7
คำพูดเมื่อกี๊ของพี่วายุมันคืออะไรกัน..มันหมายความว่าเขารู้เื่น่าอับอายที่มันเกิดขึ้นระหว่างฉันกับคุณไวน์งั้นหรอ..
“หึ ดูท่า..มึงจะรู้จักผู้หญิงคนนี้ดีจังเลยนะวายุ”
“….”
“เผลอๆอาจจะรู้จักดีกว่าไอวินก็ได้”
พรึ่บ!
“พี่วายุ..ยะอย่าค่ะ..”
ฉันเอ่ยบอกผู้ชายที่กำลังจะพุ่งตัวไปหาคุณไวน์ด้วยสีหน้าโกรธเคืองจนถึงขีดสุด แต่คำร้องปรามของฉันกลับทำให้คุณพิ้งค์ที่ยืนมองดูอยู่นั้นแสดงสีหน้าไม่ชอบใจขึ้นมา คงเป็เพราะฉันหลุดคำเรียกที่คุ้นเคยปากเลยทำให้สถานการณ์ในตอนนี้มันยิ่งแย่ลงไปอีก
“มึงหยุดปั่นหัวกูได้แล้วไอไวน์” พี่วายุกัดฟันกรอดพลางจับแขนของฉันไว้แน่น
“หึๆ กูปั่นหัวมึงอยู่? ปั่นยังไงล่ะ”
“มึงห้ามยุ่งกับเซียร่า”
“….”
สิ่งที่ฉันกำลังได้ยินอยู่..มันเป็เื่จริงหรอ..
“วินฝากให้กูดูแลผู้หญิงคนนี้..เพราะฉะนั้นกูก็ต้องทำให้ดีที่สุด”
“มึงอย่าเอาคนตายมาอ้างหน่อยเลย กูรู้ว่ามึงกำลังคิดอะไรอยู่”
“ไอไวน์!!”
“หึ..”
“…..”
“อย่าออกอาการเยอะสิ..เมียมึงยืนอยู่ข้างๆนะวายุ”
คำพูดที่เสียดสีจนน่าเจ็บใจของคุณไวน์กำลังทำให้ผู้ชายตรงหน้าฉันขบกรามแน่น ฉันรู้ดีว่าเขาแทบจะทนไม่ไหวกับสิ่งที่น้องชายของตัวเองพูดออกมา
“นี่มันเื่อะไรกันหรอคะวายุ? ทำไมไวน์ถึงต้องพูดแบบนี้ด้วย”
“….”
น้ำเสียงที่ฟังดูสงสัยจากปากของคุณพิ้งค์กลับทำให้ทุกคนต่างเงียบ โดยเฉพาะพี่วายุ เสียงถอนหายใจพร้อมกับมือหนาที่ค่อยๆคลายออกจากแขนของฉันในตอนนี้ มันทำให้ฉันรับรู้ได้เลยว่ายังไงผู้หญิงที่พี่วายุแคร์มากที่สุดก็คือคุณพิ้งค์..
พรึ่บ!!
“หึ เคลียร์เื่ของมึงไปแล้วกัน เดี๋ยวยัยนี่..กูจะดูแลให้เอง”
“อ๊ะ! คุณไวน์!!”
ผู้ชายที่ฉันกำลังเอ่ยชื่ออยู่นั้นเพิ่งจะดึงร่างของฉันมาจากพี่วายุซึ่งๆหน้า มือหนาของเขานั้นโอบแน่นอยู่ที่เอวของฉันก่อนมันจะเปลี่ยนเป็กระชากร่างอันไร้เรี่ยวแรงให้เดินตามเขาออกไปแทน และฉันก็เห็นว่าสีหน้าอันเ็ปใจของพี่วายุกำลังมองมาที่ฉันกับคุณไวน์..
“เรามีเื่ต้องคุยกันนะคะวายุ!”
ต่อให้ฉันโดนทำร้ายซักแค่ไหน..เขาก็ทำได้แค่เพียงยืนมองดูเท่านั้น..
ตึกๆ
เสียงฝีเท้าชะลอความเร็วลงกับแรงอันหน่อยนิดของฉันกำลังกระชากแขนของตัวเองกลับพร้อมกับเสียงสะอื้น ผู้ชายที่จับแขนของฉันอยู่นั้นจึงหยุดเดินและหันกลับมามองฉันที่ยืนตัวสั่นเทาราวกับคนไร้สติ เพราะฉันไม่รู้ว่าควรที่จะต้องทำยังไง..ทั้งเื่ที่พี่วายุรู้เกี่ยวกับฉันและคุณไวน์..หรือแม้กระทั่งเื่ที่พี่วายุออกตัวปกป้องฉันต่อหน้าภรรยาของเขา
หรือว่าที่ฉันเสียใจอยู่ในตอนนี้..มันเป็เพราะสุดท้ายแล้วพี่วายุก็เลือกผู้หญิงที่เขารักกันนะ..
“ทีนี้รู้หรือยังว่าผู้หญิงที่พี่ชายของฉันเลือกมันไม่ใช่เธอ”
“….”
“ต่อให้ไอวายุพยายามปกป้องเธอแค่ไหน สุดท้ายมันก็เกรงใจเมียของมันอยู่ดี หึ..หรือเรียกง่ายๆว่ามันเลือกเมียมัน..ไม่ใช่ผู้หญิงส่ำส่อนอย่างเธอ”
“ฮึก..คุณพูดจบแล้วใช่มั้ยคะ งั้นฉันขอตัว”
พรืบ!
ฉันสะบัดแขนของเขาออกและเตรียมตัวที่จะเดินเข้าบ้านวิน แต่จู่ๆมือแข็งแรงของคุณไวน์ก็เอื้อมมากระชากแขนของฉันกลับไปอีกครั้ง จนใบหน้าของเราทั้งคู่ใกล้ชิดกันอย่างไม่ได้ตั้งใจ ฉันได้กลิ่นไวน์อ่อนๆบนริมฝีปากแดงระเรื่อของเขาและลมหายใจอันร้อนระอุที่เป่ารดลงบนปลายจมูก
“เธอไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเดินหนีฉัน”
“….”
ถ้าฉันบอกว่าฉันเกลียดเขา..เหมือนกับที่เขาเกลียดฉันล่ะ
“งานของเธอในวันนี้มันยังไม่จบนะ”
“….”
เสียงเข้มๆกับั์ตาสีน้ำตาลแวววาวอันแข็งกร้าวคู่นั้นกำลังทำให้ฉันหวาดหวั่น..ภายในมันช่างดูเยือกเย็นและด้านชาราวกับเขาไม่มีความรู้สึกอะไร ไม่ว่าฉันจะร้องไห้หรือว่าทำตัวน่าสงสารมากแค่ไหน แววตาคู่นั้นมันก็ไม่มีวันแปรเปลี่ยนเป็อย่างอื่นไปได้เลย
“ไอสอง!”
“….”
“ไอสอง!!!”
“ครับ ครับนาย!”
ลูกน้องคนโปรดของเขาวิ่งหน้าตั้งเข้ามาขานรับอย่างรวดเร็ว เพียงเสียงตะหวาดเรียกลูกสมุนเมื่อกี๊ก็ทำให้ฉันหัวใจแทบวาย
“มึงพายัยนี่ขึ้นไปบนห้องนอนกูเดี๋ยวนี้”
“ครับนาย”
“ข้างบน..หะห้องนอนคุณหรอคะ!”
ฉันแทรกขึ้นเสียงสั่น สายตาอันลนลานของฉันเหลือบมองไปยังสีหน้าซังกะตายของคุณสองอีกด้วย
“เธอต้องเตรียมอ่างให้ฉันอาบน้ำ”
“แต่ฉันไม่เคย”
“เธอต้องฝึกการดูแลรับใช้ฉันเหมือนคนใช้ทั่วไป ไม่ว่าเื่อะไรที่ฉัน้าเธอต้องทำมันได้ทุกอย่าง”
“แต่ฉัน..”
“แม้กระทั่งเื่ตอนกลางวัน”
“….”
“เธอก็ยังต้องฝึกประสบการณ์จากฉันอีกเยอะ”
สองทุ่มกว่า..
“จำไว้เลยนะ ทุกครั้งที่คุณไวน์จะลงอ่าง เราจะต้องเตรียมความพร้อมและทำความสะอาดให้ดี ทั้งก่อนใช้เสร็จและหลังใช้เสร็จ เราจะต้องคอยดูแลความสะอาดมันทุกครั้ง”
“ค่ะป้าเดือน..”
“อันนี้คือฉันทำความสะอาดเสร็จไปเรียบร้อยแล้ว ที่เหลือเธอก็จัดการเองแล้วกัน อ้อ และก็..”
คุณป้าท่าทางสุขุมที่ชื่อว่าเดือนชี้นิ้วไปทางหน้าประตูด้วยใบหน้านิ่งๆ เธอคือคนเดียวกันกับที่ฉันเจอที่บ้านพี่วายุนั่นแหละ ฉันเพิ่งมารู้ทีหลังว่าป้าเดือนเป็ผู้าุโที่สุดของหมู่บ้านนี้ ซึ่งเป็คนดูแลพี่วายุและคุณไวน์มานานมากแล้ว บุคลิคของป้าเดือนก็เลยจะดูไม่ค่อยเป็มิตรกับคนหน้าใหม่อย่างฉันซักเท่าไหร่
“อะไรหรอคะคุณป้า”
“ไวน์ไง”
“คะ..?” ฉันที่นั่งอยู่ข้างๆกับอ่างน้ำสีขาวใหญ่เบิกตาโตด้วยความแปลกใจ
“คืนนี้คุณไวน์อยากแช่ไวน์แดง เธอก็รีบจัดการเอามันมาใส่อ่างนี่ให้เรียบร้อย”
แช่ไวน์แดง..งั้นหรอ..
ฉันตั้งคำถามกับตัวเองในใจพร้อมกับค่อยๆหันไปมองถังไม้สีน้ำตาลอ่อนที่ตั้งตระงานอยู่หน้าห้องน้ำ ก่อนจะพยักหน้าตอบรับป้าเดือนพร้อมกับเดินออกไปหยิบยกมันแต่เพียงคนเดียว เพราะว่าป้าเดือนก็หายลับออกไปจากห้องนี้ทันทีที่สั่งงานฉันเสร็จ
“อื้อ! นะหนักจัง!”
เสียงอุทานพร้อมกับฝีเท้าทั้งสองข้างของฉันที่กำลังยกถังไวน์หนักๆนี่เดินกลับเข้าไปในห้องน้ำ
ตึก!
ซ่า ~
ฉันยกถังไวน์อันหนักอึ้งขึ้นมายังขอบอ่างและจัดการเทมันลงไปในนั้นตามคำสั่ง เพียงไม่นานนักไวน์สีแดงสดก็ลงไปนองอยู่ครึ่งนึงของอ่างพอดี ฉันจึงถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมายาวๆพร้อมทั้งปาดเหงื่อบนหน้าผากของตัวเองออก
เฮ้อ..ทำไมต้องเป็หน้าที่ของฉันด้วยล่ะเนี่ย..ปกติฉันก็ไม่ได้เป็คนดูแลเื่นี้นี่หน่า..
“ฟู่วววว..เสร็จซักที”
ในระหว่างที่ฉันหยุดคิดอะไรฟุ้งซ่านและกำลังเตรียมตัวเดินออกไปจากห้องน้ำสุดหรูนี่พร้อมกับถังไวน์อันใหญ่ในมือ ภาพที่ฉันเห็นอยู่ตรงหน้ามันก็ทำให้ฉันใจนเกือบจะกรีดร้องออกมา เมื่อสายตาของฉันดันเหลือบไปเห็นร่างอันเปลือยเปล่าของคุณไวน์ที่ยืนกอดอกมองฉันอยู่ตรงประตูหน้าห้องน้ำ
“….!!”
ร่างกายอันเปลือยเปล่าที่ไม่มีอะไรปกปิดเลยแม้แต่นิดเดียว
ป๋อง!
แป๋ง!!
มืออันสั่นเทาของฉันเกิดอาการจับอะไรไม่อยู่ขึ้นมาอย่างกะทันหัน จนทำให้ถังไวน์ในมือนั้นร่วงลงสู่พื้นห้องน้ำจนเกิดเสียงกระทบดังสนั่น เสียงหอบหายใจของฉันมันดังถี่รัวขึ้นมา..พร้อมๆกับเสียงหัวใจที่มันเต้นแรงแทบคลั่ง..
“มองเหมือนไม่เคยเห็นผู้ชายแก้ผ้างั้นแหละ”
“เอ่อคือ..”
ก็ฉันไม่เคย..
“งั้นก็ดูให้เต็มตาซะสิ เธอจะได้รู้ว่าของผู้ชายคนอื่นมันสู้ของฉันไม่ได้ยังไง”
“คุณ..ไวน์คะ..”
ฉันเอ่ยชื่อเขาด้วยน้ำเสียงห้ามปรามที่มันแฝงไปด้วยความหวาดกลัว สองข้างของฉันค่อยๆถอยหลังเพื่อหนีผู้ชายตรงหน้าที่กำลังเดินเข้ามาหาฉันพร้อมกับสีหน้าอันชั่วร้าย เขาในตอนนี้ไม่แตกต่างอะไรกับตอนกลางวันเลยซักนิดเดียว..
“ถะถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวกลับก่อนนะคะ”
“จะรีบไปไหนล่ะ”
ฉันไม่อาจหลบหลีกสายตาของเขาด้วยการก้มลงมองพื้นหรือที่อื่นได้อีก..เพราะว่ามันจะเหลือบไปเห็นสิ่งที่ไม่ควร..
“คุณบอกให้ฉันเตรียมอ่าง ฉันก็เตรียมไว้ให้แล้วนี่ไงคะคุณไวน์..ฉะฉันขอร้องนะคะ..วันนี้ฉันเหนื่อยมากจริงๆ”
“….”
“ฉันขอโทษที่ฉันคิดหนี..แต่คุณก็ลงโทษฉันไปแล้ว..ทีนี้เราก็หายกัน”
“งั้นหรอ?”
ร่างอันแสนบึกบึนของคุณไวน์เดินเข้ามาใกล้ฉันเรื่อยๆ จนตอนนี้หลังของฉันก็ดันไปชนกับกำแพงสุดทางห้องน้ำ ในขณะที่ฉันก็ได้แต่ข่มจิตใจของตัวเองไว้ท่ามกลางความหวาดหวั่น..เพราะร่างอันเปลือยเปล่าตรงหน้ากำลังทำให้ฉันใจสั่นเหลือเกิน..
เส้นเืปูดจากแขนที่นูนขึ้นมาพร้อมกับสีผิวขาวดูสุขภาพดีไปหมดทุกส่วน..รอยสักใหญ่ที่เป็รูปร่างน่ากลัวบนหน้าอกและยาวไปถึงหลังกว้าง..กล้ามหน้าท้องและกล้ามแขนขาของเขาที่เหมือนหลุดออกมาจากปกนายแบบนิตยสาร..ทุกอย่างสะกดให้ฉันได้แต่ยืนเบิกตามองดูมันอยู่อย่างนั้นราวกับตัวเองเป็ผู้หญิงโรคจิต
“คะคุณไวน์..”
เสียงสั่นๆของฉันเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบภายในห้องน้ำนี้ ในขณะเดียวกับที่ฉันเผลอไปมองท่อนล่างของผู้ชายตรงหน้า..ซึ่งมันกำลังตั้งชูชันและกำลังชี้มาที่หน้าท้องของฉันอย่างไม่อายฟ้าดิน
“ฉะฉันขอตัวนะคะ!”
ฉันรีบเอ่ยบอกเขาอย่างนั้นก่อนที่จะรีบพาร่างตัวเองเดินเบี่ยงออกไปอีกทาง แต่ทว่า..มือหนาทั้งสองของเขาก็ดึงรวบเข้ามาที่เอวและผลิกร่างฉันให้หันไปหาเขาอีกครั้ง ทุกอย่างมันรวดเร็วเหมือนกับจังหวะหัวใจที่มันเต้นตุ๊บๆอยู่ในอกข้างซ้าย
“ไวน์ที่เธอกินไป..มันคือไวน์เซียร่า..เป็ไวน์แดงที่รสััหนักแน่น กลมกล่อมและเข้มข้น..”
ผู้ชายตรงหน้าของฉันเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงแหบพร่า ประโยคของเขาบ่งบอกให้ฉันรู้ว่าเขาไม่สนใจในสิ่งที่ฉันพูดออกไปเลยซักนิด
“ไม่น่าเชื่อว่าชื่อเธอกับฉัน..มันจะเป็ของคู่กัน”
“….”
ไวน์..เซียร่า..งั้นหรอ..ฉันก็เพิ่งจะรู้จักชื่อไวน์นี้ครั้งแรก..
“ในอ่างนี้ก็เป็ไวน์เซียร่าที่ฉันอยากจะนอนแช่ และหลังจากนั้น..”
“ยะอย่านะคะคุณไวน์!”
ฉันรีบร้องท้วงเสียงดังสนั่นเพราะว่ามือหนาของคุณไวน์นั้นกำลังสอดเข้าไปภายใต้เสื้อบางๆของฉัน
“คุณ..คุณเกลียดฉันไม่ใช่หรอคะ..คุณขยะแขยงผู้หญิงอย่างฉันยิ่งกว่าอะไรดี..เพราะฉันเป็ผู้หญิงที่น่ารังเกียจ..แล้วทำไม..คุณถึงมายุ่งกับฉัน..ทำไมคุณถึงต้องทำแบบนี้ด้วย..”
ฉันก็แค่พูดในสิ่งที่ฉันรู้สึก..สิ่งที่ฉันทนเ็ปแทบจะขาดใจตายอยู่แล้ว
“เธออยากรู้หรอ หึ..ที่ฉันทำแบบนี้ก็เพราะฉันอยากให้ใครบางคนมันยอมรับความจริงไง”
“คุณ..หมายความว่ายังไงคะ..”
“เธอก็แค่ตัวหมากที่เอาไว้ให้ฉันจับเดินในเกมเล่นๆ”
“…..”
จ๋อม..
ตอนนี้ร่างอันเปลือยเปล่าของเขาก้าวเดินเข้าไปยืนในอ่างน้ำโดยที่สายตายังคงจ้องมองมาทางฉัน
พรึ่บ!
“อ๊ะ!! คุณไวน์!”
“พวกผู้ชาย..ต่อให้เสแสร้งว่าเกลียดมากแค่ไหน..สุดท้ายมันก็แพ้ความเงี่*นอยู่ดีนั่นแหละ เธอว่าจริงมั้ย?”
“ฮะฮึก..ยะอย่าทำอะไรฉันเลยนะคะ..”
ฉันที่ถูกมือหนาของเขากระชากร่างให้เข้าไปในอ่างน้ำใหญ่ๆนี่เอ่ยเสียงสั่น เสียงไวน์ในอ่างกระเพื่อมตามแรงขยับเขยื้อนของร่างกาย เขาไม่ฟังในสิ่งที่ฉันร้องขอแต่อย่างใด ร่างกำยำก็กดตัวฉันให้นั่งลงไปกับอ่างโดยที่เขานั้นยังคงแนบชิดกับฉันอยู่แบบนี้ โดยเฉพาะท่อนล่างอันแข็งทื่อที่มันแนบัักับหน้าท้องล่างของฉัน
ตอนนี้ใบหน้าของเราทั้งคู่ใกล้กันจบแทบจะจูบกันอยู่แล้ว..
“ไม่ต้องห่วง ฉันไม่ยอมลดตัวลงไปข่มขืนเธอหรอก”
“…..”
“แต่ฉันจะทำให้เธออยากได้ฉัน..จนต้องอ้อนวอนร้องขอสุดชีวิต”
“ฮึก..นี่คุณ..”
“หึๆ มันทำง่ายนะ..เพราะว่าตอนนี้เธอก็เริ่มรู้สึกบ้างแล้ว”
มันหมายความว่ายังไงกัน..ทำไมตอนนี้ฉันถึงได้รู้สึกร้อนวูบวาบไปทั้งตัว
“ไวน์เซียร่าที่เธอลองดื่มอร่อยดีใช่มั้ย?”
“อย่าบอกนะว่าคุณ..ฮึก..คุณวางยาในไวน์!!”
“ฉันไม่ได้วางยาในไวน์”
“….”
“แต่ฉันวางยาในน้ำเปล่าต่างหาก”
โปรดติดตามตอนต่อไป..
♡
128
