App ล่าสวาท

ห้องทำงานและห้องนอนในเวลาเดียวกันของรัชชายังคงถูกปกคลุมด้วยความมืดมิดและกลิ่นอายอับชื้นจาง ๆ แสงสว่างเพียงหนึ่งเดียวในห้องสี่เหลี่ยมแคบ ๆ นี้มาจากหน้าจอมอนิเตอร์ขนาดใหญ่สามจอที่วางเรียงรายสาดแสงสีฟ้าปนม่วงลงบนใบหน้าอิดโรยของโปรแกรมเมอร์สาวเก็บตัว นิ้วเรียวบางของเธอยังคงรัวกดแป้นพิมพ์คีย์บอร์ดกลไกเสียงดังระรัวฉะฉานราวกับจังหวะการเต้นของหัวใจอสูรร้าย บนหน้าจอแสดงผลหลักของ LUST Note เวอร์ชัน 3.0 แดชบอร์ดระบบวิเคราะห์อารมณ์ความใคร่ของมนุษย์ (LUST Analytics) กำลังกระพริบไอคอนรูปริมฝีปากสีม่วงเข้มสลับกับกราฟเส้นสีทองที่พุ่งทะยานอย่างรวดเร็ว

หลังจากการอัปเกรดระบบเป็นเวอร์ชัน 3.0 เสร็จสมบูรณ์ และการเก็บเกี่ยวพลังงานราคะจากกลุ่มผู้ใช้งานชุดแรกที่บอร์ดรูมหรูหราของโอมพุ่งแตะยี่สิบเปอร์เซ็นต์ รัชชาก็เริ่มสังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงทางชีววิทยาที่น่าสะพรึงกลัวทว่าแฝงด้วยความเย้ายวนอย่างลึกล้ำในร่างกายของตนเอง หน้าอกทรงหยดน้ำที่เคยแบนราบภายใต้เสื้อไหมพรมตัวโคร่งบัดนี้ขยายตัวจนเต่งตึงแน่นคัพ D ร่องอกบดเบียดชิดกันจนเกิดรอยลึกที่น่าหลงใหล ผิวพรรณที่เคยแห้งกร้านจากการอุดอู้อยู่แต่ในห้องกลับแปรเปลี่ยนเป็นเปล่งปลั่งเต่งตึงมีน้ำมีนวลราวกับอาบด้วยหยาดน้ำค้างบริสุทธิ์ แต่ทว่าลึกลงไปในจิตใจ รัชชาก็ยังคงเป็นโปรแกรมเมอร์ Introvert ผู้มีอาการวิตกกังวลในการเผชิญหน้ากับสังคม อย่างรุนแรงเช่นเดิม

"อึ่ก... อือ..."

รัชชาครางแผ่วในลำคอที่แห้งผาก ยามที่นิ้วก้อยของเธอเคาะลงบนปุ่ม Enter บนแป้นพิมพ์ ความร้อนสายหนึ่งแล่นพล่านจากกึ่งกลางอกลงสู่กึ่งกลางกายสาวอย่างฉับพลัน ร่องเนื้ออุ่นชื้นแฉะชุ่มไปด้วยน้ำหวานใสจนเปียกเปื้อนกางเกงชั้นในผ้าฝ้ายตัวเก่ง เสียงแจ้งเตือนแผ่วเบาของระบบดังขึ้นพร้อมหน้าจอป๊อปอัปสีแดงชาดแสดงข้อความตรวจพบเป้าหมายรายใหม่ที่น่าสนใจ

[ตรวจพบสัญญาณปรารถนาเบี่ยงเบนระดับสูง (High Deviancy Signal Detected)]

[พิกัดเป้าหมาย: อู่จอดรถและโรงเก็บรถคฤหาสน์ตระกูลวรโชติเมธี]

[เป้าหมายหลัก: ชัยสิทธิ์ (ลุงชัย) อายุ 55 ปี]

[รสนิยมเบี่ยงเบนลับ: ความปรารถนาต้องห้ามต่างวัยและต่างชนชั้น (Taboo/Age Gap/Class Gap)]

[ระดับการตอบรับต่อระบบ: 98.9%]

รัชชาขยับแว่นสายตาหนาเตอะของเธอขึ้นด้วยนิ้วชี้ที่สั่นเทา ดวงตากลมโตจ้องมองประวัติเชิงลึกของเป้าหมายรายนี้อย่างถี่ถ้วน ลุงชัย ชายชราวัยห้าสิบห้าปีทำหน้าที่เป็นคนขับรถเก่าแก่ของคฤหาสน์ตระกูลผู้ลากมากดีแถวเอกมัย เขามีประวัติประพฤติตัวดี ซื่อสัตย์ และเจียมเนื้อเจียมตัวมานานกว่ายี่สิบปี ทว่าภายใต้เปลือกนอกอันนอบน้อมถ่อมตนและรอยยิ้มซื่อ ๆ นั้น อัลกอริทึมของ LUST Note ได้แอบขุดคุ้ยลึกเข้าไปในจิตใต้สำนึกของเขาผ่านข้อมูลการสแกนระบบหลังบ้านและการแชร์พฤติกรรมทางสรีระ ระบบระบุว่าลุงชัยกำลังลุ่มหลงและเสน่หาในตัว "คุณหนูพิมพ์" ลูกสะใภ้สาวแสนสวยวัยยี่สิบสี่ปีของเจ้านายตนเองอย่างรุนแรงจนแทบเสียสติ

ความปรารถนานั้นบิดเบี้ยว ทรงพลัง และแฝงไปด้วยความรู้สึกผิดต่อศีลธรรมจรรยาอย่างหนาแน่น มันเปรียบเสมือนเขื่อนกักเก็บน้ำเสียสีดำสนิทที่พร้อมจะพังทลายทะลักลงมาได้ทุกเมื่อหากได้รับการสะกิดเร้าเพียงเล็กน้อย

"เคสนี้... เป็นเคสแปลกแยกที่รุนแรงมาก" รัชชาพึมพำกับตัวเองเบา ๆ น้ำเสียงสั่นเครือด้วยความกระอักกระอ่วนใจ "ระบบต้องการพลังงานเพิ่มอีกยี่สิบเปอร์เซ็นต์เพื่อปลดล็อกขั้นถัดไป... แต่ฉันต้องเดินทางไปยื่นข้อเสนอนี้ให้ชายแก่คนขับรถด้วยตัวเองงั้นเหรอ?"

เพียงแค่คิดถึงการก้าวเท้าออกไปนอกห้องพักและต้องพูดคุยเรื่องตัณหาราคะและความต้องการทางเพศลับ ๆ กับชายสูงวัยแปลกหน้า หัวใจของโปรแกรมเมอร์สาวก็สั่นสะท้านเต้นรัวแรงจนแทบกระดอนออกมานอกอก เธอรู้สึกพะอืดพะอมประหม่าจนมือไม้เย็นเฉียบ แต่กระนั้นพลังของธิดามารราคะที่ไหลเวียนอยู่ในกายเนื้อก็บังคับชี้นำให้เธอไม่อาจปฏิเสธหน้าที่เสนอสัญญานี้ได้ รัชชาสูดลมหายใจลึก ๆ รวบรวมความกล้า ดึงฮู้ดสีเทาเข้มขึ้นมาสวมปิดหัวใจที่สั่นคลอน สวมเสื้อโค้ทตัวหลวมโคร่งทับอกสะบึม คล้องกระเป๋าเป้สะพายหลังที่มีแท็บเล็ตคู่ใจ แล้วออกเดินทางมุ่งหน้าไปยังคฤหาสน์เป้าหมายทันที

---

บ่ายวันนั้น ณ โรงจอดรถขนาดใหญ่ด้านหลังคฤหาสน์หรูตระกูลวรโชติเมธี กลิ่นน้ำมันเครื่องจาง ๆ ผสมผสานกับกลิ่นน้ำยาขัดเคลือบเงารถยนต์โชยมาตามลมพัดเอื่อย แสงแดดรำไรสาดส่องผ่านหลังคาโปร่งแสงสะท้อนลงบนผิวรถลีมูซีนหรูหราสีดำสนิทคันยักษ์ที่จอดเด่นอยู่ตรงกลางโรงรถ ลุงชัยในชุดฟอร์มคนขับรถสีกรมท่าที่ดูเรียบร้อยกำลังใช้ผ้าไมโครไฟเบอร์ขัดถูฝากระโปรงรถยนต์อย่างตั้งอกตั้งใจ ใบหน้าที่มีริ้วรอยลึกตามวัยของเขาดูเคร่งขรึมและเต็มไปด้วยความครุ่นคิดในใจ

"เอ่อ... ขอโทษนะคะ..."

เสียงใสที่แผ่วเบาและสั่นเครือดังขึ้นจากเงามืดใกล้ประตูทางเข้าโรงรถ ทำให้ลุงชัยสะดุ้งตัวโยนและหันไปมองในทันที เขาพบเด็กสาวสวมแว่นตาหนาเตอะในชุดเสื้อไหมพรมตัวหลวมเกินพิกัดที่กำลังกอดแท็บเล็ตแนบอกไว้แน่น ท่าทางของเธอดูลุกลี้ลุกลน สายตากรอกส่ายไปมาหลบตาไม่กล้ามองตรง ๆ ราวกับคนที่ทำความผิดมหันต์

"หนูเป็นใครน่ะ? เข้ามาในนี้ได้ยังไง? ที่นี่เป็นพื้นที่ส่วนบุคคลนะ ออกไปเลยไป" ลุงชัยพูดเสียงเข้ม คิ้วหนาขมวดเข้าหากันจ้องมองผู้บุกรุกสาวอย่างระแวดระวังและหงุดหงิด

"ค... คือว่า..." รัชชารู้สึกเหมือนลำคอแห้งผากราวกระดาษทรายจนแทบไม่มีเสียงเล็ดลอดออกมา ความเด๋อด๋าและอาการกลัวสังคมแล่นเข้าโจมตีสติของเธออย่างจัง นิ้วสั่นเทาขยับขาแว่นตาไปมาอย่างลนลาน "ฉัน... ฉันมีแอปพลิเคชัน... ไม่ใช่สิ... ฉันมีข้อเสนอที่จะมามอบให้ลุงชัยค่ะ... มันเกี่ยวกับ... มันเกี่ยวกับความปรารถนาที่คุณมีต่อคุณหนูพิมพ์..."

ทันทีที่ได้ยินชื่อ "คุณหนูพิมพ์" สีหน้าของชายชราวัยห้าสิบห้าปีก็ถอดสีทันที ใบหน้าที่เคยเคร่งขรึมกลับแปรเปลี่ยนเป็นความตื่นตระหนกและโกรธเกรี้ยว มือหนาที่ถือผ้าขัดรถบีบแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน เขาขยับก้าวเข้ามากดดันเด็กสาวตรงหน้าด้วยรูปร่างที่สูงใหญ่กว่า

"พูดเรื่องเหลวไหลอะไรของเธอ! คุณหนูพิมพ์เป็นเจ้านายของฉัน เป็นลูกสะใภ้ของคุณท่าน! ออกไปเดี๋ยวนี้เลยนะ ไม่งั้นฉันจะเรียก รปภ. มาจับส่งตำรวจจริง ๆ ด้วย!" ลุงชัยขู่ ตะคอกเสียงต่ำกระชากเสียงเพื่อปกปิดความลับต้องห้ามในจิตใจที่โดนขุดคุ้ยขึ้นมาอย่างจัง

รัชชารู้สึกหวาดกลัวขีดสุด ทักษะการเข้าสังคมของเธอติดลบเข้าขั้นวิกฤต สมองประมวลผลหาทางรอดอย่างสับสนอลหม่านราวกับโค้ดที่ติดลูปหาทางออกไม่ได้ แต่ในวินาทีที่กำลังจะสติแตกนั่นเอง ตรรกะการวิเคราะห์ข้อมูลและหน้าที่ของธิดามารราคะก็กลับทำงานขึ้นมาฉับพลัน รัชชารีบกดปุ่มเปิดหน้าจอแท็บเล็ตแล้วยื่นมันออกไปตรงหน้าของลุงชัยทันทีเพื่อตัดบท

"อย่าเพิ่งไล่ฉันสิคะ! ด... ดูข้อมูลนี้ก่อน!" รัชชาพูดละล่ำละลัก เสียงสั่นเครือทว่าแฝงด้วยความเฉียบคมทางตรรกะระบบไอที "ฉันรู้ว่าความรู้สึกร้อนรุ่มที่แผ่ออกมาจากร่างกายของคุณสูงขึ้นทุกครั้งที่คุณแอบจ้องมองคุณหนูพิมพ์ผ่านกระจกมองหลังของรถลีมูซีนคันนี้... อัตราการเต้นของหัวใจคุณจะพุ่งสูงถึงหนึ่งร้อยยี่สิบครั้งต่อนาทีเมื่อเธอเผลอขยับสะโพกและเปิดเรียวขาขาวผ่องยามก้าวลงจากเบาะหลัง... และสถิติระบุว่าในถังขยะส่วนตัวหลังอู่รถ... มีเศษทิชชู่ที่เปื้อนคราบน้ำรักสีขาวขุ่นที่เกิดจากการจำลองจินตนาการความใคร่ต่อสะใภ้เจ้านายเฉลี่ยสัปดาห์ละสี่ครั้ง!"

คำอธิบายเชิงสถิติและการวิเคราะห์พฤติกรรมอย่างตรงไปตรงมาและไร้ยางอายของโปรแกรมเมอร์สาว ทำเอาลุงชัยอ้าปากค้าง ใบหน้าวัยชราเปลี่ยนเป็นแดงก่ำด้วยความอับอายปนตกใจจนพูดไม่ออก รัชชาเริ่มรู้สึกผ่อนคลายและมั่นใจขึ้นเมื่อดึงการพูดคุยกลับมาอยู่ในอาณาเขตของตัวเลขและอัลกอริทึมของระบบอัจฉริยะที่เธอเชี่ยวชาญ

"นี่ไม่ใช่เรื่องงมงายหรือไสยศาสตร์ที่พิสูจน์ไม่ได้แบบพวกยาเสน่ห์หรือสิ่งหลอกลวงหรอกนะคะลุงชัย" รัชชาขยับตัวก้าวไปข้างหน้าเล็กน้อย ท่าทางโก๊ะเด๋อยังคงอยู่แต่คำอธิบายกลับไหลลื่นเป็นตรรกะ "แต่มันคือระบบที่ฉันออกแบบมาเพื่อเข้าไปควบคุมสัญชาตญาณดิบของเป้าหมายแม้กระทั่งคุณหนูที่อยู่ในใจของลุง App นี้ทำให้เธอเกิดความรู้สึกหลงใหลอย่างรุนแรง กระหายสัมผัสจากคุณจนร่างกายร้อนรุ่มไม่สามารถควบคุมตนเองได้... หากลุงยอมเซ็นสัญญารับสิทธิ์ใช้งานแอป LUST Note เวอร์ชัน 3.0 นี้... ลุงจะสามารถระบุคำสั่งให้คุณหนูพิมพ์สยบยอมแทบเท้าและยินยอมร่วมรักบนเบาะหลังรถลีมูซีนคันนี้ได้ทันทีค่ะ"

ลุงชัยจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงแบบจำลองโครงสร้างสมองของมนุษย์และการแผ่รังสีสะกดจิต ชายสูงวัยไม่เข้าใจศัพท์เขียนโปรแกรมหรือศัพท์ทางวิทยาศาสตร์ที่ซับซ้อน แต่ข้อมูลเชิงลึกส่วนตัวที่เด็กสาวตรงหน้านำมาตีแผ่มันถูกต้องร้อยเปอร์เซ็นต์ ความโหยหาที่ฝังรากลึกมานานหลายปีภายใต้ตำแหน่ง "คนขับรถชราผู้ไร้ตัวตน" เริ่มจุดประกายขึ้นมาเป็นเพลิงความใคร่ที่พุ่งกระฉูด

"มัน... มันทำได้ขนาดนั้นจริง ๆ เรารึ? คุณหนูพิมพ์ผู้อ่อนน้อมถ่อมตนคนนั้นน่ะนะจะยอมคนแก่อย่างฉัน?" ลุงชัยถาม เสียงของเขาแหบพร่าเต็มไปด้วยความหวังอันเลือนลางปนกระหายสัมผัส

รัชชาลอบผ่อนลมหายใจยาวในใจ ก่อนที่เธอจะเริ่มขยับปลายนิ้วเรียวสวยค่อย ๆ ดึงสยายเส้นผมสีดำขลับที่มัดรวบไว้ลวก ๆ ให้หลุดปลิวไสวสยายเต็มหลัง ทันทีที่เส้นผมดกดำคลุมไหล่หนาอวบอัด เสน่ห์เย้ายวนรัญจวนใจและพลังสะกดจิตของธิดามารราคะในตัวเธอก็แผ่ฟุ้งกระจายออกมาในชั้นบรรยากาศรอบตัว ลุงชัยมองร่างของเด็กสาวตรงหน้าพรั่งพรูความงามสะกดตาจนสติเริ่มเลื่อนลอย

"ได้จริงสิคะลุงชัย... แค่กดปลายนิ้วลงบนหน้าจอนี้เพื่อทำสัญญา... ความต้องการที่คุณเก็บกดไว้ชั่วนานตาปีก็จะได้รับการตอบสนองอย่างดีที่สุด... ให้ระบบจัดการขจัดขวากหนามความต่างระหว่างลุงกับคุณหนูพิมพ์เถอะค่ะ..." รัชชากระซิบ น้ำเสียงเปลี่ยนเป็นเสียงต่ำที่อ่อนหวานปนสะกดจิตจนลุงชัยรู้สึกเหมือนตกอยู่ในภวังค์เสน่หา

มือหยาบกร้านอันหนาใหญ่ที่สั่นเทาของลุงชัยค่อย ๆ ยื่นออกไปแตะลงบนหน้าจอสมาร์ทโฟนตัวเครื่องทดสอบที่รัชชานำเสนอ เขากดลงชื่อทำสัญญายินยอมเงื่อนไขการเป็นผู้รับข้อเสนอแอป LUST Note ทันทีที่นิ้วชี้สัมผัสลงบนระบบดิจิทัล ไอคอนริมฝีปากสีม่วงเข้มก็กระพริบยืนยันความสำเร็จในการเริ่มระบบ

---

รัชชาอธิบายและสอนลุงชัยใช้งานระบบ LUST Note อย่างรวดเร็ว แม้จะมีอาการกระอักกระอ่วนและเขินอายที่ต้องมาแนะนำวิธีการคีย์ข้อสั่งการลามกต่างชนชั้นต่างวัยนี้ แต่ความอยากรู้ถึงปฏิกิริยาของระบบก็ทำให้เธอกลั้นใจอธิบายจนจบ

"กรุณาป้อนข้อมูลเหยื่อและข้อกำหนดการทำงานลงในช่องคำสั่งสะกดใจ (Command Prompter) ได้เลยค่ะ" รัชชาบอกพลางเบือนหน้าหนี

ลุงชัยใช้ปลายนิ้วหยาบกร้านพิมพ์ข้อความตัวอักษรลงบนช่องรับข้อมูลของแอปด้วยหัวใจที่เต้นรัวแรงสะท้านทรวง:

[ระบุเป้าหมาย: พิมพ์]

[เงื่อนไขข้อบังคับ: ให้พิมพ์ตกเป็นของชัยสิทธิ์ และร่วมรักกันบนเบาะหลังรถลีมูซีนหรูหราระหว่างเดินทางยามค่ำคืนท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก]

เมื่อปลายนิ้วกดตกลงส่งคำสั่ง ตัวเลขบนหน้าจอแดชบอร์ดประมวลผลเป็นแสงสีทองแวววาว ระบบแจ้งผลการตอบรับ:

[คำสั่งบงการใจผ่านการอนุมัติ - เริ่มส่งคลื่นสะกดจิตผ่านสัญญาณวิทยุและระบบเสียงของรถลีมูซีนเป้าหมายทันทีที่เซ็นเซอร์ตรวจจับสภาพอากาศฝนตกและตรวจพบเป้าหมายนั่งที่ตำแหน่งเบาะหลัง]

รัชชารู้สึกคันยุบยิบกึ่งกลางกายสาวแผ่ซ่านผ่านระบบ Sensory Link ที่เชื่อมประสาทส่วนหลัง ร่องเนื้ออุ่นเปียกแฉะน้ำหวานหลั่งซึมเยิ้มเปียกชื้นกางเกงชั้นในจนคันคะยอ "ง... งั้นฉันขอตัวก่อนนะคะลุงชัย... ขอให้มีความสุขกับ... กับสิ่งที่ปรารถนาค่ะ..." เธอพูดตะกุกตะกักลนลานเก็บอุปกรณ์แล้วรีบวิ่งก้าวเท้าออกจากโรงรถอย่างรวดเร็ว ปล่อยให้ลุงชัยยืนจ้องภาพคุณหนูพิมพ์บนหน้าจอมือถือด้วยดวงตาเป็นประกายกระหายสวาทสะใจ

---

ค่ำคืนวันเดียวกันนั้นเอง เมฆฝนที่ตั้งเค้าทะมึนตลอดยามเย็นก็กลั่นตัวตกลงมาเป็นสายน้ำกระหน่ำซัดสาดอย่างบ้าคลั่ง เม็ดฝนขนาดใหญ่กระทบผิวถนนและหลังคารถเสียงดังเปรี้ยงปร้างราวกับฟ้าพิโรธ สายฝนเทกระหน่ำจนทัศนวิสัยบนท้องถนนรอบนอกเมืองหลวงมืดมิดและพร่าเลือนจนแทบมองไม่เห็นป้ายจราจรข้างทาง

ภายในห้องโดยสารของรถลีมูซีนคันยักษ์หรูหราที่กรุด้วยเบาะหนังแท้เกรดพรีเมียมสีเบจและคอนโซลไม้โอ๊ค บรรยากาศอบอวลไปด้วยความเงียบทว่ากลับมีระลอกคลื่นความตึงเครียดแปลกประหลาดปกคลุม ลุงชัยประคองพวงมาลัยรถยนต์หรูคู่ใจแล่นไปตามเส้นทางเปลี่ยวข้างทางอย่างระมัดระวัง มือของเขาที่สวมถุงมือคนขับรถบีบแน่นจนเกิดเสียงเสียดสี ดวงตาชำเลืองมองกระจกหลังมองดูคุณหนูพิมพ์ตลอดเวลา

โทรศัพท์มือถือของลุงชัยที่ตั้งอยู่หน้ารถส่องแสงแอป LUST Note ทำงานเต็มระบบ คลื่นความถี่ต่ำส่งเสียงจำลองปนไปกับบทเพลงคลาสสิกบรรเลงที่ส่งผ่านระบบเครื่องเสียงไฮเอนด์ขนาดยักษ์ในโซนเบาะหลังที่มีลำโพงถึงสิบสองตัว มันปล่อยคลื่นสะกดจิตส่งผลโดยตรงต่อระดับฮอร์โมนและประสาทสัมผัสของสะใภ้สาวแสนสวยอย่างไม่รู้ตัว

บนเบาะหลังสุดหรู ร่างระหงของคุณหนูพิมพ์กำลังกึ่งนั่งกึ่งนอนเอนหลังอย่างอ่อนล้าจากการไปร่วมงานสังคมชั้นสูง ใบหน้าสวยหวานสะคราญตาราวกับภาพวาดสไตล์กุลสตรีสง่างาม ผิวขาวผ่องสะท้อนแสงไฟสลัวภายในรถตัดกับชุดเดรสผ้าซาตินบางเบาสีครีมไข่มุกที่รัดรึงหน้าอกอวบอัดพอดีตัวและชายกระโปรงที่เปิดโล่งเผยเรียวขาขาวเนียนละเอียดคู่สวย

"อื้อ..." จู่ ๆ ร่างบางก็หลุดครางแผ่วออกมาในลำคอพร้อมกับพลิกขยับตัวกระสับกระส่ายด้วยความทรมานรุ่มร้อน

เธอรู้สึกได้ถึงกระแสลุ่มหลงเสน่หาและความร้อนผ่าวที่ปะทุขึ้นมากลางทรวงอกอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ความร้อนนั้นลามเลียลงสู่ช่องท้องน้อยจนบิดเกร็งอุ่นซ่าน สะใภ้สาวแสนสวยยกมือเรียวบางลูบไล้ไปตามลำคอระหงลากลงมาถึงร่องอกอวบอิ่ม ผิวเนียนละเอียดเริ่มขึ้นสีชมพูระเรื่อด้วยไฟราคะที่จุดติดอย่างรุนแรงจากคลื่นสะกดจิต ลมหายใจสะอึกสั่นพร่าหอบถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ

"ทำไม... ทำไมมันร้อนรุ่มทรมานขนาดนี้ แอร์ในรถมีปัญหาหรือเปล่าคะลุงชัย?" พิมพ์เอ่ยปากถาม เสียงหวานสะคราญเริ่มสั่นกระเส่าและแหบพร่าควบคุมอารมณ์ไม่ได้

"แอร์ทำงานปกติครับคุณหนู ให้ผมลดอุณหภูมิลงให้อีกไหมครับ?" ลุงชัยตอบด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อมอย่างเป็นทางการ ทว่าดวงตากรำโลกแฝงประกายดุดันเย้ยหยันกระหายสวาทมองผ่านกระจกมองหลังอย่างใจจดใจจ่อ

"ค... ค่ะ ลดลงอีก... ร้อน... ร้อนเหลือเกิน..." พิมพ์หลับตาปี๋ ตัวสั่นระริกเปียกแฉะดิ้นส่ายไปมาบนเบาะหนังหรูหนานุ่ม

ภายใต้การสั่งการของแอป LUST Note คลื่นบงการใจเริ่มปรับเปลี่ยนสารเคมีในระบบประสาทของพิมพ์อย่างรวดเร็วและลึกซึ้ง ภาพลักษณ์อันสง่างาม ของคุณหนูผู้เรียบร้อยอ่อนหวานกำลังพังทลายลงไปหมดสิ้น จิตใต้สำนึกของเธอถูกทาบทับด้วยภาพใบหน้าดุดันสมชายและร่างกายบึกบึนแกร่งตามวัยของลุงชัยคนขับรถวัยชราที่เธอเคยเมินเฉย จู่ ๆ ภาพของลุงชัยก็กลายเป็นสิ่งเร้าอารมณ์ดิบและดึงดูดใจเธอจนน่ากระหาย

พิมพ์รู้สึกเหนอะหนะเปียกแฉะที่ร่องเนื้อสาวรอยแยกส่วนล่าง น้ำรักหวานใสล้นทะลักไหลซึมผ่านกางเกงชั้นในลูกไม้สีขาวตัวจิ๋วจนเปียกชุ่มโชก ความกระสันเสียวซ่านโหยหารสรักสัมผัสกระแทกกระทั้นแผ่ซ่านทั่วร่างจนเธอทนต่อต้านไม่ไหว สะใภ้สาวเอื้อมมือสั่นระริกเอื้อมไปลูบไล้เต้าอกเต่งตึงของตนเองผ่านเนื้อผ้าซาตินบาง ยอดอกชูเต้าเป็นไตแข็งสู้สัมผัส ปากช่องทางรักตอดรัดขมิบถี่ยิบต้อนรับจินตนาการเสน่หา

เธอลืมตามองแผ่นหลังกว้างของคนขับรถสูงวัยผ่านกระจกใสกั้นกลาง หัวสมองพร่าเลือนจนคิดถึงแต่ร่างกายอันแกร่งกรำของชายแก่ตรงหน้า ความลุ่มหลงในตัณหาความรักต้องห้ามแล่นเข้าบงการใจจนหมดความอายใด ๆ

'อยากได้ลุงชัย... อยากให้ไอ้แก่คนนี้เข้ามาล่วงล้ำเหยียบย่ำบดขยี้เรือนร่างของฉัน... อยากโดนกระแทกกระทั้นขืนใจคาเบาะหลังนี้...' ความคิดลามกฝืนธรรมชาติปะทุขึ้นจนกลายเป็นเพลิงปรารถนาที่ทนไม่ได้อีกต่อไป

"ล... ลุงชัยคะ..." เสียงของพิมพ์ครางกระเส่าดังระงมท่ามกลางเสียงสายฝนตกหนักนอกตัวรถ "จอดรถ... จอดรถตรงนี้ทีค่ะ... จอดเดี๋ยวนี้!"

ลุงชัยไม่รอช้า รีบหักพวงมาลัยบังคับรถลีมูซีนหรูเข้าเทียบจอดแอบข้างถนนตรงทางเปลี่ยวภายใต้เงาไม้ใหญ่ในทันที รถลีมูซีนจอดนิ่งสนิทท่ามกลางสายฝนที่เทกระหน่ำหน้าต่างจนเปรียบเสมือนกำแพงน้ำกั้นจากโลกภายนอก

พิมพ์ที่หัวใจเต้นแรงโครมครามจนหน้ามืดตามัวด้วยแรงตัณหาครอบงำใจ เอื้อมมือสั่นเทากดปุ่มเลื่อนบานกระจกกั้นตรงกลางลงอย่างรวดเร็ว กลิ่นกายสาวอุ่นชื้นที่หอมหวานผสมผสานกับลมหายใจหอบกระเส่าลอยคลุ้งไปทั่วห้องคนขับ

"ลุงชัย... ลุงชัยคะ... ก้าวมาหาพิมพ์ที่เบาะหลังทีค่ะ..." พิมพ์พูดเสียงสั่นกระเส่า แววตาเยิ้มหยาดแดงก่ำเสน่หาลุ่มหลงคลั่งไคล้คนขับรถสูงวัย "พิมพ์ร้อนรุ่มทรมานเหลือเกิน... พิมพ์อยากได้ลุง... ช่วยข้ามมาหาพิมพ์ทีค่ะ... เร็ว ๆ เข้า..."

ลุงชัยหันกลับมาจ้องมองเรือนร่างสะคราญของคุณหนูพิมพ์ที่กึ่งเปลือยกายด้วยการปลดสายชุดเดรสผ้าซาตินสีครีมลงมา เผยเต้าเต่งตึงสองเต้าขาวนวลสะกดดึงสายตา ยอดถันสีหวานชูตั้งสั่นระริกอยู่บนเบาะหนังแท้ ยามที่เธอส่งเสียงเรียกเชิญชวนอย่างศิโรราบยอมรับความใคร่อย่างถึงที่สุด ชายชราเหยียดยิ้มกระหายสวาทอย่างผู้ชนะ เขารีบปลดเข็มขัดนิรภัยและขยับเตรียมปีนข้ามบานกระจกเปิดกว้างลงสู่เบาะหลังหรูหราแห่งรักต้องห้าม...