จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ย้อนกลับไปตอนที่เพลิงอสูรกระเด็นออกมาด้วยทักษะและพลังของโกเลม
"อ๊ากก!" ตูมม! เสียงระเบิดของพื้นดินดังลั่น เมื่อมีร่างของเพลิงอสูรกระเด็นมา โกเลมที่เห็นว่าได้การณ์แล้ว ก็ไล่เก็บกวาดเหล่าเศษสวะที่กำลังทำร้ายลูกสมุนของมันอย่างเมามันส์
"หนอยแน่แก..." เพลิงอสูรพูดด้วยน้ำเสียงเจ็บปวดใจ เขาไม่รอช้ารีบพุ่งตัวไปตามทาง เพื่อมุ่งหน้าไปหาผู้นำเผ่าโกเลมทันที เพื่อที่จะเบี่ยงเบนความสนใจของมัน
"ย่างก้าวอัดกระแทก" ฟุม! วินาทีต่อมาเพลิงอสูรก็สามารถเหยียบอากาศได้ห่างจากพื้นไป 3 เมตร ทำให้เขาดูเหมือนนกที่โบยบินได้จริงๆ ผู้นำเผ่าพันธุ์ที่รู้สึกได้ก็รีบหันมามองทันที ฮู้มมม! เสียงระเบิดคำรามทำให้เพลิงอสูรชะงักการเคลื่อนเล็กน้อย ก่อนจะพุ่งตัวกระโดดสูง
"ดับไปซะแก ดาบอสูรมังกรเพลิง!" พริบตาต่อมาแขนที่เขาจับดาบอยู่ก็เกิดเส้นเลือดแตกขึ้นทันที ก่อนจะปรากฏมังกรเพลิงสีฟ้าที่ใหญ่กว่าตัวก่อนๆ ขนาดของมันเกือบ 5 เมตร เพลิงอสูรดีดตัวกลางอากาศ หมายที่จะตัดผ่านร่างของโกเลมอย่างสุดหัวใจ
ผู้นำเผ่าพันธุ์ที่เห็นก็ร้องกู่ก้องทั่วทุกสารทิศ วินาทีต่อมาร่างของมันก็แปรเปลี่ยนจากหินเป็นเหล็ก ซึ่งทำให้คนอื่นตีหน้าเคลียดทันที ส่วนคนนอกต่างบอกอย่างตกใจ แต่ก็ไม่แปลก เพราะบอสทุกตัวมีทักษะของตัวเอง แต่จะมีมากน้อยก็แล้วแต่ระดับของมันด้วย
"จัดขบวนกวาดมันซะ" ก๊าซซ! สิ้นสุดคำสั่งของเพลิงอสูร มังกรสีฟ้าก็คำรามออกมา และทะยานตัวใส่โกเลม 7 เมตรอย่างไม่หวาดหวั่น
ตูมมมม! เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวทำให้คนรอบๆระยะ 30 เมตรต่างกระเด็นออกไปอย่างช่วยไม่ได้ ฟุม! เมื่อระเบิดสิ้นสุดลง ร่างของเพลิงอสูรก็กระเด็นไปไกล 10 เมตร
เขาเอาดาบปักไว้ก่อนจะงยหน้ามองอย่างเคร่งเครียด เพราะเขารู้ได้ทันทีว่ามังกรของเขาไม่มีพลังถึงขนาดจะละลายโกเลมเหล็กได้ในทันทีแน่นอน เขาหันไปมองลูกน้องของเขาด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งดีใจ ทั้งเสียใจ วินาทีต่อมาก็เกิดควันสีขาวกลุ่มหนึ่งพุ่งมาจากด้านหลังของเขา ซึ่งในขณะนี้เป็นช่วงที่ลงกำลังพัดมาทางนี้ด้วย
"อ๊ากก!" เพลิงอสูรร้องอย่างเจ็บปวกออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เขามองที่เนื้อของตัวเองที่กำลังถูกลอกออกมาหมด พร้อมๆกับมีเลือดไหลออกมาอย่างไม่หยุดหย่อน เมื่อเขาเห็นเช่นนั้นก็รีบตะโกนบอกลูกน้องเขาทันที
"มีคนลอบสั- ฟิ้ว! เป๊ง!" เพลิงอสูรตวัดดาบกันลูกธนูหัวสีเขียวอย่างรวดเร็ว เขามองไปยังกลุ่มหมอกควันสีขาวห่างออกไป ก็พบแสงสีขาวแวววาว เขารู้ได้ทันทีว่าอีกฝ่ายกำลังจะยิงใส่เขาอีกครั้ง
'บัดซบ! ใครกันที่กล้ามีเรื่องกับเรากิลวิหกเพลิง' เพลิงอสูรกล่าวในใจ และรีบวิ่งไปหาลูกน้องเขาทันที แต่ดูเหมือนจะไม่ง่ายขนาดนั้น ตูมม! อ๊าก! ร่างของเพลิงอสูรถูกระเบิดอย่างแรง ทำให้เขารู้ได้ทันทีว่า นี้เป็นความจริง เขามองที่ขาของเขาก็พบว่า ขาของเขานั้นขาดไปครึ่งนึง
'ระเบิด' เพลิงอสูรกล่าวในใจอย่างตื่นตัว พร้อมๆกับกัดฟันทนความเจ็บ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายเล่นงานไม่เลือกวิธีการ ทำให้เขารู้สึกถึงความอันตรายที่กำลังคืบคลานมาทันที วินาทีต่อมาเขาก็ต้องหน้าซีดเผือดเมื่อเขามองไปยังสมุนของเขา
"หัวหน้าช่วยผมด้วย อ๊ากก!" กลุ่มคนสวมชุดสีดำ หน้ากากตัวตลกนับสิบคน ไล่ฆ่าลูกน้องเขานับสิบๆคนไปมา พร้อมๆกับเสียงหัวเราะที่น่าหวาดกลัว คิ! คิ! คิ!
"บัดซบ! ออกมาสู้กับข้าเดี๋ยวนี้ไอ้พวกสวะ" เพลิงอสูรร้องออกไปด้วยความเหนื่อยล้า วินาทีต่อมาก็ปรากฏร่างของตัวตลกชุดสีขาวดำ เตะร่างของโกเลมเหล็กหรือก็คือผู้นำเผ่าพันธุ์โกเลม แตกกระจายเป็นชิ้นๆราวกับเตะกิ่งไม้
เพลิงอสูรเบิกตาโตอย่างหวาดหวั่น ตัวตลกดังกล่าวก้าวขามาหาเขาอย่างช้าๆ พร้อมกับหัวเราะในลำคอไปมา แถมยังควงมีดสั้นได้อย่างน่ากลัว เมื่อมันมาหาเขาได้ในระยะ 2 เมตร ก็พูดขึ้น
"ยินดีต้อนรับสู่สวนสนุกของผมครับ คุณเพลิงอสูร คิ!คิ!" เมื่ออีกฝ่ายกล่าวจบก็เดินไปที่หลังของเขาและกระชากหัวของเพลิงอสูรขึ้นระดับหนึ่ง ทำให้เพลิงอสูรเห็นภาพเบื้องหน้าอย่างชัดตา ภาพที่มีแต่หัวและชิ้นส่วนที่ขาดออกจากกันของสมุนเขาจำนวนมาก ห้อยไปมาที่ต้นไม้
โดยมีตัวตลกจำนวนหนึ่งแล่เนื้อพวกเขาอย่างช้าๆ พร้อมๆกับเสียงโหยหวนของสมุนเขา วินาทีต่อมาก็เกิดโกเลมเหล็กร่างยักษ์เหมือนตัวก่อนหน้านี้อีกตัวขึ้นจากพื้น
พร้อมกับตัวตลกลากศพตนอื่นๆหนีไปกันหมดโดยลากซากศพของสมุนเขาไปด้วย แต่ก่อนที่เพลิงอสูรจะได้ดูเต็มๆตา เขาก็โดนตัวตลกขาวดำกล่าวแทรกขึ้นมาก่อน
"ลาก่อนครับคุณเพลิงอสูร..." หัวหน้ากิลวิหกเพลิงเงยหน้ามองทั้งน้ำตา ก่อนจะเห็นใบมีดตัดผ่านคอเขาอย่างรวดเร็ว ราวกับโลกของเขาไร้แรงโน้มถ่วง ตุบๆ! ห่างออกไปจุดที่หยิงฉางอยู่
"หมดเวลา!" ฟุม! วินาทีต่อมาทักษะมายาเทพสวรรค์ของเขาก็หมดระยะเวลา แน่นอนว่าเขาได้สั่งให้หลินปิงไปลากผู้เล่นกิลวิหกมามัดไว้ด้วย แน่นอนว่าทุกคนเห็นกันหมดว่ามีตัวตลก แต่ก็ยกเว้นหลินปิงคนนึง
เพราะหยิงฉางไม่อยากทำให้เพื่อนของเขาเสียสมาธิในการค้นหาตัวอีกฝ่าย แน่นอนว่าหลินปิงเห็นภาพปกติ เพื่อจะได้ไม่โดนเหล่าโกเลมฆ่าตาย
ส่วนคนในกิลวิหกเพลิงเขาพยายามให้พวกมันออกห่างจากโกเลมมากที่สุด เพื่อจะได้ทำให้หลินปิงจับตัวได้ง่ายขึ้น แน่นอนว่าวิธีนี้หยิงฉางพึ่งนึกได้เมื่อมาถึงจุดนัดพบ ทำให้พวกเขาไม่ได้เตรียมตัวอะไรเลยสักอย่าง
"ได้ครบยัง" หยิงฉางถามขึ้น พร้อมๆกับเหงื่อจำนวนมากมายที่ไหลออกมา หลินปิงพยักหน้าโดยที่ร่างของเขาโดนพิษของหยิงฉางมาด้วยทำให้เกิดอาการเลือดไหลและผิวลอก หลินปิงพยักหน้าเสร็จก็โยนร่างของเพลิงอสูรที่สติแตกลงนอนกับพื้น หยิงฉางเห็นก็ฉีกยิ้มยินดี หลินปิงเงยหน้ามองและกล่าวคำชม
"สุดยอดวะ ไม่คิดเลยว่าจะคิดแผนห่านี้มาได้ในระยะเวลาแค่นี้ ขนาดฉันยังทำไม่ได้ขนาดนี้เลย" หลินปิงยกนิ้วโป้งชื่นชม หยิงฉางก็พยักหน้าตอบรับอย่างเต็มใจ
เบื้องหลังของเขาคือกลุ่มผู้เล่นเกือบหนึ่งร้อย ถูกมัดไว้ติดกับต้นไม้ขนาดโคตรใหญ่หลายต้น หลินปิงหันไปมองรอบๆก่อนจะพยักหน้าภูมิใจฝีมือเพื่อนของเขาและตนเอง หลินปิงก็ทำตามเช่นกัน เมื่อดูเสร็จหลินปิงก็พูดขึ้น
"ดีนะ ที่พวกนี้มันสติแตกง่าย เลยทำให้ฉันไม่ต้องตามตัวอะไรมาก" หยิงฉางที่คิดจะฆ่าพวกวิหกเพลิงก็นึกอะไรออก เขาจึงกล่าวออกมาอีกครั้ง
"อ่า...ก่อนที่จะฆ่าพวกมัน เราออกตี้ก่อนดีไหม เพราะถ้าเราฆ่าพวกมัน เมย์กับคลิสตินต้องรู้แน่ๆ" หลินปิงพยักหน้ารับ ก่อนจะออกตี้พร้อมกับหยิงฉางทันที แน่นอนว่าเมื่อออกแล้ว เขาทั้งสองก็ตี้กันใหม่ ก่อนจะขโมยของที่ตัวเพลิงอสูรอันดับแรก และไล่ฆ่าคนอื่นที่ดูจากสภาพแล้วไร้ของ และแน่นอนว่าเขาจะฆ่าเพลิงอสูรคนสุดท้าย เหมือนกับภาพมายาที่หยิงฉางได้แสดงออกไป
ที่พวกเขาไม่ปล้นอีกฝ่ายเพราะ 1.พวกเขาอาจจะโดนเมย์และคลิสตินสงสัยได้ และความก็จะแตก 2.พวกวิหกเพลิงจะสงสัยว่าทำไมตนเองยังไม่ตาย 3.การแลกเปลี่ยนนั้น คนๆนั้นจะต้องยืนยันด้วยตนเองเท่านั้น
.

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เปิดตำนวนตัวตลกขาวดำ

นิยายแนะนำ

จ้าวยุทธภพเหนือฟ้า

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

เปิดตำนวนตัวตลกขาวดำ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้