"มันคือ นก ??? งู???"
"นกกับงูอะไรของเ้า ปีศาจน้อย!!"ท่านอาจารย์พอได้ยินที่ข้ากล่าวก็ะโใส่หน้าข้าทันที
"ก็ข้านึกว่าจะได้ตัวเทพๆกว่านี้นี่มันก็แค่นกตัวใหญ่มีไฟท่วมตัวกับงูมีหนวดสีดำน้ำเงินแค่นั้นไม่เห็นแปลกตรงไหน?..."ก็รู้นะว่าเป็สัตว์เทพแต่ไม่มีอันใดแปลกๆหน่อยหรือไงเฮ้อ~~~
"เ้าเอาอะไรคิด! ปีศาจน้อย....เฮ้อ~ข้าล่ะอยากเป็ลม....ข้าจะบอกให้น่ะเ้าปีศาจน้อยซื่อบื่อ! ไอ้นกที่เ้าว่ามันคือ'หงส์เพลิงฟ้าา!' ส่วนเ้างูที่เ้าว่ามันไม่ใช่งูมีหนวดแต่มันเป็ 'ั' หรือที่รู้จักกันว่าเป็"ัฟ้าทมิฬบรรกาล!' ข้าล่ะอยากเอาหัวโคกดินตาย!"
"แสดงว่า....มันเหนือกว่าสัตว์เทพตัวอื่นใช่ไหมเ้าคะท่านอาจารย์!"ข้าถามออกไปอย่างตื่นเต้นถ้าคิดไม่ผิดต้องเก่งโครตๆๆ!
"ใช่!..เพราะทั้งสองเป็สัตว์เทพระดับา!และยังเหนือกว่าศิษย์พี่ของเ้าที่มีสัตว์เทพระดับตำนานเท่านั้น และในแผ่นดินนี้ยังไม่เคยมีระดับที่เหนือกว่าระดับตำนานเลยเ้าควรระวังตัวเอาไว้ด้วยปีศาจน้อย!"
"สุดยอด!!....งั้นพวกเ้ามาเป็ของข้าโดยสมบูรณ์เถอะนะ!"จากนั้นข้าก็ทะยานไปทางเ้าัก่อนจากนั้นก็ใช้ปลายเล็บจิกแล้วนำเืไปแตะที่ระหว่างคิ้วของมันและทำแบบเดียวกันกับหงส์เพลิง!
รอไม่ถึงชั่วจิบชาปรากฎแสงสีทองล้อมรอบข้าและสัตว์อสูรทั้งสอง ดวงตากลมโตขนาดใหญ่สองคู่ค่อยๆลืมขึ้นมาทำให้เห็นหนึ่งคู่แดงอมส้มดุจเปลวเพลิงและอีกคู่ดำอมน้ำเงินลึกลับน่าค้นหา ทั้งสองก้มหัวหมอบราบไปกับพื้นอย่างนอบน้อม
"ยินดีที่ได้เจอกันเสียทีขอรับ นายหญิง!!"×2
"........."
"พวกข้ารอท่านมานานแล้วนายหญิง ข้ามีนามว่า ฮุ่ยหลงส่วนเ้านกไฟนั้นชื่อ จินเฟิ่งขอรับ"โอ้!พูดได้ด้วยแฮะ.....นี้มันแฟนตาซีสุดๆ!
"เออ....อย่าเรียกข้านายหญิงเลยมันแปลกๆยังไงไม่รู้เรียกข้าชิงเซียนก็ได้ แล้วก็พวกเราจะมาเป็สหายและครอบครัวกันนับั้แ่นี้หาใช่นายบ่าวไม่!พวกเราจะเป็พี่เป็น้องเป็สหายที่ร่วมทุกร่วมสุขกันจากนี้และตลอดไป!"ข้ากล่าวอย่างจริงจังเพราะการจะได้ความเชื่อใจและซื่อสัตย์จากใครสักคนเราต้องมีความจริงใจให้กับเขาเ่าั้เสียก่อน!
"ขอรับ ท่านชิงเซียน!!×2"
"เฮ้อ...เอาที่สบายใจเลยจะเรียกอย่างไรก็เื่ของพวกเ้า......"
หลักจากจบเื่ทุกอย่างพวกเราก็ตกลงกันว่าจะออกไปเตรียมตัวที่ด้านนอกให้พร้อมแล้วค่อยกับมาฝึกที่นี่กัน ข้าจึงพาทุกคนออกจากมิติโดยฮุ่ยหลงกับจินเฟิ่งจะรออยู่ที่นี่และที่น่าสนใจคือทั้งสองสามารถแปลงกายเป็มนุษย์ได้
ตอนที่ข้าเห็นพวกเขาทีแรกอดนึกอิจฉาไม่ได้เพราะทั้งสองหล่อมากแต่ที่หล่อนะฮุ่ยหลงนะส่วนจินเฟิ่งออกไปทางสวยมากกว่า!ข้าจึงให้ทั้งสองช่วยดูแลแปลงสมุนไพรและเก็บผลท้อ์มาไว้ให้ข้าเพราะข้าคิดจะทำสุราท้อ์!
สั่งทุกอย่างเสร็จข้าก็ว่าจะเดินหาของในป่าแถวทะเลสาบเผื่อจะเจอสมุนไพรหรือผักผลไม้มาไว้ปลูกทำกินบ้าง เห็นอย่างนี้ข้าทำอาหารอร่อยนะเพราะที่โลกเก่าข้าเป็ทายาทเพียงคนเดียวจึงต้องเรียนรู้ทุกอย่างแม้แต่งานของผู้หญิงก็ตาม!
"เฮ้อ....ไปทางไหนดีน๊าา?"ข้าเดินไปเรื่อยๆก็พบเข้ากับพริกชี้ฟ้า มะนาว ใบมะกรูด ตะไขร้ ข่า ขิง แตงโม มะม่วง และองุ่น ข้าเก็บทั้งผลและต้นกล้าไปด้วยเพื่อจะได้เอาไปปลูกใกล้ที่พัก! ไม่ต้องสงสัยว่าเยอะขนาดนั้นจะถือไปหมดหรอเพราะข้าใส่แหวนมิติไปก็แหวนที่ท่านตาให้นั้นแหละเป็ทั้งอาวุธและแหวนมิติคนจะได้ไม่สงสัย!
การสำรวจป่าเป็ที่น่าพอใจ แต่ตอนนี้เราต้องออกไปรับท่านอาจารย์แล้วก็ศิษย์พี่ก่อนและต้องหาของที่้าอีก แต่เราจะไปหามันที่ไหนคงต้องไปถามท่านอาจารย์ดูก่อนหรืออาจต้องไปหาซื้อที่หมู่บ้านด้านล่าง?
วาร์ปป~~
"ท่านอาจารย์เ้าขา...ข้ามีเื่จะถามท่านเ้าค่ะ"ข้าเดินไปหาอาจารย์ที่กระท่อมก็เจอท่านนั่งสนทนากับศิษย์พี่อยู่พอดี
"เ้ามีอะไรก็ว่ามาปีศาจน้อย....."
"คือข้า้าถังไม้ หม้อ กะทะ หรือเครื่องครัวในการทำอาหารและเครื่องปรุงรสเ้าค่ะ ข้าจะหาของเหล่านี้ได้จากที่ไหนเ้าคะโดยเฉพาะถังไม้ขนาดใหญ่! "ข้าตอบกลับอย่างรวดเร็วพร้อมรอยยิ้มกว้างอย่างคาดหวัง
"ถ้าเ้า้าของพวกนั้นต้องลงไปที่หมู่บ้านด้านล่าง ดีเลยข้ากับศิษย์พี่ของเ้ากำลังจะลงไปหาส่วนผสมด้านในป่าพอดีเดียวลงไปหาของที่เ้า้าก่อน แต่ก่อนจะไปเ้าต้องสวมหน้ากากไว้ก่อนเพราะถ้าไปแบบนี้คงมีปัญหาตามมาแน่ๆ!"ท่านอาจารย์กล่าวจบก็ยื่นหน้ากากสีดำครึ่งหน้าที่มีลวดลายอสรพิษแปดเศียรสีม่วงขดอยู่?
"ทำไมต้องใส่หน้ากากนี้ด้วยล่ะเ้าคะ?...."ข้าถามด้วยความสงสัย
"ก็เพราะนี้เป็สัญญาลักษณ์ของศิษย์สายตรงของข้ายังไงล่ะ เ้าไม่สังเกตที่ศิษย์พี่เ้าสวมใส่รึ!"ข้าหันไปมองหน้าศิษย์พี่ก็เห็นว่าเป็อย่างนั้นจริงๆ
"ข้าก็ว่าอยู่ทำไมพวกท่านสวมหน้ากากกัน แล้วทำไมต้องกลัวผู้อื่นเห็นใบหน้าด้วยล่ะเ้าคะ?"
"ก็เพราะมันอาจนำหายนะมาสู่ครอบครัวเ้าได้ ข้าก็ไม่อยากมีอะไรปิดบังเ้าหรอกนะ งั้นเ้าก็ควรรู้ไว้ว่าที่ให้ใส่หน้ากากไม่ใช่แค่ปิดบังใบหน้า แต่มันยังแสดงถึงความสำคัญของฐานะในสำนักของเ้าด้วย เพราะฐานะของเ้า คือศิษย์สายตรงลำดับที่สองของ เ้าสำนักจันทราโลหิต!...."