บ่ายของวันถัดมา แสงแดดจัดจ้านยามบ่ายส่องแสงแผดเผาลงมาจากฟากฟ้า อุณหภูมิภายนอกบ้านสูงลิบจนสายลมที่พัดผ่านกลายเป็ลมร้อนระอุ ไอความร้อนลอยพุ่งขึ้นมาจากพื้นดินจนเห็นเป็ภาพพร่าระยิบระยับ แม้ว่าภายในตัวบ้านทรงไทยประยุกต์สองชั้นหลังโตจะมีเครื่องปรับอากาศทำงานอย่างเงียบเชียบ ทว่าบรรยากาศแห่งความปรารถนาซ่อนเร้นที่คุกรุ่นอยู่ระหว่างเรยากับลุงเดช กลับยิ่งเพิ่มความร้อนรุ่มจนกลบความเย็นฉ่ำของเครื่องปรับอากาศไปจนสิ้น
หลังจากเหตุการณ์ััแ่เบาบนหลังมือเมื่อวันก่อน ความรู้สึกบางอย่างในใจของคนทั้งสองก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันประดุจประกายไฟเม็ดเล็กที่ตกลงบนกองฟางแห้งกรอบ พร้อมจะลุกลามเป็ไฟราคะดุเดือดได้ทุกเมื่อ ความเงียบในบ้านกลับกลายเป็ตึงเครียดด้วยความกระสัน ทุกครั้งที่เดินสวนกัน ทุกครั้งที่สายตาสบกัน... ลมหายใจของลุงเดชจะสะดุด และหัวใจของเรยาก็เต้นตึกตักด้วยความตื่นเต้นท้าทาย
‘เรยา’ นิสิตสาวสวย ยืนหมุนตัวอยู่หน้ากระจกแต่งตัวในห้องนอนชั้นสอง บ่ายนี้เธอเลือกสวมชุดกางเกงขาสั้นผ้าฝ้ายสีขาวนวลแนบเนื้อที่สั้นเสมอหู อวดเรียวขางามเนียนขาวและบั้นท้ายงอนงามทรงลูกแพร์อย่างเปิดเผย ขากางเกงร่นสูงจนเผยเห็นผิวเนื้ออ่อนขาวจั๊วะ ท่อนบนเป็เสื้อเอวลอยสายเดี่ยวผ้าคอตตอนเนื้อบางสีฟ้าพาสเทลที่เว้าเอวลอยสูงอวดแผ่นท้องแบนราบเรียบและร่องสะดือบุ๋มทรงเสน่ห์ สายเดี่ยวสองข้างร่นลงมาคลอเคลียตามลาดไหล่เนียน ผ้านุ่มลื่นเบียดชิดกับทรวงอกคู่อวบใหญ่อย่างจงใจ โดยที่เธอเลือกที่จะไม่สวมบราดันทรงด้านใน ปล่อยให้ปทุมถันคู่อิ่มชูชันดันเนื้อผ้าบางเบาออกเป็รอยจุกดันเด่นชัดทุกครั้งที่เธอยักย้ายเคลื่อนไหว
เรยารู้ดีว่าลุงเดชกำลังทำงานง่วนอยู่บริเวณเรือนเพาะชำกล้วยไม้ด้านข้างบ้าน ชายรุ่นใหญ่ในชุดเสื้อกล้ามสีเข้มตัวเก่ากับกางเกงขาสั้นปานกลาง กำลังยุ่งอยู่กับการย้ายกระถางต้นไม้และรดน้ำแปลงกล้วยไม้ มัดกล้ามเนื้อแขนปูดโปนขยับเคลื่อนไหวตามแรงยก แผงอกหนากำยำชุ่มไปด้วยหยาดเหงื่อไคลที่ส่องประกายวาววับรับกับแสงแดด ไรขนดกดำตามแผงอกเปียกโชกไปด้วยเหงื่อไคล ส่งกลิ่นไอความเป็ชายฉกรรจ์ฟุ้งกระจายไปทั่วบริเวณ
เด็กสาวอมยิ้มซุกซน ดวงตาฉ่ำปรือฉายแววความมุ่งมั่น เธอถือขวดน้ำดื่มเย็นเจ็ดร้อยมิลลิลิตรพร้อมแก้วพลาสติกใส่ใส่น้ำแข็งก้อนโต เดินออกจากบ้านตรงไปยังเรือนเพาะชำอย่างแช่มช้อย ยิ่งเข้าใกล้เรือนเพาะชำ กลิ่นหอมชื้นของดินและกลิ่นกล้วยไม้ก็ยิ่งเข้มข้น ผสานกับกลิ่นกายชายรุ่นใหญ่ที่เรยาหลงใหล
เสียงก้าวเดินแ่เบาของเรยาบนพื้นหญ้านุ่ม ทำให้ลุงเดชที่กำลังยกกระถางกล้วยไม้ใบใหญ่ชะงักไปทันที ชายรุ่นใหญ่ปาดเหงื่อบนหน้าผากพลางหันกลับมามอง ก่อนที่ดวงตาคู่คมของเขาจะขยายกว้างขึ้นด้วยความตกตะลึง
ภาพของหลานสาวในชุดเอวลอยสายเดี่ยวกับกางเกงขาสั้นเสมอหู กำลังเดินยิ้มหวานเข้ามาหา ชายกระโปรงและขากางเกงสั้นจนเผยให้เห็นบั้นท้ายงอนงามยักย้ายตามจังหวะก้าว ทรวงอกอิ่มเอิบไหวะเืเบาๆ ตามแรงเดิน รอยจุกดันบนเต้าเต่งตึงดันผ่านเสื้อสายเดี่ยวตัวบางจนลุงเดชถึงกับกลืนน้ำลายเอื๊อกใหญ่ลงคออย่างทุกล้ำ สติสัมปชัญญะของชายรุ่นใหญ่กระเจิดกระเจิงไปในทันที
"ลุงเดชคะ... ตากแดดทำงานเหนื่อยๆ มาพักดื่มน้ำเย็นๆ ก่อนสิคะ" เสียงหวานหยดย้อยของเรยาดังขึ้นพร้อมรอยยิ้มเอียงคอ
ลุงเดชรีบวางกระถางกล้วยไม้ลงบนโต๊ะไม้ ลมหายใจของเขาเริ่มถี่กระชั้น ร่างกายที่เพิ่งผ่านการทำงานหนักบวกกับภาพเย้ายวนของเด็กสาวตรงหน้า ทำให้หัวใจของชายวัยห้าสิบเต้นระสับระสิวจนปวดเกร็งไปทั้งอก
"ขอบใจนะเรยา... อากาศข้างนอกมันร้อนจัดจริงๆ ลุงรดน้ำกล้วยไม้อยู่พักใหญ่ เหงื่อออกจนเสื้อกล้ามชุ่มไปหมดเลย" ลุงเดชเอ่ยน้ำเสียงพร่าแหบ ยื่นมือหนาหยาบกร้านมารับแก้วน้ำเย็นจากมือของเรยา
ในจังหวะที่ยื่นแก้วให้ เรยาไม่เพียงแต่แตะมือลุงเดชเบาๆ เท่านั้น เธอกลับจงใจก้าวขาเข้ามาใกล้จนชิดอกกว้างของเขา กลิ่นหอมระเหยของโลชั่นทาผิวกายนุ่มผสมกับกลิ่นน้ำหอมกุหลาบหวาน ลอยฟุ้งกลบกลิ่นเหงื่อไคลของชายรุ่นใหญ่จนลุงเดชรู้สึกเคลิบเคลิ้มเคลิ้มเคลิ้ม
"แหม... เหงื่อออกเยอะขนาดนี้ หน้าผากกับซอกคอลุงเดชเปียกโฮกเลยนะคะ ดูสิคะ หยดเหงื่อไหลลงมาถึงแผงอกเลย" เรยาทำเสียงอุทานเบาๆ อย่างออดอ้อน ก่อนจะหยิบผ้าเช็ดหน้าผืนเล็กนุ่มนวลสีหวานออกจากกระเป๋ากางเกง
"เอ่อ... ไม่เป็ไรหรอกเรยา เดี๋ยวลุงเช็ดเองได้..." ลุงเดชรีบพูดพลางจะยื่นมือไปหยิบผ้าเช็ดหน้า แต่สายตากลับจ้องมองไปที่ร่องอกขาวผ่องของเรยาอย่างลืมตัว
"อย่าเพิ่งสิคะลุงเดช... ให้เรยาช่วยเช็ดให้นะคะ ลุงเดชถือแก้วน้ำดื่มไปสิคะ ลุงเดชทำงานเหนื่อยๆ ให้เรยาดูแลบ้างไม่ได้เหรอคะ"
เรยาไม่รอคำอนุญาต เธอขยับก้าวเข้ามาแนบชิดยิ่งขึ้นจนทรวงอกอิ่มเอิบแทบจะเบียดชนกับแผงอกกำยำของลุงเดช มือเรียวนุ่มยกผ้าเช็ดหน้าขึ้นบรรจงเช็ดหยาดเหงื่อบนหน้าผากคมเข้มของชายรุ่นใหญ่อย่างแ่เบาและอ่อนโยน นิ้วมือเรียวสวยตั้งใจไล้ััผ่านสันกรามเข้ม ร่องแก้ม และลงมาตามซอกคอหนาที่มีเหงื่อเกาะแพรวพราว
ััจากผิวนุ่มนิ่มของหลานสาวบวกกับกลิ่นกายสาวที่ลอยรดซอกคอ ทำให้ลุงเดชยืนนิ่งเกร็งราวกับถูกมนตร์สะกด ลมหายใจอุ่นร้อนของลุงเดชพ่นรดลงบนแผ่นอกและลำคอระหงของเรยาอย่างรุนแรง ลำเอ็นั์ใต้กางเกงขาสั้นขยายตัวพองโตขยายใหญ่อย่างรวดเร็ว ชายรุ่นใหญ่ต้องสู้กับความ้าอันเร่าร้อนที่พุ่งสูงจนหัวใจแทบจะะเิออกนอกอก
"ลุงเดชตัวอุ่นจังเลยนะคะ... มัดกล้ามตรงซอกคอกับแผงอกแข็งปั๋งเลย ลุงเดชแข็งแรงสมเป็ผู้ใหญ่จริงๆ ค่ะ" เรยากระซิบเสียงแ่หวาน นิ้วมือของเธอเลื่อนต่ำลงมาจากซอกคอ แกล้งทำเป็เช็ดเหงื่อบริเวณแผงอกหนาของลุงเดชผ่านขอบเสื้อกล้าม ปลายเล็บเรียวสวยสะกิดไล้เบาๆ บนยอดอกดกดำของลุงเดชโดยตั้งใจ
"อืมมม... เรยา..." ลุงเดชส่งเสียงครางต่ำในลำคออย่างลืมตัว มือหนาที่ถือแก้วน้ำสั่นสะท้อนด้วยความกระสัน ชายรุ่นใหญ่มองต่ำลงไปยังหน้าอกอิ่มที่ชูชันอยู่ตรงหน้า ยอดอกเต่งตึงดันเสื้อสายเดี่ยวจนลุงเดชอยากจะยื่นมือไปตะกุบเค้นคลึงให้หายอยาก ลำเอ็นใหญ่โตพองตึงดันผ้ากางเกงจนเห็นเป็ท่อนลำปูดโปนขยายใหญ่
"เรยาเช็ดเหงื่อตรงข้างหลังให้ด้วยไหมคะ... เสื้อกล้ามลุงเดชเปียกชุ่มจนเห็นแผ่นหลังหมดแล้ว" เด็กสาวอมยิ้ม กระซิบข้างหูลุงเดชด้วยลมหายใจอุ่นร้อน รอยยิ้มยั่วเย้าฉาบบนริมฝีปากอวบอิ่ม
เรยาเขยิบตัวไปด้านหลังของลุงเดช แผ่นอกอิ่มและยอดอกเต่งตึงของเธอจงใจแนบเบียดชนเข้ากับแผ่นหลังกว้างกำยำของชายรุ่นใหญ่เต็มแรง! มือเรียวนุ่มยกผ้าเช็ดหน้าไล้เช็ดไปตามแผ่นหลังหนาที่มีกล้ามเนื้อเป็ลอน ลุงเดชถึงกับสูดปากด้วยความเสียวซ่าน ััความนุ่มนิ่มของหยุ่นเนื้อคู่อิ่มที่บดเบียดแผ่นหลังของเขา ทำเอาลำกายส่วนล่างพองปูดจนดันกางเกงแทบขาด
"เรยา... อย่าทำแบบนี้เลยลูก... ลุง... ลุงเป็ลุงเรานะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้ามันจะไม่ดี" ลุงเดชพยายามเค้นเสียงพูดออกมาระงับสติ ทั้งที่ในหัวใจของเขากำลังเรียกร้องอยากจะหันกลับไปคว้าตัวหลานสาวมาฟัดให้จมเตียง
"ทำไมล่ะคะลุงเดช... ตรงนี้ไม่มีใครอยู่สักหน่อย ป้าผินก็ไม่สนใจลุงเดชอยู่แล้ว เรยาแค่หวังดี อยากช่วยดูแลลุงเดชนี่คะ" เรยากระซิบออดอ้อน ร่างบางยังคงแนบชิดแผ่นหลังของลุงเดช นิ้วมือเรียวสอดไล้ลงไปตามแนว척ชะลูดกระดูกแผ่นหลังลงสู่ขอบกางเกง ััถึงความร้อนผ่าวและเกร็งแน่นของร่างกายชายรุ่นใหญ่
"ลุงเดชเหนื่อยเพื่อบ้านนี้มาเยอะ ป้าผินก็ไม่เคยดูแลลุงเดชเลย... ปล่อยให้ลุงเดชต้องทนแห้งเหี่ยวอยู่คนเดียว ให้เรยาดูแลลุงเดชแทนป้าผินไม่ได้เหรอคะ?"
คำพูดประโยคนั้นประดุจสายฟ้าที่ฟาดลงกลางหัวใจของลุงเดช! ความอัดอั้นตันใจจากการถูกภรรยาเมินเฉยและปฏิเสธเื่บนเตียงมานานหลายปี พุ่งปะทุขึ้นมาทบทวีคูณ ลุงเดชหมุนตัวกลับมามองหน้าเรยาทันที ดวงตาคู่คมแดงก่ำด้วยไฟราคะ มือหนาหยาบกร้านคว้าจับเรียวแขนขวาของเรยาไว้แน่น ลมหายใจพ่นรดใบหน้าเนียนของเด็กสาวอย่างหนักหน่วงและถี่กระชั้น
"เรยารู้ไหมว่าพูดอะไรออกมา... ลุงไม่ใช่อิฐไม่ใช่ปูนนะ ลุงเป็ผู้ชายที่มีความรู้สึก" ลุงเดชเค้นเสียงต่ำ ทรวงอกหนาขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจรุนแรง แววตาเต็มไปด้วยความอยากตระกูลสวาท
"เรยารู้ค่ะ... เรยารู้ดีว่าลุงเดช้าอะไร และเรยาก็ชอบลุงเดชมากขนาดไหน" เรยาช้อนสายตาฉ่ำปรือขึ้นมอง ขากางเกงสั้นจู๋แนบชิดกับต้นขาใหญ่ของลุงเดช รอยยิ้มเย้ายวนใจประดับบนริมฝีปากอวบอิ่มอย่างเปิดเผย
"และเรยาก็พร้อม... ที่จะให้ทุกอย่างที่ลุงเดชอยากได้ค่ะ ไม่ว่าลุงเดชจะ้าอะไร เรยาตามใจลุงเดชทุกอย่างเลยค่ะ"
ััและคำตอบของหลานสาวทำเอาตบะของลุงเดชพังทลายลงไปอย่างสิ้นเชิง! มือหนาที่จับเรียวแขนแปรเปลี่ยนเป็ลูบไล้ลงมาตามลาดไหล่เนียน แผ่ความร้อนผ่าวผ่านผิวกายสาวอย่างถือสิทธิ์ ชายรุ่นใหญ่สูดกลิ่นหอมจากเรือนกายสาวเข้าปอดลึก ความปรารถนาอันเร่าร้อนในเรือนเพาะชำบ่ายวันนี้ ถูกจุดติดขึ้นอย่างสมบูรณ์แบบ ลุงเดชและเรยาสบตากันด้วยความกระสันที่ซ่อนไม่อยู่ และทั้งสองต่างก็รู้ดีว่า เวลาแห่งการปลดปล่อยความกระสันที่สะสมมานาน... กำลังจะเริ่มต้นขึ้นในอีกไม่ช้า!
52
