่ามากขนาดนั้นเลยหรือขอรับ”
“เ้าอาจยังไม่รู้ผลยืดอายุไขนี้ หากผู้ที่กำลังจะหมดอายุไขเพราะเลื่อนระดับพลังไม่ได้ ผลอายุไขสามารถยืดอายุไขออกไปได้ เ้าคิดว่ามันมีค่าหรือไม่เล่า”
“นี้มันต่อให้เสียหินิญญานับร้อยนับพันล้านก้อนก็ยังถือว่าน้อยไปขอรับท่านจ้าวหอ”
“ครั้งนี้หอจ้าวโอสถเราต้องไม่พลาด สั่งให้เหล่าผู้าุโหอทั้งสิบรวบรวมหินิญญาทั้งหมดมาอีกยี่สิบวันข้าจะออกเดินทางไปยังโรงหอประมูลวังะ”
หนึ่งเดือนต่อมา…
{ติ๊ง! โฮสต์้าสุ่มรับรางวัลหรือไม่?}
“้า ”
{ติ๊ง! ยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับผลไม้แห่งชีวิตจำนวนหนึ่งผล}
‘รางวัลจากระบบในรอบนี้ก็ยังเป็ของดี’
“ท่านลู่เสวียน อีกครึ่งชั่วยามก็จะเริ่มการประมูลแล้วขอรับ”
“ข้ารู้แล้ว”
ลู่เสวียนเปลี่ยนชุดใหม่ ก่อนจะเดินออกจากตำหนักวังะไปยังโรงหอประมูลวังะ
“ท่านลู่เสวียนเชิญทางนี้ขอรับ ท่านจ้าวหออู๋เจี๋ยรอท่านอยู่ก่อนแล้ว”
“ท่านลู่เสวียนเชิญนั่ง อีกไม่นานการประมูลจะเริ่มขึ้นแล้ว”
“ข้าอู๋หงถิง ตัวแทนจากโรงหอประมูลวังะ เพื่อไม่ให้ทุกท่านเสียเวลาของประมูลชิ้นแรกก็คือเกราะไหมฟ้า การประมูลจะเริ่มที่หนึ่งล้านหินิญญา”
“นิกายเซียนกระบี่โลกาให้สองล้านหินิญญา”
“นิกายเซียบดาบเทวะให้สี่ล้านหินิญญา”
“มีท่านใดหรือนิกายใดจะให้เพิ่มอีกหรือไม่ หากไม่มีจะเริ่มทำการปิดการประมูลด้วยหินิญญาสี่ล้านก้อนครั้งที่หนึ่ง หินิญญาสี่ล้านก้อนครั้งที่สอง หินิญญาสี่ล้านก้อนครั้งที่สาม ยินดีกับนิกายเซียนดาบเทวะที่ได้รับเกราะไหมฟ้า”
“สินค้าชิ้นต่อไปที่จะทำการประมูลนั้นก็คือโอสถระดับเซียน การประมูลจะเริ่มต้นที่ราคาหนึ่งร้อยล้านหินิญญา”
“ตำหนักวังบุปผาให้หกร้อยล้านหินิญญา มีท่านใดจะให้เพิ่มอีกหรือไม่หากไม่มีโอสถระดับเซียนตกเป็ของตำหนักวังเทพบุปผา”