So Bad รักร้ายของนายสารเลว

    Chapter.1 น้ำอุ่น




    ​​So Bad ....รักร้ายของนายสารเลว​​Chapter............................1​"โอ๋ๆ ไม่ร้องนะคะ คนดีของแม่ ไม่ร้องนะคะ ชู่วววว หลับซะน๊าา ""อึก ฮื่อ อึก ""นอนนะคะ "  ...............................
    "เฮ้ออ หลับซักที"  ฉันค่อยๆวางร่างของปุยนุ่นลงบนที่นอนอย่างเบามือ กว่าจะหลับได้ ทำไมวันนี้ปุยนุ่นงอแงมากกว่าปกติก็ไม่รู้ ทุกครั้งไม่เกินสองทุ่มก็จะหลับแล้ว ฉันเงยหน้ามองดูนาฬิกานี่ก็เกือบสี่ทุ่มเข้าไปแล้ว  ..... สวัสดีฉันชื่อน้ำอุ่น นิสัยก็คล้ายๆกับชื่อเลย ปุยนุ่นเป็นลูกพี่สาวของฉัน พี่น้ำหวานเสียชีวิตด้วยอุบัติเหตุเมื่อไม่กี่เดือนที่ผ่านมา  ถ้าจะถามหาพ่อของปุยนุ่นหล่ะก็ตอนนี้เขาคงมีความสุขกับครอบครัวใหม่ไปแล้ว ฉันไม่ได้จะเรียกร้องอะไรหลานคนเดียวฉันเลี้ยงได้ ถึงแม้ว่าฉันจะลำบากและต้องเหนื่อยเพิ่มขึ้นฉันก็ยอม พ่อกับแม่ของฉันเสียตั้งแต่ฉันยังเด็กมาก  ตั้งแต่เล็กจนโตก็มีพี่น้ำหวานนี่แหละคอยดูแลฉันมาตลอด ทั้งส่งเรียน คอยให้คำปรึกษาทุกๆเรื่อง  ตอนนี้ปุยนุ่นย่างเข้าจะ 3 ขวบแล้ว ปุยนุ่นเป็นเด็กเลี้ยงง่าย ไม่ดื้อ เรามีกันแค่สองคนแม่ลูก  โชคดีที่พี่น้ำหวานทิ้งสมบัติชิ้นสุดท้ายไว้ให้ฉัน คือคอนโดที่ซื้อไว้เป็นชื่อของพี่น้ำหวาน เรื่องที่อยู่อาศัยจึงไม่เป็นปัญหากับฉันและปุยนุ่นตอนนี้ฉันเรียนอยู่ปีสุดท้ายแล้ว ที่มหาวิทยาลัยB หลังเลิกเรียนฉันต้องไปทำงานพิเศษเพื่อหาเงินมาซื้อนมให้ปุยนุ่น รวมทั้งจ่ายค่าเทอม อีกทั้งค่าใช้จ่ายจิปาถะ โชคดีของฉันเป็นสองเท่า ที่ป้าเจ้าของคอนโดที่นี่รับเลี้ยงปุยนุ่นให้ฉันแบบไม่คิดเงินค่าจ้างเลยสักบาท เวลาฉันไปเรียนหรือว่าไปทำงาน ฉันก็จะคลายกังวลเรื่องนี้ไปได้มากเลยทีเดียว"ฟู่วววว อีกไม่กี่เดือนปุยนุ่นก็ต้องเข้าโรงเรียนแล้วหรอเนี่ย"   ค่าใช้จ่ายก็ต้องเพิ่มขึ้น อีกอย่างฉันก็ยังเรียนไม่จบ ฉันนั่งถอนหายใจเฮือกใหญ่ให้กับตัวเลขในบัญชีที่มันมีแต่ลดลงๆ  สลับกับมองหน้าเด็กน้อยที่นอนหลับตาไร้เดียงสาอยู่บนที่นอน"แม่อุ่นจะเลี้ยงหนูให้ดีที่สุดนะคะลูก ฟอดดด"  ฉันก้มลงไปหอมแก้มพวงสีชมพูฟอดใหญ่ ถึงแม้ว่ามันจะเหนื่อยแสนสาหัสมากแค่ไหน ฉันก็จะสู้เพื่อปุยนุ่นให้ถึงที่สุด ..........................................
    "แม่อุ่นขา ปุยนุ่นอยากไปที่นี่จังเลย"  เด็กน้อยร่างอวบวิ่งเข้ามาในห้องครัวพร้อมกับหนังสือในมือหนึ่งเล่ม"ไหนคะ  แม่อุ่นดูซิ""นี่"  "ทะเล เขาเรียกว่าทะเลค่ะ"  ฉันยิ้มให้กับความน่ารักของปุยนุ่นด้วยความเอ็นดู ในรูปนิตยาสารเป็นทะเลที่ไหนสักแห่งนี่แหละ อย่าว่าแต่ปุยนุ่นเลยฉันก็ไม่เคยไปเหมือนกัน"สวยจังเลยค่ะแม่อุ่น ดูสิมีน้ำสีสวยด้วย" เด็กเอ๋ยเด็กน้อยของแม่อุ่น "อยากไปมากมั้ยคะ รอแม่อุ่นทำงานเก็บเงินให้ได้เยอะๆ แล้วแม่อุ่นจะพาไปนะคะ"  ปุยนุ่นโผเข้ากอดฉันด้วยความดีใจ คงจะอยากไปมากสินะ รอก่อนนะลูก สักวันมันจะต้องเป็นของเรา"รักแม่อุ่นที่สุดเลย " "แม่อุ่นก็รักหนูนะคะ " ฉันสวมกอดเด็กตัวกลม พลางหอมซ้ายหอมขวาเพราะหมั่นเขี้ยว  ......................
    ​มหาวิทยาลัย​"อุ่นวันนี้ไปผับกันมั้ย"  ฉันมีเพื่อนสนิทอยู่สองคน คนแรกยัยมิ้น ส่วนคนที่สองยัยแพรว ถ้าไม่มีสองคนนี้บางทีฉันก็แย่เหมือนกัน "มิ้นชวนไม่ดูชีวิตมันเลย ก็รู้ว่าอุ่นมันต้องไปทำงานต่อไหนจะปุยนุ่นอีก"  ยัยแพรวท้วงขึ้นมา ทั้งที่รู้คำตอบกันอยู่แล้วก็ยังจะขยันชวน ฉันไม่เคยมีเวลาเหมือนเพื่อนๆคนอื่นๆหรอก เพราะภาระและหน้าที่มันรอฉันอยู่มากมาย"ไปกันเถอะ เที่ยวให้สนุกนะ เมื่อเช้าปุยนุ่นบอกว่าอยากไปทะเล อุ่นอยากพาลูกไปสักครั้ง"ปุยนุ่นโชคดีนะ ที่มีแม่แบบแกอ่ะอุ่น"  ฉันภูมิใจนะกับคำชมของยัยมิ้น ถึงแม้ว่าฉันอายุยังน้อยแต่ฉันก็สามารถเลี้ยงปุยนุ่นออกมาได้ดีในแบบที่ฉันพอใจ "ถ้างั้นอุ่นไปก่อนนะ เดี๋ยวจะไปสาย""บาย"  ...............................................​ผับxxx​"น้องอุ่นวันนี้เราดูโต๊ะ วีไอพี 1 นะ""ได้ค่ะ" "ฝากด้วยโต๊ะนี้สำคัญ เพราะเป็นเพื่อนของเจ้านาย""ค่ะพี่เบส"   ฉันตอบรับคำสั่งพี่เบสผู้จัดการผับที่นี่  ฉันมาทำงานที่ผับนี้ได้เือนกว่าๆแล้วเพราะเงินดี แถมลูกค้ายังดูดีมีระดับไม่ใช่พวกชอบลวนลามไปทั่ว ฉันชอบตรงนี้นี่แหละ   เมื่อใกล้จะถึงเวลางานฉันจึงรีบเข้าห้องแต่งตัวในทันที ทำงานในผับเป็นพีอาร์ก็ต้องแต่งหน้าแต่งตัวให้จัดซักหน่อย ที่จริงแล้วฉันก็ไม่ค่อยจะชอบสักเท่าไหร่หรอกนะ มันเป็นงานที่ได้เงินดี  ฉันเลยต้องทำเพราะสมัยนี้งานมันหายาก ไหนจะต้องหาเงินเตรียมไว้ให้ปุยนุ่นเข้าเรียนอีก 
    "สวัสดีค่ะ ""เชี้ยสวยหว่ะ เพิ่งรู้นะเนี่ยว่าผับไอ้มิกิพีอาร์แม่งสวย"  หน้าที่ของฉันคือดูแลโต๊ะวีไอพีที่พี่เบสสั่งวันนี้ให้ดีที่สุด  เพราะพี่เบสบอกว่าเป็นเพื่อนของเจ้านาย เอิ่มม อยากรู้จังว่าเจ้านายที่ผับนี้อายุเท่าไหร่กันเพราะดูจากหน้าตาเพื่อนของเขาแล้วแต่ละคนหน้าเด็กมากๆ และที่สำคัญหล่อทั้งหมด"ชื่ออะไรครับ""น้ำอุ่นค่ะ"  ฉันก้มหน้าก้มตาตอบชื่ออกไป อายก็อาย ทำไมต้องเขินด้วยก็ไม่รู้"ขอน้ำอุ่นแก้วนึงได้มั้ยครับ""สาดดด ไอ้นิกกี้"  ฉันยืนชงเหล้าอยู่นานพอสมควร สักพักรู้สึกอยากจะเข้าห้องน้ำฉันเลยขอตัวออกมาครืดดดด ครืดดดด"ค่ะ ป้าติ๋ม""น้องอุ่น ปุยนุ่นตัวร้อนจี๋เลยลูก กลับมาดูหน่อยได้มั้ย ป้าใจไม่ดีเลยลูกเช็ดตัวแล้วก็ยังไม่เบา"   "ค่ะๆ อุ่นจะไปเดี๋ยวนี้แหละค่ะ ป้าติ๋ม" ติ๊ดดดฉันรีบเดินออกจากห้องน้ำในทันที เพราะตอนนี้ฉันรู้สึกเป็นห่วงปุยนุ่นเป็นอย่างมาก ปึกกกก"โอ๊ยย ขอโทษค่ะ".............................................
    error loaded