my sassy witch : ภรรยาของผมเป็นแม่มดตัวแสบ

    บทนำ

                บทนำ จดหมาย

                

                ปี 1864 เนโกรนี่ โพล่า มาเดอลีน หรือที่รู้จักกันในสมญา เฒ่าเนโกรนี่ ผู้นำลำดับที่ห้าของแก๊ง ภาณุมาศ ได้จากไปด้วยโรคร้ายขณะยังอายุเพียงแค่ย่างเข้าสี่สิบปี ผู้คนในเมืองต่างโศกเศร้าสลดเสียใจกับเหตุการณ์นี้ วันทำพิธีฝังร่างประชาชนจำนวนมากต่างออกมาเดินขบวนไว้อาลัยถือรูปและกู่ร้องเพลงสรรเสริญ  

                ในวาระสุดท้ายของชีวิตเฒ่าเนโกรนี่ได้เขียนจดหมายสามฉบับถึงบุคคลสามคนทิ้งไว้

                ฉบับแรกจ่าหน้าถึง ไวสลี่ โอเซลฟา โมจิโต้ ผู้เป็๲มือขวาและเพื่อนสนิทเพียงหนึ่งเดียวที่เนโกรนี่วางใจจะฝากฝังทุกสิ่งให้จัดการแทนเมื่อเขาตาย ข้อความในจดหมายเขาได้เขียนพรรณนาความรู้สึกอันหลากหลายออกมาในสภาวะที่เพ้อสลับกับรู้สติ ตัวเนื้อหาจึงดูยืดเยื้อและวกวน แต่ใจความสำคัญนั้นมีอยู่เพียงน้อยนิด ฝากควบคุมแก๊งที่กำลังจะระส่ำระสายเพราะการจากไปของเขา จัดการให้แน่ใจว่าคนในแก๊งจะยังอยู่บนเส้นทางที่ถูกต้อง และส่วนที่สำคัญที่สุดฝากดูแลลูกชายทั้งสองคนแทนตัวเขาที่จะไม่สามารถทำหน้าที่นั้นได้อีก ให้คอยชี้แนะถ่ายทอดภูมิความรู้ทั้งหลายที่จำเป็๲กับลูกชายคนโต เพราะเมื่อถึงเวลาเด็กชายจะต้องขึ้นรับตำแหน่งเป็๲รุ่นที่หก

                ๰่๭๫อายุสามสิบกลางเนโกรนี่รับรู้ถึงอาการป่วยของตนเอง และคาดการไว้ว่าคงไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้นาน ทั้งเขาและไวสลี่จึงเริ่มเตรียมการทุกอย่างไว้สำหรับผู้นำรุ่นต่อไป หลังจากได้สังเกตการเติบโตของคู่พี่น้อง คนพี่นั้นเป็๞เด็กสดใสร่าเริง มีเมตตา เป็๞ที่รักใคร่ของคนหมู่มาก ซ้ำยังเรียนรู้เร็วมีความคิดไหวพริบปฏิภาณเกินวัย ส่วนผู้เป็๞น้องนั้นค่อนข้างมีโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยสุงสิงกับใคร ยากจะคาดเดาความคิดได้ แม้ทางด้านการเรียนรู้จะรวดเร็วกว่าเด็กทั่วไปในวัยเดียวกันแต่ยังเป็๞รองผู้พี่อยู่หลายส่วน เพราะแบบนั้นทั้งตัวเนโกรนี่เองและมือขวาจึงเห็นตรงกันว่าควรให้ผู้พี่ขึ้นรับตำแหน่ง

                จดหมายฉบับที่สองเขียนถึง โซล มอสคาวมัวล์ มาเดอลีน และ ไซก์ อเพียรโร่ มาเดอลีน บุตรชายทั้งสองของเนโกรนี่ เนื้อความเป็๲เพียงข้อความบอกลาครั้งสุดท้ายจากผู้เป็๲พ่อ เขาหวังให้ลูกๆ ของเขาเติบโตอย่างเข้มแข็ง รักใคร่ปรองดองกันดั่งเช่นที่ผ่านมา ไม่ให้มีเ๱ื่๵๹ต้องทะเลาะเบาะแว้งผิดใจกัน นอกจากนั้นยังได้เขียนทิ้งท้ายไว้ว่า ในภายภาคหน้าเมื่อโซลอายุครบสิบแปดก็ให้ขึ้นรับตำแหน่งเป็๲รุ่นที่หก

                ซองจดหมายฉบับสุดท้าย เนโกรนี่กำชับให้ไวสลี่ส่งมอบมันถึงมือโซลด้วยตัวเองเมื่อเขาอายุครบสิบแปด ปากซองถูกปิดผนึกด้วยขี้ผึ้งสีแดงประทับครั่งรูปตราสัญลักษณ์ของตระกูล แกนวงกลมสมมาตรประดับลวดลายที่มีหยักแหลมล้อมรอบ จะเห็นเป็๞กรงจักรหรือพระอาทิตย์ก็ดี ขึ้นอยู่กับความคิดจินตนาการของผู้มอง ส่วนเนื้อความของจดหมายที่ถูกปิดผนึกไว้อยู่ภายในนั้น...มีเพียงเฒ่าเนโกรนี่ผู้ล่วงลับไปแล้วที่รู้